route Brazilie…                                van Ilha Belha naar Rio Grande…

11 augustus 2007
Vanochtend waren we druk bezig in de kuip toen de er een man de steiger op kwam lopen. Het was de beheerder van het museum waar we liggen. Hij vroeg ons of we gisteren bij de  Capitania
waren geweest? Dat klopt! Hij had bericht gekregen van de Capitania dat we die dag niet mochten uitvaren. We vertelden de man dat we morgen zouden gaan. Dat was goed. Het waaide op dat moment ook behoorlijk en waren ook helemaal niet van plan weg te gaan.

Ik was buiten nog wat met de was bezig en hoorde toen binnen in xc3xa9xc3xa9n keer heel hard SHIT! De vergrendeling van de trap was gebroken (dit omdat we kabels vanuit de motor naar onze extra accu’s 
hadden lopen en de trap niet goed dicht kon). Op naar iemand die dit kon lassen. Toen we gisteren naar de Federaal gingen zijn we langs een lasbedrijf gelopen. Daar aangekomen kon de man daar aluminium niet lassen. Hij verwees ons naar een ander adres. Helaas bestond die zaak niet meer. Maar na verder vragen kwamen we uiteindelijk bij een bedrijf <REPARMAR> dat wel een nieuwe vergrendeling wilde draaien van staal. Na twee uur zou het klaar liggen.

Het was inmiddels al 12.00 geworden dus tijd voor de laatste Braziliaanse Kilo-restaurant. Na te hebben gegeten en nog xc3xa9xc3xa9n keer naar het internetcafxc3xa9 te zijn geweest voor de laatste weerberichten zijn we het slot op gaan halen en hebben we de laatste boodschappen gedaan.

reparatie vergrendeling trap…

Paul is ook aan boord van de Rebelion geweest. Even zitten kletsen. Ik wilde heel graag het Oceanologie museum zien dus spraken we af Paul van de Rebellon later nog te spreken. We gingen eerst weer even langs mijn vriendjes (vier pinguins die hier in het opvang centrum zitten). Hier ga ik iedere ochtend en middag even langs. Het zijn zulke koddige beestjes.

    
Caroline haar vriendjes…

Ook is er hier een zeeleeuw ter opvang. Toen we het museum in wilden bleek het dicht te zijn. Ze waren aan het staken! BALE !

Terug bij de boot alles opgeruimd en met Paul (van de Rebelion) wat informatie uitgewisseld, met name over jachthavens in Buenos Aires, waar hij heen gaat en waar wij heen gaan. Voor ons beiden geldt dat zolang de wind goed is we door willen varen.

10 augustus 2007
We hebben steeds de weerberichten bekeken en zondag wordt een mooie dag om te vertrekken naar Urugay of Argentinie . Al twee dagen geven de weerkaarten aan dat we vanaf zondag vier dagen ruime wind krijgen (hopen dat dit ook zo is). We hebben op dit moment een dikke acht zuidwest over ons heen. Tijd om vandaag dus uit te klaren!
Eerst naar de Federal Police, vervolgens naar de Agencia National de Vigilancia Sanitaria (voor de gezondheidsverklaring) daarna naar de Receita  Federal om uiteindelijk als laatst naar de Capitania dos Portos te gaan. Niet alles ligt hier dicht bij elkaar maar desondanks hadden we alles voor 12.00 lopend en met de bus gedaan. Een record tijd qua autoriteiten!

Rustig in een kilo-restaurant gegeten om te genieten dat we weer vrij zijn om verder te kunnen zeilen.
Mijn haar was alweer aardig lang geworden tijd om naar de kapper te gaan en weer een boblijn te laten knippen. Het was de bedoeling dat we elkaar zouden knippen maar dit is tot op heden nog niet echt gebeurd. Paul heeft mij in Salvador xc3xa9xc3xa9n keer uitgedund. Nog wat boodschappen gedaan en terug  naar de boot.

Onderweg kwamen we Paul tegen. Hij zeilt solo de wereld rond op een Albin Vega. Gezellig zitten kletsen over van alles en nog wat. Het meest hebben "Paul en Paul" natuurlijk over zeilen en alles wat er mee te maken heeft gesproken (hihi).

9 augustus 2007
Wakker worden door de regen en onweer, dat was vanochtend de situatie. Gelukkig duurde het niet al te lang zodat we in de ochtend naar Rio Grande konden om in te klaren. De Federal Police was niet zo ver maar de Capitania dos Portos was nog wel een eindje lopen. Bij de Capitania dos Portos kregen we te horen dat ze bij uitklaren ook een nieuwe gezondheidsverklaring nodig hadden. De onze was namelijk drie maanden geldig en dus al drie maanden verlopen. Wat moet Brazilixc3xab met een gezondheidsverklaring als we vertrekken??

De rest van de dag hebben we door het plaatsje gewandeld en onze mails bekeken en even gebeld met mijn ouders.

8 augustus 2007
Aan het begin van de avond werd de wind minder zodat de normale fok weer erop kon en de twee reven eruit. Het was een mooie heldere nacht met vele sterren, later in de nacht kwam ook een deel van de maan te voorschijn. De eerste tijd van de nacht konden we lekker zeilen maar rond 3.00 moest toch de motor bij tot in de ochtend: we wilden toch wat opschieten want het laatste bericht gisteravond gaf aan dat er weer een zuidwester aan zat te komen met waarschuwing gale 8. Hopelijk zijn we dan al binnen…

Het was verder een mooie zonnige ochtend, met een windje ca 10 a 11 knopen ruim soms viel de wind weg en moest de motor even bij. Ik heb de boot weer zout vrij gemaakt, wat administratie bijgewerkt en de was gedaan en uitgehangen. Paul was een weerkaarten aan het draaien,een beetje navigatie en een boekje lezen. Een heerlijk relax dagje. Om drie uur voeren we tussen de pieren van Rio Grande. Vanaf de pier is het nog 12 mijl naar de stijger bij het museum.

Helaas hadden we dit traject stroom tegen maar wel een mooie wind zodat we het toch konden zeilen: het grootste gedeelte aan de wind en een stukje kruisen. Precies op 18.00 lagen we aan de steiger.
We hebben uiteindelijk 326 mijl in precies drie dagen gedaan!

7 augustus 2007
In het begin van de avond liepen we lekker met een ruim windje. In Paul zijn wacht nam de wind toe tot ongeveer 25 knopen. Toen mijn wacht begon zwakte de wind af en draaide vervolgens alle kanten op. Een uurtje motoren maar… Net toen de wind weer aantrok werd het Paul zijn wacht. Nu kwam de wind uit west-zuid-westen met ca 25 a 30 knopen. Samen de stormfok erop gezet om aan de wind verder te varen. De wind ging gepaard met veel regen en onweer.

Paul heeft de rest van de nacht voor zijn rekening genomen en toen het licht werd was het weer mijn beurt.  ‘s-Morgens was de lucht grauw met nog steeds veel regen. In de loop van de ochtend zag ik dat de lucht helderder werd. Dit betekend dat de echte koude zuidwester eraan kwam. Inderdaad aan het begin van de middag draaide de wind zuid-west maar bleef nog steeds 25 a 30 knopen. Nu met een heldere blauwe lucht en een zonnetje ziet het er ineens minder angstaanjagend uit! De hele dag is het zo gebleven.

De weerkaarten in dit gebied veranderen zeer snel. We besteden veel tijd aan het weer. We halen twee keer per dag "MET.5" (tekst met weerberichten) en "NOGAPS" (windkaarten over navigatiesysteem) binnen. Zowel MET.5 als NOGAPS geven ‘s-ochtends andere weersomstandigheden aan dan ‘s-middags. Verder draaien we rond 13.30 weerkaarten met de ssb zender. Deze weerkaarten geven een mooi overzicht van de gehele zuidelijke Atlantische Oceaan.

op weg naar Rio Grande Sul…

6 augustus 2007
Het was een donkere koude nacht met haast geen maan. We hebben inmiddels onze thermo-broeken en fleece-truien weer aan. Tot middernacht moesten we motoren maar daarna konden we weer zeilen. Met een ruim windje van ca 6 a 7 liepen we best lekker, weinig golven. In de nacht werd de wind harder en moesten we twee reven zetten, nu gingen we echt lekker hard!

In de ochtend bij zonsopgang viel de wind bijna weg en moesten de reven er weer uit (we voeren nog steeds ruime wind). Het was een zonnige ochtend met veel vogels (meeuwen). Deze hebben we in de warme streken gemist.

In de loop van de ochtend kwam er bewolking en zagen we windveren in de lucht. De barometer daalde behoorlijk: om 6.00 stond deze 1020 bar en om 15.00 was deze gedaald tot 1012 bar. Het alarm van de barometer ging af! De wind was weer meer aangetrokken zodat we weer twee reven in het grootzeil gezet hebben. Nu komt de wind vanuit het noordoosten (nog steeds ruim). De wind neemt nog steeds toe tot: nu 20 a 22 knopen. Wat brengt de nacht ons?

5 augustus 2007
Het bleek toch dat de haven op zondag gesloten is. Niemand werkt op zondag in de haven. Toch xc3xa9xc3xa9n dag vrij in de week! Vanochtend hebben we eerst een wandeling gemaakt over de pier. Hier zagen we weer naar lange tijd meeuwen. Deze zijn hier niet geheel wit/grijs maar hebben gedeeltelijk ook zwarte veren. We hadden vanochtend een koude zuidwester wind maar wel met een heerlijk zonnetje. Voor het eerst dit jaar onze thermobroek onder onze jeans aan. Heerlijk weer dat koude weer, lekker knus!

Rond het middaguur waren we weer terug en ontmoeten we Tinho. Hij wilde ons om 15.00 komen ophalen voor de barbecue, dit was goed. Even snel klein wasje doen en wat lijsten in de computer bijwerken (boekenlijst en een lijst waar de spullen liggen). Daarma was het al weer tijd om met Tinho mee te gaan naar zijn huis. Daar ontmoeten we zijn vrouw Carla en zijn zoontje Pedro van 2 1/2 jaar. Ze hebben een mooi houten huis die  uitkijkt op de vissershaven. Carla sprak aardig Engels. Zij was zes jaar geleden als  au pair in Australia.  Het was een zeer gezellige middag/avond.

Rond 20.00 uur waren we weer terug aan boord. Het weer was nu gunstig om los te gooien en verder zuid te varen. Zoals het er nu volgens de weerkaarten uitziet hebben we drie dagen om in Rio Grande de Sul te komen, daarna is er een depressie opkomst. Helaas wisselen de weerberichten hier per 1/2 dag dus afwachten maar! Bij ons vertrek stond Tinho ons aan het einde van de pier nog uit te zwaaien en na te roepen. Een ontroerend moment!

4 augustus 2007
‘s-Morgens  naar het plaatsje (Laguna) gewandeld. We liggen behoorlijk ver van het plaatsje af maar een goede wandeling was wel weer eens nodig. De belangrijkste inkomstenbron van deze plaats is de vis.

Paul heeft een vissersbroek (met laarzen eraan) gekocht. Zo kan hij het water in kan stappen tot boven zijn middel. Deze hebben we straks nodig als we lijnen naar de kant moeten brengen in Patagonie.
Terug bij de boot ben ik wat sieraden gaan maken en heeft Paul in de winkel op het vissersterrein een spanner gekocht. Onderweg kwam hij Tinho tegen. Tinho heeft drie soorten vissers boten:

De eerste soort zoekt de scholen vissen op via sonar apparatuur. Als een school vissen gevonden is gaat er van achter een klein bootje over boord met een net eraan vast. De grote boot vaart het net in een grote ronden uit tot deze weer  bij het kleine bootje komt. Dan word het gesloten net binnen gehaald.

De tweede soort gooit achter  de boot een groot net uit dat onder water recht op staat. Het ligt als een slang achter de boot. Deze boten varen alleen van noord naar zuid of van zuid naar noord. Dit omdat de vissen van oost naar west (of andersom) zwemmen. Dit soort boot haalt grotere vissen binnen en is rendabeler.

De derde soort vaart met twee boten en een net ertussen. De lengte van dit net bedraagt ca 5 mijl. Deze boten hebben als toplicht dubbel rood of dubbel groen. Iets anders dan dat Tinho vertelde was dat de eigenaren van de boten aangeven of hun boten wel of niet naar binnen mogen. Als er al te veel vis aangeboden is op de visafslag wordt de prijs van de vis lager. Beter is dan een dag te wachten voor de boot binnen mag komen: hogere prijs voor de vis. Voor de  vis in de boten maakt dit niet echt veel uit, deze liggen dik onder het ijs. Al met al vinden we de vissers hier maar ook van de eigenaren van de boten een hard bestaan hebben: op zaterdag om 18.00 staan ze nog te werken…..

vissersboot met kleine boot achterop…

3 augustus 2007
‘s-Morgens eerst naar de kant gevaren. Met de Giebateau aan een vissersschip vast. Tinho (de man die eergisteren bij ons langs kwam) stond al te zwaaien en hielp ons met aanleggen.
Daarna de kant op. Het was een drukte met vissersboten die aan de kade lagen en aan het lossen waren. Toch had Tinho tijd om ons van diesel te voorzien en te regelen dat we naar de supermarkt konden. Daarna reed hij ons zelf naar de Port Control waar we zowel inklaarden als uitklaarden. De man van de Port Control was een  vriend van hem dus het was zo voor elkaar.

Het bleek dat de schoonvader van Tinho 14 boten heeft. De boten blijven gemiddeld 20 dagen op zee. Daarna 4 a 5 dagen aan de kant om dan de zee weer op te gaan. Als de boten aan de kant zijn is er genoeg werk te verrichten zodat de mensen weinig tijd hebben voor hun familie. Uitladen, zo nodig dingen repareren, boot schoon maken en de boot weer van alles voorzien. Tinho coxc3xb6rdineert al zijn boten (de 14 boten van zijn schoonvader) aan de kant en heeft zelf ook geen vrije dagen of vakantie. Hij werkt van 6.00 tot 21.00 en is daarnaast nog oproepbaar. WAT EEN HARD BESTAAN!

Tinho op een van z’n boten…

Toen we terug kwamen waren ze op de vissersboot naast ons aan het barbecuexc3xabn we mochten mee eten (geen boot van Tinho).

bbq met de vissers, geen vis!

In eerste instantie bedankten we maar uiteindelijk aten we toch mee. We hebben wat bier bij ons van boord gehaald. De conversatie ging wat moeizaam omdat niemand Engels sprak. Maar mijn Portugees werd er wel beter van. De kok aan boord was een Spanjaard en liet ons samen met de eigenaar de boot zien. Ze varen de boot met tien man. Er is een slaaphut waar al het personeel gezamenlijk slaapt.

met zijn vijven slapen in xc3xa9xc3xa9n hut!

Verder is er een keuken, het motorruim en de stuurhut met bed van de kapitein/stuurman. Voor in het schip is de ruimte waar ze de gevangen vis wordt bewaard (met ijs). Het bleek dat ze gemiddeld 3 a 4 ton vis vangen. Daarna kwamen ze bij ons aan boord kijken. Ze waren erg benieuwd hoe wij leefden.

Later in de middag hebben we nog een wandeling gemaakt. We zagen dat een vissersboot nog steeds aan het lossen was. Ze  waren al vanaf vanochtend bezig. Ik was benieuwd hoeveel vis er nog in het ruim zat en vroeg of in aan boord mocht kijken. Het ruim was bijna leeg maar we kregen gelijk een rondleiding door de boot. Dit was een grotere en modernere boot. Ook zij wilden heel graag onze boot zien dus kregen ze van ons een rondleiding. Tinho kwam ook nog even langs om de boot te bekijken en ons uit te nodigen om zondag te komen barbecuexc3xabn.

We zaten nog maar net of een andere eigenaar van zes visser schepen kwam langs met zijn dochter die Engels sprak (dit was af gesproken). Gelukkig konden we nu wat meer praten met de man…en de dochter maar vertalen (hihhi). Het was zo gezellig dat we ‘s-avonds met zijn vijven pizza hebben gegeten. De andere dochter was er toen ook bij.

2 augustus 2007
Vandaag regen en harde wind, eerst uit het westen en later uit het zuidwesten. Lekker lang in bed een boek lezen. Daarna met Jeroen en Sylvia contact gezocht via de ssb zender. Vandaag lukte het! Zij liggen met hun boot in noord Brazilixc3xab met 32 graden. Wij in het zuiden met 16 graden, regen en wind en lekker voor anker. 1600 zeemijlen er tussen!

In de middag twee films gekeken die we van Davi en Rachel hebben gekregen. We moeten nog even wachten op beter weer om verder te gaan.

1 augustus 2007
De hele nacht hebben we lekker gezeild met ruime wind (ca  9 a 10 knopen). In de ochtend wakkerde de wind aan tot 10 a 15 knopen. Volgens de weerkaarten zou dit ook gebeuren en daarna zou de wind naar het zuidwesten draaien om toe te nemen tot windkracht 7 a 8. Tijd voor een schuilplaats…
De volgende 300 mijl gaan we ook vlak langs de kust zeilen maar hier zijn geen schuil plaatsen meer, in xc3xa9xc3xa9n keer door dus!

Rond het middag uur liepen we de Laguna aan. Vlak voor de pieren zagen we een walvis springen. Hij zwom een halve mijl langs de boot. Dit zo dicht bij de kust!

de walvis…

Exc3xa9nmaal tussen de pieren werd het rustig met de golven. EINDELIJK RUST IN DE BOOT! Verder varend in de Laguna zagen wij dolfijnen langs de boot. Het kon niet op wat een mooie afsluiting…..

Toen we eenmaal voor anker lagen heb ik de boot geheel zout vrij gemaakt. De voorpunt was belangrijk omdat het luik wat had gelekt. Nadat Paul de sluiting wat meer aangedraaid had was het lekken over.
Na een tijdje  kwam er een boot langs. Als we wilden konden we naast de vissersboten liggen. We maakten hun duidelijk dat we eerst de zuidwesten wind wilden afwachten: we liggen anders aan lager wal tegen de vissersschepen aan. De man begreep het en ging weg. Maar wij waren wel uitgenodigd voor een etentje, eerder mochten we niet vertrekken! Aan het eind van de middag was de boot schoon,douche en onderuit met een wijntje.

ankerplaats… met de vissersboten aan de overkant…

Al met al hebben we nu 457 mijl gevaren. Mochten we dit zonderkruisen en zonder stroom gedaan hebben zou dit ca 330 mijl zijngeweest. Het was een mooie tocht: eindelijk weer eens een aantal dagenlekker op zee. Ik moest er weer aan wennen aan de vele wind en de kortegolven. Net zoals in Nederland het overschakelen tussen het "zomer" en"winter" zeilen!

31 juli 2007
Het was een dag met veel motoren. In 12 uur ca 44 mijl gevaren, niet echt opgeschoten.
Het was wel een zonnige dag en we hebben veel vogels gezien. Verder boek gelezen en veel geslapen.
Rond 17.00 kwam de wind en konden we ruime wind varen. Dit stond ook op de weerkaarten.

30 juli 2007
Het was een nacht met goed zicht en bijna volle maan. Wij begonnen met 20 a 23 knopen en werd steeds minder tot de wind geheel weg was. Met de wind verdwenen ook de golven. Rond twee uur moesten we de motor starten en rond 4.00 uur konden we weer zeilen. Paul heeft vannacht een lange tijd geslapen omdat hij nog heel wat slaap moest inhalen. Ik voelde mij alweer een heel stuk beter en was niet echt moe meer. In de loop van de ochtend moest de motor weer aan. Het was een zonnige dag met een fris briesje.

Tijd voor klusjes aan boord:
Het gasstel moest weer worden opgehangen. De pin waar het gasstel op hing was afgebroken aan xc3xa9xc3xa9n kant. Hier heeft Paul een schroef voor gevonden de net zo dik was. Nu hangt deze weer prima. Als we het gasstel niet gebruiken moet deze nu vastgezet worden (niet meer los laten hangen). Onder het gasstel zit een pin om het gasstel vast te zetten.

reparatie gasstel…

De radarreflector hangt weer in de paal. Het voorluik had iets gelekt op het moment dat deze totaal onder water kwam. Paul heeft de schroeven van de scharnieren iets aangedraaid en een elastiek rond het  voorluik gebonden. Bij de buiskap gaan zo nu en dan de rits los. Deze heeft hij weer gemaakt.

Ik heb de boot van binnen schoongemaakt (zout vrij) en ben daarna weer gaan slapen. Het is niet handig allebei wakker te zijn en klussen te doen omdat je dan ook uiteindelijk allebei op het zelfde moment wil slapen. Aan het eind van de middag kwam ik uit bed en ging Paul er in. Helaas was de motor nog steeds aan.

We hadden vandaag ook een verstekeling aan boord. Er zat een  bruine Jan van Gent voor op de preekstoel. Deze was niet echt bang uit gevallen! Eerst liep Paul naar voren tot de verstaging om een foto te maken en vervolgens kwam ik. Paul ging steeds meer naar voren en kon hem bijna aanraken. uiteindelijk vloog hij toch weg….

verstekeling aan boord (bruine Jan van Gent)…

29 juli 2007
Wat een nacht, kruisen tegen de wind in! De wind bleef aanhouden en werd zelfs meer (ca 35 knopen). Op zich was dat geen probleem. Wat minder prettig was waren de korte hoge golven. We sloegen een aantal keer aardig van de golven af. BAMMMM BAMMMM! Bij xc3xa9xc3xa9n van die klappen brak het cardanisch deel van het gasstel af en lag het de rest van de nacht geklemd tussen de muur en het aanrecht. Maar naar kijken als het weer wat rustiger is.

Tijdens mijn wacht kwam de radarreflector naar beneden zetten en in Paul zijn wacht moest hij naar voren het anker weer vast te zetten: deze was op xc3xa9xc3xa9n of andere manier iets los geraakt.
Al met al zijn we vannacht beide zeeziek geworden terwijl ik pillen in nam en Paul zijn pleister op had. Dit hebben we nog nooit eerder meegemaakt, zelfs bij meer wind en hogere golven niet. Maar gelukkig functioneerden we allebei nog wel en hadden gewoon onze wachtjes.

Overdag beleef de wind van dezelfde richting met ca 25 a 30 knopen. Dit eiste te veel van mij omdat ik ook nog wat grieperig ben. Ik heb overdag veel geslapen en Paul maar een paar uurtjes. Gelukkig kon hij wat indutten op de bank zonder dat hij in diepe slaap viel zodat hij toch wat aan zijn rust is gekomen. We zien wel hoe de nacht gaat, op de weerkaarten staat dat deze af moet nemen……..

28 juli 2007
We zeilden aan de wind langs de kust met ca 10 a 12 knopen wind. De nacht was niet al te donker zodat we goed zicht hadden. Toen we in de ochtend onze weerkaarten binnen kregen gaf deze nog steeds aan dat we veel wind zouden krijgen:ca 25 knopen.
De wind draaide in de loop van de ochtend geheel tegen zodat we nu kruisen langs de kust. Het is een koude zuidenwind. We hebben onze winter kleren te voorschijn gehaald. We dragen nu onze fleece jassen (met wind stopper), lange broeken en onze zeillaarzen. Na lange tijd!

We gaan hier niet ver de zee op omdat we de weerkaarten niet geheel vertrouwen. Mocht het nodig zijn ergens te schuilen zijn we in elk geval niet ver uit de kust. Halverwege de middag kwam er meer wind (ca 20 a 25 knopen). Twee reven in het grootzeil en de stormfok op. Zo gaan we de nacht in.

27 juli 2007
Vanochtend is Paul eerst bezig geweest de alcohol uit de benzine te halen. Er zit 25% alcohol in de benzine in Brazilixc3xab. Hij had een tip gekregen om met water de alcohol uit de benzine te halen. Dit is beter voor de generator en de motor van ons Giebeltje. Daarna heeft hij de nieuwe acculader ingebouwd (wel even gekeken of deze het deed). Als nog onze hartelijke dank aan Mastervolt Nederland voor het snel en goed regelen voor onze nieuwe lader!

De windvaan hebben we er samen weer opgezet. Deze hadden we er voor de regatta afgehaald: stel dat er toen iemand bij ons achterop was gevaren…… Vervolgens is Paul buiten en ik binnen bezig geweest alles klaar te maken voor vertrek. De weerkaarten hadden gisteren aangegeven dat we veel wind zouden hebben vandaag: dit is niet het geval. Er stond maar vijf knoopjes wind zodat we eerst op de motor langs de jachtclub zijn gegaan om met Wifi de laatste emails en weerberichten binnen te halen. De weerkaarten zagen er verschillend uit. Volgens de ene zouden we ca 25 knopen wind of meer krijgen en volgens de andere 10 a 15 knopen. We besloten toch verder te gaan en zijn nu op motor onderweg naar het zuiden. Als het goed is op weg naar Rio Grande Sul, maar je weet nooit: het is het 600 mijl en het weer kan hier zeer verraderlijk zijn!