route Madeira en Canarische eilanden…

18 december 2006
Vanochtend vroeg om 5.30 uur hebben wij Ruud en Natalie met de auto naar het vliegveld gebracht. Afscheid nemen is niet leuk en ik blijf daar moeite mee hebben als het om familie gaat! Dus traantje weg gepinkt. Eerst samen de auto teruggebracht en naar de kapper geweest. Allebei weer wat korter, wordt straks alleen maar weer warmer!

Terug bij de boot: boot weer ingedeeld zoals het hoort (wij hadden xc3xa9xc3xa9n hut voor de familie vrij gemaakt) en een aantal wasjes gedaan. De boot verder klaar gemaakt voor vertrek naar de Kaap Verde. Al het eten wat ik gekocht en gewekt heb, heb ik verdeeld over drie kratten. De eerste vanaf Canarische eilanden tot en met Kaap Verde, de tweede met eten vanaf Kaap Verde tot en met Gambia en de derde vanaf Gambia tot Brazilie. Toen dat allemaal klaar was heb ik de boot van binnen schoon gemaakt. Paul is intussen bezig geweest met benzine en diesel tanken, een lier uit elkaar halen die wat onderhoud nodig had en de boot van buiten afspuiten.

Inmiddels was het drie uur toen we klaar waren. De hoogste tijd om de haven uit te varen: later kan niet omdat de haven ingang te ondiep wordt (invloed getij) . Niet ver, alleen de haven uit om weer voor anker te gaan. Rest van de dag onderuit met blad Zeilen, die Ruud en Natalie nog voor ons mee hadden genomen.
Helaas is het zuidenwind en moeten we wachten tot de wind weer gedraaid is naar het noorden om dan het anker op te halen en richting Kaap Verde te varen.

laatste ankerplaats bij Santiago voor vertrek naar Kaap Verde…

17 december 2006
Nadat wij ontbeten hadden zijn wij met de auto naar Parque National del Teide gereden. De eerste wandeling die we wilden maken was door los liggende lava (soort grind) waar je makkelijk op uitgleed. Deze wandeling was zeer snel ten einde omdat het pad omhoog en naar beneden liep en kans om onderuit te gaan groot was. Doorgereden naar het informatie centrum in het park. Deze ligt op ca 2000 meter hoogte. Hier hebben wij gezien hoe de Canarische eilanden zijn ontstaan uit lava. We hebben  ook gelijk een kopje koffie gedronken om daarna een kleine wandeling te maken naar de aparte rotsen die hier staan.

het uitzicht op 2000 meter…

Verder rijdend naar het zuiden zijn we gestopt bij een grote barbecueplaats waar we alsnog een lekkere wandeling hebben gemaakt. Dit was minder hoog en dus ook een aangenamere temperatuur. Daar komt nog bij dat we door de dennenbossen wandelen, dit vind ik altijd lekker ruiken! Hierna zijn we terug naar de boot gegaan en hebben we nog even rustig aan gedaan: het vervolg van de film van Spitsbergen afkijken. `s-Avonds naar de pizzaria: ik was te lui om te koken.

hier een stukje van Ruud en Natalie:

De afgelopen week zijn Natalie, Jill en ik aan boord geweest bij Caroline en Paul. Onze verwachtingen voor de Canarische eilanden waren eigenlijk niet zo hoog gespannen. Op Schiphol hadden we het er samen nog over dat we zelf, zonder dat onze familie daar is, nooit naar zoxc2xb4n vakantie fabriek toe zouden gaan. Het wereldreizende duo nam ons eigenlijk bijna meteen mee naar La Gomera. En dat is een betoverend mooi eilandje. De temperaturen zijn goddelijk in deze tijd van het jaar en je kunt er echt prachtig wandelen in de natuur (laat dat nou een favoriete liefhebberij van ons zijn). Aan het eten en drinken kan je het herkennen als een stukje Spanje: puur natuur, erg lekker en niet duur. De golfslag rond de eilanden is wel anders als we gewend zijn op het IJsselmeer en de Waddenzee. Hier en daar een beetje minder comfortabel. Al met al hebben we een heerlijke week gehad. Ondanks dat de Giebateau tot de nok toe afgeladen is kregen we toch de beschikking over een hele hut. We zijn blij en trots familie te zijn van dit stel en zo op hun gastvrijheid te kunnen rekenen. We will be back! Ruud Kapteijn.

reactie van Paul `niet te vaak` voor Car `kan niet vaak genoeg` voor Ruud en natalie `verwarring`!

16 december 2006
Eerst lekker uitgebreid ontbeten om daarna het plaatsje even in te wandelen. Een erg toeristisch plekje. Na een wandeling door het dorp hebben Paul en Ruud "siesta" gehouden en Natalie en ik Jill in bad gedaan.

Jill in bad…

Wij hebben een opblaasbadje in de kuip gezet waar ze lekker in gezeten heeft. Daarna zijn wij weer gaan wandelen en heb ik met Natalie de laatste boodschappen voor vertrek gekocht nadat we Paul en Ruud op terras achter lieten. Daarna met zxc2xb4n alle spullen aan boord gezet.

We hebben een auto op gehaald: huur voor xc3xa9xc3xa9n dag. Zaterdagavond ophalen maandagochtend terug brengen. Goed geregeld!
‘s-Avond zijn we heerlijk uit eten gegaan. Ruud en Natalie hadden ons uitgenodigd om in het plaatsje Acala bij een visrestaurant `Juava la Negra` te gaan eten. Het restaurant zag er aan de buitenkant niet uit, maar wij konden zelf onze vis uitzoeken in de vitrine.

   
uitgezochte vis vanuit de vitrine…     en op tafel…

Heerlijk gegeten Paul had zalm, Ruud had iets onbekends, Natalie had Dorade en ik had een Baracuda. Was een zeer geslaagde dag.

15 december 2006
Vanochtend vertrokken; terug naar Tenerife. We hadden een wind uit het zuidoosten. Eerste stuk aan de wind en na het ronden van de zuidkant van la Gomera kregen wij de wind ruimer. Het was een frisse wind met een lekker zonnetje. Helaas is Natalie zeeziek en heeft de hele reis op bed gelegen. Weer erg sneu voor haar: zij had zich zo verheugd om hier te zeilen.

Ruud wilde graag een tonijn vangen dus zodra we zeilden ging de hengel uit. En ja hoor na enige tijd vingen wij een vis, geen tonijn maar wel een Dorado. Na het  op halen met de hengel moest de vis dood. Ik had niet zo snel alcohol dus moest de Dorado met de ankerlier dood geslagen worden. Na een aantal keer geslagen te hebben was ie nog niet dood. Twee man sterk hield de vis met moeite vast. De derde klap was harder, vis dood, twee mannen onder het bloed. Dit gaan wij volgende keer anders doen!  Ik heb de vis schoon gemaakt, Ruud heeft goed gekeken hoe het moet. Zul je net zien dat ik de ingewanden er haast niet uit kreeg maar uiteindelijk lukte het. Er zat ook nog een klein visje in. Dus het is goed dat wij deze roofvis (kanibaal) gevangen hebben. Wie eet nou zijn eigen soort op?!

Heerlijk verder gevaren. Aan het eind van de middag kwamen wij in de haven van Santiago. Was wel even spannend want bij het binnenvaren van de haven liep de diepte meter terug naar ca 2 meter. De havenmeester riep dat we voor het tankstation moesten komen liggen. Dit weigerde Paul: het was lage wal (t.o.v. de wind) en nog ondieper. Nu werden we in eerste instantie naar een verkeerde box gewezen. Lagen wij net in de box moesten we weer verplaatsen naar een andere plek in de haven. Na een uur lagen we eindelijk. Natalie was snel af van haar zeeziekte zodat wij met z’n alle geborreld  kleine paprika). ‘S avonds film van spitsbergen laten zien Ruud hebben in de kuip. Rond 18.00 uur hebben we heerlijk de "kakel"verse Dorado gegeten met pimientos (soort kleine paprika). ‘S avonds film van spitsbergen laten zien Ruud en Natalie.

ligplaats in haven van Santiago…

Vandaag via de SSB-net ook nog even contact gehad met de Moja en de Rajac. De Rajac is bijna bij Barbedos (nog 170 mijl)!

14 december 2006
Vanochtend waren Ruud en ik een beetje brak. Gisteren erg gezellig geborreld in de kroeg. Toen wij uit de kroeg aan boord kwamen hebben we daar ook nog xc3xa9xc3xa9n afzakkertje gedronken. Tijdens dit biertje kwam Ruud tot de ontdekking dat er nog een lijntje overgebracht moest worden naar de boot van de buurman. Dus Ruud rond middennacht naar de boot van de buurman. Gelukkig was er niemand aan boord! Toen Ruud en ik naar bed wilden gaan waren wij ineens behoorlijk in paniek! Wij hadden de laptop in de kroeg laten staan, althans dat dachten wij. Na een tijdje toch maar even binnen gaan kijken en daar lag de laptop op de plek waar Ruud hem had neergelegd. Paul was vanochtend een beetje boos op mij ik bleek vannacht erg lastig te zijn geweest!

Natalie en ik zijn eerst boodschappen gaan doen brood, groente, verse vis en fruit gehaald. Ik heb nog extra vlees meegenomen om weer te wecken (ik heb weer glazen potjes gespaard).
Met z’n allen ontbeten en daarna was het wachten op onze gasfles. Deze hadden wij gisteren ingeleverd om te vullen. Rond 13.00 gasfles gevuld terug, haven betaald en trossen los: op naar de ankerbaai om lekker te zwemmen: in de haven was het behoorlijk warm. Aangekomen op de eerste ankerbaai "Playa de Medio" was er een behoorlijke swell. Toch anker erin om te kijken of het ging. Na een half uur anker weer op en toch maar verder varen: de boot rolde behoorlijk heen en weer. Na twee uur motoren kwamen we in de ankerbaai " Bahia de Argayal (hier zijn wij gisteren met de auto al wezen kijken). Anker erin en liggen maar! Ik verdenk Paul er wel van dat wij ankeren op een plek waar geen dorpje is en dus ook geen kroeg!

Het was al tegen half vijf dus barbecue aan en heerlijk gegeten. Helaas werd Natalie toch weer wat zeeziek vanwege de swell. Dit was ook al bij Los Cristianos gebeurd. Wel sneu voor haar! ‘s-Avonds ben ik bezig geweest het vlees te wecken en de andere hebben allerlei dingen voor zichzelf gedaan. Onder anderen het kijken naar vissen.  Met een schijnwerper in het water schijnend zien wij hier hele vreemde vissen. De vis wordt omschreven door de heren als: een lichaam van een paling en een kop als een trompet (naald). Laat je fantasie maar werken!!

13 december 2006
Eerst rustig ontbeten om daarna vandaag met een gehuurde auto over het eiland te rijden.
Vanuit San Senastixc3xa1n de la Gomera zijn we naar het midden van het eiland gereden: "Parque Nacional de Garajonay". Paul en ik hebben hier al eerder gelopen maar dan aan de rand van het park. Nu zijn wij met z’n alle naar het informatiecentrum gereden, deze ligt midden in het park. Hier in het infocentrum stond als belangrijkste info: ‘Dankzij mist, die het park grootste deel van het jaar bedekt, vind je er een lush-woud: laurisilva. Dit bos groeide in de medinteranee in het tertair tijdperk maar is overal verdwenen vanwege de ijstijden.’

      
Parque Nacional de Garajonay…        wandelen in het National park…
een groene oase…

Hier hebben wij een heerlijke wandeling gemaakt van twee uur. Ruud en Natalie verbaasden zich er wel over dat het aan de kust lekker weer is terwijl wij hier boven flink koud was, maar wel goede temperatuur om te wandelen. Na de wandeling zijn wij naar Valle Gran Rey gereden. Dit omdat het een mooie vallei is en aanbevolen wordt om te bekijken en een tweede reden voor ons was om te kijken hoe de ankerbaai er uitziet. We willen graag over een paar dagen hier ankeren! Hier hebben wij een broodje gegeten en lekker even in het zonnetje gezeten waarna het al weer snel tijd werd om verder te gaan.

familie kapteyn op de muur van Val Gran Ray…

Wij zijn via het national park naar het noorden gereden, via Las Hayas, Vallhermoso (hier hadden Paul en ik in de baai al eerder geankerd), Agulo, Hermigua, terug naar San Sebastian. Een mooie route omdat het juist het noorden rijk aan groen is. Hier zijn er terrassen met bananen, tomaten, suikerriet en papaya’s.

In San Sebastian zijn Paul, Ruud, Natalie en kleine Jill op een terras gaan zitten. Ik heb even nog wat "laatste" boodschappen (houdbare spullen) gehaald voor vertrek naar Kaap Verde. Daarna zijn wij terug naar de haven gegaan. Boodschappen in de boot geladen en naar nieuwe plek in de haven gevaren (we hadden een te grote box). Natalie en ik dachten toen na z’n dag een heerlijke douche te nemen. Helaas kwamen wij van een (echte) koude douche thuis! Hierna lekker gegeten en zijn Ruud en ik ‘s avonds nog even samen naar het internetcafxc3xa9 gegaan! (nou ja internetten?!?)

12 december 2006
Na een zeer onrustige nacht hebben wij Tenerife verlaten. In eerst instantie was er laat in de avond een boot naast ons komen liggen die te dicht bij ons lag. Als de boot op anker draaide kwamen we tegen hem aan. Paul verzocht vriendelijk dat zij weg moesten gaan. Zij wilden niet weg en deden niets. Na even wat woorden onder andere van Paul "is this the first time you anker.." of zo (dit wel zo hard dat de hele haven kon meegenieten). Uiteindelijk heeft Paul toch z’n anker opgehaald en weggevaren. Daarna zijn wij weer verder gaan slapen. Maar niet voor lang: de boot draaide zo dat wij tegen een plastiek boei aan lagen. Anker weer op en naar de andere kant van de baai gevaren. Helaas was daar meer swell en hebben we allemaal een beetje onrustig geslapen.

Na het ontbijt anker op en naar La Gomera. De wind liet het voor het grootste gedeelte af weten dus de eerste paar uur gemotord. Daarna kwam de wind op zetten en al snel hadden we 28 knopen wind:   heerlijk zeilen met twee reven. Onderweg hebben we de watermaker laten draaien tijdens het motoren. Daardoor hoorden we niet dat de waterpomp constant liep. Na enige tijd wilde ik wat water uit de kraan gebruiken maar er kwam geen water uit?!? Hoe kan dit nu Paul?  Paul bij de bilge gekeken en deze stond vol met water. De slang van de boiler was eraf gesprongen. Paul heeft deze weer gemaakt en probleem opgelost. Helaas wel voor niets water gedraaid.

In de haven eerst lekker met een toast en drankje in de kuip gezeten en daarna even de stad in. In de stad wat boodschappen gedaan en ‘s avonds heerlijk gamba’s gegeten. Helaas gaat de dag weer snel voorbij. Maar vandaag was ik een dikke vriendin van Jill… Gisteren moest zij nog even wennen aan ons maar vandaag was het helemaal goed. Zij vond het zelfs goed dat ik haar mocht dragen i.p.v mama of papa!

       
champagne in de kuip in ankerbaai...    onze nieuwe navigator…

aan de steiger in de haven van San Sebastian de la Gomera… voor een rustige nacht…

11 december 2006
Vanochtend zijn Ruud, Natalie en Jill aangekomen. Ze zouden om 8.45 uur landen en dan zo rond 9.30 uur bij ons in de haven van San Miguel kunnen zijn. Ik was net terug van brood halen ( 9.00 uur) toen de telefoon ging. Zij stonden al met de taxi voor de deur! Alles was voorspoedig verlopen en het vliegtuig was iets te vroeg, dus zij ook eerder in de haven (hihi). Snel naar buiten gelopen om hun hartelijk te onthalen. Na eerst rustig met kopje koffie en broodje een beetje te hebben bij gekletst zijn we de haven uitgevaren op weg naar Los Cristianios. In eerst instantie stond er 15 knopen wind en vaarden we met vol tuig. Na 10 minuten werd de wind 20 a 25 knopen en hebben we twee reven gezet. Rond 13.00 uur lagen wij voor anker in Los Cristianos.

inhaven San Miguel en voor anker bij Los Christianos…

Verder hebben wij de dag doorgebracht met bijkletsen: we hadden elkaar veel te vertellen. ‘s-Avonds vroeg naar bed. Ruud, Natalie en Jill waren al vanaf 3.00 uur vanochtend op pad. Aan het eind van de dag was Jill erg moe maar door alle nieuwe indrukken kon zij toch moeilijk in slaap komen (zielig hoor!). Maar het is wel weer reuze gezellig met familie aan boord!

10 december 2006
Klusdag: Paul en ik hebben vanochtend onze creativiteit getoond door familie, vrienden en kennisen een kerstkaart te sturen. Daarna is Paul in de bakskist gedoken om een "jumper" in de acculader te 
zetten i.p.v. 14,8 volt laadt hij nu 14,2 volt max. Dit voor onze nieuwe accu’s die wij er vlak voor vertrek naar Kaap Verde in gaan zetten.

Ik ben ondertussen op zoek gegaan naar een supermarkt in de  buurt voor wat laatste boodschappen voor als mijn Ruud met Natalie en kleine Jill komen morgen. In de middag is Paul de mast in geklommen/gehezen om een tape die los zat weg te halen en alles nog even te checken. Normaal doen wij dit met de ankerlier maar nu is hij naar boven geklommen. Alles zag er goed uit verder, alleen was de mast erg vuil van al dat zand op de ankerplek. Later heeft hij de dingy (Giebeltje) schoon en zandvrij gemaakt. Toch  handig z’n slang aan de steiger.

Ik ben de rest van de dag bezig  geweest iedereen nog een laatste persoonlijke mail voor dit jaar te sturen. Ondertussen kwamen mijn ouders nog even op de msn (daar hebben wij altijd tijd voor!). In de avond hebben wij nog wat mensen via Skype gebeld en daarna was het alweer tijd om ons bedje op te zoeken. Zo’n internetverbinding kanje best een hele dag bezig houden! Maar wel leuk zo al die mailen schrijven en daarna weer gezellig samen lezen!

9 december 2006
Vanochtend voor zonsopgang naar de haven gevaren. Het had vannacht al behoorlijk gewaaid en het wordt er niet minder op. Na de weerkaartjes te hebben gedraaid besloten weg te gaan van de ankerbaai. Even uitleggen!

Wij liggen aan de zuidoost kant van Tenerife achter een landtong. Aan de andere kant van de landtong ligt de bekende surfstek waar het normaal altijd harder waait dan op de rest van het eiland. Ze verwachten vandaag en morgen ca 30 tot 35 knopen waar je zo al 5 a 10 knopen bij mag tellen vanwege de wind tussen de eilanden: dus 35 tot 40 knopen wind. Daarbij komt nu ook nog dat de plek waar wij nu liggen de wind ook nog eens wordt versterkt. We zouden vandaag op de ankerplek ca 40 tot 50 knopen kunnen verwachten: hier zitten we niet op te wachten!

Al vroeg in de haven dus lekker de tijd om de boot van binnen en buiten schoon te maken en de hut voor Ruud, Natalie en Jill klaar te maken. Water is er weer in overvloed! De haven heeft zelfs wachmachines dus heb ik ons getrakteerd op een schoon beddengoed (dit is met de hand wassen altijd een aardige klus). Zelfs in de haven achter een hoge muur/wal hebben wij nog 35 knopen over dek Goed vasthouden dus als je loopt!
‘s-Middags nog even buiten de haven gekeken, wij zagen grote golven met witte koppen! Nadat alles schoon is lekker onderuit!

8 december 2006
Vanochtend was de wind iets minder zodat wij besloten met de bus naar Santa Cruz te gegaan. Ik had gezien in het busboekje dat de bus van Santa Cruz voor de deur stopte. Rond 9.30 uur in Giebeltje naar de kant. Bij de bushalte geen bus maar wel de bus van de andere kant. Ik nog een keer samen met Paul in het busboekje kijken: heb ik het verkeerd gezien! De bus stopt in het plaatsje El Mxc3xa9dano en niet bij het strand. We lopen naar het plaatsje en proberen te liften. Na ca 5 minuten stopt er een auto met een vriendelijk dame die ons naar de bushalte in het centrum bracht en ons in het Spaans uitlegde dat als we deze bus misden we een andere bus naar de snelweg moesten nemen en bij de snelweg overstappen op de bus naar Santa Cruz.

Toen we bij de bushalte aankwamen was onze bus nog niet geweest: deze kwam al vrij snel! In de bus schok ik mij rot 20.50 euro retourtje voor 2 personen, deze prijzen zijn we niet meer gewend voor openbaar vervoer. Na een uur in de bus kwamen we aan bij Santa Cruz. Een grote stad en het eerst wat je ziet is een El Corte Ingles (groot warenhuis). Daar naar binnen om een broodje en beleg te halen. Verder de stad in gelopen. Het is een grote stad met veel flats.

We kwamen langs een Carrefour winkelcentrum. Ook hier even wezen kijken want ons lijstje van benodigdheden is weer flink gegroeid. Bijvoorbeeld 96 % alcohol voor als je door een "Potugees oorlogsschip" gebeten word (een hele giftige kwal, gif is net zo gevaarlijk als een cobra), een fietszadel voor Paul, blikje doorzichtige lak, amoniak (ook voor een bepaalde beet) en zo gaat het lijstje weer door met nieuwe dingen die je tegen komt of hoort. Het is behoorlijk druk in het winkelcentrum want het blijkt voor veel mensen een vrije dag te zijn (maagdenfeestdag of zoiets).

Nadat het winkelen zijn wij naar de oude stad gelopen. Wij hadden geen idee waar deze lag en hebben het twee keer aan mensen gevraagd. Ze zijn hier zeer vriendelijk en liepen alle twee een stukje mee om het zo beter uit te kunnen leggen. De oude stad stelde op zich niet zo veel voor, enerzijds omdat ze het aan het renoveren zijn, anderzijds omdat wij al aardig wat gezien hebben op de Canarische eilanden.

kunstwerk in Sant Cruz…

Aan het eind van de middag met de bus weer terug zodat wij voor het donker weer terug bij de boot waren. Het viel ons op dat de bus hier langs de snelweg stopt om mensen in en uit te laten stappen. Inwoners moeten dus zelf van hun dorp naar de snelweg toe om een bus te kunnen pakken. Bij de bushalte drukken ze op een knop waardoor er op de snelweg een teken komt dat er mensen bij de bushalte staan.

7 december 2006
Verwaaid in de ankerbaai! Het was de bedoeling vandaag met de bus naar Santa Cruz te gaan. Maar toen wij vanochtend wakker werden stond er al ca 20 knopen in de baai. Wetende dat het als de zon doorkomt de wind nog aantrekt besloten we maar niet te gaan en aan boord te blijven. Paul is bezig geweest met de watermaker en ik was helemaal weg in een goed boek. Een "Vader een zoon en de zee". Een boek over vader en zoon die Kaap Hoorn ronden met een 9 meter boot. Een goed boek!

Rond 13.00 gingen wij naar ons "netje" luisteren. Dit was eerst rond 8.30 in de ochtend en 7.30 in de avond maar nu de tijden verschillen hebben we besloten xc3xa9xc3xa9n keer per dag en dan om 13.00 UTC beginnende op 8294.00. Het was vandaag erg druk! Rajac en La Barakka zijn bijna halverwege het Carieb. De Moja is zondag vertrokken richting Carieb (slaat Kaap Verde over) en de Rebel en Gekko zijn nog op de Kaap Verde. De Johanna is bijna in het Carieb. Het gesprek met de verschillende boten duurde ca een uur en was gezellig.

We zijn daarna toch even met Giebeltje naar de kant gegaan (nu bleef iedereen droog!). Op naar het surfstrand waar het harder waaide dan gisteren en het ook iets minder druk was. Even staan kijken en toen doorgelopen naar het plaatsje El Mxc3xa9dano. Hier liepen wij langs een tandarts en ik naar binnen om te kijken of ik een afspraak kon maken (de tandarts op Gran Canaria had verteld dat ik nog 3 gaatjes had waar wat aangedaan moest worden: hij had geen tijd. Ook deze tandarts had eigenlijk geen tijd maar heeft mij toch tussen twee klanten door geholpen. Hij zag overigens maar twee gaatjes! Na een half uur stond ik weer buiten met een gebid zonder gaatjes, Kaap Verde here we come! Verder lopend door het plaatsje, wat niet echt bijzonder is, zijn wij naar de supermarkt gegaan. Met tassen vol snel terug naar de boot voor het donker wordt. Na het avond eten Spaanse tv gekeken.

6 december 2006
Vannacht is er een Nederlands schip naast ons in de baai komen liggen met de naam "Netjer" van Jeroen en Silvia. Vanochtend wilden ze weer verder: zij zijn op doorreis naar La Gomera. Maar helaas toen Jeroen het anker wilde ophalen zat deze muurvast. Eerst heen en weer gevaren maar niks hoor!

We hebben een hele grote harp(sluiting) die je om de ankerketting heen kan doen. Deze harp moet dan over de ankerketting naar beneden glijden tot over de steel van het anker. Aan de harp zit een andere lijn zodat je het anker van de andere kant optrekt (een soort triplijn). We wilden al bijna naar hem toe met deze lijn toen hij via de marifoon vertelde dat hij een magic staaf gekocht had in Griekenland. Een soort boemerang met lijn (ook een soort triplijn). Toch maar even bij hun langs om te kijken of we konden helpen maar toen we net aankwamen lukte het en kwam het anker los. Een leuk stel nog even zitten kletsen maar toen moesten zij echt weg: familie wacht in La Gomera.

In de middag zijn wij met Giebeltje naar de kant gegaan om te wandelen. Toen we bijna bij de kant waren kwamen wij dwars op de golven en werd de kant waar ik op zat omhoog gedrukt. Ik dacht ga even naar achteren hangen met mijn gewicht…het volgende moment was ik overboord geslagen. Ja, als je met je gewicht naar achteren gaat hangen moet je wel je voeten tussen de drijver en de vloer vast klemmen. Dit was ik even vergeten. Paul had gelukkig een sweater en een t-shirt aan en ben ik verder gaan wandelen met zijn sweater aan.

Lopen naar de andere kant van de berg Roja. Hier is het windsurfgebied van Tenerife. Vele surfers waren hier bezig. Een tijd zitten kijken naar de windsurfers. Bij Paul begint het wel aardig te kriebelen om even op een plank te staan. Op de terugweg even gekeken naar de prijzen voor het huren van een plank. Huren kon alleen maar vanaf  3 uur of langer: laat maar.

kite-surfers bij surfstrand…

Terug naar de boot, kleren met zoetwater spoelen en daarna eten maken. ‘s-Avonds de Spaanse televisie proberen te volgen.

5 december 2006
Met de fiets in het Giebeltje naar de kant. Het lijkt een vlakke weg omdat het achter liggende land zo hoog is. Heuvel op heuvel af: naar Los Abrigos. Een klein visserdorpje met een haven. Hier kunnen  wij Ruud en Natalie mooi oppikken als zij komen. Verder gefietst naar Marina San Miguel. Nou ja gefietst, Paul had een mooi alternatieve weg gevonden. Een zandpad dat op een andere weg uitkwam. Deze weg zagen we al wel liggen. Half fietsend half lopend over een zandpad soms zo stijl naar beneden dat je uit moest kijken dat je niet weg gleed. Bij de de eerder genoemde weg aangekomen omkijkend op een bord waarop staat "verboden toegang prive terrein en natuurgebied"! Dit hebben we eerder meegemaakt (hihi). Terug maar een andere weg nemen!

Vanaf hier konden wij weer gewoon fietsen, heuvel op heuvel af tot Marina San Miguel. Op zich een mooie haven als je in een box kan liggen. Je hebt dan de wind op de neus, maar als je aan de andere kant aan een steiger moet liggen wordt je er met noordooster wind behoorlijk tegen de steiger aan gedrukt. Daar kun je alleen ‘s-morgens vroeg weg als de wind nog niet zo hard waait.  Als het moet kunnen Ruud en Natalie daar ook nog opstappen (even kijken hoe het weer is). In de haven was net een Duitse boot aan het proberen weg te komen van de steiger: dat lukte niet echt. Een lange lijn naar een volgende steiger en na veel moeite lukte het uiteindelijk toch. Wij zaten hier naar te kijken onder genot van een kopje koffie op een terras.

Nu de terugweg: wind tegen heuvel op heuvel af. Gelukkig had Paul op de heenweg een alternatieve route gevonden want anders hadden wij een behoorlijke heuvel/berg moeten beklimmen. Nu konden wij er met een vaart vanaf. Weer door het belangrijke landbouwcentrum van Tenerife waar men sinaasappels, aardappels, groenten en druiven verbouwen. Terug bij de boot: de kettingen van de fietsen gesmeerd en daarna weer opgeruimd. Avondeten en vervolgens onderuit met een filmpje, dit beviel gisteren wel erg goed!

4 december 2006
Vandaag rustige dag. Ik heb vanochtend de administratie van dit jaar gedaan en Paul is bezig geweest met de computer. De kompaskoers van het computerprogramma loopt niet gelijk met die van de stuurautomaat. Op zich geen probleem we kunnen dit zelf makkelijk compenseren, maar ja als we nu toch de tijd hebben: als het niet lukt geen probleem dus!

Tussen de middag hebben wij gekeken hoe een grote tanker achter ons voor anker ging en aan een grote slang (die aan een boei uit het water gevist werd) werd aangesloten. Dit om het vliegveld te bevoorraden. Het is hier overigens een gaan en komen van vliegtuigen. Om de 10 minuten komt of gaat er hier wel xc3xa9xc3xa9n over.

‘s-Middags ben ik mij gaan verdiepen in de gebruiksaanwijzing van mijn nieuwe fototoestel. Wat een mogelijkheden: mag nog wel veel gaan oefenen! Nog bedankt pa en ma voor het toestel en… de gebruiksaanwijzing (hihi). Ik heb wel al veel lol van mijn toestel! Paul was ondertussen onze nieuwe vis hengel gebruiksklaar aan het maken. De hengel van de Lidl was wel erg aftands en roestig. Na het eten filmpje gekeken en naar bed.

3 december 2006
Om 7.00 uur anker op. We hadden de hele nacht liggen zwaaien met de boot. Dit omdat er veel wind om de berg kwam zetten. We hadden ca 40 meter ankerketting gestoken maar deze bleek bij het ophalen rond een aantal stenen te liggen. Dit was dus de oorzaak van de korte stoten die wij vannacht gehad hadden met de boot.

Op naar een betere ankerbaai. Langs de oostkust gevaren maar geen goede anker plek gevonden.  De baai die wij op het oog hadden was Bahia de Abona maar hier stond de wind pal in. Er was dus ook te veel swell. Verder naar Bahia Montana Roja (ligt aan de zuidkust van Tenerife) gevaren. De wind was ‘s-ochtends nog  5 a 6 knopen noordoost maar deze wakkerde aan tot 15 a 20 knopen en aan het eind van de dag was het opgelopen tot ca 30 knopen. We zeilde de hele dag al op alleen de fok maar aan het eind van de reis hebben we met gereefde fok gezeild. Nadat we zijn aangekomen in Bahia de Montana Roja zijn wij rustig onderuit gegaan in de hoop op vannacht een goede nachtrust!

      
ankerplek Bahia de Montana Roja…   Punta Roja vanuit de ankerplek…

2 december 2006
Vannacht van La Palma naar de noordpunt van Tenerife gevaren. Het was een rustige nacht, 10 a 12 knoopjes wind met weinig golven en weer met veel sterren en bijna volle maan. Een comfortable tocht aan de wind. Rond 4.00 uur zakte de wind in tot 4 a 6 knopen. Dit was voor de windvaan te weinig. Dus heb ik een tijdje met de hand gestuurd. De wind kwam al weer snel terug naar 8 a 10 knopen wind zodat weer op de windvaan kon worden gevaren. Paul heeft bij de noordelijk punt van Tenerife nog een paar slagen moeten maken omdat de wind daar tegen stond. Rond 13.30 kwamen wij aan op de ankerplek aan de noordoostkant van het eiland " Bahia de Antequera". Een rustige plek waar verder niets is maar waar je een mooi uitzicht en een klein strandje hebt. De rest van de middag niets gedaan.

ankerplek Bahia de Antequera…

1 december 2006
Vandaag met de auto over het eiland gereden. Eerst een stukje naar het noorden om dan al snel het binnenland in te rijden richting Roque de la Muchachos. De weg er naar toe was zeer groen met loof en naaldbomen. We moesten een beetje aan Madeira denken zo groen. Alleen hier leek het wel herfst. De bladeren waren  wat bruin/rood en vielen al iets van de bomen. Zo zagen we ook veel kerststerren bloeien. Waar kerststerren bij ons in potten staan zijn het hier behoorlijke bomen.

dit zijn Pa’s kerststerren…

Aangekomen in het kratergebied van de Caldera de Taburiente zitten wij op een hoogte van ca 2426 m. Het is hier behoorlijk koud.

   
ook hier groeit wat in de zon,           een hagedis (Gekko)…
uit de wind…

Wij hebben geluk want de zon schijnt, geen wolkje te zien en het waait ook niet. Caldera de Taburiente is in 1954 tot nationaal park verklaard en vormt de kern van LA ISLA BONITA. De grijsbruine reuzenkrater heeft met pijnbomen begroeide wanden die op veel plaatsen loodrecht een diepte van 2000 m indalen. De hoogste kraterwand is de Roque de los Muchachos (2426 m), rots van "de jongens"; zo genoemd omdat de rots van een afstand lijkt op een groep kinderen. Vanaf dit punt hebben wij een wandeling gemaakt over de wand van de krater. Een heel apart gezicht om een kraterwand van ca 10 km te zien.

In de buurt van Roque de la Muchachos ligt ook het sterrenkunde centrum. De uiterst heldere nachten zijn perfect voor de sterrenkundig onderzoek. De William-Herscheltelescoop die er staat is xc3xa9xc3xa9n van de grootste ter wereld. We zijn verder gereden naar de westkant van het eiland om daar naar het zuiden af te zakken. Bij Mirador del Time zijn we gestopt en konden vanaf hier een andere blik werpen op het krater gebied "Caldera de Taburiente".

We zagen een mooi klein weggetje om naar El Puerto te rijden. Deze stond niet op de kaart, geeft niets mooi weggetje! Dus weggetje in stijl naar beneden 10 a 15 % en soms meer. We moesten ook geen tegenligger tegenkomen want alleen zo nu en dan waren er van inhammen om elkaar te paseren. Ben ik net aan het filmen hoe wij over deze weg rijden houd deze abrupt om een hoek op. Geen weg meer! In z’n achteruit en met slippende koppeling een stukje achteruit om daar te keren. Onderweg terug zagen we een grote mand met sinaasappels staan die je kon kopen. We stoppen en een zak vol gekocht samen met nog wat avocado’s. Terug bij de goede weg hebben we verder netjes de weg gevolgd door de grote bananenplantages naar El Puerto. In El Puerto hebben wij de haven bekeken.

Verder door naar het zuiden zijn we aangekomen bij het plaatsje Los Canarios (Fuencaliente). Ten zuiden van Fuencaliente liggen de vulkanen San Antonio (657 m) en Teneguia (439 m). In 1667 werd de streek rondom Fuencaliente getroffen door een aardbeving. Daarbij vormden zich 14 kraters. Na 4 dagen bleef alleen de hoofdkrater open; van daaruit baande een lavastroom zich een weg naar de oceaan. Er was een nieuwe vulkaan: San Antonio. In 1971 ontstond er op de helling van van de San Antonio opnieuw een vulkaan: de Teneguia. Bij Teneguia hebben we een wandeling gemaakt rond de krater. Het was nog steeds mooi weer met zon dus hadden wij weer een mooi uitzicht. Zo konden wij nu ook goed zien wat het verschil tussen oude en nieuwe lava is. De oude lava heeft een zwartere kleur, de nieuwe lava is nog niet begroeid.

xc3xa9xc3xa9n van de kleinere kraters...

Het werd tijd om via de oostkant naar Santa Cruz te rijden. Hier hebben we een stukje in de wolken gereden.

   
uitzicht in de verte op Tenerife         uitzicht over het eiland La Palma…
onder een wolkendek...

Je kon wel zien dat het lager gelegen deel van het eiland wel volop in de zon lag. Terug in Santa Cruz de auto teruggebracht, boodschappen gedaan, gedouched in de haven en om 18.00 uur trossen los, op naar Tenerife. La Palma is een heel mooi eiland en zeker de moeite waard om te bezoeken!

30 november 2006
Vannacht van Tenerife naar La Palma gevaren. De eerste zes uur hebben we gemotord omdat er te weinig wind was. Dit als gevolg dat we nog achter Tenerife zaten. Toen we de noordpunt voorbij waren nam de wind toe tot 10 a 11 knopen: rustig zeilen dus. De rest van de nacht ging dit zo door. Rond 8.30 uur waren wij bij de haven. Helaas kun je niet ankeren bij La Palma: je ben genoodzaakt de haven in te gaan. Wel even onwennig met de "kont" naar de steiger en twee lijnen voor op de punt, die dan in het water liggen (via de stijger haal je de voorlijnen omhoog). Gelukkig werden wij geholpen door een aantal mensen die er al lagen. Gelijk een wasje gedaan en de boot schoongespoten: deze zat nog onder het Sahara zand. We hebben nu weer water vanaf de steiger. Nadat we daar mee klaar waren zijn wij naar Santa Cruz gelopen.

Vers markt in Santa Cruz…

Deze havenstad kwam tot bloei door het hout voor de scheepsbouw en de uitvoer van rietsuiker en wijn. De huizen in de oude stadswijk getuigen nog van de welvaart van weleer. Sommige hebben prachtige houten balkons en deuren. We zijn langs de oude kerk "Iglesia del Salvador" gelopen.

16e eeuwse kerk "Iglesia del Salvador"…

Het is verder een leuke plaats om te bezoeken. We komen hier trouwens al helemaal in de kerstsfeer. Allemaal winkels met kerstspullen en mooie feestjurken. we krijgen hier toch een vreemd gevoel bij want met kerst hoort het toch koud te zijn! Dit jaar zullen we waarschijnlijk kerst op de Kaap Verde vieren.

In de middag zijn we naar het zwembad gegaan wat bij de haven hoort, wat een luxe! Wat baantjes gezommen en toen naar het bijbehorende terras waar wij gratis internet hadden. Met familie gekletst en wat mails gelezen. Toen was het alweer tijd om naar de boot te gaan voor het avondeten.

Wat een verschrikkelijke tegenvaller in de aantal zeemijlen deze maand: slechts 245 mijl gevaren en van deze mijlen nog eens veel gemotord. Hier moet snel verandering in komen!

29 november 2006
Vanochtend door Los Cristianos gewandeld. Voor ons weer xc3xa9xc3xa9n toeristische plek. ‘s -Middags heeft Paul het onderwaterschip grondig nagekeken en de schroef schoongemaakt. Door te lang in het water te blijven was hij door en door koud geworden. Snel onder de waterzak; dat water was al iets opgewarmd door de zon. Snel afdrogen en in de zon gaan zitten. Na een half uur had hij nog kippenvel. Volgende keer als hij het onderwaterschip na gaat kijken moet hij een surfpak aan. Na een uur had hij het nog steeds koud en is hij onder een dekbed op de bank in slaap gevallen. Toen hij wakker werd was hij gelukkig weer warm geworden. ‘s-Avonds kip met appelmoes gegeten en toen het anker op om naar La Palma te varen. We varen de nacht door en hopen morgenochtend aan te komen: ca 70 mijl varen.

28 november 2006
Vanochtend vertrokken naar Tenerife. De eerste 10 mijl moesten we voor het grootste deel motoren. Daarna kwamen we onder het eiland vandaan en kregen we een goede wind: gemiddeld 22 tot 26 knopen. Twee reven in het grootzeil en met ruime koers zeilde wij verder naar Las Galletas aan de zuidkust van Tenerife. Daar aangekomen bleek het niet een goede anker plek te zijn en zijn wij door gezeild naar Los Cristianos waar wij rond een uur of 17.30 aankwamen. Het is hier zeer druk met boten voor anker, maar wij hebben nog een plekje gevonden.

ankerplek bij Los Christianos…

27 november 2006
Vanochtend eerst uitgeslapen. Daarna verder gaan wecken. Drie potten varkensvlees en xc3xa9xc3xa9n pot kip. Ik heb de smaak te pakken gekregen!
Daarna even langs de Moja. Zij gaan vanmiddag verder naar La Gomera. Lekker zitten kletsen onder genot van koffie en pepernoten. De pepernoten hadden Paul en ik gisteren van Angela gekregen. Hadden wij toch een beetje Sinterklaas gevoel.

Rond 14.00 naar de kant om voor de laatste keer, dit keer illegaal, op het dakterras te zitten. Hier hadden wij gratis internet en hebben wij wat mails en foto’s verstuurd. Nog even boodschappen doen want als het goed is gaan wij morgen verder. Aan het eind van de middag nog een keer gehakt geweckt en ondertussen Mexicaaans gegeten. Daarna rustig aan gedaan.

26 november 2006
Vanochtend eerst boodschappen gedaan. Wel raar om door Puerto Mogan te lopen zonder dat mijn ouders er meer zijn. Bij terugkomst eerst yoghurt gemaakt. Ik ben er nu uit: je moet Griekse yoghurt gebruiken, deze yoghurt werkt het best! Een klein bakje Griekse yoghurt op 1 liter melk. Dit samen in een pan met heet water zetten en alles af laten koelen; ca 5 uur laten staan in warm water. Eet smakelijk!

Voor het eerst van mijn leven ga ik vlees wecken…. Ik ben eerst gehakt gaan braden. Ondertussen de potjes en deksels die ik wilde gebruiken uitkoken met soda water. Potjes en deksels na het uitkoken goed afspoelen maar niet afdrogen. Gehakt in de potjes tot 2 centimeter onder de rand vullen. Deksel afsluiten tot je een kleine weerstand voelt. Alle potjes in de snelkookpan met rondom en onder de potjes een theedoek. Dit alles 1 1/2 uur laten koken. Mijn snelkookpan doet het niet goed dus ik kreeg hem niet op druk. Na 1 1/2 uur pan open gemaakt, deksels van de potjes goed dicht gedraaid. De deksel gingen daarna hol staan dus het wecken is gelukt Hiep hoi!

Tijdens kooktijd heb ik de boot schoongemaakt. Dat mocht ook wel, overal was van dat fijne Sahara zand te vinden. Rond 14.00 zijn wij naar de Moja gevaren. Helaas begaf halverwege onze buitenboordmotor het en moesten wij het laatste stukje roeien. Gezellig zitten kletsen met Clare en Sjoerd.

Terug bij de boot buitenboordmotor uit elkaar gehaald. Het bleek dat er op sommige leidingen geen slangklemmen zaten zodat die lucht aan zogen. Tyribs erom heen en probleem is opgelost! Hij doet het nu een stuk beter dan daarvoor. Wij waren bijna klaar met de buitenboord motor toen Angela en Mart belde. Wij hadden met hun afgesproken wat te gaan drinken. Snel motor achter het giebeltje en naar de kant. Mart en Paul gingen terug naar de boot om Mart de boot te laten zien. Angela is snel zeeziek en kon helaas niet mee dus zaten wij alvast op het terras. Gezellig zitten kletsen. Daarna zijn Paul en ik nog even pizza gaan eten en terug naar de boot.

25 november 2006
De vakantie zit er weer op voor mijn ouders! Na het ontbijt in de auto naar Las Palmas. Hier hebben we nog wat schoonmaakspullen voor de watermaker gekocht (2 filters en 2 potjes van middel 1 en 2) Het regende in Las Palmas en de rest van het eiland zag er ook niet al te zonnig uit.

Teruggereden naar Aguimes. Aguimes dat op een plateau ligt (286m), was vroeger een belangrijke Guanchen nederzetting en later een leengoed van de bisschop. De San-Sebastiankerk steekt er met zijn moskee-achtige uiterlijk bovenuit. Hier een kopje koffie gedronken op het dorpspleintje.

wie is hier de ezel…

Verder de vallei in gereden, zeer mooi. Hier hebben we grotwoningen bekeken waar de mensen nog wonen.

een van de bewoonde grotwoningen…

De vallei geheel uitgereden tot Guayadeque. Hier zagen we in een restaurant dat men bezig was om een varken uit de oven van het kapsel dat ze om het varken heen hadden aangebracht (leek wel op sement) er weer afhakken met een hamer en beitel. Wat overbleef was een geheel gebraden varken met kop, poten en staart en nog aan!

Terug gereden en aan het begin van het dal in een restaurant wat geheel in de grotten lag lekker gegeten. Je ziet hier haast geen toeristen, je zit tussen de locale bevolking te eten. Het was tijd geworden om mijn ouders op het vliegveld af te zetten…

Bij het afscheid van mijn ouders kreeg ik nog een envelope in mijn handen gedrukt. Het fototoestel heb ik van mijn ouders gekregen Lief he! Met een snik en een traan namen Paul en ik afscheid van mijn ouders. Terug naar de boot rijdend is dit helemaal niet leuk. Wij hebben met z’n vieren een hele leuke tijd gehad en dan is het even een gemis!

Op de ankerplek zagen we een tweemaster liggen en ja hoor het is de Moja. Sjoerd en Clare hebben we voor het eerst in Spanje ontmoet daarna nog een keer in Porto Santo en nu hier. Aangeklopt en daar aan boord. Gezellig zitten kletsen over wat we gedaan hebben in die tussentijd.

Hier een stuk van mijn ouders over de vakantie op Gran Canaria…

Ons verblijf op Gran Canaria was een verzameling van ongedachte situaties. Het begon al op het vliegveld van Las Palmas waar wij tussen wel honderd hun weg zoekende toeristen uit het vliegtuig omhelst werden door bekenden. Het was een heerlijk weerzien na ongeveer een half jaar. Een tweede verassing was het goedkope onderkomen dat Caroline en Paul hadden gevonden. In Nederland waren onze verwachtingen daarover wat gereserveerd, maar daar komen we op een ruime kamer met aangrenzend zitje en dakterras midden in het schilderachtige Port Mogan! We konden elke avond barbecuen met uitzicht op de haven en ook op de ankerplaats van de Giebateau.

De volgende dagen hebben we de gehuurde auto intensief gebruikt. We zijn het hele eiland over geweest. Buiten de auto-snelweg is er haast geen 100 meter weg waar geen bocht in zit. In het binnenland krulde de weg vaak als een kurketrekker omhoog of naar beneden steil langs afgrond-achtige valleien waar dan naar mijn schatting een paar honderd meter steil naar beneden een smalle droge rivierbedding te onderscheiden was. Sommige stukken vangrail waren door natuur aanbidders van een hout laag voorzien zodat ik moest denken dat houdt het nooit als Paul zich verstuurt.

Er waren ook wat vruchtbare hellingen maar die waren nauwelijks te zien omdat de tuinders daar een soort kassen tegen de te sterke zonneschijn op hadden gebouwd: rechthoekige stellages van 2 meter hoog en honderden vierkante meters lang en breed. Op afstand lijken het grote grauwe bunkerachtige oppervlakken tegen de berghelling als grote meren.

Het leek een vakantie te worden waarvan je thuis goed moet uitrusten. Echter het weer bracht rust. Grote hoeveelheden woestijnzand verduisterden de lucht als een nevel. Het uitzicht was dus beperkt en de wind en vooral de swell maakte een stand-by situatie bij de boot gewenst. Na drie dagen was dat voorbij en konden we weer slingerend, ons autootje, op pad.

Gelukkig was er ook een dag met mooi zonnig weer en een zachte tot matige bries zodat we langs de kust konden zeilen. Geweldig, als je al die als honingraten tegen de rotswand gebouwde appartementen kunt zien zonder in die drukte te verkeren. Om dan maar niet te praten over de stranddrukte die we nu op afstand konden gadeslaan.

Het meest opvallende was voor mij dat het zeilen op de Giebateau zo weinig lijkt op mijn zeilen vroeger op de 16 kwadraat. Het aantal schoten en lijnen is gigantisch en je moet telkens opletten om niet aan het verkeerde eind te trekken. De ankerketting maakt tijdens het laten schieten gevaarlijke bokkesprongen: het kan je zo maar een vinger kosten dacht ik nog. Zo’n moderne zeiljacht heeft veel  elektronica aan boord die communicatie mogelijkheden enorm doet toenemen. Naast de dagelijkse website dan vooral de informatie over de bewegingen van het schip: snelheid, positie, waterdiepte etc.

Indrukwekkend is vooral ook het kunnen verkrijgen van gegevens over het weer: posities van depressies en hogedrukgebieden, de weersverwachtingen, windsnelheden in de regio etc. Paul heeft zich grondig verdiept in het verkrijgen en het interpreteren van al dit soort gegevens. Hierdoor schijnt het zeilen op de oceaan haast nog veiliger dan met de BM op het Sneekermeer. Want als je daar even niet goed naar de lucht keek kon je overvallen worden door een storm-windvlaag die van je huurbootje de stag bevestiging in de boot wand los deed schieten waardoor je met je platte tuig maar gezond op de lagerwal moest zien te komen.

Kortom dit verblijf op Gran Canaria is voor ons een gelukkige tijd geweest waarin we veel gezien hebben en waardoor we hun overtocht naar Brazilixc3xab met wat minder bezorgdheid zullen volgen!

24 november 2006
Eerst uitgebreid op het dakterras gegeten. Daarna met ma over de markt gelopen. Op zich is het en zeer toeristische markt die we vorige week ook al hadden gezien. Maar ik wilde nog 3 T-shirts,  groenten en fruit kopen, dit is gelukt.
Ma moest nog naar de dokter om even naar de wond te laten kijken. Gelukkig zag dit er goed uit. Maar toen we terug kwamen zei pa "Als ma volgende keer van de trap af valt gaan wij gelijk terug naar huis". Wat bleek: zij had een doktersrekening van 150 euro gekregen!. Wat hadden zij hiervoor gedaan: de doktersassistente had 2x het verband verwisseld en de wond schoongemaakt. De arts had 1x er nog geen 5 minuten naar gekeken….. WAT EEN AFZETTERS!

Om het snel te vergeten zijn we in de auto gestapt naar Playa de Amadores. Hier hebben we op een Nederlands terras "Heineken" een heerlijk wijntje met een broodje kroket gegeten: wat smaakte z’n kroket toch lekker als je het een tijd niet gegeten hebt!
Terug naar Puerto Mogan en op het dakterras nog een wijntje gedronken en genoten van het uitzicht. Rond 18.30 uur de film van Madeira met z’n vieren bekeken om daarna in de haven uit eten te gaan. Zeer gezellig en heerlijk gegeten!  Rond 23.00 uur was het tijd om het bed op te zoeken.

wandelen door het oude gedeelte van Puerto Mogan…

23 november 2006
Vanochtend is ma eerst naar de dokter gegaan. Het been bleek toch iets ontstoken te zijn. Ze heeft nu een nieuw verband met een antibiotica zalf. Morgen moet ze terug komen om er nog een keer na te laten kijken.
Aan het begin van de middag zijn wij met z’n vieren gaan zeilen. Het was heerlijk weer, windje van 5 a 6 knopen en een zonnetje. Naar Amfi del Mar gevaren en weer terug (ca 10 mijl). Weer voor anker bij Puerto Mogan waar wij met een toastje en wijn in de kuip hebben nagenoten! Daarna terug naar de kant om te barbecuen op het dakterras.

lekker zeilen met Pa en Ma…

22 november 2006
Vanochtend ontbijt in de auto. Wij zijn op weg via de westkust naar het noorden. Wij rijden via Morgan richting San Nicolas de Tolentino.

dal aan westkust bij San Nicolas de Tolentino…

In de buurt van San Nicolas de Tolentino word veel groente en fruit geteeld. Dit gebeurd onder grote witt, groen of zwart landbouwgaas.

landbouwkassen aan westkant…

Onder de zeilers worden dit gaas ook veel gebruikt als zonnescherm. Wij hier aan xc3xa9xc3xa9n van de bewoners gevraagd waar je het hier in de buurt kon kopen. Dit was voor ons niet echt duidelijk dus nog eens aan een ander gevraagd. Van deze mensen kregen wij eerst 4 sinaasappels en vervolgens moesten wij achter hen aanrijden. Hij begeleidde ons naar de winkel waar het te koop was en legde aan de verkoper ook nog eens uit wat wij moesten hebben. Daarna groette hij ons en ging er weer van door. Zxc3xa9xc3xa9r aardige man! Wat van dit landbouwgaas gekocht.

Vervolgens reden we via een bochtige kustweg langs de westkust naar Ageate, aan de noordwest kant van het eiland. De westkust is een mooie hoge rots kust waar nu de wind op stond. Eenmaal in Ageate aangekomen zijn wij daar het dal ingereden. Dit dal staat als xc3xa9xc3xa9n van de mooiste valleien van Gran Canaria. De vallei is zeer groen met mooie planten, bananen- en sinaasappelbomen.

Hierna even over de grote weg naar Santa Maria de Guia. Guina is dxc3xa9 Canarische kaasstad. Hier kun je een barretje in lopen om de verschillende soorten kazen proeven onder genot van een glaasje wijn uit de streek. De kaas wordt gemaakt van schapemelk. Tijdens de fermentatie wordt het sap uit de bloem van een distel (Flor de Cardo) aan de kaas toegevoegd.

de wijn en kaas proeven…

Nog even het plaatsje door gewandeld om vervolgens naar Cenobio de Valerxc3xb3n te rijden. Dit is een grottencomplex van ruim 300 grotwoningen. Helaas was deze gesloten. Verder via een bergweggetje  naar Moya. Moya is een klein plaatsje. De kerk ballanceert op het randje van een ravijn. Het is de derde kerk al op deze plek, twee eerdere kerken verdwenen in het ravijn, xc3xa9xc3xa9n in 1671 en xc3xa9xc3xa9n in 1704.

 
een adelaarsnest…                        uitzicht noordkust van Gran Canaria…

Op naar Firgas, dit is het mooiste plekje van vandaag. In Firgas spuit het water uit de grond. Hierdoor is er een kunstmatige waterval dwars door het dorp. Langs de waterval staan banken die elk op een unieke manier betegeld zijn. Elke bank representeerd een gemeente van Gran Canaria. Boven de waterval gaat het betegelen verder en worden de zeven Canarische eilanden in 3D in cement en met tegeltableau waarop een kaart van dat eiland staat en een enorme afbeelding die laat zien wat er op dat eiland zoal te doen en te zien is.

    
de kunstmatige waterval…

    
wapen van Morgan…   en bijbehorende bank…

Als laatst hebben wij het plaatsje Arucas gezocht. Dit vanwege de San Bautista kerk. Een grote kathedraal met vier torens, die oogt als een overblijfsel uit de middeleeuwen. Maar hij is gebouwd in 1909/1917. Hierna hebben we de snelweg opgezocht en teruggereden naar Puerto de Mogan. Wij hebben vandaag het hele eiland gerond! Rond 18.00 uur waren wij weer op het dakterras met een wijntje en de barbecue. Lekker nakletsen over vandaag. Daarna naar de boot en lekker slapen.

21 november 2006
Vanochtend vroeg op weg naar Puerto Rico. Ik had een afspraak bij de tandarts om een gaatje in mijn tand te laten vullen. Paul en ouders mee, onderweg broodje gegeten. In Puerto Rico eerst een kopje koffie gedronken. Op een terras hebben mijn ouders en Paul gewacht tot ik klaar was. Daarna doorgereden naar Las Palmas om naar de Chinese buurt te gaan. De Chinese buurt is de goedkope wijk van Las Palmas waar je in veel winkels nog moet afdingen. We hebben daar voornamelijk naar een nieuwe camera gekeken: eentje met meer zoom (12x). Na meerdere zaken te hebben bekeken waarbij de camera’s ook steeds goedkoper werden, hebben wij voor een goede prijs een Parasonic 12x zoom gekocht: mijn nieuwe speeltje! Paul filmt en ik maak de foto’s (kan ik eindelijk die walvis er goed opzetten was altijd te ver weg). Nog wat winkeltjes bekeken en daarna een het terras opgezocht voor een wijntje te drinken om de aankoop van mijn camera te vieren.

Het was inmiddels vier uur geworden en tijd om richting Puerto Morgan te rijden. Terugrijdend gestopt (we reden er langs) bij een groot winkelcentrum met een Carrefour. Hier heb ik alvast de grote inkoop gedaan voor de reis naar de Kaap Verde en Brazilie. Alleen de houdbare spullen want het duurt nog tot half december voor wij de Canarische eilanden verlaten. Mijn ouders blijven tot zaterdag. Vanaf 6 december tot en met 18 december komen Natalie en Ruud naar Tenerife. Daarna gaan we door naar de Kaap Verde. Omdat we nu over een auto beschikken heb ik alvast de grote boodschappen gedaan. De auto zat behoorlijk vol met de boodschappen. ‘s- Avonds Acade de Apollo (gebraden kip) met Spaanse tortilla gegeten op dakterras.

Recept Spaanse tortilla:
- 2 middelgrote aardappelen (voorgekookt) (in kleine bolkjes snijden)
- 1 grote ui (in kleine stukjes snijden)
- 2 knoflook (met knoflook pers of in kleine stukjes snijden)
- 6 eieren  (kloppen met zout en peper erin)
? 1/4 paprika
? wat ham
? wat geraspte kaas

In de koekenpan met deksel een ui in snippers en knoflook (geperst) fruiten in olijfolie. Als dit iets glazig is aardappels erbij met peper en zout (ik heb er persoonlijk nog wat paprika, ham en kaas door gedaan) Daarna de geklopte eieren er overheen gieten. Deksel op de koekenpan en een half uur op een laag vuurtje. Tot de bovenkant van de eieren droog is. De omelet via een bord omdraaien en de andere kant ca 10 minuten op een laag vuurtje zodat deze ook bruin is.Eet smakelijk!

20 november 2006
Vandaag een verwaaide dag! Wel naar de kant om met mijn ouders te ontbijten op het dakterras van waar we de boot konden zien liggen. Daarna zijn Paul en ik weer terug naar de boot gegaan: we wilden vandaag de boot niet alleen laten.

Vannacht was het al begonnen met waaien: onze nachtrust was daarmee aardig verstoord! Het was een warme wind met Sahara zand. In de ochtend draaide de wind van oost naar zuidoost zodat de wind in z’n geheel de baai in blies. Anker op en iets verderop gaan liggen, nu 40 meter ketting uitleg. Dit i.v.m een boot die naast ons lag. De hele dag rustig aan boord gebleven. De wind is aan het eind van de middag weer teruggedraaid naar het oosten en hierdoor kwam het zand weer opzetten.

Rond 16.30 uur weer naar de kant om met mijn ouder te barbecuen. Na het eten hebben we de film van Spitsbergen laten zien. We zijn daarna weer naar de boot gegaan: er stond nog wel een swell maar met de stormfok op de achterstag is het nog best te doen.

19 november 2006
Zondag:een rustdag. Rustig ontbeten op het dakterras. Daarna foto’s van mijn nichtje bekeken en lekker op een bedje boven op het dakterras gelegen met pa en ma. Wel onder het afdakje want het was bewolkt en het regende af en toe. Paul is ondertussen naar de boot gegaan en heeft nog wat geklust. Hij heeft de nieuwe gasschakelaar aangesloten. ‘s-Middags de films van China gezien van mijn ouders. Tussendoor nog even gegeten en later op het terras barbecuen. Toen was het alweer tijd om naar de boot te gaan.

18 november 2006
Na het ontbijt met de auto vertrokken. Via Mogan om daarna een klein bergweggetje in te slaan naar Embalse de la Cueva de las Ninas. Daar zijn  verschillende stuwmeren. De stuwmeren van Gran Canaria zijn gebouwd om te profiteren van de ravijnachtige geografie van het eiland en om het (zoet)water op te slaan. Miljoenen jaren van sterke erosie hebben op het eiland talrijke ravijnen uitgeslepen, die vanaf de bergtoppen naar alle kanten lopen.

wandeling met op achtergrond xc3xa9xc3xa9n van de stuwmeren…

Het is zaterdag en het was er druk met Spanjaarden bij de meren. Er staan daar tafels, stoelen en barbecues van stenen. Er werd dan ook al druk gebarbecued. Verder gereden naar Tejeda, dit is weer een typisch Canarisch dorpje waar we op het pleintje een broodje hebben gegeten. Vanaf hier zijn rock Nublo en rock Bentaigna goed te zien. Verder gereden naar Artenara, het hoogst gelegen dorp van Gran Canaria met zijn vele grotwoningen en adelaarsnesten (huizen die boven op de berg gebouwd zijn en waar je moeilijk kunt komen).

We zijn nu in het noordelijk gedeelte van het eiland aan gekomen. Verder rijdend zie je het veel groener worden met loofbomen. Wij wilde nog een krater zien maar helaas lag deze diep in de mist het was inmiddels ook 15.00 geworden. Het noordelijk gedeelte was vol met loofbomen met lange slierten mos begroeid. Hier reden we het grootste gedeelte in de mist/wolken (zoals ook vermeld staat in de boekjes). Dit deel van het eiland doet ons weer aan Madeira denken. Verder dalend naar het noorden via Utiaca, La Yedra naar San Mateo, waar we gestopt zijn voor een drankje. Bij San Mateo waren we weer laag genoeg en hadden we weer zicht al was het er wel bewolkt en koud. Nadat wij in een dorpscafeetje wat hebben gedronken zijn wij via Valsequillo, los Lanetes naar Telde gereden. Hier hebben we de snelweg naar Puerto de Mogan genomen. Lekker bij de Chinees gegeten en daarna Pa en Ma naar hun huisje en wij naar de boot. Lekker slapen het was weer een mooie dag en we hebben weer veel gezien!

‘s avonds eten bij de chinees…

17 november 2006
Vanochtend naar pa en ma. Gelukkig gaat het goed met ma. Geen hoofdpijn en geen last van haar been. Na te hebben ontbeten naar de markt in Puerto de Morgan. Paul en pa gingen samen en ma en ik. Lekker even over de markt met je moeder lopen! Paul en pa hebben zich ook prima vermaakt, in een sneller tempo de markt over om vervolgens nog even door de haven te lopen. Rond 13.00 waren wij weer bij het pension.

Met de auto via de kustweg naar Porto Rico waar ik een afspraak gemaakt heb met de tandarts. Verder gereden via de snelweg naar Playa de Maspalomas. Hier langs de grote duinen gelopen om daarna lekker een wijntje op het terras te drinken. Het was inmiddels bijna 17.00. Via de kustweg terug naar Puerto de Mogan gereden. Ma en ik nog even naar de Spar voor de laatste boodschappen en de heren gingen alvast naar het pension om de barbecue klaar te maken. Weer heerlijk gegeten op het dakterras. Dit blijft een genot, uitzicht over Puerto Magon en de haven. Rond 21.00 naar de boot. We waren nog net op tijd voor het Bepnet en Paul heeft Rolf nog even kunnen spreken.

16 november 2006
Na het ontbijt zijn we in de auto gestapt en richting Mogan gereden (wij zitten in Puerto de Mogan). Mogan ligt iets meer het binnenland in. Vanuit Mogan naar het westen gereden. Hier zie je mooie kleuren rotsen, groen, oranje geel. Het lijkt van ver af er wel op geverfd maar in de buurt gekomen zie je dat het de rotsen zelf zijn die deze kleur hebben. Zij bevatten een soort ijzer of mineralen.

verschillende kleuren gesteente…

Doorgereden tot afslag Tastarte en daar richting zee gereden. Een mooi bergweggetje door een bananenplantage, tomatenkassen en palmbomen. Bij zee aangekomen is er een stenen strand met een restaurantje. Lekker wat gedronken in het zonnetje en toen terug naar Puerto Mogan gereden. We waren nog niet in het binnenland of het regende pijpenstelen. Het water stroomde de bergen af over de weg. Zelfs in Puerto de Mogan regende het maar wel veel minder. Terug op het appartement foto’s van China bekeken. Hier zijn mijn ouders een paar weken geleden geweest, erg mooi!

De heren waren nog bezig met de computer en de dames gingen het eten klaar maken. Rond 18.00 uur komen oom Beer en Tante Jannie barbecuen. Tafels klaar gemaakt op het dakterras en met z’n alle heerlijk gegeten. Toen we de tafels afruimden en wat spullen naar beneden brachten viel Ma voor mijn ogen en die van tante Jannie van de trap! Wij schrokken ons rot! Ma laten zitten en ik Pa gehaald. Paul stond al in de keuken en kwam er ook gelijk bij. Zij had een bult op haar hoofd, hier gelijk ijs op gedaan. Op haar scheenbeen had ze een snee en een schram. De snee hebben wij met hechtpleisters beplakt en op de schram een gaasje gedaan. Met z’n alle koffie gedronken om van de schrik te bekomen; de koffie niet op het dakterras maar op de kamer. Oom Beer en tante Jannie gingen na de koffie weg. Afscheid genomen, dit blijft geen leuke bezigheid!

barbecue en afscheid van tante Jannie en oom Beer…

Daarna met Ma en Pa nog even een borreltje gedronken op de goede afloop: Het had ook heel anders kunnen zijn! Rond 21.00 zijn Paul en ik naar de boot gegaan.

15 november 2006
Nadat wij weer op het dakterras ontbeten hebben zijn we via de snelweg naar Las Palmas gereden. Het was een bewolkte dag met kans op regen. Een mooie dag om het oude gedeelte van Las Palmas te bekijken. Daar aangekomen hebben we de auto makkelijk dichtbij het oude centrum kunnen parkeren en zijn wij gaan wandelen.

Las Palmas werd op 24 juni 1478 gebouwd op bevel van Isabel la Catxc3xb3lica. Het oorspronkelijke centrum van Las Palmas de wijk Vegueta, heeft de koloniale architectuur uit de XV-de en XVI-de eeuw geheel in ere gehouden met de geplaveide straatjes en prachtige binnenplaatsen en balkons.

een huis in het oude gedeelte van de stad met zijn aparte deur en balkons…

Via dit soort straatjes kwamen wij bij Plaza Santa Ana. Op dit plein staan acht bronzen honden waaraan de Canarische eilanden hun naam aan te danken hebben.

xc3xa9xc3xa9n van de honden waar Gran Canaria zijn naam aan te danken heeft…

Hier staat ook de Santa Ana kathedraal. We zijn in de kathedaraal met een lift naar boven gegaan zodat wij over de stad konden uitkijken. Je ziet de vel gekleurde huizen die voor een deel tegen de berg op zijn gebouwd, de haven en natuurlijk de zee.

Verder lopend kwamen wij lang het kerkje San Antonio Abad. Men zegt dat Columbus in deze kapel heeft gebeden. Daarna naar het huis van Columbus. Een oude gouverneursresidentie uit de XV-de eeuw waar Columbus heeft gelogeerd. Hier is een museum over de ontdekking van Amerika en de relatie met deze stad. We hebben dit uitgebreid bekeken. Oude kaarten hoe hij gevaren heeft, de boten waar hij mee gevaren heeft in miniatuur en allerlei voorwerpen uit Amerika.

Verder lopend broodjes en beleg gehaald: even eten en drinken. Het was inmiddels al drie uur en tijd om richting huis te gaan. Nog even vlees halen bij de slager om vervolgens via de snelweg terug te gaan naar Mogan. Wijntje gedronken, barbecuen op het dakterras. Na het barbecuen nog de foto’s van Spitsbergen laten zien en toen was de dag alweer om.

14 november 2006
Eerst samen op dak terras ontbeten. Rond 9.30 uur via de snelweg naar El Tablero om tante Jannie op te halen. Oom beer ging niet mee. We gaan vandaag een stuk van het eiland bekijken. Bij Playa del Ingles een bergweg op naar Fataga. De weg liep hier omhoog en hadden na ca 30 minuten een mooi uitzicht over een gedeelte van Gran Canaria.

xc3xa9xc3xa9n van de uitzichtpunten…een doorkijkje…

Hier zie je dat het in de dalen zeer groen is met gras en palmbomen. Fataga is een typisch Canarisch dorpje, waar we even doorheen gewandeld zijn. Hier in de buurt zijn wij ook nog gestopt bij een kamelenboerderij, waar je een rit met een kameel kan maken.

Verder via San Bartolome de Tirajana, waar we een broodje op het dorpsplein gegeten hebben. Na de lunch verder gereden via  Ayacata naar Roque Nublo.

onderweg naar Rock Nublo…

We zijn nu bij de hoogste berg van Gran Canaria. Mijn tante is hier al eerder geweest en vertelde ons dat het er nu behoorlijk groen uit ziet. Het is er normaal veel bruiner en droger. Het heeft hier de laatste tijd ook geregend.

Bij Roque Nublo een redelijk steile wandeling van anderhalf uur gemaakt. Een mooie wandeling naar het hoogste punt van het eiland en naar een groot rotsblok. Boven aangekomen hadden we een heel mooi uitzicht: je loopt hier op een soort plateau (heel apart zo boven op de hoogste berg). Wij hebben het weer mee, zonnig met een beetje wind! Alleen in de lucht zit nog wel iets van sahara zand zodat wij Tenerife niet konden zien liggen. Zagen hier nog wat mensen de Roque Noblo beklimmen.

Rock Nublo met abseiler…

Terug bij de auto was het ongeveer 15.00 uur. Snel terug naar Mogan wilde(kortste route). Dit werd niet de kortste maar wel de mooiste route! Via een klein weggetje met enorme haarspeldbochten naar beneden. Het was wel een geasfalteerd weggetje maar je moest er geen tegenligger tegen komen: de weg was erg smal en er was geen vangreel. Paul moest behoorlijk goed insturen om de bochten goed te nemen! Anders had hij achteruit gemoeten om nog een keer te steken (dit is niet gebeurt). De heren voorin en de dames achterin. Zo nu en dan kwam er dan ook een gilletje van achteren OE, AI,JEKKES! Maar een uitzicht zo mooi en zo bijzonder! De weg daalde af via de wanden van een ravijn waarbij wij ook langs twee stuwmeren kwamen. Het was jammer dat het al zo laat was.

We rijden nu naar Aldea de San Nicolas (plaatsje in het westen) van hieruit hebben we de weg weer genomen naar Mogan en  Puerto de Mogan. Rond 17.30 waren wij weer terug. Op dakterras een wijntje gedronken en later werd mijn tante opgehaald door mijn oom. Met z’n vieren naar de Chinees waar je van een lopend buffet zo veel kan eten als je wilt. Heerlijk gegeten en onderwijl lekker zitten kletsen. We hebben de dag alle vier als een hele mooie dag ervaren. Met als hoogtepunt de wandeling en de weg met de haarspeldbochten met het uitzicht!

13 november 2006
Vanochtend uitgebreid brunchen met mijn ouders op het dakterras.

brunch op dakterras met uitzicht...

Omdat het een beetje bewolkt was, was het goed uit te houden. We konden zo heerlijk kletsen met uitzicht over Mogan, de haven en onze boot. In de middag zijn we door Mogan gelopen. Paul en pa zijn naar de boot gegaan om nog wat spullen op te halen. Ma en ik zijn naar de Hyperdino (supermarkt) gegaan om boodschappen te doen.

We blijven de aankomende twee weken wel samen ontbijten en dineren bij hun boven op het dakterras. Toen we weer terug waren bij de kamer waren de heren alweer boven. Eerst lekker even een wijntje en daarna begonnen met het avondeten. De heren verzorgde de barbecue: deze stond klaar op het dakterras en we hebben aan de eigenaresse gevraagd of we deze mochten gebruiken. Dit mocht. Lekker gegeten en daarna koffie met Ron de Miele (rum van de Canarische eilanden). Inmiddels was het 21.30 uur geworden en zijn Paul en ik terug naar de boot gegaan met twee grote tassen vol spullen die ze voor ons hadden meegenomen. Drop, broodmeel, gist, fietsbanden(binnen en buiten) veel medicijnen en nog veel meer, te veel om op te noemen. Dit allemaal opgeborgen in de boot. Moet zeggen de kasten zitten weer behoorlijk vol en hun tassen leeg. Zij konden niet zo veel kleren meenemen omdat ze dan overgewicht hadden (hihi)!

12 november 2006
Eerst naar het appartement van mijn ouders om de kamer gezellig te maken en om de koelkast te vullen met allemaal Spaanse dingetjes (rum van de Gran Canaria en allerlei sausjes, pinda’s etc.). Daarna met de auto naar Bahia Feliz. Hier heeft Paul in 1982 en 1985 aan de wereldkampioenschappen surfen mee gedaan. We liepen door het hotel waar hij gezeten had. Hij herkende veel en liet mij er veel van zien met de bijbehorende verhalen. xc3x89xc3xa9n ervan is dat zij (alle surfers) op een avond alle hotelgasten die langs liepen in het zwembad gooide. Even bij dit zwembad gezeten en siesta gehouden.

In de middag terug gereden naar Playa de Inglxc3xa9s in de hoop een broodje kroket te eten! Helaas de bar die deze verkocht was dicht. Het werd een broodje kebab. Door naar Las Palmas: kijken hoe druk het in de haven is met ARC boten. De haven lag behoorlijk vol en de ankerplaats ook. Nog even langs onze Deense kennissen die daar nog steeds in de haven liggen. Het was gezellig elkaar weer zien en te spreken.

Rond 18.30 uur naar het vliegveld. Mijn ouders landen om 19.30 uur. Toen we om 19.09 uur keken op de borden waren ze al geland, Snel naar gate A en binnen een half uur hadden we mijn ouders innig omhelsd. Wat is dat fijn om ze na een half jaar weer eens te kunnen knuffelen! Op de terugweg veel kletsen en wij waren binnen mum van tijd in Mogan. Mijn ouders waren helemaal verrukt van hun pension. Mooie patio, leuke kamer maar het dakterras deed het toch wel. Tot elf uur op het dakterras eerst champagne en daarna aan de rum van Gran Canaria. Niet te laat maken; morgen is er weer een dag!

11 november 2006
Gisteravond is de boot "De Rebel" nog voor anker gegaan in de baai. Nadat oom Beer en tante Jannie weg waren zijn we daar nog even langs gegaan. Daar gezellig geborreld tot middernacht.

Nog steeds aan het proberen goede yoghurt te maken! De yoghurt die ik tot nu toe gemaakt heb was qua dikte tussen yoghurt en karnemelk in. Vanochtend heb ik in plaats van de normale yoghurt Griekse yoghurt (1 bakje) in een liter volle melk geklopt en 5 uur lang in een pan met heet water gezet. Voor het eerst heb ik nu echte dikke yoghurt met een volle smaak. De volgende stap is dezelfde yoghurt (Griekse) met 1 liter melk (die ik van melkpoeder maak) uit te proberen. 
Rond het middag uur weer een Spaanse Tortilla gemaakt: deze smaakte weer goed. Nog even zitten babbelen met de mensen van De Rebel. Rond twee uur werden we gebeld dat we de auto konden ophalen in Mogan. Daarna nog even zwemmen, omkleden en met de auto naar Mart en Angela (vrienden van tante Jannie en oom Beer). We waren uitgenodigd om te komen eten.

lekker eten bij mart en Angela…

Over de snelweg naar El Tablero en vandaar uit de bergen in. Een mooi huis op de berg met uitzicht over Playa de Ingles en Maspalomas. Op het dakterras met z’n tienen gegeten: er waren nog vrienden en familie (broer van Mart met z’n vrouw). Zxc3xa9xc3xa9r gezellig en heerlijk eten. Lekker zitten kletsen met iedereen.
Wat smaakt een Hollandse haring en paling na een half jaar lekker! Daarna nog Gamba’s en Spare Ribs (ga nog wel even aan Angela vragen wat het recept is) Laat op de avond weer terug naar de boot en lekker slapen.

10 november 2006
Eerst kwam Guido van de La barraka koffie drinken en rond 11.00 uur kwamen tante Jannie en oom Beer. Het begon net te waaien dus op fok naar Anfi Del Mar gevaren. Voor anker en met Giebeltje naar de kant. Oom Beer en tante Jannie waren er een aantal jaar geleden geweest en zagen nu dat er veel is bijgebouwd. Daar lekker zwemmen en geluncht.

In de middag door gevaren naar Morgan. Eest was er nog wat wind, later moesten wij motoren met vol zeil bij want dat wilde tante Jannie graag! Voor anker bij Morgan is tante Jannie met Paul samen nog even de grot in gevaren met Giebeltje. ‘s-Avonds gezellig barbecuen en dan is de dag alweer om, vxc3xa9xc3xa9l te snel!

Nu een stukje van mijn tante. (Ik merk dat zij dingen anders ervaren dan wij)

Na een half jaar is het  weerzien xc3xa9xc3xa9n groot feest, wat zien ze er gelukkig uit! Eerst een welkom met champagne: dit was afgelopen maandag. We hebben elkaar toen veel kunnen bijpraten. We zijn met z’n vieren gaan eten. Oh wat hebben we heerlijk zitten eten!
Vandaag de uitnodiging om met ze een dagje te gaan zeilen. Fantastisch Gran Canaria vanaf zee te bekijken. Wat hebben ze toch een rijk leven zo met z’n tweetjes. We hebben genoten van het zeiltochtje. Nu is Caroline een heerlijke tortilla espanol aan het maken voor ons. Deze dag zullen Berend en ik niet gauw vergeten. Ik moet er niet aan denken volgende week weer afscheid te moeten nemen…

9 november 2006
Het was eindelijk weer eens een onbewolkte dag. Goed om weer eens de kleren te wassen. Hele railing weer vol gehangen. Anker op en verder motoren langs de kust naar Pasito Blanco. Er was weinig wind. De wind kwam pas toen we weer voor anker lagen in de nieuwe baai. ‘s-Middags snorkelen en verder lekker lui gedaan. Ik merk dat ik behoorlijk bezig ben met alle bekenden die er zijn en die nog komen. De nachtrust wordt hier ook wat minder door en dat is vermoeiend. Dan is z’n luie dag best goed. Begrijp mij niet verkeerd ik verheug mij erop dat iedereen komt (en er is).

Als we ‘s avonds in de kuip zitten te eten komt "La Barakka" aanvaren. Deze schijnt al een tijdje in de haven te liggen. Wij hebben hun voor het laatst gezien bij Madeira. Guido is op dit moment zonder Eveline aan boord en wij gaan vanavond even buurten.

8 november 2006
Gisteren avond laat zagen we ineens de ene vuurpijl na de andere vuurpijl werd afgestoken op zee. Er was eerst een boot die steeds opriep op kanaal 16, maar er kwam geen antwoord. Wij ook oproepen, ook geen antwoord. Vanochtend hoorden we van de man die in de baai woont dat het wel eens de politie kan zijn geweest om de zee te verlichten i.v.m vluchtelingen uit Afrika.

Nadat we eerst wat boodschappen hebben gehaald zijn we naar de volgende baai gevaren. Mijn tante had verteld dat daar iemand in die baai woonde, in een kloof. Wij met ons Giebeltje naar de kant. Een aardige man (genaamd Isidoro) die van alles wat hij op het strand vindt sieraden maakt (dit wisten we van mijn tante). Hij heeft daar geen water stroom etc. We hadden voor hem vijf liter water meegenomen. Gezellig wat zitten kletsen en ondertussen heeft hij voor mij een enkelbandje gemaakt van schelpen en stenen.

Isidoro maakt enkelband voor mij…

Daarna een kopje koffie gedronken. Hij woont daar heel mooi: een baai helemaal alleen voor hem zelf. In het weekend komen er vaak vrienden langs en maken ze gezellig muziek.

Rond het middaguur weer verder gevaren, langs de kust naar Puerto Anfi del Mar. Langs de hele kust grote appartement complexen. Zo ook bij Anfi del Mar. In de boekjes over Gran Canaria staat ook dat de zuidkust een soort tweede Benidorm is. Dat klopt echt!

Puerto Anfi del Mar: een tweede Benidorm…

‘s-Middags nog even door Anfi del Mar gelopen. Een echt toeristenoord. Snel terug naar de boot, Paul met een boekje onderuit. Ik heb in xc3xa9xc3xa9n van de boekjes die ik van Tante jannie heb gekregen een echt Canarisch recept gevonden, Escaldxc3xb3n een typisch hartige Gofio-schotel. Best lekker. 

7 november 2006
Het regende wat vanochtend. Mooi de tijd om de bladen die tante Jannie aan ons gegeven heeft door te lezen. Het zijn bladen over Gran Canaria. Er staan mooie wandelroutes in. Leuke plaatsjes die vrij afgelegen liggen maar wel met de auto te bereiken zijn en Canarische recepten, die we zeker gaan uitproberen.

In de middag werd het droog. We zijn Morgan wat beter gaan verkennen. Verder landinwaarts ligt een mooi vier sterren hotel waar wij zijn binnengelopen. Allerlei zwembaden, restaurants, sauna, beautysalon. Een groot complex met verschillende watervallen (aangelegd). Rond vier uur terug aan boord en verder gelezen. Na het eten nog even de haven rond gevaren. Er ligt een Nederlandse boot van Bertus Buis. Hij was bezig om z’n voorstag en zijstagen te vernieuwen. Men had hem aangevaren bij de kust van Marokko. Bertus Buis heeft ca vijf keer een Ostar gevaren. Dit is een wedstrijd van Engeland naar Amerika die om de twee jaar gevaren wordt. Deze wedstrijd is meestal hakkend tegen de wind in. Hij had helaas weinig tijd; gaan een andere keer verder praten.

6 november 2006
Op naar het plaatje Morgan. een leuke gezellige plaats met veel winkels, cafxc3xa9s en restaurants. Op zich wel een heel erg toeristisch plaatsje, maar het straalt gezelligheid uit.
Op zoek naar een appartement voor mijn ouders. Op deuren hangen briefjes met telefoonnummers, zodat je de mensen kan bereiken. De eerste die we belden zijn wij ook langs gegaan. Aardige man maar helaas appartement was al verhuurd. Hij belde een ander: ook al verhuurd. Nog naar een stel winkels en hotels in de buurt gegaan (deze bezitten ook appartementen). Allemaal verhuurd of ze zijn al besproken door reisbureau’s. Als men ze niet verhuren kun je als tweede in aanmerking komen twee dagen voor het arriveren van mijn ouders en dan ook nog een zeer dure prijs. Daar laten we het niet op aan komen.

We zitten in het hoogseizoen en hadden de moed al een beetje verloren dat er een appartement in Morgan vrij is. Gelukkig liepen wij nog xc3xa9xc3xa9n winkel binnen. De vrouw aldaar had wel pensions vrij. We mochten om twee uur langs komen. Om twee uur ter plekke: leuke opgang (lijkt wel een beetje op kleine patio) met een slaapkamer, keuken en toilet op xc3xa9xc3xa9n verdieping. Boven een dakterras waar je over de stad en de haven uitkijkt. Dit appartement hebben we in ieder geval besproken!

We waren nog meer net aan boord en mijn tante belde dat ze in Morgan stonden (dit was gisteren afgesproken dat zij langs zouden komen). Na een half jaar is het ontzettend leuk je familie weer te zien. Lekker borrelen, gezellig bij zitten kletsen en ze wilde ook graag de film van Spitsbergen zien. ‘s-Avonds door oom Beer en tante Jannie getrakteerd op een etentje.

gezellig uit eten met tante Jannie en oom Beer…

Was heerlijk en ook zxc3xa9xc3xa9r gezellig. Dan pas realiseer je je wat heerlijk het is weer even familie op bezoek te hebben. Over vijf dagen komen mijn ouders en ik kan haast niet wachten!

5 november 2006
Om 6.00 uur ging het anker op. Op naar Gran Canaria. Een dag van ca 80 mijl varen aan de wind. Het eerste half uur motoren en daarna met een knoopje of 16 a 18 zeilend richting Tennerife. Bij de zuidkust van Tenerife hadden we weer nauwelijks wind ca 2 a 3 knopen dus de motor bij. We zaten weer in de luwte van het eiland. Onder het eiland vandaan komend stond er 20 a 22 knopen. Rif erin en verder hakken. Rond 18.00 uur kwamen we in de buurt van Gran Canaria ook hier werd de wind minder en moesten we de motor starten wilden we niet halverwege de nacht aankomen. Rond 20.00 uur anker neer bij het plaatsje Morgan. Drankje in de kuip en daarna slapen maar.

ankerplek Morgan op Gran Canaria…

4 november 2006
Op naar de volgende ankerbaai "Playa de Guancha". Wij weten dat de Bagheera daar al voor anker ligt en dat vanmiddag De Gekko daar ook komt te liggen. Rond 9.00 uur waren we in de baai en zijn we met Giebeltje naar San Sebastiaan gevaren: er is daar in de ochtend markt. De tocht met ons Giebeltje duurde ca 30 minuten voor ons. Trijnie en Hennie (Bagheera) kwamen ons voorbij met hun dingy, die hebben een hele snelle dingy, met zware motor!
Het zou leuk zijn als wij vanavond met z’n alle gingen eten. Dus zodra we Rolf en Femke (Rajac), Monique en Peter (van de Gekko) tegen kwamen, hebben we ze gevraagd of zij het dat ook leuk vonden. Iedereen was enthousiast.

Overdag boodschappen gedaan en naar het marktje, waar we nog wat Nederlandse boeken gekocht hebben en… een nieuwe vishengel. Dit keer een echte waar je ca 80 kilo vis mee kan vangen. Werk aan de winkel: spierballen kweken en vissen maar…..
Vervolgens zijn Paul en ik naar Rolf en Femke gegaan en hebben gezellig zitten bij kletsen. Vandaag wordt het echt afscheid nemen van hen. Na vandaag zijn onze wegen gescheiden (snik). Maar we hebben altijd nog contact op ons Bep-net. Rond 16.30 met Giebeltje terug naar de boot . Dit keer met Femke, Rolf, Paul ik en de boodschappen. Gelukkig hadden wij nu stroom mee anders waren wij er waarschijnlijk niet eens gekomen (hihi)…

Aan boord van Bagheera met z’n allen geborreld en gegeten.

met z’n allen aan de borrel…

Zeer gezellig, en het eten was erg lekker! Het enige jammere aan de avond was dat Peter een beetje ziek en was en eerder naar zijn boot is gegaan. We hoorden overigens die avond dat je in de haven van La Gomera geen belastinggeld hoeft te betalen. Dat scheelt alweer!

Voor ons was dit het afscheid van iedereen (snik, snik). We gaan morgen naar Gran Canaria en zij blijven allemaal nog even op La Gomera om vandaar uit naar de Kaap Verde te vertrekken.

3 november  2006
Te veel swell on met ons Giebeltje naar de kant te gaan. Maar we zijn niet voor xc3xa9xc3xa9n gat te vangen! We gaan zwemmen. Kleren uit, rugzak met alle spullen voor de dag in een waterdichte zak en zwemmen maar.

zwemmen met waterdichte zak…

Aan de kant afdrogen, aankleden en wandelen. Of liever gezegt klimmen en liften. Het eerst naar de weg was klimmen en al snel kregen we een lift voor een paar kilometer. Daarna weer bergaf lopen naar de hoofdplaats San Sebastian. Aldaar naar het toeristen bureau. Wij willen graag in het Nationaal park de Garajonay. De bus ging om 11.00 daar naar toe. Dus eerst even kopje koffie drinken, brood en beleg voor de rest van de dag kopen om vervolgens met de bus naar het park te gaan. De busreis op zich was al mooi. We slingerden omhoog en omhoog! Met een mooi landschap. Boven gekomen hebben we een wandeling van ca 3 uur door het park gemaakt, naar de top van de Garajonay (1487 meter hoog).

hoogste top van La Gomera…

Het nog grotendeels ongerepte cederbos bestaat uit weelderige laurisilva-vegetatie met laurierbomen en eucalyptussen, hulst, varens en baardmossen waar tussendoor wandelden. Er komen daar nog planten soorten voor die elders in Europa en Afrika al miljoenen jaren geleden verdwenen zijn.

voor nederlandse begrippen een aparte plant…

Dit vanwege de ijstijd. Vanaf de top konden we het hele eiland bekijken. Het was wel iets bewolkt dus je zag de andere eilanden niet goed liggen.

Terug via een andere weg naar beneden gelopen en bij de verharde weg weer gelift. Al snel kregen we een lift van een dame die bleek te werken in de toerisme. Ze sprak goed Engels en hebben gezellig met haar zitten kletsen. Zij vertelde dat in de tijd dat wij wat regen hadden gehad aan de noordzijde, het in het zuiden behoorlijk had geregend. Straten aan de zuidkant waren helemaal ondergelopen. Terug in San Sebastian een internetcafxc3xa9 gezocht om foto’s voor het weblog en wat mails te versturen. Verder op bepaalde site’s kijken waar ze zitten. Zo wilde wij al heel lang Peter en Monique van de Gekko nog even zien voordat zij vertrekken naar de Kaap Verde. Dus naar hun side en wat blijkt, ze liggen in San Sebastian. Op naar de Gekko! Ja hoor daar zijn ze! Gezellig bij zitten kletsen. We wilden het niet zo laat maken want wij moeten nog een stuk (ca 15 kilometer heuvel op en heuvel af) lopen. Net toen we weg wilden gaan zie ik een Nederlandse vlag hoog in de mast hangen. Dat zijn Rolf en Femke. Met z’n vieren op naar de Rajac. Daar nog een glaasje fris gedronken en toen moesten we echt gaan, was inmiddels 18.00 uur geworden en om 19.30 uur wordt het donker. Toen wij de Rajac verlieten kwam net Hennie van de Bagheera aanvaren met hun dingy. Dat zijn weer een hoop Nederlanders bij elkaar!

In het donker aankomen bij de boot is op zich niet z’n ramp mits we niet langs de (waak)honden moesten en het laatste stuk ook nog moeten zwemmen. Na wat dubben toch maar besloten lux te doen en een taxi terug te nemen. Dat was maar goed ook want toen we net aan boord waren werd het al donker!

2 november 2006
Vandaag vertrokken naar de volgende anker plek aan de oostzijde van La Gomera. Even langs de Bagheera (Trijnie en Hennie) gevaren om afscheid te nemen. Zij gaan volgende week richting Kaap Verde. De kans dat wij hun nog zien is niet zo groot. Eerste deel was motoren maar na een uur konden we op de fok kruisend naar de de volgende anker baai zeilen. Alleen fok omdat we te lui zijn de hoes van het grootzeil af te halen en het grootzeil te hijsen voor z’n klein stukje (toen nog 7 mijl).

de ruige noordoost kust…

Nadat we voor anker lagen in de baai "Playa de Abolo" bleek dat de digitale kaart hier niet helemaal klopt. We liggen volgens de kaart op het land voor anker in plaats van in de baai!

   
La Comera…                                   ankerplek met zicht op een dal…

alleen in de baai "Abolo"…

Weer z’n mooie anker plek waar bij het grind/stenen strand grote palmbomen staan en je verder door een dal kijkt. We konden niet met de dingy naar de kant vanwege de swell en het stenen strand maar ook omdat er een bord prive terrein en een ander bord pas voor op de hond staat. Zeker als je op het strand dan ook nog een blaffende herdershond ziet lopen. Toch twijfelden we erg of dit strand privxc3xa9 terrein is: in de middag zagen we er mensen lopen. Morgen zwemmen naar de kant met een droogtas mee zodat we toch wat van het eiland kunnen zien.

Vanmiddag tijdens het borrelen hadden Paul en ik het er over dat het zo vreemd is dat je op de Wereldomroep hoort dat er in Nederland al ijs van de ruiten gekrabd moest worden. Daar sta je met deze warmte geheel niet bij stil. Wij zijn zeer benieuwd hoe onze kerst en oud en nieuw voelt zonder ons stekje Terschelling!

1 november 2006
Vanochtend om 9.00 uur vertrokken naar een andere ankerplek "Playa de Hermigua"  4 mijl verder op. Ook aan de noordzijde  van la Gomera. Een leuke ankerbaai bij het plaatsje Hermingua. Bij het aanvaren daarvan zagen we de catamaran (Bagheera) van Trijnie en Hennie al liggen. Hennie was Trijnie net aan het afzetten op de kant. Er staat te veel swell om met je dingy op het grind/stenen strand te komen. Dus konden ze de boot niet achter laten op het strand. Trijnie is op een rotsblok afgestapt en moest met veel moeite proberen bij de weg te komen. Hennie voer terug met de dingy en kwam gezellig bij ons een kop thee drinken. Even bijpraten wat zij gedaan hadden en wat wij gedaan hadden. Het blijkt dat je op Tenerife, La palma en La gomera extra geld kwijt bent "belastinggeld": dat  is niet misselijk! Je betaald 100 euro belasting en daaroverheen je liggeld. Je mag voor die 100 euro voor 10 dagen op xc3xa9xc3xa9n van de drie eilanden liggen waar je dan nog wel steeds je liggeld moet betalen.

De rest van de dag wat klussen gedaan die we al wat langer wilde doen. Ik heb geprobeerd yoghurt te maken (weet morgen pas of het gelukt is). En nog wat dingen uitwerken die ik gelezen heb. Paul is te water gegaan om de rand van de boot onder handen te nemen. Later samen nog even gezwommen. Al is het een bewolkte dag met veel regen het blijft warm en verkoeling is dan ook best lekker. Rond 15.30 kwamen Trijnie en Hennie een borreltje halen en voor we het wisten was het 19.30 uur. Het was weer erg gezellig! Daarna even eten en naar bed: afgelopen nacht hebben wij behoorlijk liggen te schommelen dus we hebben nog wat slaap in te halen!

31 oktober 2006
Vanochtend om 7.30 uur naar La Gomera vertrokken. De weersvoorspellingen waren windkracht 5 a 6 toenemend tot 7 Bf. In eerste instantie met grootzeil (16 a 17 knopen wind). Achter ons kwam een bui aan met een donkere roller ervoor. Uit voorzorg twee reven in het grootzeil en de fok wat ingerold. Naarmate die roller dichterbij kwam nam de wind toe tot ca 30 knopen. Daarna zakte de wind weer af naar 22 a 25 knopen. We hadden een ruime koers dus ging het lekker hard. Tijdens de oversteek kregen we de ene na de andere bui over. Gemiddelde wind bleef 22 tot 25 knopen. In de buurt van Gomera draaide de wind om het eiland waardoor de koers steeds ruimer werd. De wind werd hier ook weer meer (ca 28 a 30 knopen). We zeilden alleen nog op fok op dat moment. Aan de noordzijde van het eiland nam de wind af tot 2 a 3 knopen wind. We zaten in de luwte van het eiland (wind komt van het zuiden). Er staan nog wel behoorlijke golven. Motor aan voor het laatste stukje naar onze ankerplek. Op weg daarheen kwamen we langs de rotsformatie van Los Organos (orgelpijpen). De 80 meter hoge rotswand bestaat uit honderden, loodrecht uit de zee oprijzende basaltzuilen en lijkt op een reusachtig orgelspel.

Los Organos (orgelpijpen)…

We liggen bij Playa del Vallehermoso waar nog wel een swell staat maar niet heel erg. Een leuke baai waar wij uitkijken op een ruxc3xafne wat vroeger deel heeft uitgemaakt van een haven en verder hebben wij uitzicht op een vallei tussen drie bergen.

stuk van oude haven in de baai "Vallehermoso"…

Wij wachten af wat de nacht ons brengt: hebben gehoord dat er veel onweer aan komt.

30 oktober 2006
Vanochtend met de auto eerst langs de oostkust gereden. Dit eindigde in een doodlopende weg naar een lux hotel. Hier zijn we ook langs gevaren een aantal dagen gelden. Vervolg via de noordkant naar de westzijde gereden. De noordwest zijde heet El Golfo omdat hier meestal de wind en de golven in staan. In deze streek is veel landbouw en wijnbouw. Op naar de tweede grote plaats van het eiland "Frontera". Daar even winkels gekeken: op zich een klein dorp, niet veel bijzonders.

Om even een notie te geven hoe hoog het eiland is: van de haven naar Valverde is ca 600 meter hoogteverschil. Vandaar uit ga je nog hoger het binnenland in. De hoogte in het binnenland ligt op ca 900 tot 1000 meter. De hoge bergen liggen op een hoogte van ca 1300 meter. Paul heeft hier dus een aparte rijsteil. Omhoog met de motor en naar beneden in zxe2x80x99n vrij en alleen maar remmen waar nodig is. Exc3xa9n keer haalde hij het net niet: de deur ging open aan zijn kant (je raad het nooit) hij ging de auto duwen totdat we weer na het hoogste puntje naar beneden gleden. Zelfs ik stond met verbazing te kijken, maar bleef met mxe2x80x99n kont in het blik. In drie dagen tijd hebben we 15 euro aan benzine gebruikt. Het is erg rustig op het eiland je komt weinig andere auto’s en toeristen tegen.

Vanuit Frontera besloten wij eerst een wandeling te maken langs een bergrug. Deze hadden we als tip gekregen van iemand die hier woont. Eerst via een verharde slingerweg omhoog daarna werd de weg onverhard en moesten we door rijden tot er een bord kwam dat je alleen met 4x wielaandrijving door mag rijden. Je rijd dan op ca 900 meter hoogte. De onverharde weg was gruis waarop gras groeide. Bij de plek aangekomen waar we niet verder mochten met de auto zijn we gaan wandelen naar Mencafete. Een zeer mooi gebied met vele bloemen. Het was alleen wel klimmen. Na een tijdje kwamen wij een bord tegen met daarop nog 650 m. We dachten dat wij er bijna waren: niet dus. Het bord wil zeggen dat je nog 650 m mag klimmen via zigzag weggetjes. Wij hebben de wandeling niet helemaal afgemaakt. Ten eerste door tijdnood en ten tweede door geen goed schoeisel. Als je hier wilt wandelen moet je echt goede bergschoenen hebben!

Terug bij de auto zijn we verder het binnenland in gereden Voor een deel dezelfde route als gisteren maar van de andere kant. Het zicht was vandaag beter: we konden nu beter de omgeving zien. Weer door de bossen naar het zuiden om nu via het zuidwesten naar het westen terug naar Valverde te rijden. Het blijft een mooi eiland met veel verschillende landschappen.

een beetje teveel wind gehad…

Terug bij Valverde zijn we naar het auto verhuurbedrijf gereden en gevraagd of wij de auto vanmiddag rond een uur of zes in konden leveren. Maar wel dat iemand ons dan even naar de haven brengt. We hadden van de buren die op de boot naast ons bezig waren gehoord dat dit niet raar is als je dat vraagt. Het kon: om 18.00 uur was er iemand die ons even naar de haven kon brengen. Valverde bekeken, een leuke plaats met in het centrum allerlei verschillende pleintjes op verschillende hoogtes. Even winkelen en wat boodschappen gedaan en inderdaad om 18.00 werden wij naar de haven gebracht.

29 oktober 2006
Vanochtend vertrokken met de auto naar het zuiden via Valverde, Tinor, San andres, el Pinar, Taibique naar Cala de Tacoron. Een heel gevarieerde route. We klommen eerst bij Valverde weer naar ca 600 meter. Bij Tinor rijd je door de naaldbossen, een zeer groene omgeving. In de straten van de plaats zelf staan loofbomen bij het trottoir. Iets wat je hier verder niet tegen komt.

Verder naar het zuiden werd het weer kaler en helemaal in het zuiden rijden wij door de lavavelden. Daar kun je zien hoe de lava heeft gestroomd en hoe golvend het is gestold.  We wilden hierna eigenlijk naar La Lania om een grote wandeling te maken, maar het regent de hele ochtend al dus hebben we ons plan veranderd en gaan via de zuidkant naar het westen om vervolgens via een andere weg, meer het binnenland in, terug te rijden naar Valverde. Bijna de hele zuidkant wordt dus bekeken. Cala de Tacoron is een picknickplek waar je ook kunt zwemmen. Wij hebben daar een broodje gegeten in de auto omdat het regende.

De volgende stop na Cala de Tacoron was in het plaatsje Taibique omdat dit omschreven staat als een typisch Canarisch dorpje. Daar stond een wagen waar je fruit kon kopen. In de stromende regen heb ik daar een ananas en wat sinaasappels gekocht. Verder rijdend zijn we richting Hoya del Morcillo gereden: een twee ha groot recreatie en picknick en wandelpark. Helaas is hier een grote brand geweest. De naalden van de bomen waren  bruin en de stammen zwart van het branden. De bruine bomen samen met regen en bewolking maakt het een trieste indruk. Naarmate we verder naar het oosten reden kwamen we in het gebied El Pinar hier werden de bomen wel groener maar de stammen bleven zwart. Helaas is echt een heel stuk van het dennenbos aangetast. We spraken iemand die ons vertelde dat dit ca 2 jaar geleden hier zeer erg heeft gebrand, maar dat het nu herstellende is. Maar dat een ander stuk van het bos (La Lania) twee maanden geleden erg heeft gebrand, daar komen wij later op de dag langs.

In het zuidoosten van het eiland zijn vier bezienswaardigheden.
1e Santuario de la Ermita de los Reyes (kapel van onze lieve vrouw van de maagd van de koningen). In de witte ommuurde bedevaartskapel staat een stambeeldje van de schutspatrones van het eiland. In 1545 zou een schip in de nabijheid van El Hierro voor anker zijn gegaan, omdat het windstil was. Die situatie zou wekenlang aanhouden zodat ze water en voedsel te kort kwamen. In ruil voor water en voedsel wilde de inwoners van El Hierro het beeldje. Na de ruil zou onmiddellijk de wind zijn opgestoken. In 1614 brachten de schaapsherders van La Dehesa, tijdens een langdurige droogte het beeldje naar de kerk van Valverde in de hoop dat hun gebeden om regen verhoord zouden worden. Volgens de legende lukte dat.

2e El Sabinar-bos met grillig gevormde bomen: de complete bomen zijn twee meter boven de grond geheel naar het zuidwesten en naar de grond gegroeid. Dit door de constante noordoosten wind.

3e Mirador de Bascos: een mooi uitzicht over de El-Golfo kust (nu vanaf het zuiden, gisteren gezien vanaf het noorden).

4e Cueva del caracol: grotten. stelden niet zo veel voor, het waren inhammen in de rotsen.

Vanhier uit door de streek van Binto en over de bergkam naar La Lania. Hier zagen we weer zeer verbrande bomen. Een gedeelte vah het gebied was ook nog afgezet. De wandeling die we hadden willen doen had dus ook niet gekund.  Via San Andres weer terug naar Valverde en de boot.
Het eiland is verschrikkelijk mooi met veel verschillende landschappen. Hopen dat het morgen beter weer is zodat wij een andere wandelen kunnen maken!

28 oktober 2006
Vanochtend eerst ingeklaard bij de havendienst en de haven betaald. Daarna met een taxi naar Valverde, de hoofdplaats van het eiland. Valverde ligt, als enige hoofdplaats van de Canarische archipel, niet aan de kust maar op een hoogte van 600 a 700 meter in het binnenland.

kerkje in Valverde hoog boven zeeniveau…

De stad werd gesticht ter bescherming tegen de aanvallen van de zeerovers. Hier zijn we naar het toeristenbureau gegaan om ons te informeren over vervoer op dit eiland. De busdienst laat behoorlijk te wensen over en georganiseerde tochten over het eiland zijn er niet. Gelukkig, dat betekend dat het niet zo toeristisch is. We hebben een auto gehuurd voor drie dagen. Een auto huren was bijna net zo veel als op en neer met de taxi (van haven naar Valverde).

Eerst even naar de supermarkt brood, kaas en drinken halen en hup naar het noorden. We zijn via El Mocanal, Erese, Guarazoca naar Mirador de la Pena (650 m hoog) gereden. Onderweg kwamen wij nog een man op een ezel tegen met grote takkenbossen.

man op ezel…

Bij Puta de la Pena konden wij over de hele baai El Golfo kijken. Er staat daar een restaurant ontworpen door de Canarische kunstenaar Cxc3xa9sar Manrique (heeft veel gebouwd op Lanzarote).
Als je aankomt lopen denk je dat het een heel klein huisje is dat is opgebouwd uit kleine lava stenen. Als je naar binnen gaat kom je eerst in een hal met allemaal groene planten en als je dan de trap af gaat kijk je door xc3xa9xc3xa9n glazen wand naar de baai El Golfo.

    
glazen wand bij Mirador de la Pena…  met uitzicht over de baai El Golfo…

Om het restaurant heen zijn nog wat wandelpaden in mooi groen aangelegd.
Door een landschap van met muurtjes omringde weiden reden we naar het 2e uitzichtspunt Mirador de Jinama (1250 meter) bij de kapel van La caridad. Hier zaten we in de wolken dus geen uitzicht! Gelukkig hadden we sweaters mee want het was behoorlijk koud daar boven. We rijden de hele dag op een hoogte van ca 600 a 700 meter en soms hoger. Verder via San Andres naar Garoxc3xa9. Garoxc3xa9 is een heilige boom. Deze boom werd reeds Bimbachen, als heilig beschouwd, omdat de bladeren het water uit de atmosfeer opvingen. Men verzamelde en gebruikte het gecondenseerde vocht als drinkwater. Er zijn daar ook ondergrondse waterputten. De bomen die daar boven in de buurt groeien laten het water wat zij hebben opgevangen uit de lucht, door een poreuze laag in de waterputten vloeien. Daaronder komt zit een zeer harden laag waar het water niet door heen kan zodat het in de natuurlijke putten blijft staan.

nog een andere manier van wateropvang….

Via een andere weg terug naar Erese, El Mocanal naar Pozo de las Calcosas helemaal in het noorden. Vanaf de rotswand zien we 50 meter lager oude met stro bedekte huizen van dit kustdorpje liggen. Het dorpje is alleen bereikbaar via een wandelpad. De huizen zijn van  lavastenen gebouwd en de zee heeft er in de vulkanische rotspartijen natuurlijke zwembaden uitgeslepen. We hebben daar een tijd rond gelopen en zitten kijken naar het natuurgeweld. De zee beukt hier aardig tegen de hoge rotskust aan. Een mooi gezicht die golven die omhoog slaan tegen de rotsen!

blijft Paul droog…?

Genoeg gezien voor vandaag. We rijden alleen nog even langs de kust plaatsje El Tamaduste, een vakantie dorpje voor de lokale bevolking. Het dorpje was erg stil en we zijn dan ook snel naar de boot gegaan. Uitzoeken wat we morgen gaan doen: er zijn hier vele wandelpaden hebben we gezien!

27 oktober 2006
Vannacht een hobbelig nacht gehad. Golven kwamen uit ‘n andere richting dan de wind, maar het liep lekker. De wind nam halverwege de nacht wat af en draaide van richting. Dit kwam omdat we onder het eiland van Tenerife voeren. De wind draait daar om het eiland; de golfrichting draait dan ook maar niet in dezelfde richting als de wind. Onder het eiland vandaan hadden wij weer 20 a 22 knopen en liepen wij lekker door.

WAT EEN DAG, DENK JE GEWOON AAN TE KOMEN: FOUT! Vanochtend bleef het bewolkt en de wind hield aan. Rond 10.00 uur voeren wij de Puerto de la Restinga in op het eiland El Hierro na 165 mijl. We lagen daar tegen de kade aan als enige zeilboot (nog wat kleine rubber boten van de lokale duikers). De ligplaats aan de kade was niet goed , teminste wel voor even maar niet om je boot de hele dag achter te laten in verband met de swell en het getijde verschil: we zouden geen lijn meer over houden door het schuren.

Even door het dorpje gelopen, Heerlijk de rust! Bijna geen toerisme en de natuur zo mooi. Hier zagen we de lava in de natuur zo liggen waar je in Lanzarote duur voor moet betalen. De gestolde lava lag er alsof het gisteren gebeurd kon zijn.

gestolde lava  (zuidkust) lag er alsof het gisteren gebeurd is…

Terug bij de boot los gegooid en buiten voor anker, ca 2 mijl verderop bij Bahia de Naos. Een zeer mooie baai langs een hele mooie rotswand met allerlei kleuren.  De 1e keer het anker er in bij 12 meter diepte. Net voor anker zagen we dat we toch te dicht bij twee rotsen lagen die net onder het wateroppervlak zaten. Anker weer op en opnieuw: dit keer bij 14 meter diepte. We lagen net goed komt er een rubberboot vol duikers naar ons toe, die in het Spaans duidelijk maakten dat dit natuurgebied is en dat wij hier niet mogen ankeren. We sputterden tegen: de ankerplek stond in ons boek. Boek naar buiten:"kijk maar!" Niets mee te maken het is nu een natuurgebied en wij moeten hier weg! Dus anker op. Maar wij waren speciaal naar het zuiden van El Hierro gevaren omdat wij dachten dat wij hier mooi konden liggen, niet dus!

we lagen geankerd in gebied "A": fout dus…

De plekjes aan de zuidkust zijn nu op, wat nu? Kruisen met 20 knopen wind lans de oostkant van het eiland naar de volgende ankerbaai: Baia de la Bonanza. PANG hoorde wij toen wij de stormfok hesen. Dat was het blok van de fokkeval. Gelukkig bleek het alleen de harp te zijn en is het blok nog heel. We denken dat de pin uit de harp is los getrild: deze was namelijk helemaal weg. Eerst een ander val maar hier is de hoek niet goed van, dus lijnen verwisseld en zeilen maar weer! Kruisend langs de oostkust van het eiland. Het is een hoog eiland met stijlen wanden waarvan het plateau vandaag in de wolken verdween. We genieten in ieder geval van de zeer mooie kust waar we langs zeilen. Aangekomen in de Baia de Bonanza bleek dit geen goede anker plek. Allemaal stenen grond en een smal randje van 5 a 10 meter diep en dan gelijk 80 meter diep. Daarbij kwam ook nog dat je daar veel last had van valwinden. Dus toch maar door varen naar Puerto de la Estaca. Daar kwamen wij rond 17.30 aan. Hier ook tegen een kade muur. Weer xc3xa9xc3xa9n met een rand op een ongelukkige plek. Als het van laag water naar hoog water gaat heb je kans dat je met de zeereling of stootwillen onder deze rand blijft hangen met alle gevolgen vandien. WAT NU! Toch maar blijven liggen en om de beurt wacht houden? We keken al door de haven maar alle kades hadden wel iets!

Voor ons ligt een groot Engels schip met een hoog vrijboord, deze heeft er geen last van. Er was iemand aan boord dus Paul ging vragen hoeveel het water daalde/steeg. Hij kwam terug met de mededeling dat wij naast het schip mogen liggen, JOEPIE!! Wat blijkt de Engelse boot is net van Barbados naar hier gevaren en heeft een orkaan over zich heen gehad. De eigenaar is naar Engeland en heeft opdracht gegeven zijn boot te repareren. De voorstag is onderweg gebroken. Hij is met veel moeite hier naar binnen kunnen varen. Een geluk voor ons! We kunnen hier nog wel even naast blijven liggen om het eiland rustig te gaan bekijken. Als wij dit alles van te voren hadden geweten waren wij gelijk hier naar toe gevaren!

verschillende ankerplekken vandaag…

26 oktober 2006
Yes we kunnen weer een nachtje zeilen (ca 130 mijl)! Na het vele stil liggen begint het bij ons weer te kriebelen, dit was al enkele dagen aan de gang, helaas was er een depressie waar wij op moesten wachten, maar nu kunnen wij weer! Op naar El Hierro!
Vanochtend eerst weerkaarten gedraaid er komt over een paar dagen weer een depressie aan en dan liggen wij bij El Hierro niet echt goed beschut. Dan varen wij gewoon verder naar La Gomera of een ander eiland, zien wij tegen die tijd wel.
Wij zijn nu op we weg naar El Hierro, het meest westelijke eiland van de canarische eilanden. In de ochtend, nog beschut achter het eiland hadden wij 12 tot 16 knopen wind. Wij wisten dat als wij het eiland voorbij waren wij wel meer wind konden verwachten. Ik de boot binnen klaar gemaakt en Paul buiten de storm fok klaar gemaakt. Dingy toch maar helemaal weg gehaald, wij kunnen gem 30 knopen verwachten met de daar bij behorende golven.
Rond 13.30 waren wij bijna bij de zuid punt van Gran canaria en draaide de wind. De wind kwam nu van de andere kant af, waarvandaan hij inderdaad moest komen! Omdat hier de wind om het eiland giert zette wij alvast twee reven in het grootzeil (waaide toen al 18 knopen). Wij waren net klaar en daar kwam de wind 25 tot 27 knopen. Even later hadden wij 30 tot 35 knopen wind en hebben wij de rol fok ingedraaid en de stormfok omhoog. Wij varen met een knik in de schoot, het gaat lekker hard! Eindelijk weer is echt zeilen na een lange tijd!

25 oktober 2006
Het was mis vannacht! Nee, niet van ons anker af: de boot hield zich goed. De bemanning wat minder. Het huwelijk lag uit elkaar! Midden in de nacht was Paul foetsie!  Wat een golven, we lagen enorm te schommelen van links naar rechts en van boven naar onderen. Paul vluchtte halverwege de nacht naar de achterhut en ik lag overdwars in bed. Samen lagen we het meest van de tijd wakker. In de ochtend werd het weer wat beter en kwam Paul gelukkig weer naast mij liggen. Nog even ogen sluiten en echt geslapen. Vandaag dus niet veel gedaan: ‘s ochtends wat boodschappen en even kijken naar een appartement voor mijn ouders. Het is hier toch wel een heel leuke plaatsje met niet veel toerisme. Wij spraken iemand die hierheen was gexc3xabmigreerd en zij vertelde dat dit echt nog een Canarisch dorp is dat niet verpest is door de toerisme. We kregen van een Belgische dame die wij op straat aanspraken nog een adresje maar konden deze woning niet bekijken.

Terug bij de boot een toetje (Fresa pudding) gemaakt van zakjes die wij gekocht hebben. Dit om te experimenteren of het lekker is en of het goed gaat met de melkpoeder die we gebruiken. Het toetje was lekker en goed gelukt. In de slagroom moet ik volgende keer wat suiker toe voegen. Maar het is de moeite waard om nog wat zakjes te kopen voor onderweg. De rest van de dag rustig aan gedaan.

Wij hebben net voor de depressie een goede plek gevonden om ons Giebeltje op te hijsen. In eerste instantie hesen we de boot elke avond tot halverwege de zijkant omhoog. Dit was niet hoog genoeg met de golven die wij gisteren hadden.  Nu hijsen we hem tot net over de zeereling en laten hem steunen tegen de verstaging. Ons Giebeltje wordt dan vastgemaakt met een lijn naar de punt, een lijn naar achteren en een naar beneden. Zo kan ie geen kant meer op en hangt hij gewoon recht. Hij kan ook zo blijven hangen als wij met "licht weer" zeilen.

24 oktober 2006
Vanochtend een beetje op tijd weg met weinig wind: er komt een depressie aan. We zeilen weer terug naar Arinaga. Dit om te kijken hoe we daar liggen als de depressie over komt. We varen met 4 a 5 knopen wind. De wind nam daarna snel toe tot 10 a 12 knopen en op het laatst was de wind 20 tot 27 knopen. Onderweg hebben we helaas een aanvaring met een schildpad gehad. We zijn terug gevaren maar konden niets doen, er stond toen al te veel wind. Wij zijn het niet verleerd: op ankerplek waren de zeilen zo naar beneden en we lagen binnen mum van tijd achter ons anker! Het is hier 8 meter diep met een gedeelte waar zand ligt. In het zand ons anker uitgegooid met 45 meter ketting. Met de zuidwesten wind van ca 35 knopen staan er behoorlijke golven in de ankerbaai. De wind gaat draaien naar het westen en dan liggen wij goed beschut: minder swell.

ankeren bij Gran Canaria…

Onder de lunch genoten wij van het uitzicht van de golven met de witte koppen, zeker als je zo vast als een huis achter je anker ligt!
Maar de reden waarom we terug zijn gezeild was om te kijken of we de boot in een depressie alleen achter konden laten in deze baai. Dit is niet het geval er staat veel te veel swell hier. Dus moeten wij op zoek naar een betere plek als mijn ouders komen.

De wind werd ‘s avonds al minder en kwam al meer over land zodat de swell ook minder was. We hopelijk dat we lekker kunnen slapen straks. Een goede vriend van ons is vandaag 50 geworden , wij willen hem bij deze feliciteren met zijn verjaardag (leuk hxc3xa9 peter!)

23 oktober 2006
Vanochtend om 8.30 uur anker op en alleen met fok verder gevaren. Er was weinig wind maar we hoefden maar vier mijl verder. Zeilend langs de duinen van Maspalomas, het enige wat je ziet zijn vroege hardlopers langs het strand. Ankeren bij Puerto de Pasito Blanco.

Ik ben vandaag druk bezig geweest met het lezen van andere zeilers die via Zuid Amerika naar Kaap Hoorn zijn gevaren. Ik maak er een uittreksel van. Alle stukken bij elkaar met de coordinaten. Toen we nog in Nederland zaten was dit nog een ver van mijn bed show en dacht ik "dat duurt nog zo lang". Nu wordt het toch tijd om ons goed voor te bereiden, alhoewel Paul er al wel veel over gelezen had. Er staan handige en nuttige tips in ook om je geheugen wat op te frissen maar toch veelal nieuwe dingen! Voorbeeld: Als je door de Chileense scheren vaart moet je van te voren een reisplan afgeven bij de Chileense autoriteiten. Je moet je hier min of meer aan houden: regelmatig melden bij deze autoritieten zodat zij kunnen zien of je je aan je reisplan houdt.

In de middag zijn wij samen naar Puerto de Pasito Blanco gegaan. Informeren hoeveel het liggeld hier kost en of wij hier ook een appartement konden huren. De ligplaats voor de boot wisten ze wel: daar kregen wij een mooie lijst van mee, maar de appartementen wisten ze niet op de haven. Nu vonden wij het complex niet zo erg gezellig, wel mooie huizen maar niet echt veel mensen dus besloten we hier zeker niet heen te gaan met pa en ma. We gaan verder zoeken of wij nog iets anders tegenkomen.

22 oktober 2006
Vanochtend eerst rondgelopen in Arinaga. Dit om ons te orienteren wat er aan appartementen zijn en wat het kost om zoiets te huren. We besloten eerst verder te varen en vlak voordat mijn ouders komen verder te zoeken: er staat in ieder geval genoeg te huur. Het meeste wordt per maand verhuurd en wij
willen alleen maar 10 dagen, dus lastminute werkt het best. Wij hebben hier een goede beschutte ankerbaai hebben gevonden. Dit stond nog niet op de kaart. Ze hebben aan de zuidkant een mooie pier gemaakt zodat je ook bij zuiderwind beschut ligt. Alleen bij zuidoosterlijke wind ligt het open.

Rond het middag uur anker op. In de middag komt er meestal wel wat wind: eindelijk weer eens een keer kruisen. We zijn vandaag langs een stuk gevaren waar Paul twee keer is geweest voor zijn wereld kampioenschappen surfen ca 20 jaar geleden. Hij kon nog vertellen in welk hotel hij zat, waar zij te
water gingen met hun planken en hoe de banen lagen (Mike dit herken je zeker wel!). Voor Paul was het wel gek om hier 20 jaar later met zijn eigen boot te varen. Dit is wel kikken voor hem! Even iets verder varen en wij gaan voor anker bij Playa del Ingxc3xa9s. Met Giebeltje naar het strand om een
strandwandeling te maken en even over de boulevard te lopen, het is een drukte van je welste. Zeer touristisch. Lekker bij de pizzeria gegeten en daarna naar de boot. We kunnen vanavond vanaf de boot genieten van alle live muziek die in de verschillende eettentjes gespeeld wordt. Er is formule 1 Brazil en Paul is druk de wedstrijd aan het kijken.

21 oktober 2006
Vanochtend weer afscheid genomen van Femke en Rolf, je weet nooit voor hoe lang! Zij gaan richting Tenerife.Daarna zijn we naar de Hiperdino gelopen om brood te halen. Op de terugweg langs een paar nautische zaken om te kijken voor een Navtex-antenne (degene die ik in Noorwegen in het water heb laten vallen). Er was een nieuw model en deze hebben we gekocht. Zij hadden daar ook een schakel waarmee je twee ankerkettingen aan elkaar zet. Deze hebben we straks nodig in Zuid Amerika. Paul is vervolgens met de Navtex-antenne aan de gang gegaan maar helaas bleek deze niet op onze oude Navtex te werken. Twee telefoontjes naar Nederland die dit ook bevestigde. Paul heeft de antenne weer terug naar de zaak gebracht. Net op tijd, hij was er drie voor xc3xa9xc3xa9n en om xc3xa9xc3xa9n uur sloot de zaak: achter Paul zijn rug.

Het werd tijd om ons anker op te halen en verder te varen! Er stond niet echt veel wind maar genoeg om een stukje te zeilen. We willen rustig de kust langs hoppen om een goede plek te vinden voor als mijn ouders hier zijn. Langs de kust zeilend, laatste uur motoren omdat de wind het voor gezien hield zijn wij 15 mijl verder aangekomen in Bahia de Arinaga.

Chinees vissersschip  in de haven van Las Palmas ‘s-avonds verlicht…

20 oktober 2006
Vanochtend wilde Paul nog nieuwe drie accu halen: Vetus 108 ampere. De accu’s die wij nu hebben gaan nog wel maar voordat wij naar de Kaap Verde gaan, willen wij toch nieuwe accu’s hebben. Paul had gezien dat deze accu’s hier goedkoop waren. Het is beter ze nu al konden kopen omdat het hier straks helemaal vol ligt met ARC boten: wie weet wat zij allemaal nog nodig hebben? Zoeken en meten in de boot waar wij zolang deze accu’s kunnen laten. Vloerdelen omhoog, cola eruit en meten maar! Na een tijdje rommelen hadden we de juiste plek voor de accu’s gevonden. Cola terug leggen en PANG!! Hele boot onder de cola! Een van de plastic flessen was gesprongen. Hele plafond, wc, slaapkamer onder de cola! Dit wordt schoonmaken vandaag. Op bijna het zelfde moment komen Trijnie en Hennie langs of wij bij hun een kopje koffie met gebak komen halen. Dat was goed maar eerst de boot schoonmaken. Ik de boot soppen. Gelukkig is het hier warm en kan ik met ruim water alles afnemen. Paul is ondertussen de accu’s gaan halen. Onderwijl dat ik bezig was viel ik van het xc3xa9xc3xa9n in het ander.
Er stonden nog wat spullen van gisteren waarvan ik nog niet wist waar ik dit moest bewaren zonder dat het zoek raakt.

Na uurtje kwamen Rolf en Femke ons halen voor de koffie op de Bagheera (Trijntje en Hennie). Ik was nog lang niet klaar maar een pauze was reuze welkom. Het was erg gezellig: Hennie bleek jarig te zijn. Met volle borst zongen wij ‘Lang zal hij leven" en feliciteerde hem natuurlijk.

Terug bij de boot  de was gedaan want ook de kleren en fleecedekens die op de bank lagen zaten onder de cola. Paul ruimde onderwijl de accu’s op onder de vloer. Hij heeft ze extra vastgezet met lijnen. Daarna ging hij bezig om waypoints (voor het maken van routes) over te zenden naar de gps. Het is nu mogelijk om waypoints aan te maken met ons kaartprogramma en deze doorzenden naar de gps. Dit scheelt een hoop type werk op de gps, dus ook minder kans op fouten!

Rond 16.00 was alles aan kant en konden wij even rustig onderuit. In eerste instantie wilde alle drie de boten (Bagheera, Rajac en wij) vandaag vertrekken ieder naar zijn eigen bestemming. De Bagheera is ‘s avonds vertrokken naar Tenerife maar de Rajac en wij vertrekken morgen.

19 oktober 2006
Vanochtend naar de stad. Paul en Rolf gingen nog even naar het industrieterrein waar Paul en ik  gisteren waren. Zij gaan nog even kijken voor bootspullen. Femke en ik gingen voor de huishoudelijke spullen. We zochten naar spul voor als je kakkerlakken en ongedierte aan boord krijgt. Verder even dames onder elkaar: kleren en leuke huishoudelijke spullen kijken; daar houden de mannen niet echt van. Ook de kralen en draden vonden we om sieraden van te kunnen maken om straks weg te geven: idee van Femke. Rond twee uur moesten wij ons nog haasten om naar de "Pollo Asado boer" te komen. Dit is een zaakje waar kip wordt verkocht die een hele tijd (enkele uren) aan het spit draait. De kip is heerlijk krokant, lekker voor het avondeten. Nog even verder shoppen en dan naar de Hiperdino (supermarkt) voor de normale boodschappen. Het was inmiddels al 16.00 uur. Het is een enorm grote supermarkt waar je bijna alles kan krijgen. Toen we klaar waren hebben we de kar met boodschappen in de winkel laten staan om eerst naar de normale slager en de groenteman te gaan. Zij zijn goedkoper en hebben mooiere spullen. In eerst instantie kon de Hiperdino de boodschappen niet meer bij de haven afleveren, uiteindelijk deden zij dit toch. Terug bij de boot waren de mannen een half uur voor ons gearriveerd. Paul had ook xc3xa9xc3xa9n en ander gekocht voor de boot: waterfilters, extra afsluiters, extra zakjes om fruit in op te hangen (wij gebruiken tot nu toe hier de washing-close bag voor). Snel boot in laden, eten (kip even opwarmen in de oven) want om 20.00 uur was het borreltijd bij xc3xa9xc3xa9n van de Denen aan boord. Zowel Femke en Rolf als wij willen morgen verder varen het was een afscheid borrel. Een hele gezellige avond met veel lachen tot in de late uurtjes.

18 oktober 2006
Vanochtend eerst naar het grote warenhuis geweest. Daar waren waterzakken (die je gebruikt voor het douche buiten) voor 6 euro. We hebben er twee van meegenomen. De zak heeft een doorzichtige kant en een zwarte kant. Als je de zak met de doorzichtige kant boven in de zon legt wordt het water verwarmd (soms te warm). Dit gebruik je om ‘s-avonds te douchen. De zak hangen we dan aan de radarpaal en we gaan zelf achter op het zwemplateau (zie vertrekfoto) staan.

temperatuur op de beach Las Palmas… een (warme?) douche is een uitkomst…

Verder fietsend door de stad richting industrieterrein. Dit ligt boven op de heuvel. Eerst naar een soort bouwmarkt maar dan veel groter met ook een gedeelte watersport. Hier heeft Paul zich weer helemaal uit kunnen leven. Wat reparatiemateriaal voor de boot gekocht (epoxy, polyester en glasvezelmatten). Verder wat extra afsluiters en een hele grote zware harpsluiting voor als je anker vast zit en je er geen tripline aan vast hebt zitten. Dan laat je de grote harp met een touw over de ankerketting naar beneden zakken tot die over ‘de stok’ van het anker ligt. Met het dingy probeer je dan het anker los te trekken.

Een andere winkel konden wij niet vinden. Het was ook al tegen drie uur dus de winkels houden siesta. Terug aan boord is Paul bezig gegaan om de schelpdiertjes onder aan de boot los te krabben. Deze aangroei komt door het lange stil liggen. Ik ben binnen aan het schoonmaken geweest. Verder even naar Rolf en Femke een wijntje drinken (was weer borreluur). Daarna even eten en de kant op om te internetten en foto’s te versturen.

17 oktober 2006
Vandaag klus dag: vanochtend vroeg met de watermaker aan de gang. De druk is te hoog als de watermaker staat te werken. Paul heeft Rob Wink gebeld om te vragen wat het probleem kan zijn. Hij vertelde dat dit het membraam kon zijn. Doordat de watermaker meer als een jaar niet gebruikt is er wat aanslag op het membraam ontstaat: we moeten het hele systeem schoonmaken. Eerst slangen los, water met ‘potje 2′ in een emmer en daar de slangen in om dit drie kwartier laten spoelen. Daarna al dit water d.m.v normaal water uit het systeem halen om vervolgens een ander potje (potje 1) nog een uur door het systeem laten spoelen.

Paul had al een tijdje water bij de motor gezien. Ik de motor starten en wat bleek de waterpomp lekte. We hadden al een nieuwe waterpomp meegenomen uit Nederland dus aktie: even vervangen! Paul dacht in eerste instantie dat het zo gepiept was maar het bleek tegen te vallen. Ik kon hem toch niet meer helpen dus ben ik het avondeten in de Hiperdino (supermarkt) gaan halen. Achteraf bleek dat Paul toch hulp nodig had gehad om wat los te krijgen. Gelukkig was Rolf aan boord en heeft hij Paul even geholpen om het tandwiel van de oude af te halen en op de nieuwe te plaatsen.
Terug bij de boot even langs Femke, haar nieuwe bikini bekijken om vervolgens eerst netjes aan de thee en dan aan de wijn te gaan. En daarna bij ons aan boord  lekker ‘s avonds met z’n vieren barbecuen (een spontaan idee van de dames) Zo is zo’n dag toch weer snel om.

16 oktober 2006
Vanochtend om 8.30 naar de kant. Op naar de Chinese buurt. Dit was iets verder dan waar we eergisteren gelopen hebben: het is de buurt achter  het centrum Ingles. De Chinese winkeltjes zijn inderdaad goedkoop: veel dingen voor een euro. Paul heeft zich behoorlijk kunnen uitleven met kleine hebbedingetjes die soms wel handig zijn.

Het was gelukkig een bewolkte dag dus goed ‘winkel’ weer, niet te warm. In de middag even terug bij de boot, eten, de was je doen en een boekje lezen. In de namiddag wilde we even door de haven varen met ons Giebeltje. Er liggen al heel wat boten die met de ARC mee doe. Leuk, even kijken wat voor boten er dit jaar aan mee gaan doen. Ze liggen er al wel erg vroeg: ze vertrekken pas 26 november naar Carieb! Ook even langs de Denen die we ontmoet hebben. Van hen krijgen wij nog een programma met alle havens van de wereld. Het was erg gezellig en voor dat we het wisten was het 20.00 uur. Helaas konden wij de bootjes niet meer bekijken: het was al donker; morgen is er weer een dag!

Boten die normaal in de haven liggen (vaste ligplaats houders) liggen nu al buiten voor anker. Zij moeten plaats maken voor de ARC-schepen. Boten die nu aan komen in Las Palmas en die niet mee doen met de ARC worden weer naar buiten gestuurd om te ankeren: alle plekken zij gereserveerd voor ARC-leden. Het wordt hier steeds drukker. Gelukkig hebben we een goede ankerplek en blijven hier nog even liggen. Niet om het eiland te bekijken: dat doen wij half november met mijn ouders. Wel om alvast wat boodschappen te doen en om te kijken naar al drukker wordende haven.

15 oktober 2006
Vanochtend uitgeslapen na het borrelen van gisteren. Gelukkig was het goede wijn en dus geen last van een kater. Daarna met Rolf en Paul naar xc3xa9xc3xa9n van de Deense boten. Die wilde graag wat programma’s van ons hebben. Even later kwam ook het andere Deense paar, die ook de programma’s wilden. Al met al zijn wij Paul en ik tot 15.00 uur aan boord bij hun geweest. Het was erg gezellig en naast de computer hebben wij het ook over Las Palmas gehad. Het ene stel ligt hier al een jaar en kent de stad op z’n duimpje. Voor ons heel handig!

Nadat we de computer van Rolf bij Rolf aan boord hadden afgegeven (zij hadden visite) gingen wij door naar de Bagheera van Trijntie en Hennie. Deze hadden wij al eerder ontmoet in Funchal. Wij hebben hun Catamaran bekeken en gezellig zitten kletsen. Rond 17.30 uur terug naar onze eigen boot, eten, boekje lezen en vroeg naar bed!

14 oktober 2006
Wat een nacht! Omdat we alleen op fok voeren gingen de golven met ons aan de haal en wiebelden we van de ene naar de andere kant. Soms weer iets minder maar wel zo dat zelfs ik moeilijk kon slapen! Nog het ergste van al, wij waren toch nog te snel, zelfs alleen op fok. We kwamen in het donker aan (5.00 uur). Dus onze leer, gewoon zeil opzetten en gaan! Na een ankerplaats te hebben gevonden zijn we nog even goed gaan slapen. Rond 10.00 uur het bed uit. We liggen weer dichtbij de Rajac voor anker.

   
ankerplek Las Palmas…                   De route naar Gran Canaria

Rolf en Femke ‘s ochtends even gesproken. Rond 11.00 uur zijn Paul en ik de stad in gegaan. Aan iemand gevraagd waar het centrum is, hij kijkt bedenkelijk en vraagt: welk? De ene kant is centrum Ingles en aan de andere kant een ander centrum. Ik kijk hem wat vragend aan en hij gaf als tip centrum Ingles. Fout!! Dit bleek niet wat wij zochten: een grote winkelstraat met twee hele grote warenhuizen. In het ene warenhuis allemaal kleren en cosmetica, alleen maar merk spul!! In het andere huishoudelijke spullen. Verder allemaal grote dure winkels! Wat wel leuk was, was dat er in de middenberm tussen twee grote wegen kunstenaars aan het schilderen waren. Hier zijn we langs gelopen; vaak schilderen zij een foto na met een eigen interpretatie eraan. Vele erg mooi en artistiek!

een van de vele kunstschilders aan het werk…

Rond 16.00 uur terug bij de boot en even lekker onder uit. In de avond naar Rolf en Femke waar wij met nog twee Deense echtparen tot in de late uurtjes hebben geborreld.

13 oktober 2006
Vanochtend naar het dorpje Gran Tarajal. Op zich een leuk mooi dorpje met niet al te veel toerisme.

palmbomen in Gran Tarajal (gedeeltelijk ingegraven in de grond)…

Gisteren was het de dag van Columbus en waren alle winkels dicht. Veel winkels zijn vandaag ook nog dicht. Gelukkig was de bakker wel open en konden we vers brood halen.

Rond het middag uur waren we weer aan boord en besloten verder te varen langs de kust De wind hadden we mee (noordoost). We lagen op de huidige ankerplek nog al in de swell. Al varend zagen we niet echt goede plekken om te ankeren en het land bestaat uit vele kale bergen, niet zo aantrekkelijk. Ik had ook nog een boekje over Fuertevetura gelezen. Daar stond niet iets wat wij echt wilde zien. Wij hebben besloten weer een nachtje door te zeilen en naar Gran Canaria te gaan. In eerste instantie naar Las Palmas om te kijken of we daar bekenden zien. Een tochtje van ca 65 mijl.
Wij varen de hele dag al alleen op fok. In eerste instantie om nog wat van het eiland te zien en omdat wij anders midden in de nacht bij Gran Canaria aankomen. Met alleen fok varen we nu rustig met halve wind ca 6 knopen. Zo hebben we allebei vannacht al varende toch een goede nachtrust.

12 oktober 2006
Vanochtend om 11.00 uur vertrokken na eerst nog even met Kees te hebben gekletst. Het was een mooi ruim windje van 16 a 18 knopen. Op naar Fuertevetura! Eerst langs de oostkust van Lanzarote om daarna Estrecho de la Bovayna  over te steken naar Fuertevetura. Tijdens de oversteek hadden wij iets meer wind (20 a 22 knopen): we hebben een gezet. Langs de oostkust van Fuerteventura gevaren. Dit eiland ziet er vanaf het water net zo uit als Lanzarote alleen meer en hogere bergen. Na een uur nam de wind weer af tot 16 a 18 knopen: het rif kon er weer uit. Op naar Las Playitas, in het boek beschreven als een goede ankerbaai bij een klein vissersdorpje. Het plaatsje zag er inderdaad gezellig uit maar er stond daar nog een behoorlijke swell zodat we besloten door te varen zijn naar Gran Tarajal. Het was inmiddels 19.30 uur: 56 mijl gevaren. Lekker eten,een boekje lezen. Morgen naar de kant.

   
voor anker bij Gran Tarajal…           de ankerbaai…

11 oktober 2006
Vanochtend rond 8.15 zette Paul mij op de pier af. Ik ging even zelf in de supermarkten snuffelen. Er zit een grote supermarkt in de winkelstraat en verderop zit er ook nog xc3xa9xc3xa9n. Eerst naar de verste gelopen, deze was niet zo groot, daarna die in de winkelstraat. Ik zocht naar melkpoeder in zakken. De melkpoeder moet je met water aanmaken en dan heb je best lekkere melk. Melkpoeder is ook lang houdbaar! In eerst instantie vond ik die niet maar ik vroeg het aan iemand in de winkel en die bracht mij er heen. Toch handig zo’n kleine zakwoordenboekje die ik altijd bij mij heb. Van alles in de winkels gezien maar eerst maar even kijken wat ik nog aan boord heb. Verder door de winkelstraat terug lopend zag ik een huishoudwinkel. Ik zocht al een tijd een nieuwe afwasborstel en die vond ik hier. Op de boulevard was een markt: even kijken maar niets gekocht. Paul met de mobiele marifoon opgeroepen of hij mij kon halen. Paul is de ochtend bezig geweest met het relais en de bedrading.
Samen lunchen en dan weer verder!

In de middag ben ik bezig geweest met het reorganiseren van het eten aan boord en het maken van een nieuwe lijst van wat wij aan boord hebben (eten en drinken). Paul is ondertussen bezig met kleine reparaties aan het polyester van de boot.
In de namiddag even borrelen bij Ria en Kees. Wij krijgen een computerprogramma van hun en zij een film van ons (echte ruilhandel). Om 16.30 moesten we bij de kopieerwinkel zijn om de kaarten uit te zoeken. Er lag een grote stapel met originele en gekopieerde kaarten klaar. Wij waren een tijd bezig met het uitzoeken. Uitendelijk hebben we wel een aantal kaarten meegenomen. De originele kaarten kopieren zij gelijk voor je; de originelen houden zij zelf. Aan boord terug eten en verder rustig boekje lezen. 

10 oktober 2006
Vanochtend vroeg naar de kant om nog ‘n keer naar wat nautische spullen te kijken. Het was laag water. Rotsen kwamen boven water waar we langs moeten varen. Wij moesten met een omweg naar de kant vanwege deze rotsen. Hier heeft Arrecife (rif of klip) o.a. haar naam aan te danken.

Eerst een autozaak in voor een ander relais. De man achter de balie begon gelijk te bellen naar een bedrijf. Dat bleek achteraf een de groothandel te zijn. Misschien hadden zij er een liggen. Wij met hem de auto in en na een half uur rijden kwamen wij bij de groothandel. Daar bleek inderdaad dat zij een relais van 100 A hebben (die wij nu hebben is 70 A). Terug in de winkel hebben we afgerekend: de prijs viel reuze mee (25 euro). Daarna zijn we naar een winkel gegaan met allerlei spullen op zonnenenergie. Daar hebben wij een tuinlamp gekocht die we achterop de radarpaal geinstalleerd hebben. Deze moet dienst gaan doen als ankerlicht. Bij een nautische zaak hebben wij nog wat elektra draad gekocht.

Terug naar de boot zijn we via Castillo de San Gabriel gelopen. De naam zegt het al: het is vesting die eind 16e eeuw is gebouwd om de haven en de bevolking tegen zeerovers te beschermen. Er staan nog twee kanonnen als "stille" wachters bij de toegang. Het was erg warm. Snel terug naar de boot en verkoeling zoeken. Aan boord lekker onderuit met een boek. Rond 15.00 kwamen Kees en Ria van de Mariele een borreltje te drinken. Het was erg gezellig en de verhalen gingen over en weer. Aan het begin van de avond zijn zij naar hun eigen boot gegaan. Paul is de pilots van Zuid Amerika aan het door spitten en ik ben bezig in het boek "Meteorologie en oceanografie".

9 oktober 2006
Vanochtend om 9.00 uur anker op en op weg naar Arrecife. Het is weer mooi weer alleen geen wind dus eerste stuk motoren. Eerst een schildpad gezien en even later een walvis. Wel op enige afstand allebei. Rond 12.00 uur konden wij zeilen met zes knoopjes wind. Langzaam trok de wind aan tot 16 a 18 knopen helaas wel tegen. Dus kruisen naar Arrecife. Rond 14.00 uur lagen wij aan een mooring.

ankeren aan een mooring…

Het was een plastiek fles met daaraan een dikke tros die aan een groot blok zit onder water. Een Nederlander in de ankerbaai maakte ons er attent op dat wij deze konden gebruiken. Eerst even boekje lezen en daarna naar de Nederlanders om ze te bedanken. Het zijn Ria en Kees (boot naam even niet bekend). Zij gaan voor de 2e keer rondje Atlantic doen met als extra dit keer Brazilie erbij. Bij hun aan boord even wat gedronken om daarna naar het plaatsje te gaan. Wij hebben een aantal pilots opgehaald die we daar besteld hadden. Dit keer zijn het pilots van Zuid Amerika, Polynesie, een stuk van Australie, Venezuela en Trinidad, Tabego en Bonaire. Wij willen ook nog wat kaarten maar daar moeten wij woensdag voor terug komen. We liggen hier dus nog zeker twee dagen. Plaatsje verder even ingelopen om wat te eten maar de rest van het plaatsje bekijken we morgen!

8 oktober 2006
Vandaag een rustige dag. Paul en Rolf zijn vanochtend samen even naar Playa Blanco geweest. Ik ben aan boord gebleven. We hadden internet en ik heb alle sites bij Zeilen bekeken. Iedereen die naar Zuid Amerika is geweest (Kaap Hoorn) heb ik opgeslagen in de computer. Kan ik straks in mijn wachtjes lezen. In de middag even bij Femke en Rolf thee wezen drinken. Zij zouden rond 18.00 uur vertrekken naar Gran Canaria om daar nog vrienden uit Lemmer te ontmoeten. Afscheid nemen is niet leuk, misschien komen wij ze nog tegen op xc3xa9xc3xa9n van de eilanden, zo niet dan zou hier onze wegen scheiden. Zij gaan via het Panama Kanaal verder de wereld rond en wij via Zuid Amerika. Maar wij houden zeker contact met de ssb-zender!

7 oktober 2006
Vanochtend met Femke de auto terug gebracht en de laatste boodschappen gedaan (brood, vlees en Hollandse(!) kaas). Vervolgens terug gelopen naar de haven. Daar kwamen wij Rolf en Paul tegen: ze hebben de haven betaald. Terug bij de boot alle was gedaan: we hebben nu water en stroom van de kant en daar moeten wij dus goed gebruik van maken! Het zal wel een tijd duren voordat wij weer een Marina in gaan. Paul is druk met de computer aan de gang gegaan: foto’s versturen etc. Femke kwam vertellen dat er iets verderop een marktje is dus even later zijn we daar samen heen gelopen. Het was een toeristisch marktje en niet echt goedkoop. Wel konden we daar de echte wijn van Lanzarote proeven: dit sloegen wij natuurlijk niet af! Ik moet zeggen de wijn was erg lekker maar ja, dat mag ook wel voor 10 euro de fles! Samen met Paul daarna even een broodje gegeten en verder met de was. Paul was bezig om ons Giebeltje weer van zijn kleur te voorzien: deze was aan het afslijten. Onderwijl even kopje thee bij de Rajac gedronken. Daarna was het tijd om de haven te verlaten (begin van de avond).

Paul en ik wilden los gooien, keken allebei aan stuurboord waar wij tegen een klein stijgertje lagen. Paul riep "gooi maar los" en maakte zelf ook los. gas vooruit, maar de boot ging niet vooruit. Hoe kan dat nou? Paul keek naar bakboord en zag dat daar nog een lijn om de kikker zat: oeps even vergeten! De punt draaide weg naar de buren maar gelukkig hadden zowel zij als wij nog de stootwillen buiten boord hangen. Dus alles ging goed. De boot weer terug draaien naar het steigertje en opnieuw los gooien. Nu voeren wij wel de haven uit! Ik riep tegen Paul "ja, Paul wij verleren alles van wat wij moeten doen om weg te varen uit een haven" (hihi): in Ierland voor het laatst in een Marina gelegen. Even later  weer op anker lekker eten en even boekje lezen. 

6 oktober 2006
Vanochtend van de ankerbaai naar de haven gevaren. Het waait stevig en we hebben met elkaar afgesproken om met z’n vieren het eiland bekijken.
Wij liggen nog maar net in de haven en daar zijn Femke en Rolf al. Paul gaat Rolf even helpen met zijn windvaan en Femke en ik gaan een auto regelen. Rond 9.00 uur zijn we terug bij de haven en zit ook de windvaan er bijna op. Even koffie drinken en overleggen wat wij gaan doen en hup de auto in.
Via de zuidwestkust kom je eerst de Salines van Janubio: de grootste zoutwinnerij van het eiland. Het zoutwater verdampt hier heel snel. In de zomer is het water in een week uit de zoutpannen verdwenen; in de winter duurt dit twee weken.

Daarna zijn we via El Golfo, Yaiza naar Parque National de Timanfaya. Het toegangsbedrag was even schrikken, maar ja, eenmaal binnen was het wel erg mooi! Met een bus baan je je door een landschap wat het meest weg heeft van een maanlandschap: het geheel bezaaid met vulkaankegels en met een troosteloos aandoende lavalaag in de aller grilligste vormen en kleuren.

krater in National park…

Op de top van een heuvel is een restaurant waar zij laten zien hoe heet het net onder de grond is. Op ca 10 cm onder de grond heerst een temperatuur van 140 graden en op een diepte van 80 cm een temperatuur van 400 graden. Enkele voorbeelden:
1.: In een gat ongeveer xc3xa9xc3xa9n meter diepte legt men droge bremtakken, binnen enkele minuten rook en vlammen.

hete bodem in national park…

2.: Uit de grond steken enkele buizen omhoog. Men giet er een kan koud water in en ogenblikkelijk begint het water te koken; damp spuit knallend en sissend uit de buis.
3.: Het eten wat in het restaurant gebakken moet worden lig op een groot rooster boven op een put.
Alles was wel erg touristisch en verschrikkelijk druk…

Weer op weg via Tinajo, La Santa, Soo naar La caleta de Famara gereden. Daar zagen wij golfsurfers ; we hebben daar wat gedronken. Het waaide behoorlijk en het was mooi de surfers te zien, maar je hapte er ook behoorlijk wat zand. Op naar Teguise.
Teguise was tot 1852 de hoofdstad van de bisschopszetel van het eiland. Het dorpje heeft nog iets ouds over zich met de kerk alsmede het dambord patroon van de straten rondom een centraal plein. Hier hebben wij heerlijke pizza gegeten. Nu werd het tijd om naar Arreife te rijden. Daar wilden we heen voor wat nautische dingen. De tijd dringt het is al half vier.
In Arrecife aangekomen is er een straat waar bijna alle nautische winkels bij elkaar zitten. Hier nog een extra blok voor de boot gekocht en nog wat kleine dingetjes. Daarna hebben we de kopieerzaak gevonden en verschillende pilotboeken van Zuid Amerika gekocht. Wij hebben ook nog wat boeken besteld. De prijzen zijn hier zeer laag. Gemiddelde prijs voor pilot ca 12,00 tot 25,00 euro. Paul en ik gaan dus nog een keer naar Arrecife.

Op naar het noorden van het eiland. Daar schijnt het groener te zijn. Eigenlijk is het hele eiland wat wij nu gezien hebben dor en droog met veel lava en woestijn. Alleen waar dorpjes of steden zijn proberen zij het wat groen te maken met palmbomen en struiken. Via Tahiche, Nazaret naar Los Valles. In de buurt van Los Vallas zie je landbouwterrassen; ommuurde akkers en kleurige heuvels. Met veel energie zijn de lavavelden geschikt gemaakt voor landbouw.

uitzicht op de akkers bij los valles…

Even verderop doemt de hoogste berg van Lanazote op: Penas del Chache (671 m). Via een bochtige weg hebben wij hier uitzicht op de palmen van de Oase Haria.
Nou ja een oase: voor Lanzarote een oase ja, als je het met de rest van het eiland vergelijkt.

Het werd al laat en wat heiig dus zijn we teruggereden via Arrieta, Guatiza,Tahiche naar Arreife. Daar zijn grote supermarkten voor onze inkopen. Veel cola, sapjes en nog veel meer. Ieder een kar vol. Gaat dit allemaal wel in ons autootje? Kofferbak vol, voorstoel vol en met z’n drieen op de achterbank en tassen op schoot. Op naar Playa Blanca. Het was inmiddels 21.00 uur: we reden in het donker terug. Boot inladen met alles wat wij gekocht hadden en daarna op de Rajac nog een afzakkertje.

5 oktober 2006
Vanochtend begonnen met de voorbereidingen voor Zuid Amerika. Nu denk je misschien: nu al! Ja, want in Lanzarote kun je goedkoop gekopieerde kaarten halen. Dus inventariseren welke boeken en kaarten we hebben en wat er nog bij gehaald moet worden. Onder uit de boot moest de zak met boeken voor Zuid Amerika naar boven komen. Ondertussen heb ik de webside van de Thalassa II nog door gelezen.
In de middag zijn wij gaan wandelen naar Punta del Papgayo. Er stond een dikke noordooster wind. We moesten uitkijken dat we niet van de kaap afgeblazen werden. Het is een wandeling door een kaal zanderig gebied met lavagesteente.

tijdens wandeling Punto del Papgayo…

In de buurt van Punta del Papagayo is zelfs een camping voor caravans met stroomvoorziening, douches en toiletten. Er stond geen enkele caravan.
Terug bij de boot verder gegaan waar wij gebleven waren met de voorbereidingen voor Zuid Amerika.

4 oktober 2006
Vanochtend om 9.00 uur met de boot vertrokken om voor anker te gaan bij het plaatsje Playa Blanca (zie luchtfoto 3 oktober). Rolf en Femke zijn daar de haven in gegaan om wat te werken aan de boot. Het is een leuke plaats maar erg toeristisch. Je moet hier met veel dingen afdingen en met andere dingen weer niet. Met een kleine verrekijker die we gekocht hebben moesten wij behoorlijk afdingen, maar met mijn pet niet.

Nog even wat boodschappen gedaan en weer naar de boot. Het was inmiddels al laat in de middag en de wind was wat toegenomen. Met Giebeltje naar de boot door een behoorlijke swell. Gelukkig was onze dingy er tegen bestand en bleven we droog. Op naar de ankerbaai waar wij vanochtend vandaan kwamen. Hoorde we Rolf door de marifoon dat wij voor de haven ook rustig lagen met ankeren. Wij er naar toe varen en inderdaad dit was een rustige ankerplek met weinig swell. Maar ja, na een uur kwam er iemand uit de haven met de mededeling dat we hier niet mochten ankeren: anker op en toch weer naar de ankerplek van gisteren.

Lekker gegeten en in de boekjes van het toeristenbureau gesnuffeld om te zien wat wij allemaal kunnen gaan doen op dit eiland.

3 oktober 2006
Vanochtend hebben we Isla Graciosa verlaten en naar de zuidkust van Lanzarote gevaren (Rajac en de Giebateau). Wij begonnen met een noordoost windje 17 a 18 knopen die even later iets aanwakkerde tot 18 a 20 knopen. We wilden genieten van een dagje zeilen dus besloten wij alleen met fok te varen. In eerste instantie was dat aardig schommelen met zo’n voordewinds koersje, maar toen de wind iets aantrok ging het wel. In de middag kregen wij drie dolfijnen voor de boeg. Ze maakte hoge sprongen voor ons uit en naast de boot. Het leek net of de dolfijnen ons bekeken. Na een half uur verdwenen zij weer. Ook hebben we vandaag onze eerste vliegende vis gezien.

Vlak voor de west-zuid hoek van het eiland trok de wind aan tot 25 a 27 knopen. Konden lekker surfen, maar eenmaal de hoek om viel de wind weg en moest het laatste uurtje de motor aan. Wij liggen nu voor anker bij Playa del Pozo, dicht bij Punta Papagayo. Femke en Rolf kwamen al zwemmend even een borreltje drinken en daarna ieder op z’n eigen boot.

    
van Isla Graciosa naar Lanzarote…     een nieuwe ankerplek…

2 oktober 2006
Vanochtend vroeg de berg op gewandeld via een omweg. Het was een mooie wandeling: eerst via de kust naar het westen om vervolgens via een pad naar boven te wandelen. Na xc3xa9xc3xa9n uur waren we boven en hadden het uitzicht over het hele eiland. Aan de oostkant het dorpje "La Sociedad" en aan de westkant de kust waarop de golven breken: wel van die mooie surfgolven! We konden over de bergrug wandelen naar nog een andere berg. Het was heerlijk koel daar boven; beneden was er haast geen wind en erg warm. Het eiland is vrij kaal met wat struikgewas, verder is het xc3xa9xc3xa9n grote zandvlakte beneden. Na ca anderhalf uur boven te hebben genoten van het uitzicht zijn we weer naar beneden af gedaald. Het bovenste stuk waren allemaal kleine lavakiezels en later ging dit weer over in zand.

      
uitzicht ene kant…                               uitzicht andere kant van de berg…

Bij de boot lekker gesnorkeld en even bij de Canadese buren langs. Deze vertelde over hoe zij via Miami naar de bahama’s zijn gevaren. Paul is Rolf in de middag gaan helpen met zijn buitenboxen in bouwen; Rolf was daarmee de hele ochtend al aan het ploeteren!

Femke en ik zijn in de middag samen nog naar het dorpje gelopen. Nou ja gelopen dat was de bedoeling. Waar het niet dat toen we met het dingy naar de kant gingen daar een kleine boot lag die bij een cruiseschip hoorde die van Arrecife naar Isla Graciasa vaart. Dit cruiseschip lag bij ons in de baai voor anker. Een kleine boot bracht de mensen naar het strand met ook de drank en kano’s. Wij waren nog maar net bij het strand en de ‘n jongen kwam al met twee biertjes naar ons toe. Femke en ik dachten "nu al bier wij moeten nog heen en weer naar het dorp lopen" dus samen xc3xa9xc3xa9n biertje open gemaakt. De jongens keken heel verbaasd dit was bedoeld voor onze mannen (hihi). Vervolgens kregen wij nog vijf blikjes. Na veel Gracia (dank je wel) aan onze kant vroegen de jongens waar we heen gingen. We vertelden dat we naar het dorp gingen voor wat boodschappen. Wij konden wel een lift met de kleine boot krijgen, deze ging ook naar het dorp. Alleen zij moesten eerst de spullen uitladen op het cruiseschip dan even wat eten aan boord en na 10 minuten zouden zij dan vertrekken naar het dorpje.

de man die ons naar het cruiseschip (op de achtergrond) bracht…

Wij in de kleine boot stappen, waar in het midden allemaal kano’s lagen en naar het cruiseschip gevaren, nog even geholpen met uitladen. Maar wel aan boord van de kleine boot gebleven! De jongens stapte op het cruiseschip en kwamen even later terug met drie borden eten xc3xa9xc3xa9n voor Femke xc3xa9xc3xa9n voor mij en xc3xa9xc3xa9n voor de man die de kleine boot voer. Wij heerlijk paella gegeten met mosselen, gamba en diverse soorten vlees erin HMMM.

lekker aan het smullen…

Inderdaad na ca 10 minuten kwam xc3xa9xc3xa9n van de jongens terug de andere bleef op het cruiseschip. Wij zeiden hem gedag en voeren naar het plaatsje. Helaas zijn zowel Femke als ik niet bedreven in het Spaans maar met handen en voeten maakten wij elkaar dingen duidelijk. Zo vertelde hij dat als er harde wind uit het noorden kwam wij daar fout lagen en op een plek die hij aanwees moesten gaan liggen. Een ander ding dat hij vertelde was dat er een ondiepte zat vlak bij het eiland en dat hij daar over heen kon varen maar als wij dit deden dat je dan boem,boem, boem hoorde… Hij had op het laatst nog vijf blikjes bier in de kleine boot gegooid: die waren ook voor ons en zijn bord met eten hoefde die ook niet. In het dorp aan gekomen dachten wij wat wil hij toch van ons! Nou helemaal niets, hij vond het gezellig en leuk om met twee Hollandse meiden te kletsen.

In het dorpje wat boodschappen gedaan en nog helemaal onder de indruk teruggelopen. Bij terug komst waren de mannen klaar met de boxen en zaten in de kuip heerlijk te genieten van de muziek. Lekker even babbelen en natuurlijk ons verhaal verteld, om vervolgens naar onze boot te gaan. Aldaar het even rustig aan gedaan.

1 oktober 2006
Vanochtend ben ik begonnen met alle losse recepten die ik uit allerlei bladen had gehaald in te plakken in een multomap. Daar zaten al een aantal recepten in. In Nederland had ik de laatste maanden geen tijd meer om alles in te plakken: ik had het los in een zakje gedaan. Nu zit alles netjes!
Daarna zijn we met z’n vieren (Paul, Rolf, Femke en ik) naar het plaatsje verderop gelopen. Er is hier geen verharde weg, alleen zandpaden, het leek wel of je door een woestijn liep. Een droge zandvlakte met wat dorre struiken. Er rijden hier ook alleen maar landrovers.

Het plaatsje "La Sociedad" is een mooi dorpje. Allemaal witte huizen met blauw geschilderde deuren en ramen, allemaal dezelfde kleur. Geen grote hotel complexen! Er is een klein haventje: zo te zien  lagen er niet echt veel vertrekkers. Wij hadden tijdens het wandelen al gezien dat er in een andere baai ook een Nederlands schip lag de "Blue Passific". Terwijl wij door het plaatsje liepen kwamen wij de mensen van deze boot tegen: even een babbeltje gemaakt. Zij zijn via Marokko hierheen gevaren.

het plaatsje La Sociedad…

In het dorpje waren de supermarkt en de bakker open: dit op zondag! In de supermarkt lag een stuk Hollandse kaas (jong belegen). Dat konden we toch niet laten liggen. Nog even op terrasje een drankje genomen en toen terug gelopen.

tijdens de wandeling terug naar de boot…

Nu meer langs het water. Hier loop je over harde lavasteen. Bij de boot aangekomen lekker nog even snorkelen en dan is het alweer tijd voor het avondeten. Dagen gaan hier zo hard….

30 september 2006
Vanochtend worden wij ons bed uit geschreeuwd. Lokale vissers willen dat wij ons anker ophalen en ergens anders gaan liggen. Er zwemt een school vissen tussen onze boot en de Rajac. In eerste instantie vroegen zij het niet erg vriendelijk en hadden wij onze bedenkingen of wij wel weg zouden gaan. Maar ja het is onze reis (luxe) en hun broodwinning: dus toch anker op en op andere plek gaan liggen. Paul en ik zijn daarna druk bezig geweest om de nieuwe kraanlijn uit te zoeken: welke lijn is lang genoeg en kan goed als kraanlijn dienen. Paul vervolgens de mast in en de klus was snel geklaard.

Even bij Rolf en Femke een kopje koffie drinken en wat Dacron zeildoek bij hun ophalen voor ons zeil. We hadden zelf ook wel doek maar dit was beter! Gezellig aan het kletsen komt de vissersboot naar ons toe gevaren: voor iedere boot een zak visjes…dat wordt vanavond barbecuen! Na een tijdje terug naar onze eigen boot om het zeil te repareren. Eerst twee stroken dubbel tape, dacron doek op het gat (aan beide kanten) en daarna door en door stikken. Dit moet sterk genoeg zijn!
Laat in de middag samen met Femke de visjes schoon gemaakt om vervolgens lekker te barbecuen!

Paul en Femke aan het barbecuen…

29 september 2006
Het was weer een rustige nacht. De wind trok rond 2.30 uur aan tot 10 a 15 knopen: met de halfwinder op ging dat lekker snel. In de ochtend zakte de wind weer in om de hele dag op 8 a 9 knoopjes te blijven. In de ochtend de dwergtonijn klaargemaakt. We hebben er gisteren nog even de zeevissengids op nageslagen en het bleek geen makreel te zijn maar een dwergtonijn: HHHMMMMM….

de dwergtonijn…

Het was onze eerste vis die we gevangen hebben maar ook mijn eerste vis die ik klaar mag maken. Even nadenken dus: eerst vinnen en staart wegsnijden, dan onder de buik open snijden van kop tot poepertje om vervolgens de hand door de buik te halen om de ingewanden eruit te krijgen. Daarna de kop eraf en het geheel in vier mootjes + een reststukje gehakt. Het reststukje hebben we rauw opgegeten. Het vlees smelt op de tong HHMMMM… De vier stukken even om en om bakken. Samen met een broodje gedoopt in olijfolie met kruiden om en om bakken hadden we een heerlijk ontbijt! (vergeet niet wij gaan dag en nacht door zeilen dus het maakt niet veel meer uit wat je ‘s ochtend, overdag of ‘s nachts eet).

Rest van de dag was het mooi weer: we hebben lekker rustig gezeild. Met Rolf en Femke gekletst over de ssb-zender. Zij liggen nog ca 16 mijl op ons voor: marifoon contact was niet mogelijk. Rond het middaguur onze koers verlegd. Het grootzeil moest naar de andere kant. Toen wij dit deden brak de kraanlijn. Niets aan de hand maar even oppassen als wij grootzeil weg gaan halen. Rond 14.00 uur zagen wij de eerste contouren van Isla Graciosa.

Femke en Rolf waren rond 17.00 uur op de ankerplek (Playa Francesa) zij hadden de laatste mijlen nog even gemotord. Wij moesten toen nog drie uur varen. Uiteindelijk kwamen wij om 21.45 uur voor anker.

ankerplek Playa Francesa…

Helaas is doordat de kraanlijn en een leuver stuk was bleek er een gat in het grootzeil te zijn ontstaan. Door de kapotte kraanlijn moet tijdelijk de giek over de reling hangen, dit is lager en een andere stand dan normaal. Morgen maar de kraanlijn maken en kijken of we de scheur in het zeil kunnen repareren. Werk aan de winkel dus!

28 september 2006
Het was een rustige nacht. Rond 22.30 was de wind op en moesten wij motoren. De Rajac had al eerder de motor gestart en liep op de motor harder dan wij deden. Rond middernacht hadden wij geen verbinding meer via de marifoon. Het was een mooie heldere nacht met veel sterren maar zonder maan. De oceaan was spiegelglad zodat de sterren soms op het water weerspiegelden. Rond 7.00 konden we gelukkig weer zeilen: 7 a 8 knoopjes wind en een snelheid van ca 4 a 5 knopen. Zo is het de hele dag gebleven en rond 18.00 wakkerde de wind iets aan naar 8 a 9 knoopjes. Het schiet niet echt op maar het is mooi weer en we hebben de tijd. Vanmiddag geprobeerd een vis te vangen. Ja, we hebben beet gehad! Paul de lijn inhalen, in de verte zagen wij al dat de vis niet tegen spartelde, bij het verder inhalen bleek het een plastic zak te zijn: helaas opnieuw proberen.

Lekker eten, boekje lezen, slapen. Vandaag verschillende malen met Femke over de ssb-zender gesproken. Zij zijn nog steeds te ver weg om via de marifoon te spreken. In eerste instantie hebben zij de motor eerder bij gezet en het blijkt dat zij daardoor ook eerder betere wind hebben gekregen zodat zij flink eind voor ons uit zijn.
Aan het eind van de dag haalde Paul de hengel binnen voordat het donker werd. Op dat moment kreeg hij beet. Er zat een makreel aan. Deze hebben we binnen gehaald en in een plastic zak gedaan: die is voor morgen!

27 september 2006
Yes! we zijn vertrokken naar de Canarische Eilanden!
Vanochtend nog even brood gehaald, diesel getankt, boot zeilklaar gemaakt om vervolgens het anker op te halen. Dit alles na bijna vier weken te hebben doorgebracht op Madeira en Porto Santo. We vertrokken gelijk met de Rajac ( Femke en Rolf) en varen naar Isla Graciosa. Dit is een klein eiland net boven Lanzarote. De afstand is ongeveer 260 mijl.

Vandaag weinig wind een knoopje of 5 a 6. We hebben de halfwinder op goed voor gemiddeld 4 knopen. We hebben de tijd en kunnen tenminste zeilen. Al is het wel niet helemaal de goede koers. Onder het varen hebben we de watermaker laten draaien en de watertanken zijn nu weer vol. We gaan de nacht in.