Foto’s en kaarten in de tekst zijn te vergroten door erop te klikken

 
route van Brazilixc3xab naar Uruguay…     en ingezoomd laatste deel van traject…

foto’s bijgevoegd vanaf 13 september (Rob)

3 oktober 2007
Nu gaan we echt naar Nederland!
Om 4.00 op omdat we om 6.00 met het vliegtuig van Pluna naar Sao Paulo (Brazilixc3xab) vliegen. Op het vliegveld aangekomen inchecken bij de douane. Net voor vertrek werd ik omgeroepen.Ik moest me melden. Ik naar de balie. De tas moest open omdat ze elektra draden in de tas hadden gevonden. Ik keek wat verschrikt maar de mevrouw stelde mij gerust: ik hoefde de tas alleen maar open te maken. Paul is met de dame mee gelopen om de tas open te maken. Toen hij de kamer in kwam stonden er drie man van de politie. Zij gingen om hem heen staan. Toen Paul de tas open maakte deden ze alle drie wel een stapje achteruit. Gelukkig ontplofte er niets. Uiteindelijk werd alles goed gekeurd en kon de tas weer dicht. Makkelijk gezegd dan gedaan want deze zat prop vol! Maar uiteindelijk lukte het wel.

In Sao Paulo moesten we 9 uur overbruggen voor we verder vlogen met de KLM naar Nederland. Om 18.00 was het zo ver dat we weer konden inchecken en naar het vliegtuig konden. YES we gaan echt, geen staking, geen vertragingxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6.

Zowel Paul en ik sliepen weinig in het vliegtuig. We moeten dan ook zeggen dat we liever 20 uur in de bus zitten dan 13 uur in het vliegtuig.

2 oktober 2007
Vanochtend om 4.00 waren we al wakker. We gaan vandaag richting Nederland!! Om 6.45 moeten we de bus hebben. Eerst naar Montevideo om vervolgens met een andere bus naar het vliegveld te gaan.
Daar aangekomen wilden we onze tickets halen bij de balie van PLUNA. Die hadden we op Ilha Bela via Internet (Ticket-on-Line) besteld. Maar wat bleek: de vlucht van vandaag was geannuleerd. Dit was volgens Pluna al twee maanden bekend!

In eerste instantie hadden ze onze tickets verschoven naar 4-10 maar KLM had op het laatst ons geld weer terug genomen zodat Pluna niets voor ons kon doen. Dus wij bellen met het bedrijf Ticket-on-Line. Na een tijdje in de wacht te zijn gezet vertelden we ons verhaal. We moesten na een half uur terug bellen. Wij gaven hen een nummer waar ze ons konden bereiken en na een tijd werden we terug gebeld. De tickets waren omgezet naar 4-10. Wij legden nog eens uit dat we eerder in Nederland moesten zijn en dat we de tickets van 4-10 niet kregen omdat KLM het geld had terug genomen. 
Na weer een tijd wachten was geregeld dat we toch 4-10 konden vliegen. Weer uitgelegd dat dit te laat was maar de meneer die ons had geholpen kon niets meer voor ons doen.

Paul was ondertussen al terug gelopen naar de balie van Pluna en had gexc3xafnformeerd dat we morgen wel naar Nederland konden vliegen. Dit moesten we nu maar met de balie medewerkster van Pluna regelen.
Bij de balie aangekomen kregen we de tickets……… We vliegen nu 3-10 via Sao Paulo naar Schiphol en komen 4-10 in de ochtend aan.

Nadat alles klaar was vroeg de balie medewerkster of we een hotel hadden. Dit hadden we dus niet en als extra regelde ze ook nog eens een hotel (met lunch en diner) en vervoer heen en weer. Allemaal betaalt door Pluna! In het hotel aangekomen hebben we lekker gegeten en daarna in een heerlijk bad genomen om daarna t.v te kijken.

WAT EEN DAG!

1 oktober 2007
Het was  maar goed dat alles gisteren al klaar was. Ten eerste regende het vandaag de hele dag zodat we buiten geen klussen meer hadden kunnen doen en ten tweede lag Paul met koorts op bed. Voor mij lekker een zeer rustige dag om een boekje te lezen en te slapen! Ik ben in de middag nog even bij Martin en Isabel op bezoek geweest.

30 september 2007
Vanochtend hebben we de laatste klussen gedaan!
De mast is waterdicht gemaakt met Sitaflex en alles is opgeruimd voor vertrek! In de middag hebben we rustig aan gedaan in gedachten dat we  morgen vroeg zouden vertrekken naar Nederland. Keek ik aan het eind van de middag op mijn papieren bleek dat we pas dinsdag vliegen, OEPS!

Aan het eind van de middag zijn we naar Ali en Jurg (dezelfde mensen van gisteren) geweest en hebben weer tot laat gepraat. Zij hebben een grote catamaran met de naam Spasmaker.

29 september 2007
Vanmorgen zijn we bij Martin en Isabel op de koffie geweest. Voor de laatste keer voordat we naar Nederland gaan. Hopelijk zie we ze daarna nog wel weer.

Het was een schitterende dag en we hebben in korte broek klussen gedaan. Ik heb o.a de septerpotten met ZEP 7-11 (een geconcentreerde reiniging pasta met licht polijstende werking) schoongemaakt. Paul was niet erg fit en heeft ‘s middags nog even gelegen. Aan het eind van de middag kwam een Duits stel langs. Ook vertrekkers, al acht jaar lang! Samen hebben we wijntje in de kuip gedronken tot het donker werd.

28 september 2007
We zijn toch nog een keer met de bus naar Colonia gegaan voor een internetcafxc3xa9. Misschien kunnen we in Argentinixc3xab toch een Webasto 3500 VP kopen (kachel). Daarna zijn we met de bus via Riachuelo naar Santa Ana gegaan. Een klein dorpje aan zee waar Martin en Isabel een huis laten bouwen. Een mooi rustig dorpje. Het huis zou eind november af zijn maar ze moeten nog veel doen dus we betwijfelen of ze dat gaan halen. Maar ze beloofden ons op de hoogte te houden.

Vervolgens hebben we in een hotel wat gegeten. Het is hier nog geen zomer dus zijn er ook geen gasten. Wat we ons niet konden voorstellen is dat je zo dicht bij het strand geen mens ziet. Dezelfde plek in Nederland zou altijd druk bezocht worden en zeker niet zo rustig zijn als hier.

Tijdens het eten spraken we over vele dingen maar xc3xa9xc3xa9n van de hoogte punten was de Falkland oorlog. Martin Marinier was daar geweest. Hij zat op de eerste boot die naar de Falklandeilanden vertrokken was. Dit was in geheim voorbereid zodat familie dat via de krant moest lezen.
De Argentijnen (ook de boot met Martin) zijn naar de Falklandeilanden gegaan en hebben de Engelsen die er woonden snel overmeesterd. Maar daarna kwamen de Engelsen terug en hebben een deel van het eiland weer ingenomen.
Op het eiland hebben lange tijd zowel Engelsen als Argentijnen gewoond. Totdat er een Argentijnse marine boot, die nog buiten de territoriale wateren van de Falklandeilanden voer, tot zinken is gebracht door een Engelse onderzeexc3xabr.  Daardoor zijn zeshonderd xc3xa0 zevenhonderd mensen verdronken. Dat was de reden voor de Argentijnen om verder aan te vallen.
Gelukkig was Martin bij die aanval niet betrokken. Hij werd dadelijk overgeplaatst naar het Zuiden van Argentinixc3xab om te helpen voorkomen dat Chili de Engelsen zou gaan helpen.

Na het eten namen we afscheid van Isabel en Martin zij moesten weer werken. wij maakten nog een wandeling over het stand om vervolgens met de bus terug te gaan naar de boot.

27 september 2007
Vanochtend heb ik eerst onder de vlonders van de boot schoon gemaakt.
Paul was bezig buiten de zijkanten te poetsen met ZEP 7_11 (een geconcentreerde reiniging pasta met licht polijstende werking). Tussendoor hebben we even gegeten.
In de middag kwamen Martin en Isabel even langs om te babbelen. (Deze mensen hebben we hier eerder ontmoet, zij bouwen hier een tweede huis in de buurt en komen elke keer met hun zeilboot uit Buenos Aires). Zij  hadden kaarten van Chili bij zich en Isabel had voor mij waterdichte zakken gekocht.

Na hun vertrek ben ik de tas in gaan pakken voor Nederland en is Paul achter de computer gedoken om zijn nieuwe kaarten te bekijken.

26 september 2007
We hadden vandaag een kleine klus dag. Eerst hebben we alle foto’s op de computer gezet om ze vervolgens ook op te slaan op een extra harde schijf. Ik was wat aan het opruimen gegaan en van het xc3xa9xc3xa9n kwam het ander. Zo heb ik de lijst medicijnen en de boekenlijst nagekeken.
In de middag een wandeling gemaakt. Het was een echte voorjaarsdag met zon en frisse wind!

25 september 2007
Een spannende dag!
Vanochtend hebben we de boot behoorlijk schuin getrokken door een val met touw aan een boom vast te maken en aan de andere kant de val om de lier te doen en deze aan te lieren. Ik ben ondertussen brood gaan halen en toen ik terug kwam was Paul zover om de nieuwe waterlijn af te typen en te schilderen. Daar waar nodig was hielp ik Paul. Dit bestond voornamelijk de bijboot langzaam langs onze boot schuiven zodat Paul kon schoonmaken, schuren of verven.

Het spannende hiervan was dat de prefectura niet mocht zien dat we met de waterlijn bezig waren. Dit is namelijk niet toegestaan hier. En al was het wxc3xa9l toegestaan dan hadden we het eerst nog toestemming aan de prefectura moeten vragen. In de middag de boot naar de andere kant getrokken en ook hier de waterlijn hoger opgetrokken. De prefectura zat wel te kijken maar dacht dat we de boot aan het poetsen waren.

We zetten het onderwaterschip verder niet in de antifouling. We gaan namelijk naar koudere streken en uit ervaring van het hoge noorden is gebleken dat we daar weinig aangroei hadden. Een tweede reden waarom we het niet doen is omdat we de antifouling door ijs toch wel kwijt raken.

24 september 2007
Het heeft vannacht weer hard gewaaid: een staartje van de depressie die langs kwam. Vanochtend eerst de kast van de achterhut leeg gemaakt en opnieuw ingeruimd. Daarna zijn we met de bus naar Colonia gegaan voor de laatste boodschappen en wat klusmateriaal. In de middag een wijntje in de kuip en de dag was alweer om!

23 september 2007
Vandaag eerst heerlijk vier uur gewandeld. Het was zonnig weer met een frisse wind! Na eerst een pad te hebben gevolgd dat dood liep kwamen we uiteindelijk op het goede pad uit. De wandeling begon langs een weiland waar kalveren op stonden te grazen. Toen we doorliepen bleek er ook een stiertje te lopen. Gelukkig was deze banger voor ons dan wij voor hem zodat we rustig door konden lopen.

 
dingen onderweg: cactus en papegaaiennest in boom…

Daarna over een bruggetje waar een kleine waterval was om vervolgens via een dennenbos uit te komen op het strand. Aldaar zagen we een groene boei liggen. Deze lag hier nog niet zo lang, we denken dat het de aanloop ton was die we de weg hiernaar toe gebruikt hadden. Verder lopend over het strand zagen we verschillende wrakken liggen en nog een rode boei.

aangespoelde boei…

Paul wilde op de terugweg weer een andere weg wandelen en je raadt het al, deze liep weer dood! Toch maar via dezelfde weg terug. Nadat we een broodje in de kuip gegeten hadden hebben we de achterhut weer in kunnen ruimen. Deze was al drie dagen leeg i.v.m de boiler die gemaakt moest worden. Het is Paul gelukt om de kleine gaatjes te dichten!

reparatie lasnaad van de boiler…

22 september 2007
Weer een klus dag!
Paul is weer beter, niet echt aangestoken door mij! Hij was gisteren bezig geweest met een vlakafdichter en daar kon je duizelig en misselijk van worden. Dat was het probleem denken we!
Eerst is hij weer met de boiler bezig geweest om deze dicht te krijgen met afdichtende kit en daaroverheen een stukje rubber. Het geheel wordt door druk op elkaar gehouden. Morgen kijken of het werkt. Daarna heeft hij de gasfles waar nodig was in de menie gezet.

gasfles in de menie…

Ik dacht dat hij dat gisteren gedaan had maar dat bleek niet zo te zijn. Ik heb water gehaald, de was uitgespoeld en opgehangen.  Daarna heb ik de buiten zijkant van de boot met groene zeep gewassen en afgespoeld.

Het was zulk mooi weer dat we in de middag een stukje zijn gaan roeien. Eerst de ene kant van de rivier op. Toen we aan wal wilden gaan bleek het privxc3xa9terrein. Stroomafwaarts geroeid en naar de kant. Ook hier konden we niet lang wandelen: privxc3xa9terrein. Eigenlijk wisten we dat al van mensen die hier al heel lang komen. Aan de kant van de haven kun je goed wandelen maar aan de overkant niet! Maar jullie weten we zijn eigenwijs: toch altijd zelf even proberen!

21 september 2007
Vanochtend is Paul weer met de boiler aan de gang gegaan. De kleine gaatjes willen niet echt dicht gaan. Daarna is hij met de gasfles bezig geweest en plekjes schuren waar het iets begint te roesten om vervolgens deze in de menie te zetten.
Ik ben bezig geweest met de voorpunt (onder het bed) leeg aan het halen om het vervolgens alles opnieuw in te richten. De kussens en dekbed stonden buiten lekker in het zonnetje te luchten. Daarna ben ik wat boodschappen gaan doen. Toen ik terug kwam was Paul niet lekker en is in bed gekropen. Waarschijnlijk heb ik hem aan gestoken… ik ben rustig nog wat aan het rommelen geweest aan boord.

20 september 2007
Vandaag werd de andere achterhut onder handen genomen. Hier liggen de zeilen en hebben we een bed voor als we voor meerdere dagen achter elkaar op zee zijn. Kussens, slaapzak etc naar buiten om te luchten en alles wat gewassen moest worden in de (was)emmers.
Ondertussen hadden we het voorzeil al uitgerold om te laten drogen. We gaan het zomer voorzeil wisselen voor ons winter voorzeil. Ondertussen dat ik de achterhut aan het schoonmaken was, was Paul bezig water te halen.

In de middag gingen de planken van het bed weg om het ene zeil voor het andere te ruilen. Gelijk ook even gekeken of alles nog klopte. Helaas bleek dat de gelaste naad van de boiler een heel klein beetje lekt. Paul was er de rest van de middag mee bezig om het dicht te krijgen. Aangezien het gelast of gesoldeerd is, kan het nog een lastig verhaal worden.

19 september 2007
HE HE! eindelijk laat het weer en mijn gezondheid het toe een stuk te wandelen. De depressies zijn voorbij en zoals het er nu uitziet ligt er een hoge luchtdrukgebied boven ons. Rustig weer dus!

We kregen een lift van de havenmeester naar de bushalte. Op naar Colonia voor boodschappen en even shoppen. Zo kochten we een bougiesleutel voor Paul, wat huishoudelijke boodschappen om daarna met de bus weer terug te gaan.

Op de hoek van de bushalte en onze weg naar de haven ligt een boerderij. Hier moesten we zijn voor diesel, benzine en gas. Het bleek een toeristische boerderij te zijn omdat ze twee records in het Guinness World Records Book hebben. Exc3xa9n voor de verzameling potloden en xc3xa9xc3xa9n voor de verzameling sleutelhangers. Verder is er een winkel met eigen gemaakte producten en een klein restaurant.
De man die we spraken was de zoon van de eigenaar die ons rondleidde door het museum (alle verzamelingen).

Paul is in de middag bezig met water halen en met het vullen van de gasfles en benzinetank. De zoon uit de boerderij zou daarvoor de leverantie zou verzorgen. Rond drie uur was die zoon bij onze haven om benzine en gas voor ons te halen. Benzine lukte wel maar de gasfles vullen lukte niet. Ik was intussen druk bezig met het wekken van eten.

18 september 2007
Gisteravond hadden we via de SSB contact met Jeroen en Sylvia van de Netjes (we hebben hun ontmoet in Salvador en zijn met z’n vieren naar Lencois geweest). Zij zijn bijna in Paramaribo (Suriname). Het was heel gezellig hun weer te spreken en dit keer was de verbinding ook zeer goed en dat over een afstand van ca 2200 mijl!

De nacht zelf was weer heftig. Gelukkig liggen we goed achter ons anker want er kwam weer een depressie over met veel wind, regen en onweer. We hopen dat dit nu eens ophoud want er staan klussen buiten op ons te wachten.

Vanochtend heeft Paul uit de bijboot water gehaald, er stond genoeg in na xc3xa9xc3xa9n nacht regen.
Ik ben eerst aan het kokkerellen gegaan en heb vervolgens nog een kastje onder de bank uitgeruimd en ingeruimd. Hier staat de voorraad shampoo, douche, bodylotion etc. Ook genoeg voor een jaar (hihi) Verder hebben we rustig aan gedaan.

17 september 2007
Vanochtend waaide het nog steeds zo hard. Het anker zat nog niet goed dus hebben we het uit het water gehaald en in een klein bootje laten zakken. Daarmee is Paul gaan roeien en ik heb de ankerketting laten vieren. Nu ligt het anker verder weg met meer ketting!

Vandaag moest ik verder rust nemen van Paul. De verkoudheid wil niet overgaan. Maar volgens Paul is dat aan mij zelf te wijten omdat ik geen rust neem! Dus ik de rest van de dag een boekje lezen in bed, slapen en een filmpje kijken.

Paul heeft zich verdiept in de ankers die in het zuiden gebruikt worden. Wij hebben een Delta maar die wordt daar niet echt veel gebruikt. Puzzelen dus wat we hieraan gaan doen. Ander anker of twee ankers in xc3xa9xc3xa9n lijn? Wel zijn we er uit dat we niet meer ketting nodig hebben. We hebben nu 70 meter ketting en de rest gaan we met lijnen doen. Het anker hield vandaag gelukkig goed!

16 september 2007
Het is droog maar het waait behoorlijk uit het zuid-oosten. Ik ben vandaag bezig geweest met het eten achter de bank te inspecteren. Daar heb ik alle voorraad rijst, macaroni, bami en alle kruiden. Paul was lekker met kleine dingetjes aan het rommelen.

Ineens zag Paul dat we door de wind toch naar de kant gingen. Paul had al enige tijd zijn bedenkingen omdat hij vond dat er te weinig ketting stond. Dus het anker opgehaald en het voorlopig iets verderop ingegooid. Als de wind minder wordt en de Prefectura niet kijkt gaan we het anker verder weg brengen.
Paul heeft nog water gehaald en de vuilnis weggebracht, vandaag nog maar geen wandeling gemaakt.
Halverwege de middag wel een filmpje gekeken.

15 september 2007
Het was een zeer regenachtige dag en dus een klusdag binnen. We hebben xc3xa9xc3xa9n hut achterin helemaal leeg gemaakt. Daardoor kon Paul achter-onder de bakskist bekijken. Hier is de Webasto (verwarming)gexc3xafnstalleerd. Het zag er allemaal goed uit maar voor alle zekerheid heeft hij toch de moeren van de achter kikker en de septers wat aangedraaid. Daarna kon ik de achter hut opnieuw indelen en schoonmaken. De kleren konden blijven zoals het was maar het eten heb ik allemaal nagelopen. Al het vlees dat geweckt was nagekeken. Het bleek dat drie potjes toch open waren gegaan. Die had ik te vol gedaan met als gevolg dat er tijdens het koken vet langs de schroefdraad gelopen is. Het blijkt dus dat de dop dan toch na verloop van tijd open gaat. Ik heb nu drie kratten extra eten bij mij voor in de zuidelijke streken (vlees, groente, vis,fruit) genoeg voor een heel jaar ben ik bang (hihi). Paul heeft mij gedeeltelijk geholpen en gedeeltelijk is hij bezig geweest met de mast (alleen gekeken waar het nog een beetje lekt). Aan het eind van de dag was alles weer netjes aan boord en konden we weer overal lopen!

kratten met voedsel en controle van de mast op water doorlaat…

Dit klussen gaat nog wel een tijdje door. We zijn van plan de boot geheel onder handen te nemen en iedere dag een stukje te doen.

14 september 2007
Mijn verkoudheid is er niet beter op geworden dus weer een dag rustig aan. Ik heb een beetje opgeruimd, de was gedaan en de haven betaald (de dollar staat nu zeer laag). Paul is bezig geweest om de paal, waar de radar en de windmolen op staat, extra te verstevigen. Als de windmolen met weinig wind draait schudt de paal een beetje (we denken dat een lagertje vervangen moet worden). Extra versteviging van de paal bij onstuimig kan nooit kwaad. Tot nu toe hadden we bij slecht weer lijnen naar de kikkers achterop maar dat is toch niet de oplossing. Daarom heeft Paul gisteren twee kleine spanners gekocht. Nu heeft hij aan elke kant van de paal een dunne Dyneema lijn lopen naar de achterzeereling. Door middel van de twee spanners kan hij de lijn strakker en losser maken.

13 september 2007
Vanochtend zijn we met de bus naar Montevideo gereisd waar we drie uur over deden. Rond 11.00  kwamen we aan op het busstation "Tres Cruses". Daar vroegen we informatie hoe we het best naar de jachthaven konden komen. Met bus 526. Ik moest zelf goed in de gaten houden waar we waren en waar we er uit moesten: goed kaart lezen dus! De buschauffeur begreep ons niet, maar alles ging goed.
Een stukje lopen en daar was de jachthaven. Die was kleiner dan we hadden gedacht en we vinden dat je er niet al te best ligt met harde wind.

haven Montevideo…

Bij de jachtclub Uruguayo aangekomen bleek er xc3xa9xc3xa9n nautische winkel te zijn. Daar hebben we navraag gedaan over een Webasto en het buitenpaneel voor de Volvo motor. Onze Webasto doet het al 8 jaar prima en we hebben er ook geen problemen mee maar we willen voor "het zuiden" toch een extra kachel aan boord. Het paneel voor de Volvo motor buiten is ook nog goed. Maar een extra exemplaar ervan mee (als deze niet te duur is) loop je minder risico. Dit alles in verband met de lage dollar stand op dit moment en we kunnen hier alles belasting vrij kopen. We betalen alleen een bedrag van ca 200 dollar omdat de douane het aan boord moet komen afgeven. 

Het was inmiddels ver in de middag geworden, tijd voor het internetcafxc3xa9 om de foto’s te versturen. We zijn nog even het winkelcentrum in de buurt ingewandeld en daarna terug gegaan naar het busstation. Mijn verkoudheid begon weer aardig op te spelen. Ik heb de terugweg dan ook veel geslapen. Toen we uit de bus stapten moesten we even zoeken naar het weggetje naar de jachtclub, dat is onverlicht. De hele weg terug kon ik de weg niet goed zien en hield ik Paul zijn hand dan ook stevig vast. Aan boord lekker naar bed en wachten op de email die we krijgen hoeveel alles gaat kosten.

12 september 2007
Vannacht heb ik iets beter geslapen. Vanochtend voelde ik mij ook iets beter. Maar we hebben vandaag weer rustig aan gedaan. Ik heb bijna de hele dag achter de computer gezeten om al mijn informatie in de computer eens langs te lopen. De informatie zo nodig bij te werken of te veranderen.
Paul heeft water voor mij gehaald en de was uitgespoeld en opgehangen. Verder heeft hij op de andere computer het Zilt-magazine gelezen. Een nieuw blad over zeilen die je kunt downloaden. We hadden alle nummers op stick gezet en vandaag was het een goede dag om ze te lezen. Het waait hard maar we liggen hier lekker achter ons eigen anker met de lijnen naar de kant!

11 september 2007
Wat een nacht! Ik ben heel lang wakker geweest vanwege mijn verkoudheid en het hevige onweer. Paul lag naast mij lekker te slapen. Meestal is het andersom: slaap ik met onweer! Het heeft bijna de hele dag geregend. Overdag was het met mijn gezondheid niet veel beter. Ik heb wat keukenkastjes schoon gemaakt en verder heb ik rustig aan gedaan foto’s uitgezocht en nog wat geslapen.

Paul was lekker aan het rommelen aan boord. De lijnen van de boot naar de kant wat anders gedaan zodat ze niet in het water hangen en verder is hij met muziek bezig geweest. We vonden nog een mp3 speler aan boord en daar heeft hij muziek op gezet. Een heerlijke rustige rommel dag.

10 september 2007
We hebben uitgecheckt en zijn naar de Ferrie gewandeld. Hier kochten we tickets voor de langzame Ferrie, die is goedkoper dan de snel dienst en we hebben de tijd. Om 9.00 vertrokken we uit Buenos Aires en om 12.00 waren we in Colonia. Toen boodschappen doen en met de bus verder naar Riochuelo. Het laatste stukje lopen en dan zien we onze boot weer, we zijn weer thuis!
De rest van de dag hebben we rustig aangedaan en ik ben vroeg naar bed gegaan. We kijken terug op een zeer geslaagde week!

9 september 2007
De hele dag hebben we in de bus gezeten, film kijken, slapen, boekje lezen. Rond 17.15 kwamen we aan in Buenos Aires. We hebben een  hotelletje gezocht en heerlijk gedoucht. Daarna een Pizza gegeten en Isabel en Martin gebeld (vrienden die we in Uruguay op de rivier ontmoet hadden). Ze waren net terug van de boot. We maakten een afspraak om ze weer in Uruguay te ontmoeten. We willen morgen graag weer terug naar onze boot.

8 september 2007
Vanmorgen hebben we uitgecheckt uit ons hostel. Onze spullen konden daar blijven staan. Op naar de jachtclub waar we George zouden ontmoeten. Na wat navraag zou hij rond 13.00 komen. Dan eerst naar een internetcafxc3xa9 om nog een stukje voor het weblog te schrijven. Daarna weer terug. We ontmoetten eerst Daniel en later George. Hij gaf ons heel wat informatie over het Zuiden. Rond 15.00 moest hij weg maar als we rond 17.00 bij hem langs kwamen had hij nog kaarten van het Zuidelijk gebied die we mochten lenen. Dus even wat eten en de spullen uit de hostel gehaald en weer naar George. We kregen veel kaarten. We hebben nu bijna het hele gebied van Argentine en Chili. Zodra we het gebied verlaten moeten we de kaarten naar hem terug sturen. Dat waarderen we zeer en zullen dit zeker doen. Het was al aardig laat geworden dus bracht hij ons nog even naar de bus die precies op tijd net kwam aanrijden: dus instappen en wegwezen. Maar we gaan hem zeker nog opzoeken!
De bus was luxer dan die op de heenweg, betere stoelen. De bus was lang niet vol dus hadden zowel Paul als ik een eigen bank. Eerst werd er een film gedraaid en rond 21.30 hadden we nog een stop om te eten. Dineren! (pasta met saus).
De nacht zijn we aardig doorgekomen. Al heb ik wel wat mensen wakker gehouden met mijn hoesten en proesten. Ik ben behoorlijk verkouden geworden.

7 september 2007
Na het ontbijt hebben we fietsen gehuurd bij van ons hostel. Dat waren goede mountainbikes met veel versnellingen. Op naar Punta Loma, 17 kilometer hier vandaan. Door het dorp was het nog een verharde weg maar dat ging al snel over in een zand en grindweg: heuvel op heuvel af.! We waren vroeg vertrokken en hadden de tijd. Het was mooi weer met weinig wind en we genoten van het uitzicht.

fietsen over de pampa’s….               met het uitzicht…

Aan de ene kant de baai met de walvissen en aan de andere kant de grote dorre vlaktes (de Pampaxc2xb4s).
Na twee uur fietsen kwamen we aan bij Punta Loma. Daar bevindt zich bij laagwater een zeeleeuwen kolonie. We keken er schuin van boven op.

 
Punta Loma…                  man met harem.              man en vrouw…

moeder met jong…           wat een herrie… 

Het was een drukte vanjewelste met veel lawaai. Veel zeeleeuwen lagen te slapen andere waren aan het zwemmen. Het  mooiste was nog wel dat er vele jongen waren die gezoogd werden. Er waren verschillende mannetjes. Die waren druk bezig hun territorium te bewaken en hun vrouwtjes met jongen te laten rusten. Maar als er een ander mannetje te dichtbij kwam walste hij over iedereen en alles heen om die man weg te jagen.Zelfs over hun jong! We zagen ook verschillende keren mannetjes vechten met elkaar maar dat duurde nooit lang want ze kennen hun plek. Dat was overduidelijk want er was xc3xa9xc3xa9n mannelijke zeeleeuw de baas!
Als er een vrouwtjes zeeleeuw het water uit kwam begon zij te brullen. De hele groep antwoordde dan.  Het bleek dat ze haar jong riep. Die kon uit al het gebrul zijn moeder er uit halen en kwam naar haar toe gewaggeld.

Hier hebben we zeker twee uur van genoten. Toen werd het tijd om terug te fietsen. Nu houdt Paul er niet van om twee keer dezelfde weg te fietsen en koos dus een smallere weg door de Pampaxc2xb4s. Die was een stuk korter. Op naar het Eco-museum.

In het Eco-museum wordt informatie over het zeeleven gegeven. Hier kregen we de volgende informatiedie we wel bijzonder vonden:

De WALVIS-vrouwtjes zijn als ze ca 5 jaar zijn geslachtsrijp. Het paren van de walvissen gebeurt door vier mannen en xc3xa9xc3xa9n vrouw. De vrouw moet op haar rug liggen en drie mannen moeten haar helpen om haar in deze positie te houden zodat er xc3xa9xc3xa9n mannetje over heen kan. Dit wisselen de mannetjes af tot de vrouw naar boven moet om lucht te halen. Men weet dus nooit wie de vader is…
De vrouw is xc3xa9xc3xa9n jaar lang zwanger en komt het jaar later terug om in de baai het jong ter wereld te brengen. Daarna blijft het jong nog een heel jaar bij zijn moeder.
Hoe oud een walvis wordt is niet helemaal bekend. Wel is er een walvis in de baai gevonden met een stuk harpoen in zijn huid. Dit stukje bleek meer dan 100 jaar oud te zijn.

De ZEEOLIFANTEN verblijven net aan de buiten kant van de baai. Dit is de enigste plek op het vaste land waar ze aan land komen. De rest van de tijd blijven ze op zee. Ze duiken tot enorme dieptes. De vrouwtjes dieper dan de mannen. ca 1500 meter. Ze kunnen dan ook ongeveer twee uur onder water blijven.

Naast Puerto Madryn is een grote ALUMINIUM FABRIEK gekomen.
We hadden van duikers al gehoord dat het er onder water niet meer zo mooi uitziet. De aluminium fabriek vervuilt het water enorm, juist onderwater slaat het aluminium afval neer op de bodem. Deze fabriek is jaren geleden hier naar toe gekomen omdat hij uit Italixc3xab weg moest (ook om de vervuiling).
Nu blijkt de hoofdsponsor van het museum juist deze fabriek is met nog een andere grote oliemaatschappij (naam niet bekend).  Deze dekken zich dus behoorlijk in! Iedereen in de stad is zich er van bewust maar niemand doet iets. Dit omdat de fabriek heel belangrijk is voor lokale economie.

Ook hier hebben we weer aardig wat tijd rondgebracht. Daarna vonden Paul en ik dat we maar eens moesten kijken bij het busstation wanneer we weer richting Buenos Aires konden. We gaan morgen met een andere bus maatschappij "El Condor". Die is duurder dan die we heen hadden maar die was vol!

6 september 2007
Na het ontbijt zijn we naar het strand gewandeld. Daar zagen we de walvissen weer zwemmen maar vandaag hoorden we meer geluiden! Harde klappen op het water!  Meerdere walvissen zagen we met hun staarten eerst omhoog en daarna sloegen ze ermee op het water! Een geweldig gezicht!
Vervolgens zijn we doorgewandeld naar de jachtclub. Hier ontmoetten we Wendt en Daniel (de mannen van gisteren). We hadden met hen afgesproken om vanochtend te helpen met een boot in het water te brengen. Dit gaat op een strandkar met een tractor ervoor. Met laagwater is de boot naar de zee gereden en daarna moesten we wachten tot het hoogwater werd.

Wendt vertelde ons dat hij een boerderij 70 kilometer van Puerto Madryn heeft aan de kust. Deze boerderij heeft hij nu als lodge van waaruit hij allerlei excursies doet: met de kano langs de walvissen drijven, paardrijden en nog veel meer ( www.burcoadventure.com). Vxc3xb3xc3xb3r december hoopt hij klaar te zijn met zijn Victory 42 met de naam Verona. Een zeilboot waar hij mee gaat charteren langs de kust in de buurt.

Daniel heeft net zijn baan opgegeven bij de jachtclub. Veel mensen vinden dit zeer dom omdat er  een grote werkeloosheid is in Argentinixc3xab. Maar hij wil meer gaan zeilen met zijn boot. Een 21 feet ‘van der Stad’ met de naam Jauja.

Daniel zijn boot Jauja…

Rond 13.00 was het hoogwater en konden we de boot naar een moonring brengen en meteen een andere boot naar de kant verslepen. Nu  bleek dat de boot die wij te water hadden gelaten veel water binnen kreeg. Het is een houten boot die met polyester bewerkt is. De eigenaar gebeld: een en ander bleek wel te kloppen. Eigenlijk wilden we met deze boot walvissen gaan kijken maar dit durfden we niet aan.

Met de zeilboot van Daniel probeerden we te zeilen maar helaas liet de wind het afweten. Normaal staat  er meer dan genoeg wind behalve als je het nodig hebt! Nu kwam het goed uit want een walvis was al in de buurt en bleek verschrikkelijk nieuwsgierig. Dit wisten Wendt en Daniel natuurlijk al. We lieten de boot dobberen en ja hoor daar kwam hij! Eerst wat op afstand en kijken maar daarna meerdere keren onder en langs de boot. Zo dichtbij dat we dachten dat hij de boot zou raken toen hij boven kwam. Wendt verzekerde ons dat dit niet gebeuren zou. Walvissen hebben een zeer gevoelige huid. Je kunt zelfs makkelijk met walvissen zwemmen. Exc3xa9n voorwaarde is er wel dat je de walvis je te water moet zien gaan zodat hij rekening met je kan houden en niet van je schrikt. Hij zwemt dan naar je toe kijkt je aan en zwemt langs je heen. Dit gebeurde vandaag ook aan boord! Weer een geweldige ervaring! Wendt vertelde ook dat je nooit met de boot naar de walvis moet varen, dan duikt hij weg. Als je gaat stil liggen en wachten wordt hij nieuwsgierig en komt naar je toe! Allemaal leuke informatie om te weten.

 

   
walvissen kijken vanaf boot…
 

Er waren nog twee andere vrienden van hun aan boord, ze wonen in Puerto Madryn maar vinden het toch nog altijd leuk om walvissen te kijken. De walvissen zijn op dit moment erg actief (actiever dan andere jaren).  In deze periode zijn de walvissen nog dicht bij Puerto Madryn. Dit ligt het diepst in de baai. Hoe later in het seizoen hoe meer de walvissen zich verplaatsen richting de uitgang van de baai.

Aan het eind van de middag was het tijd om weer terug naar de kant te gaan. Even iets gegeten, toen naar een internetcafxc3xa9 en naar onze hostel. Het was weer een mooie leerzame dag!

5 september 2007
Vanochtend was het ontbijt erg karig: koffie of thee, bruine broodjes met boter en jam. Na ontbijt zijn we naar het strand gewandeld waar we de walvissen al zagen zwemmen. Even verderop is een grote pier waar wat grote boten aan lagen. Hier konden we op wandelen zodat we beter zicht hadden op de walvissen. Ze zwommen met twee, drie en soms vier tegelijk bij de pier. We zagen ze op de rug en op de buik zwemmen. Met dan weer de kop boven water dan weer  de staartvin boven water. Een geweldig gezicht waar we zo drie uur zoet mee waren!

 
zeehond op bulb…                        walvis staart…

walvis op de buik…                        walvis bij de pier…

Tijd vliegt! Het werd tijd om verder te kijken: een strandwandeling naar de jachtclub. Uiteindelijk konden we via het strand niet naar de jachtclub: we moesten omlopen. Aldaar spraken we twee mannen aan om te vragen of ze George ook kenden. De mannen kenden George en zo kwamen we in gesprek. Ze lieten ons de jachtclub met boten zien en gaven ons weer extra informatie voor onze reis naar het zuiden. Een goed gesprek van beide kanten!

Tijd om te eten: in een restaurantje lekker gegeten om vervolgens een internetcafxc3xa9 in te duiken. Genoeg gezien voor vandaag. Het is alweer aan het eind van de dag en morgen is er weer xc3xa9xc3xa9n!

4 september 2007
Ik heb in de nacht aardig geslapen, Paul iets minder. De bus compagnie waar we mee reden heet El Piguino. In de ochtend om 7.00 werden wij gewekt doordat de lichten aan gingen. Onze eerste stop plaats. Wij vroegen of we nog een stop maakten om te eten: dit ging niet gebeuren. Dus hier wat broodjes gekocht voor de rest van de dag. We konden verder videofilmpjes kijken (allemaal Spaans). Ik heb geen xc3xa9xc3xa9n film helemaal gezien en Paul ook niet: we vielen steeds in slaap. Halverwege de ochtend kregen we controle in de bus. Er mag geen vers fruit, groente en vlees Patagonie ingevoerd worden en we zagen dan ook een tas sinaasappels uit de bus verwijderd worden. Rond 17.30 kwamen we in Puerto Madryn aan. Een vertraging van ca 1 1/2 uur. We hadden op internet al gekeken naar hostels en kwamen uit op hostel EL RETORNO. Voor 20 euro per nacht met ontbijt. Na een douche in de stad nog even wat gegeten om vervolgens ons bed op te zoeken.

overzicht van het gebied Peninsula Valdes Patagonie met links Puerto Madryn…

3 september 2007
Vanochtend vroeg op om eerst naar de kant te roeien dan naar de bushalte (ca 2 km) te wandelen. Met de bus naar Colonia en vandaaruit met de ferie naar Buenos Aires. We hadden de snel ferrie deze deed er een uur over. Zeilend voor ons deden we er vier uur over ca 28 mijl. In Buenos Aires met de taxi naar het Omnibus station om te zoeken of  we vanavond met de bus naar Puerto Madryn konden. Keus genoeg. Er gaan meerder bussen iedere dag! We hebben een goedkope bus ca 40 euro per persoon luxe stoelen en daar moeten we 20 uur op vertoeven. Morgen komen we rond 16.00 aan als alles goed gaat. Nu de tijd vol maken tot 21.00 vanavond. Eerst maar weer de winkelstraat door om een nieuwe kaart voor mijn camera te kopen, daarna de film " Black Book" van Paul Verhoeven. Nog even eten en dan op naar het busstation om te vertrekken. Op naar de walvissen, zeeolifanten, pinguins etc……

2 september 2007
Gisteravond werden we bij Isabel en Martin uitgenodigd voor een borrel. Martin had digitale kaarten met een ander programma. Dit heeft Paul en Martin samen op onze computer gezet. Ondertussen waren Isabel en ik aan het kletsen over van alles en nog wat. Daarna kregen we het zijn vieren over hun accu’s. Ze waren eigenlijk iets te klein. Onze accu’s moeten vervangen worden de nieuwe accu’s slepen we al mee vanaf Gran Canaria. Onze oude accu’s zijn nog niet helemaal op maar hebben hun beste tijd gehad. We gaan straks nog meer de kou in en dan willen we goede accu’s hebben!

Vanochtend heeft Paul de drie accu’s eruit gehaald en aan Martin gegeven (die was er erg blij mee). Vervolgens heeft hij onze drie nieuwe er weer in gezet. Dat ging allemaal heel soepel. Maar toen moesten de elektra draden weer aan de accu’s vast gemaakt worden. Het bleek dat de aansluitingspunten dikker waren. Hij had extra klemmen nodig. We hadden er twee extra maar we hadden er vier nodig, niet genoeg dus! Met een beetje improviseren kreeg Paul het toch weer voor elkaar. Van de week nog even kijken naar nieuwe klemmen! Ik heb het meest van de tijd mee gekeken. Ik probeerde te snappen welke draad waar voor was maar kon het allemaal niet onthouden. Maar ik vind dit ook Paul zijn pakkie-aan!

Verder is Paul met zijn nieuwe programma bezig geweest en heb ik de badcel schoongemaakt. Alle kastjes nagekeken en opnieuw ingeruimd. Rond vier uur werd er geklopt, het was de man van de de Prefectura: onze boot moest op een andere plek. We laten de boot voor een week onbemand achter en dan mag de boot niet aan de steiger blijven liggen. Hij was met nog een man en met zijn vieren hebben we de boot verhaald. In eerste instantie wilde hij ons verder de rivier op maar het werd te ondiep. Terug en achter een ander boot het anker er in (voor),een tweede anker achter en aan de andere kant van de boot nog twee lijnen naar de kant (xc3xa9xc3xa9n voor en xc3xa9xc3xa9n achter). Binnen een half uur lagen we.

‘verankerde’ boot voor een week...

Vervolgens is Paul naar Martin gegaan om over ons nieuwe programma te praten en nog wat films bij hun op de computer te zetten. Ik ben aan boord gebleven de laatste dingen voor morgen klaar te maken.

1 september 2007
Gisteravond kwamen onze buren nog even langs. Zij nam een limoen likeur mee,deze had ze zelf gemaakt. ERG LEKKER! Isabel sprak goed Engels maar Martin niet. Het zijn Argentijnen die hier in de buurt een tweede huis laten bouwen. Vanochtend nodigden wij Isabela weer uit voor de koffie, Martin moest weg om een accu te ruilen. Het bleek dat Argentijnen geen tweedehands boten uit het buitenlands mogen kopen. Zij zouden onze boot dus nooit kunnen kopen. Alleen nieuwe boten uit het buitenland mag. Verder werd ons duidelijk dat als je in Argentinixc3xab een zeilboot bezit je voor veel Argentijnen een dief bent. Ze begrijpen niet dat je  met hard werken ook een boot kunt kopen. Dat deed hun best zeer! Volgens Martin is de vader van Maxima geen slechte man. Hij deed zijn werk naar behoren en had niets te maken met de verdwijning..Isabela gaf mij het recept hoe ik zelf de likeur kon maken:

RECEPT voor of limoen (8) of sinaasappels (5) of grapefruit (3):
*1 liter alcohol bij de apotheek halen (desinfecterend)
*De limoen/sinaasappel/grapefruit goed wassen en dan heel dun schillen. Het wit onder de schil mag niet mee komen!
*De schil doe je in de alcohol en laat je minimaal 20 dagen in het donker staan.
*Daarna haal je de schil uit de alcohol.
*Op deze dag kook je 3 liter water met 1 kilo suiker. Dit laat je koken tot het water  ca 1 1/2 liter is. Dit afkoelen
*Het afgekoelde water (met suiker) bij de alcohol gieten en klaar is de likeur……..

Moet er wel bij zeggen dat ik het zelf nog niet geprobeerd heb natuurlijk, maar ga het wel doen! Isabel was blij dat ze haar engels weer kon ophalen. Het was gezellig!

We werden geroepen door de eigenaar van de jachtclub hier. We hadden hem gisteren kort gesproken en vandaag wilde hij met ons wandelen: de mooie plekken hier laten zien. Hij spraak geen Engels maar vaak begrijpen we de woorden niet maar in de context wel. Hij woont en werkt hier al 30 jaar. Het was een mooi gebied waar we door heen wandelden met meerdere kleine meren. xc3x89xc3xa9n van deze meren was bronwater hetgeen je kon drinken; het water was dan ook heel helder. De andere kleine meren zijn ontstaan omdat ze hier met dynamiet de grond bewerken voor steen winning. In de buurt is een steenfabriek waar ze het steen tot grind bewerken. Verder zijn er hier vele vogels en is het een zeer droge vegetatie. Veel struiken afgewisseld door cactussen. Hij liet ons verder de andere wandelroutes zien, genoeg om een week rond te wandelen!

indrukwekkende omgeving…

Terug bij de boot is paul de mast in gegaan om alles te controleren! Alles was nog goed. Ik ben bezig geweest met de was. In de namiddag werd het druk met boten, het is weekend! Aan de steiger kunnen ca 8 boten met anker vooruit en kont naar de kant.

31 augustus 2007
"Tikkie terug dacht hij": Vanochtend stonden we met de buren te kletsen voor we op de fiets naar Colonia gingen. De man van de Prefectura kwam aanlopen en wilde ons iets vertellen. Onze buren vertaalden dat voor ons. Wat bleek: hij had onze papieren weer in Colonia gebracht bij de Prefectura omdat we ons niet aan de regels hadden gehouden. We moesten deze papieren daar weer ophalen als we vertrokken. Volgens hem waren de papieren niet in orde. Er miste een stempel. Nou ja we waren toch al op weg naar Colonia dus geen probleem. Na 10 kilometer fietsen door een heuvelachtig landschap met een voorjaarszon en weinig wind kwamen we aan in het plaatsje. Eerst maar naar de Prefectura voor onze papieren. Na 20 minuten wachten werden we door een aardige man geholpen. Hij sprak wat engels en legde ons nog een uit hoe de regels in Uruguay waren:
1. Altijd de marifoon op 16
2. Zowel bij weg varen als bij binnenkomst je melden bij de Prefectura op 16.
3. Als je ergens heen gaat moet je de tijd door geven dat je denkt aan te komen. Mocht je op een of ander manier vertraging oplopen moet je dit melden. Ze vragen dan je positie.
4. Exc3xa9n uur voor aankomst moet je je altijd melden op 16 bij de Prefectura waar je heen gaat.

Dus nu weten we hoe het hier moet. Het bleek een behoorlijk misverstand te zijn want zij dachten dat wij al in Montevideo waren geweest. Nu maakten we duidelijk dat Colonia de eerste haven van Uruguay voor ons was. Nu werd het allemaal duidelijk voor hem en draaide hij geheel bij. Het bleek dat hij een Nederlands jacht uit Lelystad kenden. Wij vertelden dat wij met onze boot  ook in Lelystad lagen. Hij gaf ons zijn email, mochten we nog problemen hebben konden we hem een email sturen.

Op naar het reisbureau. We hebben gisteren bedacht dat we hier nog een tijd moeten doorbrengen. Het is nog te vroeg om verder naar het zuiden af te reizen omdat het weer nog te onbestendig is. We liggen nu op een zeer mooie plek op de rivier waar we goed beschut voor alle windrichtingen liggen. Dus kunnen we de boot goed alleen achter laten. De boot uit het water halen is nog geen optie omdat de havens vol staan op de kant. Daarnaast heeft Paul bedacht dat we misschien wel helemaal de kant niet op hoeven. In de koude streken hebben we geen antifouling nodig, raken we toch alleen maar kwijt!

Het reisbureau hier had geen reizen naar Peninsula Valdes. Op naar een internetcafe. Hier kwamen we er achter dat er dagelijks bussen vanuit Buenos Aires naar Puerto Madryn gaan. Een reis van ca 20 uur. Vervolgens zijn we naar de ferrie gegaan om twee tickets voor maandag te boeken. Word vervolgd!

Met de bus terug naar de haven. Daar spraken we de man van de Prefectura, hij vroeg mij of het ons geld had gekost (bij de Prefectura in Colonia). Ik keek wat verbaasd, hij vroeg het nog een keer waarop ik met nee antwoordde. Zo aardig is deze man dus ook weer niet! (dit hadden we vanochtend ook al gehoord van de buren, die wisten al dat ze hem op tijd moesten oproepen via de marifoon, anders kregen zij ook problemen). Vervolgens vertelde ik wat we van plan waren, we moesten (samen met hem) onze boot zondag verhalen naar een andere plek op de rivier. Als je de boot voor enkele dagen alleen achter laat mag deze niet aan de pier liggen.

30 augustus 2007
We waren vermist bij de Prefectura! Vanochtend zaten we rustig een kopje koffie te drinken toen we een man zagen aan komen roeien met xc3xa9xc3xa9n peddel. Hij bleek van de Prefectura te zijn en vroeg of wij Fransen waren, NEEHEE HOLLANDERS was ons antwoord.  Hij haalde een briefje te voorschijn met onze boot naam maar onder Franse vlag, dit klopte niet. Hij vroeg ons waarom we ons niet gemeld hadden. Als eerst spraken we niet goed Spaans en dus verstonden we hem niet maar we begrepen donders goed wat hij bedoelde. Daarna vertelden we dat we op weg waren naar Montevideo maar er te veel wind was dus dat we de rivier op gevaren waren. De rivier was alleen zo ondiep geweest dat we niet verder durfde te varen. (niet de waarheid ons plan was de rivier op te varen, voor anker te gaan en ons niet te melden, dit wilden we pas doen over xc3xa9xc3xa9n week in Montevideo).

Nu wilde hij onze papieren voor de Prefectura. Nadat ik deze gegeven had wilde hij weg roeien. We maakten hem duidelijk dat hij een lift van ons kon krijgen en dat we wel aan de steiger bij hun kwamen liggen. Het water was inmiddels weer omhoog gekomen. Onderweg maakte ons duidelijk dat als we ergens ankeren we de dichtstbijzijnde Prefectura moesten aanroepen. Als we een haven aan wilden lopen moesten we de Prefectura een uur van te voren op roepen, dit waren de regels in Uruguay! Verder vertelde hij dat met een noorden wind het water hier weg liep. We hadden wel een leuke conversatie alleen wel lastig want ons Spaans is niet al te best. We zagen dat hij zich toch amuseerde dat we het probeerden Spaans te spreken. Je word dus goed goed in de gaten gehouden door de Prefectura, geen geintjes dus…..

Bij het aanleggen aan de steiger (anker naar voren en kont naar de steiger) bleken we niet vast genoeg te liggen. We moesten het drie keer over doen voordat we goed lagen. Let wel 20 meter ketting uit op het laatst!

Het was een mooie zonnige dag en tijd voor een wandeling. We zijn naar het plaatsje Arroyo Riachuelo gewandeld. Nou ja plaatsje: twee kerkjes, twee kleine winkeltjes en een paar huizen langs de grote weg waar allemaal palmbomen langs stonden. Een ding het is hier een mooie omgeving om te wandelen.

indruk van de mooie omgeving…

Het landschap lijkt een beetje op Belgixc3xab qua heuvellandschap. Maar meer tropisch want er staan hier ook cactussen. In de middag waren we weer terug bij de boot om rustig nog een filmpje te kijken.

29 augustus 2007
Een klus dag! De olielamp moest worden gemaakt. De knop om de pit hoger of lager te zetten werkte niet meer. Door al het varen was de draaiknop losgekomen. Na enige tijd had Paul dit weer in orde, nu brand deze weer lekker! Hij wilde ook de spinakerboom schilderen maar daar was het te koud voor.
Ik ben vandaag voornamelijk met de boekhouding bezig geweest. Ik had alles wel op schrift maar nu staat de boekhouding ook in de computer. Dit geeft een beter overzicht waar we ons geld aan besteden per maand. In de na middag hebben we samen een film gekeken en verder rustig aan gedaan.
De rivier waar we op liggen is zeer rustig en daar genieten we dan ook van.

28 augustus 2007
Vanmorgen zijn we eerst langs de Prefectura gegaan om uit te klaren. Het bleek dat we eerst naar een andere Prefectura hadden moeten gaan om toestemming te krijgen uit te varen. Nu deed de ambtenaar dit voor ons. Een half uur later waren we los en zeilden we alleen op fok naar onze volgende bestemming Arroyo Richuelo. Het waaide ca 20 a 22 knopen en we zeilden met ruime tot voor de wind.

Het eerste stuk was goed aangegeven op de digitale kaart maar het laatste stuk niet, de diepte was daar niet vermeld. Maar volgens de pilot moest er bij laag water 2 1/2 meter staan. Het was aan de hogerwal dus konden we rustig binnen varen in een ingang van 30 meter breed. Toch was het wel even spannend want bij de ingang was het 2,7 a 2,5 meter diep.  In de rivier zelf hebben we een minste diepte van 2,1 meter gezien.

ingang van de rivier…

De rivier zelf prachtig. We zaten meteen tussen de bomen. Het is hier winter dus de bomen zijn hier aardig kaal. Daardoor zien we de cactussen die er achter staan. Heerlijk rustig op anker midden in de rivier. Het enige wat we hier horen zijn de verschillende vogels.

Ik heb rustig aangedaan de rest van de dag en Paul is bezig geweest met alle landvasten na te kijken en de ankerlier te smeren. Niet dat we problemen hebben maar gewoon onderhoud!

27 augustus 2007
Vanochtend zijn we naar de kant gevaren en ons gemeld bij de Prefectura om vervolgens naar het haven kantoor te gaan om te betalen. Colonia Del Sacramento heeft een zeer historisch centrum dat nog in tact is gebleven. Het is het oudste plaatsje in Uruguay.

 
een indruk van Colonia del Sacremento…

We liepen door het oude centrum over de keien van de straten naar de Immigratie. We wilden ons daar melden en een stempel halen in ons paspoort. Daar aangekomen was een stempel niet nodig. We kwamen uit Argentine, Het uit-stempel van Argentine was voldoende voor Uruguay. Ook hoefden we niet naar de Customs. Klaar dus voor vandaag!
Toen zijn we het plaatsje door gewandeld en daar zagen we een Musto zaak. Dat kwam goed uit! De laarzen van Paul hebben gisteren allebei gelekt. Maar de Musto laarzen verkochten ze er niet. Paul keek nog wel naar een set thermo kleren. Musto is hier zeer goedkoop. Eerst terug naar de boot en maar eens kijken wat we nog hebben. Aan boord vlug alle winterkleren onder het bed vandaan gehaald. Het bleek dat we wel veel winterkleren hebben maar Paul kon nog wel een thermo set gebruiken. Hij terug naar de winkel om die te kopen. Ik was ondertussen de lijst  WAAR LIGT WAT aan het bijwerken. Het bleek dat ik op 12/8/2006 alle winterkleren onder het bed heb gestopt en nu, xc3xa9xc3xa9n jaar later de vacuxc3xbcm zakken weer te voorschijn heb gehaald. Het was dus voor ons xc3xa9xc3xa9n jaar zomer geweest! Verder de dag rustig aan gedaan.

26 augustus 2007
Vandaag alleen maar regen en nog eens regen, maar de wind was goed om te vertrekken. In de ochtend (9.00) hebben we koers gezet naar Colonia del Sacremento.  Het was 28 mijl, 1/2 wind varen in de regen en met ca 18 a 20 knopen wind. We hadden de koers zorgvuldig uitgezet want er liggen nogal wat wrakken op onze route. Gelukkig zijn die hier wel goed gemarkeerd.

Rond 13.30 lagen we bij de haven voor anker, net buiten de pieren. De wind zou minder worden in de loop van de middag. Dit gebeurde echter niet. De wind draaide meer naar het zuid/zuidwest en de golven bouwden zich op zodat we toch maar besloten een mooring op te pakken tussen de pieren. Daar lagen we een stuk rustiger. Inklaren doen we morgen!

25 augustus 2007
Vanochtend zijn we voor de laatste keer de stad in geweest. We hebben wat gewinkeld en gegeten in een leuk restaurantje met een kleine barbecue op de tafel met het vlees erop (kip, biefstuk, chorizo worst, bloedworst, pens en iets wat we niet thuis konden brengen). Geen groente, daar doen ze hier in Argentinixc3xab niet echt aan. Er zaten alleen wat frietjes bij het vlees.
In de middag zijn we naar de film geweest. Voor 4 euro hebben we de nieuwe Harry Potter gezien!

24 augustus 2007
Hiep hiep hoera! Mijn mannetje is weer een jaartje ouder!
Vanochtend is hij eerst in de bakskist gekropen om te kijken of onze nieuwe stuurautomaat het deed en dat was het geval!  Daarna zijn we naar een zeiler in de haven gelopen. Daar hebben we gezellig zitten kletsen en nog wat informatie van hem gekregen. Het werd tijd om naar de autoriteiten te gaan en uit te klaren. Eerst Immigratie, Prefectura en als laatste Customs.

Rond 13.30 waren we klaar. Het bureau van Customs ligt in de buurt van La Boca (de oude Tango wijk) dus zijn we daar naartoe gewandeld. Lekker uit eten in een restaurant waar ook de Tango werd gedanst. Daarna nog even naar het plein waar ook een Tango werd gedanst. We genoten weer volop. Juist de Tango op dit plein is zo ongedwongen. Je ziet ze tijdens het dansen elkaar uitdagen…
Terug bij de boot kwam de zeilmaker Sobstad Sudamerica (sobstad@telebrokers.com.ar) Hij heeft voor ons het grootzeil op vier plaatsen bij de leuvers verstevigd. Snel en Goedwerk voor weinig!
Meteen het grootzeil er maar weer op gezet…..

23 augustus 2007
Vandaag zijn we met een bus naar Estacia Don Silvano geweest, 90 kilometer van Buenos Aires (dit hadden we via een bureau geboekt). Terwijl we de stad uit reden kregen we uitleg over de wijken en de gebouwen waar we langs kwamen. Eenmaal buiten de stad maakte de reisleidster Matxc3xa9 voor ons (soort thee) en vertelde ze over de xe2x80x98Gaucho’ (te vergelijken met een cowboy).

Gaucho ‘op’ paard…

We reden door de Pampa’s dat is een vlak landschap met vele Estacia’s. Vooraanstaande burgers uit Buenos Aires kregen in de 18e eeuw enorme lappen grond als beloning voor hun diensten aan het koloniale bestuur. Behalve de grond werden ook de dieren die erop werden aangetroffen eigendom van de grondbezitters. De oprukkende Estancias vormden een regelrechte bedreiging voor het vrije leven van de Gaucho en en omgekeerd paste het bandeloze en onafhankelijk leven van de Gaucho niet bij het gexc3xb6rganiseerde plattelandsleven dat zich geleidelijk over de Pampa verspreidde. Om te overleven werd de Gaucho gedwongen zich ten dienst te stellen van de veeboeren en grootgrondbezitters. Die op hun beurt gretig gebruik maakten van de kwaliteiten die de Gaucho’s om kuddes bij elkaar te houden, te brandmerken en te verzorgen. 
Opmerkelijk genoeg ging de teloorgang van het vrije leventje niet gepaard met de verwatering van de Gauchocultuur.

Rond 12.00 kwamen we aan bij Estacia Don Silvano en werden verwelkomd met een glaasje wijn en een pastei. Daarna lieten ze zien hoe ze hier een koe molken. Het grappige hieraan was dat ze hun krukje aan hun achterste vastbonden en er dan tijdens het melken op gaan zitten (zoals vroeger ook in Nederland de koeien met de hand werden gemolken).

Daarna was het tijd om het veld te bekijken. Wij hebben dit per paard gedaan. Eigenlijk gewoon een kort ritje op een paard. Er stonden nog vele oude landbouwwerktuigen die vroeger in gebruik waren. 
Ook zagen we vele spullen die vroeger in de huishouding werden gebruikt. We liepen langs de plek waar het vlees voor ons klaar gemaakt werd.  De worstjes en de kip kwamen van de barbecue maar het vlees lag echt boven een vuur gaar te worden.

grote stukken vlees boven het vuur…

De eetruimte was in een grote schuur (wel aangekleed) met grote houten tafels. Tijdens het eten was er zang en dans. Eerst werden alle provincies van Argentinixc3xab aangewezen en per provincie lieten ze de muziek (live) horen en de dansen zien. Als laatste werden er verschillende Tango’s gedanst. Erg leuk maar wel erg toeristisch!

Tango dansen…

Na het eten werd het tijd om naar buiten te gaan en te zien hoe de Gaucho’s de paarden bijeen dreven. Dit deden ze vroeger met Boleadoras (drie houten of stenen ballen bedekt met huid aan weerskanten van een koord). Vol in galop zwaaiden ze de Boleadores boven hun hoofden en mikten op de een poten van het dier. Het koord draaide zich vast om de poten waardoor het dier ten val kwam. Nu deden ze dit voor niet met een levend dier maar met een houten beest.  Vervolgens zagen we hoe een Domereador (paardentemmer) samen met het paard op de grond ging liggen (diervriendelijk!!!)

Domereador met een van zijn getemde paarden…

Als laatste was er Sortija (ringsteken, sinds de 18e eeuw een populair tijdverdrijf van de Gaucho’s). De ruiters komen in galop aan en moeten een stokje door de ring steken die bevestigd is aan een koord. Dit bleek toch wel moeilijk te zijn want maar een enkele keer had men de stok in de ring…

ringsteken…

Het werd tijd om weer richting Buenos Aires te gaan.

22 augustus 2007
Vanochtend hebben we het grootzeil van de mast gehaald. Het werd opgehaald om op verschillende plaatsen bij de leuvers te worden versterkt. Daarna zijn we met de metro naar Sociada Rurel Argentinixc3xab gegaan. Hier strijden de hele week al landen tegen elkaar wie de mooiste Tango danst. Wat we niet wisten was dat het om vier uur begon. Dus moesten we nog wat uren overbruggen.
Sociada Rurel Argentinixc3xab ligt in de wijk Palermo. Het groene hart van Buenos Aires daar liggen veel parken. Wij zijn langs de parken naar Planetario Galileo Galilei gewandeld. Hier werd een film vertoond over de ruimte en de hemellichamen.

Vervolgens zijn we doorgewandeld naar het Museum Evita. Dit museum is gewijd aan het leven en werk van de beroemdste first lady van Argentinixc3xab. Zij zette zich in, als vrouw van de president, om de positie van de gewone mensen te verbeteren. Er werden scholen, kindertehuizen, ziekenhuizen, bejaardentehuizen, opvang huizen voor alleenstaanden moeders en vakantie dorpen gebouwd. Zij heeft zich tot het eind van haar leven ingezet voor dit alles. Zij is op 33 jarige leeftijd aan kanker overleden. Heel Argentinixc3xab was in rouw!

Evita…

Inmiddels was het half vier geworden en tijd om naar het Tango dansen te gaan. Er stond een lange rij voor de entree maar toen we aan kwamen lopen gingen de deuren net open en kwam er schot in de rij. We hadden mooie plaatsen dicht bij het podium. Het was een prachtig gezicht al deze soorten Tango’s. Daarna was er een optreden van een Tango-orkest met af en toe daar een zanger bij.

het Tango-orkest…

In de avond zijn we met de metro weer terug gegaan.

21 augustus 2007
Vanochtend zijn we naar het station gewandeld om vandaar uit met de trein naar Mitre te gaan. Het was een afwisselende reis. Eerst door een krottenwijk daarna langs een grote moskee en door gewone wijken. Aangekomen op Perron Mitre moesten we verder met een andere trein naar het delta-gebied. Wat we niet wisten was dat dit echt een toeristische trein is. Maar goed, in dit gebied zitten veel Marina’s en voor we hier heen varen willen we toch de havens bekijken. Ook zitten hier vele nautische winkels waar wij een bezoek aan willen brengen.

de havens in het delta-gebied…

De treinticket is voor deze begrippen vrij duur maar het bleek dat je de hele dag met deze trein kon reizen. Als eerste stop deden we MARINA NUEVO. Dit bleek helemaal geen Marina te zijn maar een duur resort. Na navragen waar wij heen moesten kregen we SAN FERNANDO op. Hier waren wel Marina’s maar niet voor onze boot.

Wij steken te diep. We moesten terug naar SAN ISIDRO. Dit bleek inderdaad het goede station te zijn en wij de Marina’s vonden die we zochten. Alleen willen we hier niet liggen: Ver uit de stad en niet echt goede boxen. Op naar de nautische winkels in de buurt. Hier vonden we een Ray Marine waar we een extra drive en kompas voor de stuurautomaat gekocht hebben. Die zijn hier goedkoper dan in Nederland. We willen graag een reserve drive aan boord hebben. Onze drive doet het al negen jaar goed maar je weet nooit…. Verder vonden we een zeilmaker die ons grootzeil wil verstevigen bij de leuvers.
Al met al een zeer nuttige dag…..

20 augustus 2007
Deze 20e augustus is een feestdag in Argentinixc3xab. Herdenking van de dood van Generaal San Martin. Helaas waren wij daar niet van op de hoogt want we gingen de stad in om naar twee adressen te gaan. xc3x89xc3xa9n van Webasto en xc3xa9xc3xa9n voor de zeilkaarten. 

Op de plek aangekomen waar de winkel voor de zeekaarten zou staan was een woonadres. Toch maar even gevraagd naar het adres van Webasto. Nee, de straat was niet goed en de vraag was of de winkel wel open was?!  Op naar de plek waar twee mensen ons heen hadden gestuurd. Ze hadden ons naar het monumentale winkelcentrum ABASTO gestuurd (zeer mooi en luxe). Vroeger waren dit de groente- en fruit- hallen voor de stad. Toen we er toch waren hebben we die maar bekeken. Daarna zijn we naar het adres gewandeld wat op internet stond en waar dus de Webasto winkel zou zijn. De straat bestond wel maar het huisnummer niet. … Genoeg voor vandaag. Met de bus terug naar de haven en lekker onderuit.

19 augustus 2007
Vandaag naar een andere plek in Buenos Aires. We  liepen via de Corboda naar naar Calle Florida (de winkelstraat) We passeerden het Galaria Pacifico een fraai gedecoreerd winkelcentrum De fresco’s aan de muur zijn van vooraanstaande Argentijnse kunstenaars.

Verder lopend door de winkelstraat zagen we via een zijstraat de Obelisco op de Av. 9 Julio staan. xc3x89xc3xa9n van de pronkstukken van de stad. We kwamen uit op de Avenu de Mayo waar het cafxc3xa9 Tortoni aan ligt. Al anderhalve eeuw (opening was in 1858) is cafxc3xa9 Tortoni een ontmoetingsplek voor de culturele avant-garde. Sinds die tijd is er weinig veranderd aan de aankleding. Hier hebben we een kopje koffie gedronken.

interieur cafxc3xa9 Tortoni…

Daarna zijn we terug gelopen naar Plaza de Mayo (het hart van Buenos Aires) om nog een keer Casa Rosada (het presidentixc3xable paleis) te bekijken met daarvoor het standbeeld van de grote vrijheidsstrijder Jose de San Martin.

Plaza de Mayo met standbeeld…

Ook hebben we de Cathedral Metropolitana bekeken. Deze kathedraal dateert uit de 19e eeuw. De bouw begon al in 1753 en duurde z’n anderhalve eeuw. Voor vele Argentijnen is dit een heilige plek omdat hier de stoffelijke resten van de grote vrijheidsstrijder Jose de San Martin liggen. Daarna liepen we de straat Defensa in. Hier lag ons doel voor vandaag.

Iedere zondag is er in deze straat en op Plaza Dorrego een markt van kunst en kitsch, naast de normale antiek winkels die deze straat heeft.

de antiek/kunst en kitsch markt…

Ook staan er overal op staat groepjes mensen Argentijnse muziek te maken. De groepen bestaan vaak uit meerdere violen, meerdere harmonica’s, een cello, een piano en een zanger. Ook werd er op meerdere plaatsen de Tango gedanst.

   
tangodansen en muziek op straat…

Aan het eind van de middag hebben we in Yes Vive gegeten. Het is een zeer druk restaurant. Het eten is ook zeer goed en niet duur. Daarna zijn we via de winkelstraat Florida weer terug gewandeld naar de boot.

Bij aankomst in de entree van de haven staan altijd twee dezelfde bewakers. Gisteravond vroegen ze al wat we gisteren overdag gedaan hadden en hoe we het vonden. Vanochtend adviseerden ze ons naar de bewuste markt te gaan. Toen we vanavond aan kwamen lopen kwamen ze meteen weer naar ons toe om te vragen hoe we het gehad hadden. Dit vinden we toch erg wel leuk en lief!

18 augustus 2007
Vanochtend heb ik eerst wat zomerkleren uitgezocht die opgeborgen konden worden. We hebben nu een elektrisch kacheltje aan boord zodat alles goed droog kan worden voor we het opbergen in vacuxc3xbcm zakken (eerst de vochtigheidsgraad in de boot terug brengen).   
Daarna zijn we Buenos Aires ingewandeld. Eerst langs de toeristen informatie: we wilden graag de Tango op straat zien dansen.Dat was voornamelijk te zien in de wijken San Telmo en La Boca. Dat werd wandelen door de stad. We liepen via Plaza de Mayo door de wijk San Telmo langs het voetbalstadion naar La Boca.

De stad is gegroeid vanaf het bestuurscentrum rond Plaza de Mayo. De wijken San Telmo en La Boca zijn echte volkswijken uit de 18de, 19e en vroeg 20ste eeuw. Het is HET Buenos Aires, dat uitvoerig beschreven en bezongen is. La Boca is een kleurrijke wijk.

Aangekomen in de wijk La Boca zagen we de mensen Tango dansen op een plein met op de achtergrond de kleurrijke huizen.

   
Tango dansen op straat en de kleurrijke huizen…

Hier hebben we zeker twee uur gezeten. Toen de dansers een pauze namen spraken we xc3xa9xc3xa9n van hen aan. Ze vertelde met veel passie over de Tango: Er is een basis Tango met daarnaast vele variaties. De Tango van vroeger is xc3xa9xc3xa9n van die variaties (Tango historica.) Ook zijn er verschillende ritmes in de Tango (langzame en snelle versies). De man moet de vrouw leiden in het dansen en zo weet de vrouw welke passen ze moet doen. De vrouw mag er dan niet te veel over nadenken maar moet zich meer concentreren op wat de manlijke partner wil. Al met al was het een pracht show om te zien, juist dat voeten werk maakt het speciaal.

Vervolgens zijn we de buurt verder doorgewandeld. Veel schilders en kunstenaars stonden hier hun spullen te verkopen. Tijd voor een drankje in een restaurant waar ook de Tango werd gedanst. Hier spraken we een vrouw met dochter uit Peru, zeer gezellig!

Aan het eind van de middag werd het tijd om terug te gaan. Nog even langs de dansers op het plein om nog een halfuur te genieten en dan de bus terug naar de haven. Genoeg indrukken op xc3xa9xc3xa9n dag. Morgen weer een dag…..

17 augustus 2007
We hebben vannacht lekker door gezeild. Met twee reven in het grootzeil liepen we gem. 8 knopen. Het was wel erg druk met de scheepvaart. In mijn wacht had ik twee keer dat er een boot heel dicht bij kwam zonder AIS-radar. Ik riep Paul om dit samen met mij op te lossen. Beide schepen gingen net langs ons heen.

Bij het licht worden van de dag voeren we tussen de pieren van Buenos Aires. Dus 155 mijl in precies 24 uur. We riepen de Yacht Club Argentino op en die maakte de entree open en wees ons een plek aan. Na te hebben ontbeten zijn we naar het havenkantoor gegaan. Hier  konden we pas om 11.00 terecht. Dus even rustig aan om rond 11.00 terug te zijn. We kregen vier formuleren mee. Als eerst moesten we naar de Prefectura werd ons verteld. Aldaar moesten we eerst naar de Immigratie om onze paspoorten in orde te maken en het formulier dat we van het havenkantoor hadden gekregen moest door Immigratie gestempeld worden. Daarna terug naar de Prefectura. Nu stempelden ze het formulier en klaar was het. Inmiddels was het alweer drie uur geworden: de twee autoriteiten liggen niet echt dicht bij elkaar en we doen alles lopend. Als laatste moesten we naar Adouana (customs). Dit  deden we met een taxi omdat dit echt een heel eind uit de richting was. Ook bij de Adouana waren we zo klaar. Rond 18.00 weer terug aan boord.

16 augustus 2007
Vanochtend de exit stempel bij de Prefectura gehaald. Gelukkig vroeg hij niet om de paspoorten, deze hebben geen stempel van Uruguay: we zijn hier dus illegal.
Toen de trossen bijna los waren kwam de man van de Prefectura aanlopen dat we niet mochten uitvaren in verband met te harde wind. Hij overlegde nog even met zijn collega en toen kregen we toch toestemming dat we konden vertrekken. De vissers in de haven mochten niet uitvaren en riepen ons dat nog na! Lennart zwaaide ons uit!

Het waaide ca 18 a 20 knopen met als koers een knik in de schoot en twee reven in het grootzeil liepen we lekker. We varen nu van Piriapolis (Uruguay) naar Buenos aires (Argentinixc3xab) het is ca 140 mijl varen op een rivier delta. Het is er niet diep zodat er kleine korte golven staan.

Ik had gisteren weer heerlijk diep in mijn glaasje gekeken en had daar vanochtend wat spijt van. Gelukkig was het goede wijn en had ik geen hoofdpijn, maar wel snel katterig. Ik bleef lang buiten zitten en rond het middag uur ging het weer goed. Het was een bewolkte koude dag. Er is buiten in het water genoeg te zien. Vele zeehonden/zeeleeuwen en pinguins. Paul was lekker te bed gegaan, lekker warm.
In de middag voeren we langs Montevideo, een grote stad met veel flats zoals we van deze afstand konden zien. Aan het eind kruisten we de vaarweg van Montevideo. Er ging net een tanker naar binnen en er voer er ook xc3xa9xc3xa9n uit. Paul er toch maar even bijgehaald, hij lag net weer.De wind is afgezakt naar 15 a 18 knopen, de reven zijn er uit en we zeilen rustig de nacht in.

15 augustus 2007
Het heeft vannacht hard gewaaid en dat doet het nog steeds. Uitvaren is er vandaag niet bij. 
Eerst zijn we naar het havenkantoor gegaan om te betalen voor twee nachten. Daarna naar de Adouana om de boot in te klaren. Dit was allemaal dichtbij de haven. Eigenlijk moeten we nu nog naar de Immigratie om onze paspoorten te laten stempelen. Maar dit kan alleen verderop bij het  vliegveld PUNTA EL ESTE. Dat doen we maar even niet. Op naar de Prefectura om mijn Capitania dos Portos papieren weer terug te krijgen. Hier gaf ik het papier van de haven met de stempel van de haven en stempel van de Adouana. Ik kreeg mijn papier terug maar zonder het exit stempel. Als we de haven verlaten moeten we terug komen voor dat stempel.

Na dit alles geregeld was zijn we naar onze buurman Lennart met zijn boot Cabo de Hornos gegaan. Lennart komt uit Zweden en heeft als doel Kaap Hoorn te ronden. Dat was zijn jongens droom. Dat heeft hij afgelopen zomer waar gemaakt. We hebben zijn foto’s bekeken en naar de verhalen geluisterd. Rond twee uur zijn we met zijn driexc3xabn wat gaan eten. Uruguay is nog goedkoper dan Brazilixc3xab en ze hebben hier goed eten! Hij heeft ons ook de goede supermarkt laten zien. Daarna hebben we op zijn boot tot laat geborreld. Het was erg gezellig!

14 augustus 2007
Het was verder een rustige nacht, geen maan maar wel sterren. Ook met de boten om ons heen was het vannacht rustiger. Rond 23.00 gingen de reven er weer uit. De wind was afgezwakt naar 8 xc3xa0 10 knopen. Verder hebben we zo de hele nacht halve wind gevaren. In de ochtend kwam de zon op en zagen we Uruguay liggen. Een lage kust met xc3xa9xc3xa9n groot zandstrand en daarachter lage heuvels. We moesten toen nog ca 19 mijl. Paul sliep nog en ik heb ondertussen de boot schoon gemaakt.

Om 10.00 lagen we in de haven Piriapolis. Meteen stond de man van de Prefectura Naval (soort Capitania dos Port) op de steiger. Hij nam de papieren van Capitania dos Portos Brazil mee. Morgen bij vertrek kunnen we die weer ophalen. Daarna gingen we naar het havenkantoor om te vragen of we er met de boot uit het water konden (voor het aanbrengen van een nieuwe antifouling). Terwijl we naar het haven kantoor liepen zagen we verscheidene zeehonden of zeeleeuwen zwemmen. Maar het hoogte punt was een mannetjes zeeleeuw op een steiger. Wat een groot beest! Toen we dichterbij kwamen ging hij rechtop zitten en begon te brullen. Best angstaanjagend! Er zwommen ook pinguins in de haven.

brullende zeeleeuw…

Op het haven kantoor vertelden ze dat ze op dit moment geen plek hebben op de kant. Misschien kunnen we er half september eruit maar dat is niet zeker. We willen nieuwe antifouling aanbrengen.
Toen we buiten kwamen zagen we Peter en Paula van de Pacific Blue (We hebben hen in Niteroi ontmoet). Bij hen aan boord koffie gedronken en bij gekletst. Ze zijn hier al een tijd en gaan morgen naar Nederland. Zij hadden nu een afspraak om met Jean te lunchen. We zijn met hun meegegaan. Jean is een Amerikaanse vrouw die werkt voor de organisatie Seven Sea. Dit houdt in dat ze zeilers de weg wijst en helpt waar ze kan. Ze betaalde zelfs de lunch voor ons allemaal!

Na de lunch heeft ze ons als eerste Piriapolis laten zien. Daarna, als tweede het mooie uitzicht vanaf een heuvel zodat we de omgeving konden zien. Het is een vlak landschap met hier en daar een heuvel. Ook konden we nu mooi de monding zien van Rio de la Plata . Paul van de Rebelio was nog niet te bekennen. Als derde gingen we naar een plek waar veel energie is. Dat is een heuvel met een koeien beeld. Er stroomt daar natuurlijk water en erom heen staan veel bomen: het rook er naar Eucalyptus. Het had een zeer rustgevende uitstraling. Als laatst zijn we naar een kasteel gegaan waar een museum is. Het museum bevat van alles en nog wat. Daarna bracht ze ons terug naar de haven waar we Peter en Paula weer ontmoetten. Met zijn vieren hebben we nog even thee gedronken.

De bedoeling is om morgen door te varen naar  Buenos Aires. Maar aan het eind van de middag waaide het zo hard dat het nog maar de vraag is of we morgen mogen vertrekken. Van de Prefectura mag je boven de windkracht 6 niet uitvaren. Ook is het spannend of we de papieren echt terug krijgen. We zijn niet naar de Immigratie en Custums geweest en dus nog niet volledig ingeklaard. We zien morgen wel verder!

13 augustus 2007
In de nacht werd het alleen maar heftiger. We begonnen gisteravond met ca 16 xc3xa0 20 knopen en dat is  alleen maar toegenomen. In eerste instantie haalden we de fok weg later ook het grootzeil en trokken we de stormfok omhoog. We gingen behoorlijk hard gem. 7 xc3xa0 8 knopen en later op de stormfok gem. 5 xc3xa0 6 knopen.

Het zicht was niet al te goed (geen maan). De golven bouwden zich op naar 2 xc3xa0 3 meter. Grote tankers voeren om ons heen die we nog wel eens moesten oproepen of ze ons wel zagen en soms moesten ze voor ons uitwijken. Wat een fijn ding die AIS-responde! Met een ruime koers liepen we de hele nacht toch lekker. Helaas is het grootzeil gescheurd bij een van de leuvers. Dit is de tweede keer al! Het gebeurde toen we zeil weg haalden met veel wind. Overdag bleek de scheur niet zo groot te zijn zodat Paul deze zelf nog kan maken.

De ochtend was grauw en bewolkt met veel wind die in de loop van de ochtend af nam. We moesten zelfs een uurtje motoren. Door de mindere wind werden de golven ook gelijk minder hoog. Paul zag nog twee zeehonden zwemmen tussen de golven door. We zeilen inmiddels op Uruguayaans wateren. De Braziliaanse vlag mag er af!

Aan het begin van de middag kwam de wind weer terug met ca 10 xc3xa0 12 knopen van achteren. Toen de fok aan de ene kant uitgeboomd en het grootzeil aan de andere kant. Later in de middag moesten we iets hoger op koersen zodat de boom eruit moest. De wind nam weer toe zodat we uiteindelijk weer twee reven in het grootzeil hebben gezet. We gaan nog steeds lekker, nog 80 mijl te gaan!

12 augustus 2007
Vanochtend om 8.00 gingen de trossen los. Eerst maakte Paul van de Rebelion los en daarna volgden wij. We hadden stroom en wind mee naar buiten en liepen door het kanaal 10 knopen over de grond. Na 1 1/2 uur waren we tussen de pieren van Rio Grande Sul.

De oceaan had een aardige deining toen we buiten kwamen. We konden halve wind varen met ca 20 xc3xa0 22 knopen. Al snel zakte de wind en konden de twee reven uit het grootzeil. Het was een heerlijke dag zeilen met een half-windse koers en zon in de kuip. Maar wel koud! Aan het begin van de avond begon het harder te waaien zodat we weer twee reven in het grootzeil deden. Dit zou volgens de weerkaarten ook gebeuren en de wind zou nog meer toenemen. Afwachten maar,we zijn er klaar voor!