van Spanje naar Madeira…                 Porto Santo en Madeira…
route t/m 20 september…

26 september 2006
Vannacht wat liggen schommelen door de swell. Vandaag rustig aan gedaan. Weerkaarten gedraaid en besloten morgen te vertrekken naar de Canarische Eilanden. Femke en Rolf zijn vanochtend ook bij ons in de baai komen liggen en gaan morgen ook vertrekken. Gezellig samen op varen dus! Met z’n vieren boodschappen gedaan: er was een goede wijn in de aanbieding dus er is een behoorlijke voorraad ingeslagen. Met de winkelwagen vol naar de haven gelopen om daar de boodschappen in de dingy van Femke en Rolf te laden. De heren gingen de winkelwagen terug brengen om vervolgens samen te shoppen. De dames brachten de boodschappen aan boord. ‘s-Avonds bij Rolf en Femke heerlijk gegeten en daarna ons eigen bedje opzoeken.

25 september 2006
Vanochtend moesten we ons melden bij de douane in het havenkantoor. We hadden nog niet ingeklaard?? Ik vertelde dat we ons 12 september hadden ingeklaard en dat wij na een paar dagen daarna Funchal hadden verlaten om naar Porto Santo te varen om vervolgens weer terug te keren naar Funchal. De douanier had een groot boek met allemaal formulieren en daar zag ik ons tussen zitten. Het bleek dat wij op de dag dat we richting Porto Santo gingen zijn uitgeklaard. Zonder dit zelf te hebben gedaan. Bij aankomst moet je gelijk opgeven wat je volgende bestemming is: voor ons de Canarische Eilanden. Als je dan wegvaart uit Funchal denken zij (logisch) dat je op weg bent naar de Canarische Eilanden. Nu dus weer netjes inklaren bij een licht gexc3xafrriteerde douanier die alles nu dubbel checkte.

Om 10.00 uur met de bus mee naar Eira Fora. De buschauffeur die we gisteren hadden gesproken was er inderdaad. Hij reed zelf ook een stuk met de bus mee. Hij was vanochtend om 6.00 uur begonnen en had nu lunchpauze. De buschauffeur die reed werd verteld waar wij er precies uit moesten. Op het beginpunt van de levada knikte de buschauffeur dat wij er uit konden stappen. Dit na een uur in de bus te hebben gezeten. In eerste instantie was het een bospad wat overging in een oude levada. De levada lag vol takken en oude bladeren. Het was weer een mooie wandeling tussen de eucalyptusbomen en het groene gewas.

zwammen op een boom…

Bijna aan het eind van de wandeling kwamen we op de weg uit die naar Santo da Serra leidde. In de veronderstelling dat de bus pas om 16.00 uur kwam (het was op dat moment 14.30 uur) bezichtigen op ons dooie gemak het dorpje, als je het al een dorpje kan noemen. Plotseling zagen wij een bus komen: rennen naar de halte. Dit was een andere bus die via Portella naar Funchal ging. Snel instappen en meerijden. Het bleek dezelfde bus te zijn als die we hadden toen we de Ribeiro Frio hadden gelopen. In Machico zijn we dit keer overgestapt op een snelbus.

In de namiddag waren we weer aan boord en zaten lekker even bij te komen toen wij een Nederlandse catamaran zagen aankomen. Het is de Bagheera van Trijntje en Hennie. Deze mensen kennen we al een beetje uit Muiden. We hebben elkaar ook gesproken op de vertrekkersdag van Zeilen. ‘s-Avonds bij ons aan boord borrelen en de film van Spitsbergen bekeken.

24 september 2006
Vanochtend toch weer eerst even naar de weerkaarten gekeken of wij mogelijk toch konden vertrekken naar de Canarische Eilanden. Dit was niet het geval dus op naar de kant met Giebeltje. Eerst naar het touristenbureau om te vragen wat een mooie levada was en hoe wij daar kunnen komen. Zij kwam gelijk met een folder van allerlei levada’s met gids, ca 35,00 euro per persoon per dag, dat gaan wij dus niet doen!

Op naar de bushokjes om te vragen bij de busdiensten of zij ons kunnen helpen. We hadden twee levada’s in onze gedachten maar zoals wij konden lezen in het busboekje reden hier geen bussen heen. Maar ja, toch doen of wij dom zijn en vragen maar! Bij bushokje aangekomen (zijn op die plek drie bushokjes voor informatie). Bij 1e bushokje ik mijn verhaal doen; vertelde de mevrouw achter het loket zij alleen werkt voor de stadsbussen. Bij het 2e bushokje, ik mijn verhaal doen; vertelde de man achter het loket dat deze bus alleen naar Calheta gaat. Wij hadden de hoop al aardig op gegeven en Paul begon al wat te mopperen. Op naar het laatste bushokje, ik mijn verhaal doen, Paul achter mij geintjes maken dat hij (de man achter loket) weer xc3xa9xc3xa9n van de touristen voor zich had. Waarschijnlijk kreeg de man medelijden met mij en vertelde vriendelijk dat naar de levada’s die ik had uitgezocht geen bussen reden (dat wisten we nu wel!). Hij had wel twee alternatieven en begon te tekenen op mijn kaart. Drie wandelroutes met busnummers en bustijden, heen en terug. Ik was zo blij als een klein kind en dat kon hij zien. Hij kwam uit zijn bushokje en vertelde verder dat er vandaag een (toeristisch) feest was in het Nonnendal. We konden eerst een stuk met de bus om uit te stappen bij Eira do Serrado (1095 meter hoog) om vervolgens via een oud wandelpad naar het dal te wandelen (633 meter hoogte). Als wij morgen die andere wandeling gingen maken moesten wij ons om 10.15 uur melden dan hielp hij ons weer!

Snel de bus in en op naar Eria do Serrado. Hier waren we niet helemaal op berekend: geen water en eten bij ons. De busreis was weer scheuren over de bergweggetjes maar daar raken wij al aardig aan gewend. Op plek van bestemming eerst een broodje gegeten (was inmiddels 12.00 uur) en water gekocht om vervolgens aan de afdaling te beginnen.

afdaling in het nonnendal…

Het was een mooie tocht maar absoluut niet stil. In het dorp was feest en dat kon je aan het begin van de wandeling al horen: harde muziek klonk door het dal. Na ander half uur wandelen over zig-zag paden kwamen we onder in het dal aan. Daar waren wat kraampjes en een zangeres, wel gezellig maar erg klein.

Het Nonnedal staat bekend om haar kastanje-brood. We hebben dit ook gegeten: smaakt een beetje naar taaitaai pop. Ik heb ook een kastanje-liqueur gedronken, was erg lekker dus een klein flesje gekocht. Met de bus van 14.45 uurr terug naar Funchal. Rond 16.00 uur waren wij terug, naar de boot en lekker onderuit. Morgen dus weer een andere wandeling.

23 september 2006
Paul draaide vanochtend weerkaarten om te kijken of we verder konden zeilen naar de Canarische Eilanden. We kwamen tot de conclusie gekomen dat het niet verstandig is nu verder te zeilen. Het zou veel motoren worden omdat de wind het laat afweten: het draait naar alle kanten, nasleep van ex-Gordon. Dit houdt wel in dat wij waarschijnlijk nog zeker nog een week hier liggen omdat er uiteindelijk voor de rest van de week een zuidwesterwind wordt voorspelt,een staartje van ex-hurricane Helena. Of we dat erg vinden? Nou nee hoor wij vermaken ons hier prima en gaan gewoon nog een levada wandelen.

De hele dag heeft het met tussenpozen geregend. Ik heb de boot schoon gemaakt en Paul is bezig geweest de w.c weer wat vaster te zetten. Ik had twee fleece dekens die over de bank zitten buiten gehangen om te luchten. Het waaide wel wat maar voor mijn gevoel niet extreem. Helaas toen ik ze binnen wilde halen lag er xc3xa9xc3xa9n op het dek en de andere waarschijnlijk over boord, niet te vinden in ieder geval. Dit is wel bale! Gelukkig had ik nog een extra fleece deken ter bescherming van de bekleding. Aan het eind van de middag klaarde het weer op en konden wij buiten eten.

22 september 2006
Vanochtend om 8.00 uur op om op tijd de bus naar Sao Vicente te nemen.
De busreis duurde ca 2 uur met een stop van 10 minuten in Ribeira Brava. Het was een mooie tocht eerst over een kustweg  om daarna via het binnenland naar de noordkant van het eiland te komen. Een gedeelte van deze reis hadden we ook al met de auto gereden maar het blijft mooi!

Rond 11.15 uur kwamen we aan bij Sao Vicente. We zijn gelijk naar de grotten en het vulkanisch centrum zijn gelopen. Dit ligt net buiten het plaatsje. In een museum aldaar kregen we een rondleiding van een uur. Eerst door de grot: hier zagen wij als eerste zoutdruipers. Deze druipers ontstaan doordat het water door de steen wordt geperst. Het water druppelt naar beneden of verdampt en het zout blijft gedeeltelijk achter.

de zoutdruipers in een grot bij Sao Vicente…

Men vertelde verder dat de kanalen waar de lavastroom doorheen is gelopen, gedeeltelijk is uitgehakt zodat wij als toeristen hier via een voetpad kunnen lopen. De lava bestaat uit verschillende lagen Dit kun zien aan de verschillende kleuren maar ook aan de struktuur van het gesteente. Aan de oppervlakte van de lava kon je zien of de lava snel of langzaam stroomde toen het stolde. Bij de langzame stolling zie je de golven in het gesteente staan.Vervolgens liepen we naar het vulkaancentrum. Aldaar een foto reportage en een film over het ontstaan van Porto Santo en Madeira. Tot slot een drie dimensionale film over alle verschillende aardlagen.

Op naar Sao Vicente! Het is een klein plaatsje maar wel erg leuk. Een kerk met een dorpspleintje eromheen en allerlei terrasjes.

      
Sao Vicente een mooi klein dorpje gebouwd op een oude lavastroom…

De rest van het dorp stelde weinig voor. Na twee uur namen wij de bus terug naar Funchal. De terugreis duurde wat langer als de heenreis maar dit kwam doordat het erg druk was in de bus.
Bij aankomst in Funchal naar de boot om lekker te barbecuen en het laatste gedeelte van de tonijn te eten. De tonijn maken we klaar door de vis tussen een speciaal visrooster te doen die wij van Jannie en Peter hebben gekregen (nog bedankt, werkt fantastisch!).

21 september 2006
Vannacht een onrustige nacht gehad. Wij hebben een klein staartje van Gordon (hurricane) gevoeld. Het waaide behoorlijk in de havenkom. Paul is er drie keer uit geweest om te kijken of wij nog goed vast lagen (wij hadden ook ons ankeralarm aan). Wat ook belangrijk was of de andere boten die op anker lagen wel achter hun anker bleven liggen. Gelukkig is iedereen op zijn plek blijven liggen en was de wind vanmorgen weer rustig.

onrustige ankerplek bij Funchal…

Eerst even wat weerkaarten bekeken en daarna Funchal in. Via de winkelstraat naar het Madeira Wine Museum. Een in barokstijl gebouwd gebouw waar vroeger de Madeira wijn werd gemaakt. Er waren veel oude foto’s en voorwerpen voor het maken van de Madeira wijn. Op het eind van onze rondgang mochten wij een glaasje "Madeira" proberen. Ik natuurlijk even proeven, of ik niet weet hoe "Madeira" smaakt…

de Madeira wijn..

We waren nu toch in de buurt van de vismarkt dus daarheen gelopen om de verse vis te aanschouwen. Vele tonijnen lagen er te kust en te keur.

veel tonijn te koop…

Ook een typische vis uit de wateren bij Madeira: een zwarte lange vis die naar men ons vertelde 800 meter diep in zee zwemt. Hebben een heerlijke moot tonijn (kilo) gekocht voor vanavond op de barbecue (ik kreeg toen al trek). Teruglopend door andere winkelstraatjes kwamen we langs het Mxc3xa1rio Barbeito de Vasconcelos Library museum. Dit is een museum waar een collectie van Christopher Columbus ligt. Daar een kijkje gaan nemen. Er lagen vele boeken over Columbus en vele oude tekeningen van hem en zijn familie. Ik moet zeggen dat de musea waar we zijn geweest allemaal niet heel veel voorstellen. Maar een gratis of bijna gratis entree van (1 euro) ook niet veel is. In de middag weer terug bij de boot. We hebben het rustig aan gedaan: zeker na zoxc2xb4n onrustige nacht als afgelopen nacht.

20 september 2006
Vanochtend om 7.00 uur ging de wekker. Opgestaan, tas klaar gemaakt om vandaag een mooie wandeling te maken van Ribeiro Frio naar Portela. Rond 7.30 met Giebeltje naar de kant om de bus van 8.10 uur te halen. Met de bus reden we steeds hoger de bergen in (begin punt ligt op 880 meter). De busreis was een ervaring op zich. Deze scheurde met een beste vaart door de bochten op de bergwegen. Na een uur waren wij bij Ribeiro Frio waar de levada begint. Het was behoorlijk fris maar wij hadden ieder gelukkig een sweater mee die nu van pas kwam. Eerst een kopje koffie gedronken en daarna begonnen met de wandeling.

het begin van de wandeling…

Het is een mooie tocht langs de bergwand. Je loopt continu onder de bomen op een vrij smal pad langs de levada.

de loop van de levada langs de rotswand…

Soms is het pad zo smal dat je aan de ene kant gelijk de afgrond hebt en aan de andere kant de levada. Soms gaat de levada voor een stuk door de berg heen via een bergspleet of tunnel.

       
de levada via bergspleet of tunnel…

Rond 13.00 uur hadden wij een mooie plek om een broodje te eten. Je zag het groene dal met de bomen en in de vertre het plaatsje Poto da Cruz aan de zee. Intussen was de temperatuur behoorlijk gestegen en konden de sweaters weer uit. Verder lopend kwamen we weer bij de heerlijk geurende eucalyptus bomen. Om 14.00 uur eindigde onze wandeling bij Portela. Daar moesten we nog een uur op de bus wachten. We hebben lekker een broodje in een restaurant gegeten. Ik zat net op het toilet toen Paul mij riep dat de bus er was. Snel broek omhoog en rennen! We hebben de bus net gered…

Met de bustocht van 1,5 uur hebben we toch weer een nieuw deel van het eiland gezien. Het was het deel dat wij op maandag (toen wij met Femke en Rolf een auto hadden gehuurd) in het donker hebben gereden over de snelweg naar Funchal. De bus nam in plaats van de snelweg de oude kustroute en stopte in ieder plaatsje, ook bij het vliegveld. Terug in Funchal even wezen winkelen en nog wat kleine boodschappen gedaan en daarna naar de boot. Onze tocht is zeker de moeite waard om te lopen als je ooit naar Madeira gaat! Terug bij de boot rustig aan gedaan en op tijd naar bed.

19 september 2006
Vanochtend was ik nog niet helemaal lekker, buikpijn en snel moe. Even langs Femke en Rolf om gedag te zeggen. Daarna de zeilen gehezen om naar Funchal te varen. Onder het varen lekker boekje lezen en slapen. Wij kwamen weer langs de plek waar vroeger een mooi vissersdorpje was. Helaas vonden de autoriteiten hier dat er op deze plek een groot hotelcomplex moest verrijzen. Men heeft moedwillig stenen naar beneden laten komen zodat het dorp ontruimd moest worden. Daarna zijn alle huizen in brand gestoken. De bewoners hebben degene die de huizen in brand stak opgepakt. Hij gaf toe dat hij in opdracht had gehandeld. De man is uiteindelijk op vrije voeten gekomen. Er is nu een begin van de bouw van een hotelcomplex…

recent nog een vissersdorpje… straks een hotelcomplex…

Rond 13.00 was de wind op en moesten we het laatste uur motoren. Na het ankeren nog even rustig aan gedaan. Rond 15.00 uur Funchal in om boodschappen te doen. We hebben even snel iets gegeten zodat ik vanavond niet hoefte te koken.  Terug bij de boot boodschappen ingeruimd en met de computer aan de gang. Hebben weer Wifi op de boot.

18 september 2006
Vannacht heb ik lopen spoken en overgegeven. Vanochtend nog een beetje gammel en flink geslapen. In de middag ging het wat beter en zijn Paul en ik nog een stuk gaan wandelen. In eerste instantie een route die ik met Femke al gelopen had met erg mooie uitzichten. Paul wil eigenlijk nooit twee keer hetzelfde lopen dus hebben wij op de terugweg een alternatieve (kortere) route gelopen waar wij via een ander dal weer bij het strandje uit kwamen.Terug bij de ankerbaai gegeten en lekker vroeg naar bed!

17 september 2006
Vanochtend eerst contacten met "Bep-net". Het was druk op het net: vandaag 3 boten, Rajac (Madeira), Witte Raaf (Middellandse zee) en de Giebateau (Porto Santo). Het half uur was eigenlijk zo om: de mannen riepen dat nu het hun tijd was. Rond 10.30 uur anker op om terug te varen naar Madeira (anker plek Porto do Buraco). Op het Bep-net gehoord dat Rolf en Femke daar ook liggen. Dus dat wordt weer even bij babbelen.
We waren nog maar net onderweg toen Paul een walvis vlak naast de boot zag. We zagen hem niet alleen, maar we roken hem ook! Wat stinkt z’n beest.
De walvis was nog dichtbij toen wij een optimist op zee zagen dobberen. Paul de Marina van Porto Santo opgeroepen en na veel oproepen kregen wij eindelijk iemand waar wij de coordinaten aan konden doorgeven. Er kwam iemand van de haven het bootje ophalen.

Het is vandaag bewolkt en niet veel wind dus goede omstandigheden om eens een visje proberen te vangen. Ik heb bij de Liddle (in nederland) een werphengel en wat vis attributen gekocht en het wordt tijd deze te gaan gebruiken. Waar wij als eerst op stuitte was dat het visdraad te dun was (deze kon je met de handen breken). Visdraad eraf en een ander vis draad (voor vissen tot 11 kilo) erop. Blinkertje voor op zee aan de draad en vissen maar!

Hengel uit en na een half uur hadden we beet. Helaas bij het binnen halen was de vis foetsie. Hengel weer uit en na een uur weer beet! Toen brak de hengel in twee stukken. Blinker binnen gehaald: de haak en een stuk blinker waren weg. Volgende blinker erop en hengel ingeschoven, weer uitgeworpen maar verder niets meer gevangen.
Rond 17.00 weer in de anker baai. Borrelen met femke en rolf en daarna met z’n 4e barbecuen. Rond  23.00 tijd om naar bed te gaan. Was weer een gezellige dag.

16 september 2006
Vanochtend eerst naar het dorp om te horen wat er allemaal vandaag te doen is. We dachten dit bij de plaatselijke VVV wel te horen maar die was dicht. Uiteindelijk kwamen we er wel achter: het feest begint vanavond om 20.00 uur op het dorpsplein.

Overdag wat boodschappen gedaan en rondgefietst in het plaatsje en terug naar de boot. Rond 17.00 uur eten en daarna naar het dorpsplein om met mijn ouders te webcammen en de foto’s voor de weblog te versturen. We hoorden op een ander plein weer de groepen zingen, die er gisteren ook waren (studenten uit Madeira). Er bleken aldaar verschillende prijzen uitgereikt te worden.

Het eigenlijke feest begon pas om 22.30 uur. We hadden wat tijd te overbruggen; eerst nog maar een kopje koffie drinken. Even later hoorde wij een fanfare. We gingen op de muziek af. Het bleek een muziekgroep te zijn met een aantal trompetten, klarinet, hobo.s en een trommel die aan het oefenen waren. Hier hebben we zeker ‘n uur doorgebracht. Het was mooi om te horen en een geweldig gezicht de dirigent bezig te zien om nog meer ‘diepte’ in een muziekstuk aan te brengen.

Al snel werd het 22.30 uur en zijn we naar het dorpsplein gelopen. Daar waren weer de studenten aan het zingen. We kwamen Clare en Sjoerd van de Majo tegen. Wij zijn verder de hele avond met zijn vieren opgetrokken. Columbus met z’n familie was ook aanwezig: vanavond waren de twee zonen van Columbus erbij.

Columbus en zijn vrouw…

Rond 22.30 uur was er een optreden van een band en Portugese zanger. Omdat de muziek vrij hard was en we elkaar nauwelijks meer konden verstaan zijn we naar een terrasje gegaan en hebben tot 1.30 uur gezellig zitten kletsen. Het werd tijd om terug naar de boot te gaan en de oogjes te sluiten.

15 september
Het heeft vannacht behoorlijk geregend. Vanochtend om 9.00 uur op om weerkaarten te draaien. Een uur later het anker op om naar Porto Santo te zeilen. De wind was tegen dus moesten wij kruisen; het was bewolkt weer met af en toe zon. In eerste instantie hadden wij weinig wind (8 a 9 knopen). Later werd het iets meer (10 a 12 knopen) zodat we konden blijven zeilen. Rond 18.00 uur lagen we voor anker buiten de havenkom van Porto Santo. We wisten dat de autoriteiten al naar huis waren dus hebben ons niet ingeklaard. We liggen nu dus buiten de havenkom en niet in de haven. We hebben bij Funchal een Fransman gesproken die hier (Porto Santo) een week buiten de haven voor anker heeft gelegen (dit hadden wij gezien). We hebben hem gevraagd wat hij nu betaald had in Porto Santo, het antwoord was niets! Je moet alleen naar de douane om je in te klaren en niet naar de haven autoriteiten. Als je je daar niet meld is er niets aan de hand!? Dat doen wij dus ook deze dagen…

Met ons Giebeltje en de fietsen naar de kant gaand kwamen we langs de Majo (deze hebben we al eerder gesproken in de Ria’s te Spanje). Even bij babbelen en verder naar de kant. Het dorpsplein was weer versierd. Eerst lekker gegeten, maar pas op: we kregen schoteltjes met kaas en ham… dit hadden wij niet besteld… we dachten dat het van het huis was… niet dus: gewoon betalen. Als je het niet wilt moet je er gewoon niet van eten, hoef je het ook niet te betalen! (weer wat geleerd).

Terwijl wij zaten te eten kwam er een groep kinderen in klederdracht langs die aan het jongleren waren, op de fiets, met ringen, ballen en kegels. Na het eten zijn we verder gelopen en zagen we eetkraampjes en een heleboel mensen. We zijn erop afgegaan; na 5 minuten kwam er een groep jongen en meisjes met instrumenten. Deze gingen klaar staan om te zingen en muziek te spelen. Even later hoorden we een fanfare aankomen en daar kwam in optocht geheel in klederdracht Columbus met zijn gevolg aan. Men ging aan een lage tafel zitten en onderwijl de muziek speelde kregen zij eten vanuit xc3xa9xc3xa9n van de eetkraampjes.

in prachtige klederdracht…

De jongens en meisjes die de muziek en zang opvoeren waren studenten van Madeira zo hoorden we van een groepje jongens. Rond 22.00 was het afgelopen en zijn wij naar de boot gegaan.

14 september 2006
Hadden we zin om een stuk te zeilen of zijn wij weggegaan vanwege de autoriteiten? Beiden!
Al waren we misschien van plan geweest verder te zeilen de autoriteiten maakten dit ons zeer gemakkelijk. We liggen al sinds zaterdag voor anker bij Funchal en niemand gezien van de haven autoriteiten.

Vanochtend om 8.30 uur voeren zij met hun bootje tussen de boten die hier voor anker liggen. Luid toeterend: men heeft geen bevoegdheid om zomaar aan boord te komen (geen douane). Als Paul zijn hoofd door het luik steekt komen zij gelijk langszij: er moeten twee formulieren ingevuld worden. xc3x89xc3xa9n voor hun (die komen zij over 10 minuten ophalen) en xc3xa9xc3xa9n voor ons zelf. Wij zien tot onze verbazing dat het om havengeld gaat dat er betaald moet worden voor het ankeren. Het is geen kinderachtige prijs: 25.30 euro per nacht. In de haven liggen is goedkoper!
Het formulier ingevuld (wel ingevuld dat wij hier vanaf maandag zijn) en weer ingeleverd. Maar met zeer gemengde gevoelens en meer boos… Dus eerst maar even brood halen en kijken of de gasfles al opgehaald kan worden. Ondertussen nadenken of wij dit wel gaan betalen…
Als wij in ons Giebeltje stappen staat onze franse buurman al naar ons te wuiven. We gaan even langs bij hem en hij maakt ons duidelijk dat de vier Franse boten die hier liggen niet gaan betalen. Zij vinden het meer dan belachelijk.

In het dorp bleek helaas dat de gasfles nog niet gevuld was en dat dit waarschijnlijk maandag wordt. Op naar de boot nog steeds afvragen wat gaan wij doen. Wij kwamen Rolf onderweg tegen, hij had nog geen formulier gekregen maar was ook zeker niet van plan te betalen. Broodje gegeten aan boord. Paul met de verrekijker kijkend naar het havenkantoor of zij ons in de gaten hielden. Klaar gemaakt voor vertrek. Stormfok van de achterstag af (hadden we gedaan tegen het rollen), zonnetent weg en buitentafel opgeruimd. Weer naar de haven om water te halen. We hebben de knoop doorgehakt wij betalen niet! Het is te gek voor woorden 75 euro voor drie nachten ankeren.

Rond 11.00 uur anker op en motoren langs de kant. Mochten zij achter ons aan komen dan wilden we alleen meer even rond varen om vanavond weer terug te komen (zou ons antwoord zijn geweest). Er kwam niemand achter ons aan en bij de hoek hebben we het zeil gehesen en verder gezeild. De wind was tegen dus moesten we kruisen naar de ankerbaai waar we eerder hebben gelegen. Eigenlijk wilden we terug naar Porto Santo om het feest van Columbus daar mee te maken. Maar het zeilen ernaar toe zou geheel tegen zijn waardoor het vanavond laat zou worden als we daar aan komen. Misschien gaan wij morgen verder, dit hangt weer af van de wind. De wind zou gaan draaien en dan liggen we geheel open bij Santo Porto en dat is niet echt fijn.

Rond 15.00 uur waren we weer in de ankerbaai Ponto do Buraco. Dit keer liggen we er helemaal alleen. Lekker gezwommen om even af te koelen en daarna boekje lezen. Afwachten wat er gebeurt als wij terug gaan voor de gasfles en om uit te klaren op het zelfde kantoor van de havenmeester…(wordt vervolgd).

13 september 2006
Vanochtend was Paul al om 4.00 uur wakker. Hij hoorde dat de koelkast niet genoeg stroom had en heeft vervolgens de generator buiten aangezet om stroom te draaien. Ik heb wel iets gehoord maar heb mij weer omgedraaid om verder te slapen.
Rond 8.30 werd ik wakker, Paul was al uit bed en druk buiten bezig. In de loop van de ochtend kwam Femke eens polshoogte nemen (zij liggen nu ook voor anker in de baai) hoe het zat met onze wandeling voor vandaag. Eigenlijk was de bedoeling een lange wandeling te maken maar dan moet je de bus om 8.00 uur hebben. Dit kon dus niet meer! Op zoek naar een andere wandeling in de buurt. Het werd de wandeling "Quinta do Palheiro" vroeger bekent als de Blandy’s Garden, deze wandeling is ca 8 kilometer. Met de bus naar Quinta do Palheiro Ferreiro om vervolgens via de levada naar de botanische tuin te wandelen.

wandeling langs de levada…

De wandeling ging eerst door een bos van pijnbomen en mimosa om vervolgens over te gaan in een geurend bos van eucaliptus bomen. Rond 17.00 waren wij weer terug bij de boten. Ieder naar zijn eigen boot om lekker uit te rusten van de wandeling. Lekker eten, boekje lezen en naar bed.

12 september 2006
Vanochtend hebben Paul en Rolf de auto terug gebracht. Paul is gelijk achter het vullen van onze gasfles aan gegaan. Dit is gelukt en hij kan de gasfles over drie dagen ophalen. Ik heb intussen geluisterd naar het "bep-net" van de vrouwen. Toen Paul terug kwam hebben we samen een broodje gegeten en verder rustig aan gedaan: ik boekje lezen en Paul is bezig geweest met de computer.

Rond een uur of drie naar het plaatsje: we moesten ons nog inklaren (op tijd he!). Maar de man was erg aardig en nam het allemaal niet zo nauw. Gelukkig maar want ik had de officiele eigendoms papieren van de boot vergeten.
Daarna het oude gedeelte van de stad in gelopen. Leuke nauwe straatjes met veel restaurantjes. De verse groente, fruit en vismarkt was daar ook.

groente, fruit en vismarkt in Funchal…

Voor een hele week groente, fruit en vlees gekocht. De vismarkt was al afgelopen, wel jammer ik had graag verse tonijn gegeten.
Terug in de haven langs Femke en Rolf (daar lag onze dingy). Even xc3xa9xc3xa9n wijntje en dan gaan wij! NIET DUS.. De tijd vloog voorbij, gezellig zitten kletsen. Wij kwamen ook in gesprek met xc3xa9xc3xa9n van de buur mannen. Deze wist ons behoorlijk wat van Madeira te vertellen. Hij heeft hier een zaak en vertelde dat Madeira behoorlijk corrupt is. Er is hier een president met allemaal vriendjes om zich heen die belangrijk  functies hebben: zij houden allemaal de hand boven elkaars hoofd (geen spelt tussen te krijgen). Een voorbeeld: Met de subsidies die zij krijgen van de Europese Unie worden onzinnige projecten gebouwd. Traditionele vissersplaatsjes moeten plaats maken voor moderne boulevards en hotels. Hotels zijn er al genoeg en niet vol te krijgen. Ander voorbeeld: havens creeren op plekken in the middel of nowhere; de havens blijven leeg want er wordt heel veel geankerd.
Van de politie hoef je hier ook niet veel te verwachten als je beroofd wordt. Er zijn hier behoorlijk wat grote drugsbaronnen; je mag hier harddrugs gebruiken maar niet verkopen!!! Madeira is een mooi eiland en zeker de moeite waard maar pas dus wel op!! (daar kwam zijn verhaal op neer). Rond 23.00 met een volle maag (Femke had hamburgers gebakken) naar onze boot terug. Boodschappen uitpakken en naar bed.

11 september 2006
Vanochtend rond 9.00 uur naar Femke en Rolf. Eerst een kopje koffie en overleggen wat we vandaag gaan doen. Wij hadden allebei bijna hetzelfde op het oog. (Femke en Rolf hebben een iets uitgebreider boek) Rond 10.00 uur de auto opgehaald en een half uur later reden wij Funchal uit. Op naar het westen!

Wij hadden gisteren gezien vanaf de boot dat er op verschillende plekken brand was (de rookkolommen zichtbaar). Vanochtend hing er hier en daar nog een rookwolk boven het eiland. We hadden zoiets van "wat moet het vandaag worden!". Eerst naar Curral de Freiras (het "nonnendal") gereden (iets westelijk het binnenland in).

Curral de Freiras: het "nonnendal"

1. Curral de Freiras is een doorlopende weg door een diep dal. Er zijn op de weg diverse mooie uitkijk punten. Je rijdt hier tussen de bossen en  plateau’s  (lijkt een beetjes op de rijstvelden in Indonesie; ook van die plateau’s alleen hier verbouwen zijn groente en fruit) Het is er erg groen (vruchtbare grond). We reden langs xc3xa9xc3xa9n van de branden. De brandweer was bezig de brand te blussen. Een water vliegtuig zou uitkomst bieden: dan was de brand zo  geblust!.

Het dal in gereden naar een uitkijkpunt waar je heel mooi het dal kon bekijken. Helaas belemmerde de rook ons mooie uitzicht.

bosbranden…

De mooie plateau’s en bomen waren wel te zien maar het zicht was te slecht om foto’s te maken. Terug naar de hoofdweg en verder gereden naar het plaatsje Camara de Loboa.

2. Camara de Lobos is een vissersplaatsje met mooie gekleurde vissersbootjes. Hier broodjes en melk bij de supermarkt gehaald en verder gereden naar Cabo Girao.

3. Cabo Girao is xc3xa9xc3xa9n van de hoogste kliffen (580 meter) van de wereld.

Cabo Girao…

Hier broodje gegeten en genoten van het uitzicht!  Aan de ene kant zie je in de diepte de zee en aan de andere kant de steile wanden. Zelfs hier op de steile wanden verbouwen ze groente en fruit waar het mogelijk is. Gelukkig hadden wij hier geen last meer van de rook van de branden. We vervolgen onze weg het binnenland in om via het plaatsje Serra de Agua naar Encumeada te rijden. We reden langs de vele bananenbomen De bananen zijn nog niet rijp: de grote bloem van de bananenboom is wel uitgebloeid.

4. Ecumeada is de op een na hoogste berg (1007 meter) van Madeira. Hier reden we weer door de bossen en over de plateau’s. Op weg naar boven werd het steeds frisser en op een gegeven moment zaten we boven de wolken en scheen de zon volop. Verder rijdend naar het noordwesten over de Paul da Serra.

5. Paul da Serra is een vrij vlak gebied wat (meestal) boven de wolken ligt. Het is een droog gebied waar alleen het hardnekkigste gras en onkruid kan groeien (soort steppe gebied). Bij de afdaling naar 
beneden kwamen wij langs Risco (waren alweer onder de wolken).

6. Bij Risco is een wandelroute die leidt naar een waterval. Hier zijn we gaan wandelen door de bossen. Heen hebben wij de hele route gelopen. Het eerste stuk over asfalt, (hier rijdt een busje die je naar het bergpad toe rijd). Na dit punt (waar het busje stopt) bereikt te hebben zijn wij verder via het het bergpad langs een "levada" (een irrigatie-systeem) gelopen naar Risco. Het systeem bestaat uit smalle geultjes om water van de bergen naar de vallei te krijgen. Langs deze waterbeekjes zijn smalle paden aan gebracht. Deze paden zijn zeer bekende wandelroutes op Madeira.)  We hebben van mensen die hier wonen gehoord dat het dit jaar erg droog is op Madeira  waardoor de waterval niet erg groot is. Wel groot genoeg om er onder te staan en je even op te frissen: heerlijk!  Terug over hetzelfde bergpad. Bij de asfaltweg zijn wij door het busje omhoog gebracht (dit uit tijdnood was al ca 16.00 uur). Verder met onze auto daalden we af naar de noordkust van Madeira en wel naar het plaatsje Porto Moniz. Daar had men zwembaden in zee aangelegd.

zwembad in zee…

7. De zwembaden in zee zijn gecreerd door tussen bestaande rotsen betonnen muren te bouwen. Het is een mooi gezicht! Zwembad met hier en daar rotsen, en de zee die soms over de betonnen omheining slaat. Het was vandaag niet al te warm en hadden ook wat haast dus hebben we er niet gezwommen. Verder de noordkust gevolgend naar het plaatsje Sao Vicente. Hier kun  je grotten en een vulcaan-centrum bekijken. Het was inmiddels al over zessen: het was gesloten.  Auto weer in en onze weg verder de noordkust volgend. Hier aan de noordkust zijn de wanden stijler en groener dan aan de zuidkust van Madeira. Er staat hier bijna altijd wel een noordelijke wind en de golven beuken hier behoorlijk tegen de wanden! Het valt ons op dat het hier vrij rustig is met auto’s en de mensen wat vriendelijker zijn (minder toerisme).
Via de plaatsjes Ponto Delgada, Arco de Sao Jorge, Cabanas, Sao Jorge naar Santana gereden. Hier hebben we oude traditionele huizen bekeken.

8. In Santana hebben we traditionele huizen bekeken: gekleurde huizen voor grotendeels  bestaande uit een rieten punt dak, sommigen zijn nog bewoond.

Het was nu al 20.00 uur en tijd om te eten. Wij hadden tot nu toe alleen maar "rode" wegen gevolgd en zijn vanaf hier de snelweg op gereden naar Machico. Tegen de tijd dat wij daar waren was het al bijna donker. Een restaurantje opgezocht en lekker gegeten. Na het eten onze weg vervolgd naar Funchal. Aldaar nog een laatste wijntje aan boord van de Rajac gedronken. Daarna zijn wij met ons Giebeltje naar onze boot gevaren en lekker de ogen gesloten. Het was een mooie maar ook een vermoeiende dag!

10 september 2006
Ik was vanochtend om 7.00 uur al wakker en ben mailtjes gaan versturen. We hebben internet aan boord dus konden we iedereen weer van een mail voorzien! In de loop van de ochtend zijn we de hoofdplaats Funchal in gegaan. Gewandeld door de stad, tourist informatie gevonden. De toeristen winkels en supermarkten waren open; de rest van de winkels waren dicht (is zondag vandaag). Zijn door een park gelopen met allemaal bomen en planten uit verschillende werelddelen.

prachtige bloeiende planten…

Mooi om te zien! Rond 14.00 uur weer terug bij de boot en aldaar heerlijk gezwommen. Morgen gaan wij met Femke en Rolf een auto huren, dus wij zijn druk bezig geweest uit te zoeken wat leuk is om te bezichtigen en hoe wij moeten rijden. Femke en Rolf hebben hetzelfde gedaan dus zien morgen wel wat daarvan komt! Verder rustig aan gedaan, het is veel te warm ca 29 graden.

9 september 2006
Vanochtend eerst met Paul gezwommen en gesnorkeld. Het water was erg troebel dus het werd meer zwemmen dan snorkelen!
Even bij de buren (Rajac) een kopje koffie gedronken. Gisterochtend is de La Barakka naar de haven om de hoek gegaan. Zij konden niet slapen vanwege de golven die hier in de baai kwamen. Vannacht heeft de Rajac zijn bezaan gehesen tegen het schommelen.
Rest van de ochtend boekje gelezen om rond xc3xa9xc3xa9n uur het zeil te hijsen en verder te varen. Langs de kust varend wilde wij eerst voor anker bij het plaatsje Machinao, hier stonden te veel golven dus door gevaren naar Funchal. La Barakka kwam de haven uit en zeilde ook naar Funchal.  Rond 18.00 lagen wij voor anker in de baai bij Funchaal. Rajac en La barakka liggen in de haven.  Eveline en Guido kwamen nog even naar buiten met hun dingy eerst bij ons langs voor een praatje en daarna even afkoelen in het water.
Wij hebben even onder de waterzak buiten gestaan om af te spoelen en daarna lekker barbecuen. Rond 21.00 uur was het donker. We kijken nu uit op de kade van de stad. Mooi gezicht de stad in het donker te zien. Funchal is een grote stad die tegen de berg is gebouwd. 

8 september 2006
Vanochtend om 9.30 uur het eerste vrouwen "Bep"-netwerk. Dit wil zeggen dat een aantal vrouwen van de Nederlandse vertrekkers met elkaar  kletsen (wij hebben niet alle vertrekkers die meedoen ontmoet maar Femke en Rolf wel). Er liggen boten hier op Madeira, boten in de Middelandse zee en xc3xa9xc3xa9n boot op de Kanarische eilanden. Om 10.00 uur mogen de heren hun gang gaan en stoppen de vrouwen. Rond 11.00 bracht Paul mij en Femke naar de kant. Het ging maar net goed alles droog te houden. Er is hier een stenen strand met daarvoor wat rotsen en omdat er vanmorgen best wat golven stonden moesten wij er op tijd uitstappen. Maar helaas werd de boot toch door een van de golven verder het strand op geduwd zodat wij bijna vielen met tas en al (ging allemaal net goed!)

Wij gingen naar het dorpje Caniqal lopen om boodschappen te doen. In eerste moesten wij over smalle bergweggetjes lopen voor wij bij de grote weg uitkwamen. Eenmaal bij de grote weg was het zeker nog 6 kilometer lopen voordat wij bij het plaatsje waren. Eerst wat winkeltjes bekeken en toen naar de supermarkt, de winkels gaan hier al om 13.00 uur  dicht (wij waren nog in de veronderstelling dat dit 14.00 was) Wij zochten ook nog een internet cafe; Femke moest nog wat mails versturen, maar dat kon niet in dit kleine dorp. Rond 13.30 uur begonnen wij aan de terugreis. Eerst weer over de asfaltweg naar de plek waar ongeveer liggen. Vervolgens de wandelroute die ons naar onze boot bracht riepen wij via de handmarifoon onze mannen nog even op. Deze zaten bij elkaar voor een technische vergadering. We gaven aan over de marifoon dat wij wel een stukje verder wilden lopen: naar het strandje kwamen waar wij gisteren de boot hadden neergelegd. Slechts een stukje verder dachten wij!
Dat hebben wij geweten. Wij hadden de trip op zich niet willen missen het was een mooie wandeling over een smal bergpad 3 kilometer lang. Van de ene punt naar de ander punt lopend, dan de noordzijde en dan de zuidzijde van het eiland zien.

even een rustpuntje…

Over smalle bergpasjes dat je bijna beide kanten van het eiland ziet. Ik heb in deze tocht wel wat grenzen verlegd als je weet dat ik hoogtevrees heb. Maar ja een terug weg is er niet… en op zich was het te mooi om echt angstig te zijn. Het duurde alleen wel een uur langer deze omweg. Dit extra tripje is zeker de moeite waard en zoals ik al schreef, wij hadden het zeker niet willen missen. Terug bij de boot had Paul zich druk bezig gehouden met de watermaker, het filter moest al vervangen worden (dat best snel is na 1 dag!). Hij had nog wel wat water gemaakt en nu zijn beide tanken vol.
Na een uurtje even lekker snorkelen. Helaas was het water niet zo helder als gisteren (wisten Rolf en Femke te vertellen die gisteren wel gesnorkeld hadden). Het was al snel wat te fris: einde snorkelen. Even nog borrelen met een toastje en met z’n vieren de dag door genomen. Daarna ieder op zijn eigen boot rustig aan doen.

7 september 2006
Vanochtend met de rubberboot langs de kust gevaren. Zijn naar een uitlopen van een steile wand gevaren waar een gat in zat.

rotswand met gat…

Het is een mooie wand met diverse kleuren en planten. Daarna naar een plekje gevaren waar je makkelijk de dingy aan de kant kon krijgen om een stuk te wandelen. Daar kwamen wij Rolf en Femke tegen die hun boot ook net op de kant trokken. Met z’n vieren naar de top van de berg gelopen (dicht bij waar wij liggen) en genoten van het mooie uitzicht.

op de top bij ponto sao lourenco…

Het was best een steile klim. De berg bestaat uit stenen met veel gruis erboven op. Heen ging makkelijker als terug omdat je dan op moest passen dat je niet weg gleed. En ja hoor dit gebeurde de meiden natuurlijk wel en de mannen niet! Gelukkig geen echte schade alleen wat schrammen. Terug bij de dingy’s bleek dat ze niet ver genoeg omhoog lagen en lagen nu half in het water. Daarna met z’n vieren nog even naar het gat in de wand om vervolgens naar de Giebateau en de Rajac te scheuren. Lekker even onderuit en boekje lezen. De zon scheen lekker maar de wind was iets frisser dus niet echt behoefte om te zwemmen. Rond een uur of vijf borreltijd bij Femke en Rolf aan boord. Guido en Eveline kwamen later ook even borrelen. Na de borrel zijn Paul en ik bij hun blijven eten. Heerlijk rijst met kip kerrie en ananas. Om 21.45 uur even met de ssb-zender contacten met de andere vertrekkers, hoe het met hun gaat en waar zij zijn. Wij proberen nu onder de vrouwen een "vrouwennetje"  te maken. Vrouwen zenden een half uur eerder dan de mannen. Uiteindelijk later op de avond naar onze eigen boot om de oogjes te sluiten.

6 september 2006
Vanochtend eerst uitgeklaard bij Porto Santo rond een uur of elf op weg naar Madeira. Het was een mooie zonnige dag met 10 a 12 knopen wind. Eerst "vrij" varen van het eiland en daarna de slag naar Madeira gemaakt. Ik heb de hele reis gestuurd, Paul was druk bezig met de watermaker. Eerst zat er lucht in de leiding en het duurde even voordat dat eruit was. Het was de eerste keer dat wij de watermaker gebruikten dus hield Paul alles goed in de gaten.

In de buurt van Madeira zagen wij het eiland en even iets verder nog een rots. Ik stuurde er omheen maar Paul gaf aan dat het tussen het eiland en de rots 5 meter diep bleef. Wouw! Daar wil ik best doorheen varen maar dan moet Paul sturen (was niet z’n brede doorgang). Ik stuurde er naar toe en terwijl ik dit deed stond er al een stroming.

de nauwe doorgang…

Vlak voor de ingang nam Paul het over met motor bij (voor alle zekerheid). Wat mooi om daar tussen door te varen! De rotsen zijn van allerlei kleuren en stijl omhoog. Er stond inderdaad een behoorlijke stroming maar alles ging goed.

Wij liggen nu aan de zuidoost zijde van het eiland en het is hier heel mooi! De wanden van de rotsen bestaan uit verschillende kleuren in dwarse lijnen over de wand. Ca 17.00 uur ging het anker erin en hebben heerlijk gezwommen rond de boot: wij zagen ons anker liggen in het zand. De Rajac (met Femke en Rolf) en de La Barakka liggen hier ook. Toen de Rajac ging verliggen zag hij een schildpad zwemmen vlak bij onze boot (helaas te ver om een foto te maken).
Paul is nog even met de watermaker bezig geweest en ik ben verder gaan lezen in mijn boek. Een rustige avond: lekker gegeten en daarna lekker slapen!

5 september 2006
Vanochtend eerst met z’n driexc3xabn een baantje gezwommen (Femke, Eveline en ik). Daarna Paul en ik naar de kant en lekker gefietst. Eerst naar oostkust, maar de weg die wij fietsten liep dood. Naar het vliegveld in het binnenland gefietst, heuvel op en heuvel af. Moet wel zeggen dat dit met deze warmte zwaarder is dan toen we nog in het noorden zaten. Bij het vliegveld wat gedronken, tijdens deze rust pauze zagen we een vliegtuig landen dat uit Madeira kwam. Het was best een oud vliegtuig! Vervolgens verder het binnenland in gefietst om oude windmolens te bezichtigen.

een van de vele windmolens…

Sommige van deze windmolens werken nog. Er wordt graan in gemalen om brood van te bakken. Ook groeien hier veel druiven laag op de grond. Verder is het een vrij dor eiland. Terug bij het plaatsje naar het huis waar Columbus heeft gewoond. Dit is nu een museum (wel klein).

het Columbus museumtje…

Het was leuk om te zien juist omdat ik nu het boek aan het lezen ben van Columbus (de memoires van Columbus). Paul kreeg dus een prive rondleiding (hihi).

Op naar de boot om af te koelen in het water! Verder rustig aan gedaan. Vanavond nog even kletsen met mijn ouders, eten en vroeg naar bed…

4 september 2006
Gisterenavond toen wij aan het barbecuen waren kwam er een rubberboot naar ons toe varen. Wij dachten gelijk ohoh, je mag hier misschien niet barbecuen, maar nee hoor! Paul had de persoon in de rubberboot die ochtend gewaarschuwd dat hij met zijn boot in de baan van de grote veerboot lag. Hij was nog maar net weg met zijn boot toen een cruise schip binnenvoer. Om Paul te bedanken kregen we drie grote vissen. Die hadden ze die dag gevangen.

de spanjaard met zijn zelf gevangen vissen…

Wij gaven hem een biertje. Helaas had hij haast en konden wij ons Spaans (dus) niet goed oefenen. Morgenavond dus met z’n zessen (o.a.) vis eten bij ons!

Vanochtend 9.00 opgestaan en naar het plaatsje gefietst. Gezellig even met Natalie zitten kletsen (met de webcam), helaas kon dit niet lang omdat zij weer naar haar werk moest. We hebben alle mails weer binnengehaald om straks te kunnen lezen en te beantwoorden. Daarna nog even wat boodschappen gedaan en terug naar de boot. In de haven Eveline en Guido (van de la Barakka) uitgenodigd om vanavond bij ons te komen. Rest van de dag rustig aan gedaan. Het was gisteren erg gezellig maar wel  laat geworden met de nodige alcohol behalve Paul natuurlijk, die dronk de hele avond cola.

Rond een uur of zes weer naar het dorp om even met Jannie en Peter te kletsen en daarna weer met Natalie en Ruud (broer en schoonzus). Terug naar de boot om de vis klaar te maken.
Ik had dit nog nooit gedaan dus met de vis naar Guido en geleerd hoe je dat moest doen. Bij het zien van de drie vissen vertelde Guido dat er hier twee soorten vissen zijn: roofvissen en koraalvissen (roof vis is het lekkerst). Dit kun je aan de bek van de vis zien. Wij hadden xc3xa9xc3xa9n koraalvis en twee roofvissen. Weten niet precies welke vissen het waren.. 
Hij twee vissen schoon gemaakt ik xc3xa9xc3xa9n. Eerst maak je een snee bij de kop, dan een snee in de buik tot zijn/haar anus om vervolgens de ingewanden er in xc3xa9xc3xa9n keer uit te trekken. De galblaas heel houden anders word de vis snel bitter. Je weet nu natuurlijk al wat mij overkwam bij de eerste keer vis schoon maken: galblaas stuk! Het is nog een hele klus alles er in xc3xa9xc3xa9n keer uit te trekken en dan ook nog alles heel te houden. Guido fileerde de koraalvis omdat dit een vis met schubben is en moeilijk schoon te maken (schubben schrobben is een lastig werk, kun je beter fileren).

Paul was onder tussen al begonnen met de barbecue en kwam eens kijken hoe ver wij waren en of de vis er al op kon.. Femke kwam met een lekkere salade en pindasaus. Eveline en Guido namen een flesje wijn mee en nog een stuk bonita (van de dag ervoor). De  vis was heerlijk, van de gal niets gemerkt. Het was erg gezellig. Na de bbq onze film van Spitsbergen gekeken, iedereen was behoorlijk enthousiast. Wel weer erg laat met de nodige alcohol.

3 september 2006
Vanochtend eerst met Femke een stuk gezwommen. Paul had niet zo’n zin om te zwemmen en voer met Giebeltje om ons heen. Even rustig ontbeten en daarna met zijn vieren gaan fietsen.  Naar de westkant van het eiland gefietst en daar op een rotsachtig strand gezwommen. Het was daar erg mooi! Als je iets verder de zee in zwom kon je de noordkant van het eiland zien. Na het zwemmen aldaar gedouched met zoet water om je vervolgens door de warme wind te laten drogen.  Bij het winkel centrum broodjes gehaald met beleg en daar op het pleintje in de schaduw heerlijk zitten op eten. Terug bij de boot weer een baantje gezwommen met Femke: hadden nog niet genoeg gesport! Vanavond met z’n vieren bij ons aan boord barbecuen.

aan de barbecue…

2 september 2006
Vanmorgen om 8.00 uur Rolf en Femke op kanaal 16 met de marifoon opgeroepen. Zij waren nog ca 8 mijl van ons vandaan en komen samen met de La Barakka (ook xc3xa9xc3xa9n van de vertrekkers dit jaar met aan boord Eveline en Guido) hier binnen.
Bij aankomst eerst met z’n allen (Rolf, Femke, Guido, Eveline, Paul en ik) bij ons koffie gedronken met gebak. Er is zoveel te vertellen dat we eigenlijk niet eens weten waar te beginnen en dan te beseffen dat we al veel contact hadden via de ssb-zender de hele tijd!
Maar er volgen nog veel dagen dus na een paar uur samenzijn zijn zij gaan inklaren en hun boten schoonmaken. Het was inmiddels zeer warm en de zon brandt in kuip dus zonnetent-weer: na een aantal dagen bewolking is het best lekker de ZON!

een zonnetent heb je hard nodig…

Rolf en Femke konden geen box in de haven krijgen en gingen voor anker. We zijn voor de gezellig ook mee voor anker gegaan.

in de haven (box 16 en voor anker)…

Rond vijf uur naar de Rajac om samen met Rolf en Femke te borrelen. Het was gelijk weer als vanouds alleen waren wij toen veel bezig met ons vertrek en nu zijn wij weer met z’n allen aan het genieten van de reis!
Samen naar het dorp omdat er feest is, het dorp hangt vol slingers er de plaatselijke fanfare speelt op het dorpsplein.

het dorp was uitbundig versierd…

Lekker op terrasje gegeten Femke er ik een vis die wij niet kennen (was wel lekker, niet erg bijzonder). Paul en Rolf een stuk rauw vlees op een hete steen: deze moesten ze zelf in kleine plakjes nog braden. Het vlees smolt ook al zo op de tong (soort biefstuk). Inmiddels was de plaatselijke fanfare verwisseld voor een man met een orgel die spaans zong. Er waren een paar dronken mannen op het plein aan het dansen en de rest van de mensen stond er rustig naar te kijken.

Rond een uur elf naar de haven terug gefietst (2 km vanaf het plaatsje) en nog even naar de Expo gegaan. Wij dachten dat dit een soort Hiswa met muziek en eten was FOUT! Het is een beurs met van alles en nog wat (huishoudelijk, meubilair, boten, wijn etc) maar ook kraampjes waar je iets kan eten. Wij waren toen al best moe en zijn gelijk daarna lekker naar de boot gegaan. Lekker slapen!

1 september 2006
Het was weer een donkere nacht met weinig zicht. Om 2.00 uur zagen wij een vuurtoren schijnen en om 3.00 uur de contouren van het land. Vannacht frequenter buiten gekeken omdat we dichter bij land zijn en dus meer kans op kleine vissersschepen. We zijn ze niet tegen gekomen! Rond 9.00 uur voeren we langs de oostkust van Porto Santo een steile kust van lavabergen met daarop aan de noordkant wat bomen.

   
eiland Porto Santo in zicht…            het eiland Porto Santo…

De hoek om (aan de zuidkust) zijn er zandstranden, de haven en het plaatsje Vila Baleira.  De marina opgeroepen dat wij er aankwamen. Na 30 minuten hadden wij nog steeds geen antwoord waar wij konden gaan liggen. Nog maar een keer oproepen! Zij waren druk bezig een plaats voor ons te regelen maar er zijn veel reserveringen dus moeilijk plek voor ons te vinden. Na 15 minuten wachten waren we het zat om heen en weer te varen in de havenkom en namen weer contact op met de marina. Deze vertelde ons dat we aan de pier van de receptie moesten gaan liggen en komen inklaren. Dit deden we. Toen we naar de kade toe voeren kwam de havenmeester al aangefietst om ons te helpen aanmeren. Hij vertelde dat hij gisteren een vrije dag had gehad en nu druk voor ons bezig was te kijken of er nog een plekje in de haven is. Ik vertelde hem dat er morgen nog twee Nederlandse boten aankomen die ook graag ook een plek in de haven willen, dus of hij daar ook iets voor kon regelen.
Eerst naar de douane om ons in te klaren, een aardige man hielp ons en wij waren met ca 20 minuten klaar. Daarna naar de haven autoriteiten om ons daar in te klaren. Wij hadden inmiddels een plek box 16 voor twee dagen. Dat kwam goed uit want daarna wilde wij toch ankeren voor het strand. FOUT! Ankeren voor het strand buiten de pieren kost twee keer zoveel als de marina. Je kunt ook binnen de pieren ankeren (dit hoort bij de marina) en dat is weer goedkoper: de helft van de marina box (snappen jullie het nog?).
Rond kwart over elf waren we weer terug bij onze boot en zijn naar onze box gevaren. Tussen het varen door had Paul nog net even contact met Rolf: ze zouden 11.45 weer contact opnemen (dit omdat wij eigenlijk aan het aanmeren waren).
Eenmaal in de box hebben wij precies 700 mijl gevaren in net iets minder dan 4 dagen.

700 mijl op de teller…

Ik heb de boot van binnen schoon gemaakt en Paul de buitenkant afgespoten. Hij baalde want wij hebben een paar plekken met aangroei aan de zijkant! Die plekken hebben we opgelopen op Spitsbergen toen we in aanraking kwamen met het ijs. Nadat alles binnen schoon was heb ik de kleren gewassen met de "tuppeware" emmers. Deze zijn echt goed…

Rond twee uur zijn wij naar het plaatsje gelopen of eigenlijk we wilden gaan lopen. Wij hadden 100 meter gelopen toen er een auto stopte (een collega van de douane, die toen wij inklaarde in kantoor stond): wij konden meerijden naar het dorp. Het plaatsje bekeken en dan besef je pas dat je een heel stuk zuidelijker bent. Palmbomen, warme wind terwijl het de hele dag bewolkt is.
Eerst langs de VVV om informatie te krijgen over het eiland. Er blijkt morgen een feest bij de kerk in het dorp te zijn en dit weekend is een nautisch weekend (soort hiswa maar dan met eten en muziek). Kijken wat wij morgen gaan doen!

Daarna ben ik naar de kapper gegaan en mijn haar laten uitdunnen (was een beetje warm). Nog even wat boodschappen doen. Je merkt dan dat Portugal niet goedkoop is. Het hoog nodige kopen en de rest laten wachten tot wij op de Spaanse eilanden zijn.

Wij weer terug lopen of toch niet want weer kwam de douaneman langs en gaf ons een lift terug naar de haven. Onderweg vroeg Paul aan hem hoe het zat met het ankeren voor het strand of dat echt twee keer zo duur was als in de marina liggen. Hij bevestigde dit en antwoordde dat we dit aan de haven autoriteiten te danken hebben. Hij merkte daarbij nog wel op dat het dit jaar een stuk rustiger was met boten. De tam-tam doet dus snel de ronde.
Wij bedankten hem hartelijk en gaven te kennen dat dit ongewoon was voor ons zo makkelijk een lift te krijgen. Hij zei dat als er wat was wij hem moesten bellen dan wilde hij ons graag helpen. 
Aan boord rustig aan gedaan en vroeg naar bed.

31 augustus 2006
Vannacht weer een donkere nacht gehad (geen sterren en geen maan): weinig zicht dus. Gelukkig waren de golven minder hoog zodat je makkelijker de lichten van andere schepen kan zien (als die er zijn). ‘s-Nachts tijdens de wacht binnen een boekje lezen en regelmatig kijken op de AIS radar of er boten te zien zijn. Verder om de 30 minuten naar buiten of er lichten van andere schepen zijn die geen AIS hebben. Afgelopen nacht was rustig: slechts xc3xa9xc3xa9n schip gezien.

Overdag bleef het bewolkt en de wind nam iets af (ca 18 a 20  knopen). We kunnen wel merken dat je zuidelijker komt want het wordt steeds warmer ondanks dat de zon niet schijnt. Er zijn weer een paar vogels gezien. Wij komen weer bij land! Nog 65 mijl naar Porto Santo. Het noordelijkst gelegen eiland van de Madeira groep. Het ligt ca 21 mijl van Madeira vandaan. Als het goed gaat komen wij daar morgenochtend aan!

30 augustus 2006
Vannacht een goede nacht gehad: wind bleef aan en met allxc3xa9xc3xa9n twee reven in het grootzeil liep de boot lekker. De fok was gisteren in de namiddag weggehaald omdat het weer iets harder ging waaien. Het was een heldere nacht met veel sterren aan de hemel en een maan. Over de hele nacht kwamen we slechts twee boten tegen. xc3x89xc3xa9n ervan was in mijn wacht en lag op ramkoers dus riep ik hem op via de marifoon of hij mij gezien had. Na herhaaldelijk roepen geen antwoord. Paul was inmiddels wakker geworden en nam de marifoon over en ja hoor hij kreeg wel antwoord (balen!). Hij had ons gezien en week voor ons uit.

Het was vandaag een bewolkte dag met soms een zonnetje. De wind houdt nog steeds aan en de golven zijn ca 2 a 3 meter. In de loop van de ochtend hebben we de fok (uitgeboomd) weer bijgezet. Kunnen nu nog harder surfen waardoor de boot stabieler ligt.

Om 11.00 via de ssb zender de andere vertrekkers gesproken. Dit keer hadden we ook weer contact met Rolf en Femke. Zij zijn nu ook onderweg naar Madeira. Hebben afgesproken elkaar daar te ontmoeten.Tijdens de oversteek zullen we elke dag contact houden via ssb zender.
In de loop van de middag nam de wind wat af tot 22 a 24 knopen en worden de golven iets minder hoog. Wij gaan de nacht weer in…

29 augustus 2006
Vandaag een mooie zonnige dag. De wind wordt steeds warmer; desondanks toch in lange broek ‘gelopen’. De wind houd lekker aan nog steeds 20 a 26 knopen.
Paul moest vandaag in zijn wacht uitwijken voor een walvis. Het is een raar gezicht als de walvis water omhoog spuit. In eerste instantie lijkt het of er een ondiepte is maar dat kan hier niet!

Vandaag hele dag op de stuurautomaat gevaren omdat de windvaan het niet kan bijhouden (te veel voor de wind). Paul en ik hebben ook nog een uurtje of twee voor de lol zelf gestuurd (tijdverdrijf).
Niet al te hard van de golven surfen anders levert de windmolen te weinig stroom voor de stuurautomaat. De zonnenpanelen liggen helaas bijna de hele dag in de schaduw achter het grootzeil en fok (die doen dus weinig).
We hebben ons vandaag ook beseft dat er hier haast geen zeevogels meer zijn en dat dit eigenlijk al vanaf Ierland steeds minder is geworden. Wij gaan nu de 2e nacht in!

28 augustus 2006
Vanochtend nog even naar de kant om nog wat water te halen, niet om te drinken maar om de afwas en wasjes mee te doen. Als het goed is gaan wij onderweg de watermaker gebruiken voor drinkwater.
Rond een uur of elf anker op en verder gevaren. Wij slaan de Portugese kust over en gaan gelijk naar Madeira. Na deze reis willen wij de Middellandse Zee nog op en nemen in die reis dan de Portugese kust mee.

Wij begonnen met een windje van 7 a 8 knopen. Daarna zakte de wind wat in tot 3 a 4 knopen. We hebben een uurtje moeten motoren. Gelukkig nam de wind daarna weer snel toe en rond een uur of drie moesten er twee reven in het grootzeil. Een ruime koers met ca 20 a 22 knopen wind. We lopen gemiddeld 8 a 9 knopen door het water.
In de namiddag nog een groep dolfijnen zien zwemmen; helaas hadden ze geen aandacht voor de boot (zwommen een andere kant op).
Het eerste gedeelte van de nacht was de hemel zonder sterren en maan, dus erg donker. Er waren wel veel boten omdat daar de route naar het noorden loopt. Later in de nacht werd het helderder en kwamen er sterren aan de hemel.