route van Spitsbergen naar Noorwegen…

16 juli 2006
Vandaag weer blijven liggen, de wind is nog steeds hard uit het zuidwesten (tegen dus!)
Vanochtend naar de wereldomroep geluisterd en vanmiddag filmpjes gekeken. En wat voor filmpjes eest een film van ons trouwen (o wat zien al onze vrienden er nog jong uit!) daarna van de verjaardag van Paul (50 jaar) en als laatste de film van ons vertrek op 7 mei. Het lijkt wel of wij heimwee hebben, of wij hebben gewoon niets te doen met dit slechte weer… het was in ieder geval weer leuk iedereen even te zien op film!

15 juli 2006
Vandaag rust dag. Filmpje gekeken en veel geslapen. Op de ankerplek waar we nu liggen zijn nog twee boten bij gekomen. Een Noor en een Duitser. Het is voor het eerst op deze reis dat wij een ankerplek moeten delen. Het is ook een mooie ankerplek met een smalle ingang op het noordwesten. Verder is het een kom, aan alle kanten voorzien van heuvels en bergen. De boot ligt zonder golven toch in de wind wat weer goed is voor onze stroomvoorziening (windmolen)!

       
tocht tussen  eilanden…                               onze beschutte ankerplek…

14 juli 2006
Het is vandaag weer een bewolkte dag met af en toe een bui. Maar het weer is beter dan gisteren. We begonnen met 23 a 25 knopen wind. Het eerste stuk moesten we kruisen, daarna werd het halve wind, soms aan de wind naar het zuiden (wind komt uit het westen). Wij varen nog steeds tussen eilandjes en rotsen: hier is het beschut water. Op open zee staan er nog hoge golven (ca 2 a 3 meter) van de depressie. Dit deel van de kust van Noorwegen hebben wij op de heenweg overgeslagen omdat we toen goede wind hadden naar de Lofoten. Het is hier mooi varen, haast geen sneeuw meer maar nu veel watervallen langs de bergen.

Later op de dag werd de wind wat minder 15 tot 20 knopen. Tegen de avond draaide de wind terug naar zuid-west. Laatste stuk weer kruisen. Wij hebben vanmiddag de poolcirkel weer gepasseerd!

13 juli 2006
We zouden vandaag blijven liggen om de depressie voorbij te laten gaan. Maar vanochtend tijdens het draaien van de weerkaarten zagen wij dat de depressie eerder naar boven weg draaide. We zouden ca 15 tot 20 knoopjes wind krijgen vanuit zuid tot zuid-west (een aandewindse koers). Helaas toen wij het fjord uit waren stond er buiten 22 tot 25 knopen wind. Twee reven in het grootzeil en stormfok op. Dit mocht niet lang duren want al snel nam de wind toe naar ca 30 tot 35 knopen. Paul ging nu zelf sturen. Grootzeil en stormfok weg en het gewone fok op. Om een kaap te ronden moesten we een slag richting open zee maken. Daar kwamen wij in een bui terecht waarin nog meer wind zat ca 40 knopen! Voordewind gaan varen, rolfok in en stormfok omhoog. Dat alles koste ons veel hoogte. Terug bij de kust waren we bijna weer waar wij de slag begonnen waren. Nu maar motoren tegen de wind in tot voorbij de kaap (3 mijl).

Achter de kaap zijn wij met stormfok door de fjorden gevaren richting het zuiden. Nog steeds met 30 tot 35 knopen wind en in buien zelfs meer. Alles bij elkaar zijn wij maar 17 mijl opgeschoten naar het zuiden met 44 mijl op de meter. De weerkaart die wij ‘s avonds uitdraaide liet zien dat de depressie toch meer over ons heen is gekomen: hoezo schuilen voor depressie!

12 juli 2006
De bedoeling was om de nacht door te varen en in de loop van de ochtendeen goede ankerplek te zoeken om te schuilen voor de depressie die eraan komt. Maar halverwege de nacht draaide de wind vrij snel. Binneneen uur was die van noord-oost naar zuid-west gedraaid. Dus snel eengoede ankerplek zoeken! De wind kwam met 25 a 30 knopen uit hetzuiden-westen. Gelukkig hadden wij snel het grootzeil opgedoekt en dehuik erover heen gedaan. Wij voeren alleen op fok (deze ook nog vooreen deel ingerold) naar een ankerplek die ca 8 mijl weg was. Daarkwamen wij rond een uur of drie aan. Lekker slapen (dachten wij)!
In de nacht hoorde wij de ketting van het anker over de rotsen heen en weer gaan. Andere ankerplek zoeken…!

In de loop van de ochtend zijn we vertrokken. Wij lagen vannacht achter een eiland (I Stoett)  bij open zee en gaan nu verder de fjord in varen voor betere beschutting. De wind was nog steeds 25 a 30 knopen. Maar de koers was voor de wind tot halve wind. Alleen op een fok en deze ook nog grotendeels ingerold. Het was helder zicht maar in buien nam de wind toe met in vlagen  40 knopen wind! Het maximum is 50 knopen voor vandaag geweest. De Soerfjord invarend waren we beter beschut achter de bergen voeren: de wind werd minder (20 a 22 knopen). We hebben nu een mooie anker plek gevonden met uitzicht op een camping aan het water. Het lijkt hier net of er geen wind staat maar als je naar de wolken kijkt boven de bergen, weet je dat er veel wind is. Morgen komt de depressie pas echt over. Dus nog hardere wind. Verder rustig aan gedaan vandaag. Morgen blijven wij hier liggen!

vertrek Svolver…

11 juli 2006
Vanochtend met een met een aan de windse koers vertrokken. Ca 15 knopen. Helaas viel de wind weer weg en moesten wij weer een groot gedeelte van de dag motoren. Maar het zicht is goed en wij kunnen nu bijna de hele Lofoten zien. Het uitzicht is echt om te genieten! Het lijkt alsof je uit een hele grote baai vaart met allemaal eilandjes. Om 18.00 krijgen wij weer wind. De wind komt nu vanuit het noorden Ca 10 a 11 knopen. Grootzeil op en voorzeil uitgeboomd. Wij gaan nu de nacht in.

mooie zonsopgang met in de verte de Lofoten…

10 juli 2006
We zijn vandaag de hele dag gaan fietsen. Eerst een stukje naar het westen, daarna richting Kalle en vervolgens naar Svolver gefietst. Svolver is de plaatsje waar wij drie dagen geleden hebben gelegen met de boot. Bergje op bergje af: goed voor de beenspieren! Het was ook goed weer: weinig wind en niet te warm. Lekker in sweater kunnen fietsen (18 tot 20 graden).

In Svolver op terrasje wat gedronken. Daar kwamen we in gesprek met andere Nederlanders. Een wat ouder stel dat dit keer niet door Paul maar door mij werd aangesproken. Zij hadden vroeger ook veel gezeild. Hij was nu met zijn zoon meegezeild vanaf Bergen naar hier en zij is met het vliegtuig gekomen. Daarna weer terug naar de boot gefietst: toen was de dag alweer zo’n beetje om. Eten,even e-mailen en naar bed!

9 juli 2006
We zijn vanochtend van onze ankerplek naar de haven van Kabelvag  gevaren (ca 1 mijl). Het is een leuke oude haven. Je ligt met de boot bij het dorpsplein. Ik ben in het plaatsje op zoek gegaan naar een wasserette, maar die was er niet. Dus dan maar met de hand wassen.

met de hand de was doen: steiger helemaal nat…

Er was veel bekijks vanaf de kade. Paul, ook aan het helpen… maar ja, die had al weer snel aanspraak met een Noor. Ook de Engelsen die wij in Tromso hadden ontmoet kwamen even langs. Zij lagen iets verder op en waren over het eiland wezen fietsen. Gelijk even bij kletsen hoe zij hier heen zijn gevaren. De was over de reling gehangen, de reling was geheel vol! Gelukkig schijnt de zon dus het kan het goed drogen. Wind is wel frisjes. Daarna zijn wij door het plaatsje heengelopen naar de cathedraal die wij gisteren vanaf onze ankerplek zagen. Toen wij weer aan boord kwamen werden wij door de Noor uitgenodigd om vanavond in de pub de WK-finale voetbal te komen kijken. Dit gaan wij waarschijnlijk ook doen.

Laatste nieuws: Italie wereldkampioen voetbal (22.41 uur) (Rob)

8 juli 2006
Vandaag weer geen wind maar wel bewolkt en regen. Vanochtend Paul de mast in gehesen om te kijken of alles nog goed zit: de verstaging en mast zijn in orde. Ik ben binnen aan de gang gegaan om alles op orde te maken voor (hopelijk snel) een goede overtocht zuidwaarts. Vervolgens nog wat boodschappen gedaan. Vroeg in de middag hebben we Svolvaer verlaten en liggen nu 2,5 mijl verderop voor anker. Bij het plaatsje Kabelvag. Hier staat de Lofoten kathedraal. Deze is gebouwd in 1898 en er kunnen maximaal1200 mensen in.

de cathedraal van de Lofoten…

De kathedraal kunnen wij vanaf onze ankerplek zien. ‘s -Middags rustig aan gedaan.

7 juli 2006
Vanochtend in de mist anker plek verlaten. Paul deed de navigatie en de radar en ik stuurde buiten. Na een mijl waren we bij een nauwe doorgang. Deze was aangegeven door staken. Er voer een klein visserboot achter ons. Hij had geen navigatiekaart meelopen dus hebben we hem naar de doorgang geleid. Hij bleef achter ons varen totdat de staken. Daarna ging hij er snel vandoor.
Nadat we de nauwe doorgang waren gepasseerd zag Paul op de radar een snelle boot aan komen varen (29 knopen). Hij riep de boot op om te vragen of hij ons op de radar zag. Geen antwoord! Paul riep voor een tweede keer op maar nu met vermelding van zijn snelheid (29 knopen) en koers. Wij kregen gelijk antwoord "ja, hij had ons gezien". Zo zie je maar dat de AIS-radar toch wel een meerwaarde heeft!

Bijna bij open zee trok de mist weg en kwam de zon zowaar tevoorschijn. Na 10 mijl varen waren wij in het plaatsje Svolvear aangekomen. De hoofdplaats van het eiland Aust-Vaagoey. Een aparte bezienswaardigheid is hier de "Svolvaergeita". Een merkwaardige 569 meter hoge rots met twee pieken op 1 meter van elkaar staand. Het is een leuk plaatsje, maar wel erg toeristisch.

een "Lego-dame"…

Het wordt ook steeds drukker in de havens. Je kunt merken dat het hier vakantietijd is!

op weg naar het (warmere) zuiden…

6 juli 2006
In de loop van de ochtend vertrokken naar het zuiden. Toen wij het anker ophaalde zat er een grote zeester om de schacht van het anker. Die dacht zeker dat hij een mooi plekje had! Anker boven water gehaald, mooi dat die niet los liet. Snel foto gemaakt.

de zeester op anker…

Anker weer laten vallen en weer omhoog. Na twee keer omhoog halen had hij los gelaten. Er was geen wind dus motoren maar weer. Het is hier een heel mooi gebied, groene bergen en afwisselend groene eilandjes in de zee. Wij zijn via Raftsund gevaren. Dit is een zeer nauwe doorgang tussen Aust-Vaagoey en Hinnoey. Wij waren er precies op het juiste moment en hadden 5 knopen stroom mee (op het nauwste gedeelte). Met deze doorgang ga je met de Versteraalen eilanden (aan je linker kant) en de Lofoten (aan je rechter kant) naar het zuiden. Dit is xc3xa9xc3xa9n van de vijf doorgangen van zuid naar noor of vice versa. Vervolgens zijn we de Trollfjord in gevaren (deze loopt door).

de ingang van de Trollfjord…

Bij het invaren moesten we nog even wachten omdat er een groot cruise schip uit kwam. Deze paste er net door. Links en rechts van de nauwe kloof rijzen rotsen loodrecht omhoog. Het berglandschap reikt tot boven de 1000 meter en op sommige toppen liggen kleine gletsjer velden. Rond een uur of 19.30 hebben we weer een anker plek gevonden.

5 juli 2006
Vanochtend was het helder weer maar helaas geen wind. Dus verder motoren. Nu het helder weer is kunnen wij genieten van de omgeving. Het landschap is erg mooi. Waar wij erg verbaasd over zijn is dat er overal mensen wonen zelfs aan de voet van de berg aan de westkant van het eiland waar de oceaangolven en wind er pal op staan. Vandaag weer een dolfijn in de fjord gezien. Op weg naar het plaatsje Sortland 22 mijl verder op. Wij kwamen daar vroeg in de middag aan. Plaatsje bekeken, was  niet echt heel bijzonder. Daarna gekeken of wij internetverbinding konden vinden, dit lukte gelukkig. Dus er zijn weer wat mailtjes de deur uit gegaan. Nadat wij daarmee klaar waren zijn wij naar de overkant van het fjord gevaren waar wij nu voor anker liggen.

4 juli 2006
Vanochtend om 5.30 uur op. De wind was gedraaid en stond pal op onze ankerplek. Het waaide ca 20 knopen dus wegwezen! Eerst met zijn 2e in de weer navigerend tussen de ondieptes door: Paul binnen de koers aangeven en ik aan het roer. Op naar het zuiden! De wind was tegen (zuidwest). Eerst een slag de zee op en daarna slag naar de Versteralen eilanden. De wind bleef aanhouden ca 20 a 22 knopen wind. In de buien soms 27 knopen: het was dus een heel gestamp. Na ca 70 mijl tegen kwamen wij onder de kust van Langoya (een van de Versteralen eilanden) hier werd het rustiger met de golven. Het zicht was gelukkig goed en aan het eind van de dag brak hier en daar ook even de zon door. Wij liggen nu bij het eiland Langoya voor anker.

3 juli 2006

Vannacht is er een frontje over gekomen: we hadden 20 tot 25 knopen wind over dek. Het anker hield het goed. De bedoeling was verder de zee op te varen om walvissen te zien. Het blijkt dat zij hier niet ver van de kant zwemmen (ca 30 mijl). Maar er was geen wind en het regende de hele dag. We zijn langs de kust naar het zuiden gevaren (afwisselend motoren en zeilen). Op naar een volgende anker plek laverend tussen kleine eilandjes en rotsjes door. Ik achter het stuur en Paul de navigatie. Het is uiteindelijk een mooie anker plek. Toch weer 33 mijl afgelegd.

2 juli 2006
Vanochtend om 6.00 uur opgestaan. Wij moeten met het tij mee naar buiten. Er was weinig wind dus motoren en zeilen wisselden elkaar af. We zaten heerlijk in de kuip van de zon te genieten. Halverwege besloten wij naar het plaatsje Somoroey te gaan. Ik had gelezen dat dit een oud visserhaventje was. In Somoroey gewandeld, het plaatsje viel een beetje tegen. ‘s Avonds voor anker gegaan. Geen wind er komt een donkere lucht vanuit het westen aan…

1 juli 2006
Vanochtend eerst buiten in de kuip koffie gedronken. Het is weer een zonnige dag, je kan bijna in korte broek lopen (ca 18 graden). Weer op de fiets gestapt en naar volgende eiland gefietst. Eerst naar de "ijszee kathedraal" en later naar de Storsteinen (een kabelbaan om je de berg op te brengen). We zijn verder gefietst en niet omhoog gegaan.

gras bedekking hxc3xbcis…

In de loop van de middag waren we weer terug. Hebben gekeken of we ergens internet konden ontvangen. Dit lukte eindelijk ergens op een bankje in een parkje. Emails binnengehaald en foto’s verstuurd. Toen werd helaas de verbinding verbroken.

Verder het plaatsje in gelopen. Zagen een trouwerij, de bruid was prachtig maar alle genodigde zagen er ook niet verkeerd uit. De dames allemaal galajurken. Weer wat geleerd: de Noren zoenen niet maar drukken wang op wang (aan 1 kant)!
Aan boord gegaan en losgegooid. Het is weekend en dan is het hier luidruchtig. Allerlei motorboten komen er nu aan. Vannacht om 1.00 uur wakker geworden van een dronkaard die zijn rubberboot aan het oppompen was. Dus verder op een rustige anker plek gezocht. Toen de wind op was kwamen wij door een stroomversnelling vlakbij onze nieuwe ankerbaai. Daar liggen wij nu.

30 juni 2006
Vanochtend lag er een doosje bonbons met een kaart. Op de kaart was geschreven:  "With many, many thanks for your kindness yesterday. We shall follow you progress love Andrew en Tresh." Leuk om te lezen: de gezelligheid was wederzijds. Zij waren vroeg met het tij mee naar het zuiden gevaren. Wij om 8.15 uur richting tandarts. Het bleek een oude vulling te zijn die los had gelaten. De zon kwam door en het werd een warme dag. Na de tandarts hebben wij de fietsen gepakt. Eerst zijn wij naar het "Polario" gefietst: een musea waar een grootaquarium met wilde dieren (vissen en zeehonden) is en waar een panoramafilm van Spitsbergen wordt vertoond. Ook hing daar een kaart over hoe de warme en de koude golfstroom loopt.

kaart met warme en koude golfstroom…

Toen we dit zagen werd ons iets duidelijk. Daar waar we de zee afgewisseld zagen met lichtblauw en donker water: dit is het verschil van de warme en koude stroom. Je kunt dit dus zien (hadden wij niet verwacht)! In dit gebied hebben wij ook de dolfijnen en walvissen gezien. Het blijft ook een heel voedselrijk gebied te zijn.

Na bezichtiging zijn we verder via het zuiden naar het oosten gefietst (langs de kustlijn). Dit was een vlak gedeelte. Daarna zijn wij het eiland dwars over gestoken, over heuvels. Halverwege de middag kwamen wij weer bij onze boot. Diesel en water getankt. Het zonnetje scheen heerlijk in de kuip dus ‘s avonds voor het eerst buiten in de kuip gegeten!

29 juni 2006
Wij werden om 6.00 uur wakker. Paul was nog steeds moe maar hielp mij toch bij het anker ophalen. Hij weer verder slapen en ik op de motor (geen wind) verder het fjord door naar Tromso. Helaas was de stoom tegen.

            
aanloop Tronso…                                  haven in Tronso…   

Halverwege de ochtend kwamen wij in Tromso aan. Plaatsje bekeken en naar de VVV gegaan. Daar gevraagd of er een tandarts in de buurt is. De mevrouw achter de balie ging wat telefoontjes voor ons plegen. Na een paar telefoontjes vertelde zij dat het moeilijk werd. De Noren hebben snel vakantie en iedereen wil vlak voor de vakantie nog even langs de tandarts… Na een kwartier wachten had zij een afspraak voor mij. Morgen om 8.30 uur.

Daarna verder plaatje bekeken en boodschappen gedaan. Veel boodschappen want wij willen nu toch zo snel mogelijk naar Shetland (wel eerst nog even de Lofoten aandoen). Terwijl ik de boodschappen aan het opruimen ben raakte Paul weer eens in gesprek op de steiger met buren. Hij heeft hen beloofd het programma voor de weerkaarten te geven. Dus wij samen op high tea bij de buren. Het was een gezellige middag. Zij wilde alles weten over Spitsbergen. Wij hebben ze uitgenodigd om vanavond de film te komen kijken. Dit wilden zij maar al te graag. Zij hadden al een musea over Spitsbergen gezien in Tromso. Dit raden zij ons aan om ook te gaan bezichtigen. ‘s-Avonds gezellig film gekeken en verder kletsen tot in de late uurtjes. Het was hartstikke gezellig!

28 juni 2006
Om 3.00 uur kregen wij signalen via de marifoon. Wij zijn weer dichtbij land. Later in de ochtend zagen wij Noorwegen aan de horizon verschijnen. In eerste instantie hadden wij een anker plek uitgezocht aan de buiten kant van de kust. Paul had het grootste gedeelte van de nacht gedaan. De stuurautomaat werkt nog steeds niet rustig (wel al beter). Paul was bijna de hele nacht in de weer geweest met de windvaan. Dit omdat er steeds wisselende wind was. Bij het naderen van de kust lag Paul te slapen. De boot zeilde heerlijk bij 12 tot 15 knoopjes wind, ruime koers. Dicht bij de afgesproken ankerplek waren maakte ik Paul wakker. Paul wilde stoppen, maar ik wilde door. Ik moest zelf maar doorzeilen zeil hij! Ik ga weer slapen.
Dat deed ik. Maar dit was niet naar het zin van Paul. Helaas werd na een paar uur de wind minder.  Paul nog kwader: zie je wel, wij hadden moeten stoppen! Op naar de eerste de beste ankerplek. Motoren dus op het laatst. Om 8.30 lagen wij eindelijk voor anker. Lekker slapen. In de middag werden wij wakker. Boot schoon maken, douchen, kaasfondu, boekje lezen en verder slapen. Paul heeft ‘s avonds nog wel weerkaarten gedraaid.

van Spitsbergen terug naar Noorwegen (Tronso)
560 mijl afgelegd (27-06-06 23.00 uur)…

27 juni 2006
De hele nacht gemotord. Om 07.00 uur kwam er wat wind en hebben we de halfwinder gehesen. Het werd een ruime wind van ca 7 a 8 knopen.
We hadden gisteren laat in de middag wat zoet water in de bilge. Vanochtend bleef de waterpomp steeds aanslaan. Paul gelijk bij onze boiler gekeken en ja hoor daar kwam water uitgespoten. Waterkraan dicht gedraaid en nakijken wat er was. Als we veel motoren wordt de boiler (water) heet en dan loopt de druk op. Door een scheurtje in de slang spoot er water. Gelukkig zat het scheurtje net onder de slangeklem. Dus slang een klein stukje ingekort en het probleem was weer verholpen. Het water bij de boiler weggehaald. De boiler zit in xc3xa9xc3xa9n van onze achterhutten juist degene waar wij slapen. Dus bed omhoog om alles te luchten en spullen onder het bed naar buiten om te drogen. Dit was gelukkig niet zo veel. Slapen nu op de bank.

Lekker aan het zeilen komen er voor langere tijd dolfijnen voor de boeg. Iets verderop zien wij een dolfijn een hele tijd heel hoogspringen. Iets verder aan de andere kant op grote spuiters: we nemen aan dat dit een walvis is. We zagen geen grote rugvin. ‘s-Middags neemt de wind toe, we halen halfwinder weg en gaan verder met rolfok (en grootzeil). Later nam de wind nog meer toe (ca 20 knopen): tijd voor twee reven in het grootzeil.

Nadat wat etend voel ik dat er een stukje tand mis aan de achterkant van mijn hoek tand. In Tromso dus ook maar even een tandarts opzoeken!

26 juni 2006
We hebben lekker vannacht door kunnen zeilen: 16-18 knopen wind met uitschieters naar 21 knopen. Twee reven in het grootzeil. Ik werd uit mijn bed geroepen. Dolfijnen voor de boeg! De afspraak aan boord is zodra je dieren ziet mag je de ander wakker maken. Later zag ik in mijn wacht ook nog twee dolfijnen (Paul wakker gemaakt). Die bleven niet zo lang voor de boeg. Wat opvalt is dat de dolfijnen hier niet zo lang met je mee zwemmen als in het zuiden.

In de vroege ochtend kwamen wij lang Bereneiland. Dit eiland zagen wij in de verte liggen. We twijfelden of we langs moesten gaan, maar hebben toch maar onze weg vervolgd om toch zo snel mogelijk in Noorwegen te komen (wind wordt volgens de verwachtingen later in de week tegen). ‘s-Middags was de wind weer op dus motoren. Na het avond eten hadden weer even dolfijnen voor de boeg. Motoren helaas nog steeds. Tot morgen…

25 juni 2006
Vannacht werd ik uit mijn slaap  gehaald. Toen ik buiten kwam schrok ik even. Grote velden drijfijs en plaatselijk dikke mist. Het had gisteren hard vanuit het noordoosten gewaaid, een deel van het pakijs aan het oostkant van Spitsbergen dreef door de harde wind nu om de zuidpunt van Spitsbergen heen.   

Onze koers was 165 graden, dus pal de ijsvelden in. Wij hebben onze koers verlegd tot zelf 230 graden om maar uit het drijfijs te blijven. Bij de ijsvelden zagen we ook nog een aantal zeehonden en in de verte ook hele grote spuiters van een walvis. Vanwege de ijsvelden  was het voorlopig nog wel buiten wacht houden. Hier en daar waren nog grote ijs stukken te zien en het laatste wat je tegen komt zijn lang gerekte banen van ijsbrokken: mogelijk restanten van een eens grote ijsberg die door het relatieve warme water uit elkaar is gevallen.

            
ijsbroken in langgerekte banen…             mogelijk restanten van een ijsberg…

Na dit alles konden nu eindelijk  de koers varen die we moetsen varen. De wind werd ook gelijk warmer met zo’n 1,5 graad naar 5 graden. Het is inmiddels ook lekker gaan waaien: ca. 20 knopen wind halve wind.

Om een uur of een (‘s-middags) was de wind op: weer motoren met een vervelende zeegang en bewolkte lucht. Gelukkig kwam er om 21.00 weer wind, nu vanaf het zuidwesten, wij zeilen weer.

24 juni 2006
‘s-Ochtends eerst weerkaarten gedraaid en brood gebakken. We besloten om terug te varen naar Noorwegen (Tromso) te varen. Het eerste stuk wordt waarschijnlijk motoren, later halve wind. Tijdens dit motoren wilde ik een eiersalade gaan maken. Eieren gepakt: er was er xc3xa9xc3xa9n stuk en had gelekt. Hele krat met eten leeggehaald en schoonmaken maar! Gelukkig was het een krat met eten alleen in verpakking. Later toch de eiersalade en een daarbij een tonijnsalade gemaakt. Het brood van vanmorgen was mislukt: helemaal ingezakt (balen!). Dus ook nog een nieuw brood gebakken: wel goed gelukt.

De hele dag weerkaarten draaien. Nu blijkt dat het laag zich uitrekt en wij dicht bij de kern blijven. Het laag verplaatst zich haast niet naar het oosten. De isobaren in ons gebied liggen nu vrij ver uit elkaar: weinig wind dus.
Na 7 uur motoren konden wij eindelijk zeilen. Helaas trekt er wel mist op zodat wij het eind van de kust van Spitsbergen niet meer kunnen zien. Gelukkig kunnen wij wel weer normaal met de windvaan zeilen, de stuurautomaat heeft er helaas nog steeds moeite mee hier in het hoge noorden.