de route langs Argentinixc3xab.. .

21 december 2007
De voorspelde 40 knopen zijn uitgebleven maar dat hadden we gisteravond op de laatste grib files (vlak voor het slapen) al  gezien. We hadden vannacht en vanmorgen vroeg gemiddeld 30 a 35 knopen. Als we denken aan depressies die over komen dan denken we aan regen en bewolking: hier niet! Bij een depressie blijft de lucht strak blauw met een zon. De regen is er aan de andere kant van de Andes al uit gevallen vandaar hier ook de droge Pampa’s.

‘s-Ochtends aan boord gebleven. Voor het eerst na lange tijd weer brood gebakken met deeg uit Nederland. Het deeg wilde niet meer rijzen dus werd het een stevig  brood. Maar het smaakte er niet minder goed om! Om tien uur weer "het netje" en nu ging het er om wanneer iedereen weer kon vertrekken. Op dat moment hadden we nog geen idee wanneer wij gingen…

Aan het eind van de ochtend ging de wind liggen en besloten Paul en ik een wandeling te maken. Kano opgeblazen en naar de kant. Een heerlijke wandeling door de droge Pampa’s. De heuvels op, eerst naar een uitzichtpunt waar we over Caleta Horno heen konden kijken en daarna verder naar boven gelopen vanwaar we de zee en de eilanden waar we langs gevaren waren konden zien. Met natuurlijk de baai waar we de eerste nacht geankerd hadden.

 
walvis wervels op het strand….
en op hoogste punt "Giebateau" in steen… wie zou dat aangebracht hebben…

Tijdens de wandeling zagen we meerdere Guanaco (soort lama).

lama’s…

Terug bij de boot heeft Paul het zeil gemaakt en nieuwe weerkaarten en grib-files gedraaid. Lisa kwam bij ons de weerkaarten bekijken en we besloten te vertrekken. De weerkaarten gaven een aantal dagen goede wind voor ons. Dus gezamenlijk de lijnen los; onze buurman maakte ook onze lijnen los zodat wij de kano al konden opbergen. Al met al is het nu een stuk meer werk om voor anker te gaan en weer te vertrekken met al die lijnen. O ja, Lisa vertelde ons nog dat er vanochtend een zeehond achterop onze boot was geklommen, helaas voor hem was het plateau net iets te klein en ging hij er gelukkig snel af.

20 december 2007
Vanochtend haalde Paul de "grib"files met de computer binnen en wat zeiden de gribfiles?!?! Dat we hier morgen veertig knopen konden verwachten. Maar als de gribfiles veertig knopen aangeven tel er dan maar tien bij op, vijftig dus!  Op de weerkaarten zien we inderdaad een grote depressie aankomen.

Vanochtend na het "netje" met Paul en Marietta en Jurg hebben we onze kano voor het eerst opgeblazen en zijn hiermee naar de kant gevaren om alle lijnen te checken en zo nodig wat steviger vast te maken.

onze nieuwe aanwinst: de kano…

Daarna zijn we verder de Caleta Horno in gevaren. Het is een lang gerekte smalle baai en wij liggen om de eerste bocht. Verder op is het te ondiep voor de Giebateau. Maar met de kano was het prachtig varen. Het landschap is hier ruig en kaal met rood gesteente.

   
onze ankerplek in een kaal en ruig landschap…

Terug bij de boot besloten we toch een extra lijn naar de overkant te brengen aan de voorkant mocht het anker gaan krabben. Misschien niet nodig maar voor onze geruststelling zullen we maar zeggen. Terwijl Paul de derde lijn naar de kant bracht kwam er een nieuwsgierig zeehond bij de lijn kijken. Helaas kwam de kano tegen een scherpe punt aan zodat we Paul snel de ketting en lijn om de rots legde en snel naar de boot moest roeien om droog terug te komen. Deze klus was geklaard nu de "kano plakken". Ook zo gebeurd we zagen de lek al snel zitten. Verder is Paul weer bezig geweest met de computer van de buurvrouw (Lisa): het weerkaarten programma wil nog steeds niet werken op haar computer en dat kan Paul niet uitstaan! Ik heb een goed boek dus ben lekker gaan lezen.

19 december 2007
PUNTA SAN ROQUE (45 02.635 s  65 39.265 w)
CALETA HORNO    (45 02.211 s  65 40.991 w)

Gisteravond rond elf uur bereikte we de ingang van Chanal Leones. Op zich was de wind gaan liggen dus vonden we dat we er wel doorheen konden varen/zeilen. In de buurt van het kanaal aldaar begon de wind aan te wakkeren en hebben we voor alle zekerheid twee reven in het grootzeil gezet. Hier ging het alleen mis! Ik dacht dat de goede lijn om de lier zat (was al donker) en gooide de klem open terwijl Paul nog in de kuip stond en de boot nog niet naar de wind was gedraaid. Het zeil ritste naar beneden en al snel had ik de klem weer dicht zodat het zeil niet verder naar beneden viel. Het grootzeil klapperde behoorlijk, snel naar de wind en het rif erin gezet.

Verder gevaren door het smalle kanaal Leon (tussen vaste land en Isla leones). Er stond inderdaad meer wind in het kanaal. We hadden stroom tegen wat inhield dat we soms vier knopen tegen hadden (dit wisten we van tevoren). Met motor bij en wind in de rug gingen we toch aardig snel het kanaal door en waren snel aan de andere kant.

Op zich was de bedoeling geweest in xc3xa9xc3xa9n keer naar Caleta Horno te varen. Maar we wilden dit niet in het donker aanlopen en zijn dus in de buurt voor anker gegaan. Bij het weghalen van het grootzeil klapte er iets tegen mijn tand aan waardoor het opzetstukje van mijn voortand er weer af is. Ook bleek tijdens het weghalen van het zeil dat het zeil boven bij de naad gescheurd was door het klapperen van eerder. BALEN!

Om twaalf uur gingen we naar bed en om vijf uur waren we weer wakker. De wind was gedraaid, we lagen nu lager wal. Het werd weer licht zodat het tijd was om verder te varen naar CALETA HORNO.
Eerst verder de baai in om vervolgens een zeer smalle doorgang te varen. Het is dat we zeker wisten dat we daar doorheen moesten anders hadden we het NOOIT gedaan. Het was laagwater en we zagen sommige rotsen in het water liggen. We konden alles rustig bevaren en waren al snel op de ankerplek.

ankerplek Caleta Horno…

We hebben hier meerdere keren het anker er in moeten gooien voordat het goed hield. Lisa en Horacio met de twee jongen Joska en Ditty (onze buren uit Mar del Plata en Punta Tombo) kwamen net na ons binnen en we liggen nu naast elkaar voor anker. Zij brachten eerst twee lijnen naar de kant en vervolgens heeft Horacio Paul geholpen zodat wij de kano nog niet hoefde op te blazen.

Rond tien uur was er weer een "netje" met Marieta en Paul (zij liggen nu in San Blas) en Jurg en Ali.
De buurvrouw kan nog steeds geen weerkaarten ontvangen en dus heeft Paul haar weer uitgenodigd om er naar te kijken. Helaas is het probleem nog niet opgelost. In de middag zijn we bij hun wat wezen drinken en daarna lekker naar bed!

18 december 2007
Vanochtend hebben we ontbeten in de kuip met een uitzicht op de pinguxc3xafns, dichtbij de boot. Helaas kregen we geen toestemming van de Pefectura om aan land te gaan. Als we het natuurpark in wilden moesten we via de ingang van het natuurgebied  komen. Dit hield in dat we terug moesten varen naar Rawson en van daar met een bus of taxi naar Punta Tombo komen. Dit deden we natuurlijk niet! We waren wel teleurgesteld want met de verrekijker konden we de duizenden pinguxc3xafns zien waggelen over het strand. Wat hadden we daar graag tussen gelopen. Maar begrijpen doen we het wel! Als ze ons toe laten moeten ze andere ook toelaten en dan is het eind zoek in dit mooie natuurgebied.

De wind was inmiddels weer gedraaid zodat we om elf uur het anker ophaalden en verder zuidwaarts zeilden. Het was een prachtige zonnige dag met eerst 12 a 13 knopen wind. Later wakkerde deze wat aan tot 18 a 19 knopen om vervolgens weer terug te zakken naar 8 a 10 knopen. Maar alles met ruime koers!

17 december 2007
BAHIA JANSSEN  (44 02.241 s  65 13.110 w)

overzichtskaartje…

Gisteravond toch nog iets langer op de motor gevaren dan verwacht maar uiteindelijk ging de motor om 19.00 uit en konden we weer zeilen. Rond acht uur kregen we via de SSB contact met Paul en Marietta (Nije Faam) en Jurg en Ali (Duitse kennissen met de boot Sposmoker).

Het eerste deel van de nacht ging lekker. Ruime wind van ca 10 knopen. Daarna draaide de wind en kwam de depressie langs. Dit keer won de depressie het van ons! Gelukkig was het een niet al te sterke depressie. De wind draaide tegen en kwam terug met eerst 25 a 30 knopen en later 30 a 38 knopen. Met twee reven in het grootzeil en stormfok hebben we de rest van de nacht gekruist. Gelukkig zaten we onder de kant zodat we niet echte hoge golven hadden.

In de ochtend kwam de zon tevoorschijn en bleef de wind in eerste instantie. We moesten toen nog 19 mijl en dachten dit snel af te leggen. NIET DUS.. We hadden stroom (ca 2 knopen) en wind tegen. De wind werd vlagerig zodat we de ene keer met stormfok moesten varen en de andere keer met de gewone fok. Een wisseling qua wind sterkte van 15 knopen naar 35 knopen. Hard werken dus: stormfok hijsen, stormfok neer en fok uit, fok weer stukje inrollen…oh nee toch maar helemaal weg en stormfok maar weer omhoog. Zo ging het de hele dag vandaag.

Uiteindelijk kwamen we half vier aan op de plaats van bestemming "PUNTA TOMBO" in Bahia Janssen. Hier wilden we heel graag heen omdat hier een broedplaats is van duizenden MAGELLEAN PINGUxc3x8fNS. Onderweg zagen we al vele pinguxc3xafns en andere vogels maar nu kunnen we ze van dichtbij op de kant bekijken.

de Magellean pinguxc3xafn…

Ook zagen we bij aankomst gelijk al de GUANACO (soort lama’s) lopen. We liggen niet alleen in de baai. Onze buren van Mar del Plata (kennissen uit Nieuw Zeeland) liggen hier ook.

16 december 2007
Het was een mooie nacht met sterren en een heldere hemel. De wind wakkerde gisteravond aan waardoor we twee reven in het grootzeil hebben gezet. De koers was pal voor het lapje zodat we het grootzeil aan de ene kant hadden staan en de fok uitgeboomd aan de ander kant. Zo schoten we lekker op richting het zuiden met een snelheid van 8 a 9 knopen.

Toen het licht werd bleef de wind aanhouden zodat we in 24 uur 165 mijl hadden weg getikt! We waren toen bijna bij de ingang van golf Nuevo. Aan deze baai ligt het plaatsje port Madryn waar we misschien wat kennissen wilden opzoeken: de mensen die we ontmoet hadden toen we met de bus daar waren. Maar op dit moment stond er nog een aardige noorden wind zodat we besloten toch verder te varen naar BAIA JANSSEN z’n 130 mijl verder op. In de middag nam de wind toch wat af zodat we toch even moesten motoren. Op zich was dit niet zo erg; werden de accu’s weer opgeladen!

15 december 2007
Vanmorgen ben ik gestart met mijn Spaanse les en Paul is bezig gegaan met de lier. De lier piepte enorm door het zout en het zand dat er tussen zat. Ondertussen was Paul ook goed aan het opletten of er een motorboot voorbij kwam die ons naar de kant kon brengen. En ja hoor rond half negen kregen we een lift naar de kant om diesel te tanken. Dertig liter hadden we weer nodig! Terug ook weer een lift gekregen. Dit keer is dat wel via de Prefectura geregeld, die personen liepen net langs de motorboten aan de kant. De prefectura moest namelijk toestemming geven aan de vissersboot om ons mee te nemen. We hebben toen ook meteen doorgegeven dat we SAN BLAS gingen verlaten.

Terug aan boord hebben we alles storm vast gemaakt en de lier weer in elkaar gezet. De Prefectura hebben we alsnog opgeroepen dat we gingen vertrekken.

ankerplaats Bahia san Blas…

Rond tien uur ging het anker omhoog en hesen we de zeilen. Er stond veel stroom (gem 5 knopen) mee naar buiten en de wind was tegen. Dus met de motor bij zijn we naar buiten gevaren. Langs de zandbanken, die nu beter te zien waren dan op de heenweg! Grote brekers aan beide kanten (beide kanten zandbanken) waar we tussen door voeren.

Om kwart voor twaalf hadden we het ondiepe stuk met de zandbanken achter ons gelaten en konden we aan de wind iets zuidelijker gaan varen. Nog niet de koers die we moesten varen. Maar we konden gelukkig zeilen met ca 10 a 12 knopen wind en golven vanuit het zuiden. Op zich waren de golven nog best hoog door de depressie die gisteren langs is gekomen maar de Giebateau danst er heerlijk overheen.

Halverwege de middag konden we overstag richting het zuiden. Eerst aan de wind en later halve wind koersten we naar het zuiden. Waar we naar toe willen weten we nog niet! We doen weer een wedstrijd wie er sneller is, wij of een volgende depressie. We zien de nieuwe depressie alweer aankomen vanuit de Pacific. De dichtbij zijnde plek om te schuilen is ca 140 mijl hier vandaan.

14 december 2007
SCHENKER WATERMAKER………………………..Even extra aandacht voor onze watermaker. We krijgen van andere vertrekkers nog wel eens de vraag hoe onze watermaker bevalt. We hebben er vanaf het begin GEEN goede ervaring mee. De leverancier uit Nederland heeft de watermaker in Nederland gecontroleerd of deze goed was ingebouwd en of de watermaker goed werkte. Beide zijn goed bevonden. Maar helaas na ons vertrek kregen meteen problemen. Na veel contact te hebben gehad met de leverancier die ons toen nog wxc3xa9l welwillend was bleven we problemen houden. Nadat we de nieuwe onderdelen hadden vervangen bleef het probleem bestaan. We lieten dit onze leverancier weten. Weer hadden we (volgens de leverancier) nieuwe onderdelen nodig. Eerst maar eens een offerte aangevraagd…… NOOIT MEER ANTWOORD GEKREGEN! Wat is dit voor leverancier (Rob Wink)….!

Zie voor vervolg WATERMAKER: 8 maart 2008 (hoofdstuk Falkland eilanden 3)

THE ROARING FORTIES…….. Ze doen vandaag hun naam eer aan. JA we liggen verwaaid en hoe!! Dertig tot veertig knopen wind met stroom van twee tot drie knopen (getijde). Het begon vannacht al zodat Paul er een paar keer uit is geweest om alles te controleren. Ik sliep zoals gewoonlijk lekker door. Overdag scheen de zon en gierde de wind door de verstaging. We zijn vandaag aan boord gebleven en hebben boekje gelezen en Spaans geleerd. Ook hadden we meerder keren contact (via de marifoon) met onze Onze Duitse kennissen (ALI en JURG). En natuurlijk ging het gesprek onder andere over het weer. Vanaf nu wordt het een kat en muis spelletje. Goed de weerkaarten in de gaten houden!

13 december 2007
BAHIA SAN BLAS (40 32.781 S  62 14.294 w)
Gisteravond kwam de wind gelukkig weer op zetten en konden we weer zeilen. Het was ruime wind en begon met een knoop of 15 a 16 zodat we lekker snel op schoten. De wind wakkerde aan tot 20 a 25 knopen en dus reefden we het grootzeil en bracht Paul de stormfok alvast naar voren (voor het geval we deze nodig hadden). De wind draaide in de nacht van ruim naar een knik in de schoot maar we bleven hard gaan. Dit moest ook wel want we hadden een wedstrijd met een depressie wie het eerst in San Blas aan kwam. De depressie kwam uit het zuidwesten en wij kwamen uit het noordoosten. Dit keer hebben wij het gewonnen!

In de ochtend moesten we nog ca 31 mijl, het was een zonnig met een goede wind. Rond elf uur begonnen we aan de aanloop van San Blas. Eerst tussen twee zandbanken door en daarna nog een stuk de geul in. Een onbekende aanloop  blijft toch altijd even spannend. Zeker als het om zandbanken gaat die nog wel eens verplaatsen!
Toen we in San Blas aankwamen zagen we onze Duitse kennissen van de catamaran. Zij waren tegelijk met ons vertrokken uit Mar del Plata en zijn hier ook gaan schuilen.

Jurg kwam met hun dingy naar ons toe om te vertellen dat zij rond 15.30 onder begeleiding van de prefectura naar de lagune San Blas gingen. Dat vonden we wel een goed idee. Eerst kwam de prefectura met vijf man sterk bij ons aan boord voor de papieren. Het was geen probleem dat we uitgeklaard hadden en hier toch kwamen schuilen.
Exc3xa9n van de mannen van de prefectura bleef bij ons aan boord om ons te assisteren naar de lagune. In konvooi naar de lagune (de Duitsers voorop met hun catamaran,daarna wij en er achter ons een Fransman). De catamaran had geen probleem; die steekt niet zo diep. Bij de ingang liepen wij vast. Nog eens proberen: weer vast. De Fransman liep ook vast maar had een op haalbare kiel dus ook die kon na een tijdje doorvaren. De prefectura hield vol dat de Fransman ook twee meter stak dus dat wij ook verder konden varen. HOE, welke route? wisten ze zelf ook niet……

Uiteindelijk riep Paul zelf de Fransman op om te horen dat hij xc3xa9xc3xa9n meter stak. De maat was voor ons vol en wij zijn gelijk terug gevaren naar de plek waar we vandaag kwamen. Al met al drie uur later lagen we weer voor anker bij het plaatsje SAN BLAS. Nu lekker onderuit met een boek. De wind is al gedraaid naar het zuiden (vroeger dan de weerkaarten vermelden) Nu alleen nog wachten op de HARDE wind!

12 december 2007
Gisteravond werd de wind steeds minder en moesten we de motor bijzetten om vooruit te komen. De nacht was rustig met veel  motoren en weinig zeilen. Het was een heldere nacht met sterren en een kleine maan.

In mijn eerste wacht had ik dolfijnen langs de boot. Ik zag dan groene fluorescerende strepen naar de boot komen en onder/langs de boot weg schieten. Ik hoorde ze ook ademen als ze boven water kwamen. Omdat het donker was kon ik het type dolfijn niet zien. De rest van de nacht verliep rustig met hier en daar een vissersboot.

Rond drie uur was het mijn wacht weer en rond vier uur zag ik het licht worden met een mooie zonsopgang. Gelukkig konden we toen weer zeilen, met een knik in de schoot liepen we lekker!
We gebruiken nu de weerkaarten van Chili en van Brazilixc3xab wat inhoud dat Paul druk bezig is met het binnen halen van de verschillende kaarten. De Chileense kaarten worden om 8.15 en om 19.00 binnengehaald. De kaarten van Rio (Brazilixc3xab) om 13.30. De kaarten worden via een fax-methode binnengehaald (SSB geluidssignaal). Daarnaast de grib-files via Sailmail. Deze worden door Paul soms vaker per dag aangevraagd omdat het weer hier erg wisselt.

Aan het eind van de ochtend was de wind weer zo verzwakt dat de motor bij gezet moest worden. Zoals het er nu uit ziet moeten we voor vrijdag een schuilplaats gevonden hebben. Dan komt er hier een depressie lang en krijgen we harde wind uit het zuiden: we moeten nog 119 mijl voor de eerste beste schuilplaats BAHIA SAN BLAS  (wordt vervolgd).

Verder was het vandaag een zeer relaxte dag, boekje lezen, beetje slapen, beetje eten, vogels kijken. We hebben vandaag sterns, verschillende albatrossen en pinguxc3xafns gezien. Het wordt al drukker in, op en boven het water met dieren…….

11 december 2007
YES WE ZIJN VERTROKKEN!
Gisteravond bij het binnenkomen van de laatste weerkaarten was het zeker, we gaan morgen en het liefst al in de ochtend! Dus vanochtend om zes uur op, mijn ouders gebeld dat we weer verder gingen en dus voorlopig geen skype meer hebben. Snel het voorzeil omhoog gehesen en ingerold. Alles alvast wat opgeruimd binnen en om half acht naar de Prefectura en de Immigratie. Hier gaven we op dat we in xc3xa9xc3xa9n keer naar Puerto Williams wilden zeilen. Hij vroeg het voor alle zekerheid nog twee keer aan ons en we vertelde dat we in tijdgebrek zitten (hum…). We hadden gehoord dat als het slecht weer wordt je mag schuilen bij de kust. We mogen alleen geen plaatsen meer aandoen. Het enige wat jammer is, is dat we niet meer naar Port Madryn kunnen met de boot. Maar ja we zien wel wat wel en niet kan!?!?
We willen in ieder geval naar de Falkland-eilanden (als het weer het toe laat) en daar moesten we voor in ieder geval voor uitklaren. Argentinixc3xab vind nog steeds dat de Falkland-eilanden bij Argentinixc3xab horen terwijl die eigenlijk bij Engeland horen. Om verdere problemen te voorkomen was ons aangeraden uit te klaren in Argentinixc3xab en als we terug komen van de Falkland-eilanden eerst Chili aan te doen.

Nadat we dit gedaan hadden ben ik brood, vlees, groente en fruit (dit alles vers) gaan kopen. Paul is naar de boot gegaan om water te tanken en de gasfles op te halen. Op de terugweg kwam hij mij met de boodschappen tegen en zijn we  samen naar de boot gelopen. Ik binnen alles opruimen en Paul buiten de windvaan en de stormfok klaar gemaakt. We waren tegelijk klaar en om tien uur konden de trossen los…joepie….

Marietta en Paul kwamen voor vertrek nog even langs om gedag te zeggen. Marietta liep daarna door tot de ingang van de haven. Hier zwaaide ze ons uit en gooide nog een lekkere zak Braziliaanse snoepjes voor onderweg. Bedankt Marietta en Paul we zullen er van genieten!

Het was een mooi begin. De eerste twee uur waren erg rustig en moesten we motoren. Hierdoor kon ik alvast macaroni maken voor morgen en alles binnen nog iets beter opruimen (stormvast maken). Paul was ondertussen aan het navigeren en opletten. Rond twaalf uur kon de motor uit en konden we zeilen. Eerst met vol grootzeil maar de wind wakkerde al spoedig aan zodat we rond twee uur met twee riffen in het grootzeil verder voeren. Het is een prachtige zonnige dag dus hebben tot nu toe een prachtige tocht: nu kijken wat de nacht ons brengt!

10 december 2007
Vanochtend een flinke wandeling gemaakt samen met Paul. Eerst de gasfles weggebracht om te laten vullen en daarna verder gelopen om bij een tankstation kerosine (lampenolie) te kopen. Ja, echt uit de tank. Terug zijn we met een taxi gegaan. Al die flessen en tanks vol! Waar moet het allemaal blijven? De boot is nu echt afgeladen!

Vervolgens ben ik even vlees voor vanmiddag gaan halen. Toen ik terug kwam waren Paul en Paul alweer gezellig aan de babbel. Even met Marietta geskyped dat (haar) Paul bij ons zat en of ze ook zin had in een drankje. Zij kwam en we hebben gezellig zitten kletsen.

Ze waren net weg toen de buurvrouw (Nieuw Zeelander) langs kwam met haar computer. De weerkaarten binnen halen lukte nog steeds niet en of Paul haar nog een keer wilde helpen. Ook daar zaten we tijdens de weerkaarten binnen halen gezellig mee te praten.

Na het eten zijn  Paul en Paul weer langs de touwen man gegaan. Ik ben weer met mijn Spaans aan de gang gegaan. Rond zes uur was het borrel tijd op de Nije Faam met Paul en Marietta. Nee, we zijn nog lang niet uitgepraat en het blijft gezellig!

9 december 2007
Ik ben vandaag met Marietta naar de Carrefour gegaan. Eerst naar een Carrefour in het centrum maar deze was erg klein dus zijn we met de taxi naar een andere Carrefour gegaan. Deze ligt op de weg naar het vliegveld. Dit was inderdaad een zeer grote Carrefour. Aangezien ik al mijn boodschappen al had gedaan hoefde ik alleen maar rond te kijken en wat extra lekkere dingen te kopen die bij de Torledo (supermarkt waar ik boodschappen had gedaan) niet te krijgen waren. Rond twee uur waren we weer terug bij de boot. Ik met twee tassen Marietta met drie winkelwagens vol! Aan boord had Paul weer wat klussen gedaan. Zo had hij de plank bij het stuurwiel vast gemaakt. xc3x89xc3xa9n van de bakskisten waterdicht gemaakt (kwam af en toe wat water naar binnen). En zo nog wat klusjes. Verder de dag rustig aan gedaan, lekker onderuit met een boek.

8 december 2007
Het waaide vanochtend hard in de haven: gemiddeld vijfendertig knopen met een max van veertig knopen.  Ik was Spaans aan het leren en daarna ben ik de kerstversiering gaan ophangen. Nu Paul er toch niet is kan hij ook geen commentaar leveren. Paul was met Paul weg om boot spullen te kijken. Toen hij terug kwam kreeg ik natuurlijk het nodige commentaar (hihi). Gelukkig had ik alleen de kerstversiering opgehangen die onder het zeilen kunnen blijven hangen zodat ik niets weg hoefde te halen…. ‘s-Middags zijn Paul en ik langs de zee naar het centrum gewandeld. Een  lekkere stevige wandeling. In het centrum nog wat winkels bekeken om daarna met de bus terug te gaan.

 
een wandeling langs de zee naar het centrum met tango op het centrale plein…

‘s-Avonds zijn we met Paul en Marietta uit eten geweest in de haven. Heerlijke LOMBO (biefstuk) gegeten voor weinig geld!

7 december 2007
Vanmorgen heb ik weer aan de Spaanse les gewerkt terwijl Paul met de buurman zat te praten. Onze buurman is een Argentijn uit Buenos Aires en is gisteren weer teruggekomen op zijn boot.

Na twee uur kwam Paul terug met de mededeling dat we waarschijnlijk een Bruce-anker konden overkopen van de buurman. Die moest alleen even regelen dat xc3xa9xc3xa9n van zijn vrienden een nieuw anker voor hxc3xa8m kocht en dat mee zou brengen naar zijn boot als hij in Punta del Esta (Uruguay) lag. Het anker wat wij van hem kunnen overnemen is ook nieuw, nooit gebruikt voor 290 pesos (………euro).

Ook had Paul nieuws dat we ons konden laten "monitoren" door de Prefectura in Argentinixc3xab. Dit betekent dat als je langs de Argentijnse kust vaart, de Prefectura je in de gaten houdt. Je hebt dan om de zoveel uur contact met elkaar. Dit doen we voorlopig niet maar wie weet?????????

Nadat ik klaar was met Spaanse les zijn we naar de Adouana gelopen om de papieren op te halen. En ja hoor de papieren lagen klaar. De boot mag nu acht maanden in Argentinixc3xab blijven terwijl wij er  twee keer drie maanden mogen blijven.

Terug bij de boot eerst warm gegeten. We eten tegenwoordig ‘s middags warm: dat bevalt beter. Na het eten is Paul de mast ingeklommen om alles na te kijken. In eerst instantie heeft hij de windvaan nagekeken. Maar helaas hebben we deze nog steeds niet goed gekregen. Verder zag alles er goed uit.
Paul is vervolgens in de bakskist geklommen om nog wat klusjes te doen en heeft het nieuwe anker daar opgeborgen. Ik was ondertussen nog even met mijn ouders aan het skypen. Later kwam Paul er ook bij.

Het gaat aardig kriebelen om weer verder te gaan maar helaas laat het weer dit niet toe. Hopelijk kunnen we begin volgende week verder. We zijn alvast naar de supermarkt gegaan voor (waarschijnlijk) de laatste boodschappen. Nu hebben we alle zuivelproducten en beleg gekocht met natuurlijk nog wat extra Cola en chips (waar ik nog plek voor gevonden had). We hoeven nu alleen nog maar de verse spullen te halen bij de slager en groenteboer. Bij de boot heb ik alles ingepakt en Paul was natuurlijk weer in gesprek met jan en alleman op de steiger. Gelukkig maar, nu kon hij ook niet zien wat er precies allemaal in de boot ging en waar het gebleven is. (hihi).

foto’s toegevoegd vanaf 1 december (Rob)

6 december 2007
Het waaide hard vanochtend in de haven. Mijn maag had het er erg moeilijk mee, nee niet zeeziek, iets anders we weten nog niet wat…..

Paul was ‘s ochtends al weer druk in de weer met zijn harpen en lijnen. Ik deed het wat rustig aan met mijn Spaanse les. Een van de vertrekkers sprak Paul aan en vertelde dat hij een Danfort-anker van 20 kilo had gezien in de buurt. Gelijk gaan kijken in de winkel maar het was geen echte Danfort. Dus hebben we het anker niet gekocht.

Mijn maag bleef vandaag van streek dus heb ik het de rest van de dag rustig aan gedaan. Paul is druk bezig geweest met het splitsen van de lijnen.

nieuwe ankerlijn nu voorzien van een oogsplit….

5 december 2007
‘s-Ochtends ben ik aan de Spaanse les begonnen en heeft Paul de weerberichten bekeken. Daarna is hij bezig geweest netten te spannen onder de vloer delen zodat de blikken eten (die onder de vloer delen liggen) in de netten blijven hangen mochten we rond gaan. Hij had te weinig schroeven dus op naar de winkelstraat om harpen en schroeven te kopen. Ik moest nog even wat eten halen en Paul wilde nog even in een andere winkel kijken. Toen ik uit de supermarkt kwam zag in geen Paul. Dus liep ik naar de bewuste winkel in de veronderstelling dat hij daar al lang weg zou zijn. Maar nee hoor. Het meisje achter de toonbank wilde graag Engels oefenen. Dus waren ze druk aan het praten in het Engels. Zij had morgen een Engels examen dus het kwam haar goed uit dat ze kon oefenen met Paul. Die dit natuurlijk niet erg vond (hihi).

Na een tijdje toch terug naar de boot gelopen om te eten. Paul is verder gegaan met zijn netten spannen onder de vloer en ik ben met verschillende vrienden gaan skypen. Ondertussen kon Paul gewoon mee praten.

het voedsel keurig "genet" onder de vloer…

Rond zes uur werd het tijd om naar Marietta en Paul van de Nije  Faam te gaan (www.nije-faam.nl). We gingen met zijn vieren Sinterklaas vieren. De pakjes die we van de Sint gekregen hadden voor Marietta en Paul (Sint had dit verkeerd bezorgd) in een zak meegenomen en wat bleek onze zak had de Sint  achter gelaten op de Nije faam. DOMME SINT… De Sint was alleen voor ons wat creatiever geweest want bij onze pakjes zaten gedichtjes en bij die van Paul en Marietta helaas niet. Het was een gezellige avond met kruidkoek, speculaas, helaas geen pepernoten maar wel bitterkoekjes, noten en gehaktballen…

Nu had ik vanmiddag met mijn ouders geskyped en we hadden het er net over gehad dat we de rookworsten die ik in Nederland had gekocht niet mee had genomen naar Uruguay. Deze hadden zij  vandaag opgegeten. Maar wat schets mijn verbazing (de Sint weet ook  alles!) krijg ik een rookworst cadeau…….  JOEPIE toch een rookworst bij de zuurkool, bedankt Sint….. Paul kreeg een mooi pisflesje voor als hij onder het zeilen moet plassen. Dan maakte hij de wc niet zo vies (hihi). Tot de late uurtjes bleef het gezellig maar helaas kreeg de slaap de overhand en zijn we uiteindelijk toch maar naar huis gegaan.

   
Sinterklaasviering: verbaasde gezichten en de cadeaus…

dinsdag 4 december
Het regende vanochtend dus hebben we rustig aan gedaan. Mijn ouders waren net terug van vakantie en we hebben lang met hun via Skype bijgepraat. Rond elf uur klaarde het op zodat we naar de touwen-man zijn gewandeld. Hij had nu inderdaad de goede lijn voor ons dus nu hebben we 160 meter drijvende lijn van 14 mm dikte (breeksterkte 4 ton) voor ca 55 euro en 100 meter nylonlijn van 18 mm dikte (breeksterkte 7 ton) voor 245 euro.

Toen we daar mee klaar waren zijn we verder gelopen naar de "adouana" om onze papieren op te halen. Onderweg kwamen we Marietta en Paul tegen en we spraken af ergens wat te gaan eten. Bij de adouana aangekomen bleken de papieren er nog niet te zijn dus moeten we morgen terug komen: geen probleem. Met Marietta en Paul eerst lekker gegeten bij een restaurant waar je zo veel mocht eten voor xc3xa9xc3xa9n vaste prijs. Daar hebben we zeker twee uur rustig en lekker gegeten. Daarna zijn we het plaatsje nog even ingelopen.

Bij de ingang van onze haven kwamen we andere vertrekkers tegen die wij al in Riachuelo hadden ontmoet zodat we met z’n allen bij de ingang bleven praten. Terug aan boord ben ik met mijn Spaans aan de gang gegaan en Paul met de lijnen die net afgeleverd werden aan boord. De drijflijn was zo weg geborgen: achter bij ons reddingsvlot. De tweede (nylon)lijn heeft Paul uitgerold: het bleek geen honderd meter te zijn maar honderddertig meter! Paul heeft deze lijn in tweexc3xabn gesneden. Vijftig meter om vast te maken aan de ketting van ons voor anker en 80 meter voor ons tweede anker. Beide ankers hebben nu totaal ca 100 meter ketting met lijn.

de nieuwe ankerlijn…

3 december 2007
Eerst weer volop aan de Spaanse les. Rond tien uur hadden we weer SSB-contact met Paul en Marietta van de Nije Faam. We werden uitgenodigd voor een kopje koffie. Dus vroegen we hoe laat ze dachten aan te komen in de haven. Wat bleek: ze lagen er al! Dat is snel! Wij hadden gisteren uitgerekend dat ze ongeveer elf uur zouden aankomen in de haven. Dus dadelijk er naar toe en daar hebben we gezellig koffie gedronken.

Daarna werd het tijd om weer dingen te regelen. Als eerst naar een kano-verkoper om een mooie prijs af te spreken voor een opblaaskano met twee peddels (die je in elkaar kunt schuiven). Die zijn we later op de dag gaan halen. Daarna naar de "touwen"-man om lijnen te regelen. De drijvende lijn die we wilden hebben had hij en daarvoor werd een mooie prijs afgesproken. Helaas had hij de nylonlijn niet op voorraad dus moesten we ‘s middags terug komen.

We zijn verder gelopen naar het stadje voor nog wat boodschappen. Op de terugweg hebben we de Sevylor kano (knal geel) met de twee uitneembare peddels gekocht (vier losse peddels die we aan elkaar kunnen koppelen). We hebben nu dus toch een kano!

Bij de boot hebben we gegeten en even in een boekje gelezen. Daarna weer terug naar de touwen-man. De lijn die hij nu voor ons had was niet wat we wilden. Die was niet strak genoeg gebonden en dat betekent snellere slijtage. Morgen zou hij weer andere lijn hebben die wel aan onze eisen voldoet. 
Dus morgen maar weer terug.

Terug bij de boot was het inmiddels borreltijd geworden (vier uur). Marietta en Paul kwamen langs. We hebben weer gezellig zitten kletsen.

2 december 2007
Vanochtend was Paul eerder uit bed dan ik om achter de computer het weer te bekijken en allerlei informatie op te zoeken via internet. Toen ik uit bed kwam hebben we eest ontbeten. Daarna ben ik Spaans gaan leren en heeft Paul benzine gehaald voor de generator. We hebben nu 20 liter benzine bij ons. Aangezien de generator 2 1/2 liter in acht uur gebruikt kunnen we weer een tijd voort. Paul had het voorzeil vanochtend vroeg uitgerold om te laten drogen zodat we deze er nu af konden halen.  De zeilmaker heeft ons (winter)voorzeil inmiddels gemaakt en zodat Paul deze kon ophalen. De achterhut is nu geen schuur meer maar klaar voor gebuik naar het zuiden: ons bed voor onderweg op zee ligt er weer in JOEPIE!. De afgelopen twee tochten (Riachuela naar Piriapolis en  van Piriapolis naar Mar del Plata) hebben we op de bank geslapen. Dit ging goed maar nu de achterhut weer netjes is ook wel weer fijn!

In de middag is Paul bezig geweest met het zoeken naar een extra anker voor in het zuiden. Ik ben met een boek op de bank gaan lezen. Daarna zijn we samen even de twee havens hier bekeken. Eerst door de haven naast ons (duurdere haven), waar een heel privxc3xa9 strand aan vastzit. Verder bleek deze haven tennisbanen, zwembad en een restaurant te hebben. Binnen in het restaurant zaten oudere mensen te kaarten. Vervolgens zijn we door onze eigen haven gewandeld. Dit is xc3xa9xc3xa9n lange steiger. Hier liggen veel vertrekkers naar het zuiden. Aan de overkant van onze haven is nog een andere haven maar deze is meer voor motorboten. Er zijn inmiddels twee boten (xc3xa9xc3xa9n Engelse en xc3xa9xc3xa9n Franse boot) vertrokken naar het zuiden. Op zich is het goed weer om te vertrekken maar wij zijn  nog niet helemaal klaar. Moeten nog wat spullen halen. Wat we moeten halen volgt nog……

1 december 2007
Vanochtend was ik om vijf uur wakker en ben maar weer eten gaan wecken. Ik had gisteren al macaroni saus geweckt met gehakt en groente en vanochtend heb ik van een deel van het rundvlees Rendang (Indonesisch) gemaakt en van een ander deel, rundvlees, groente met lombok kruiden (Braziliaans). Hiermee ben zo’n vier uur bezig geweest. Paul was inmiddels achter de computer gaan zitten om eerst de weerberichten te bekijken en daarna met Marietta en Paul te skypen. Zij verlaten vandaag Piriapolis en komen deze kant op.

Rond 9.00 zijn we met de bus naar het centrum gegaan. Uitgestapt bij het casino vandaar eerst over de boulevard langs het strand gelopen. Het was een prachtige dag en er lagen heel wat mensen op het strand.

 
een prachtige boom in bloei…

Vervolgens zijn we door de winkelstraat gelopen richting Plaza san Martin waar de kathedraal De San Pedro staat. Op zich is het een niet z’n mooie kathedraal van buiten maar van binnen zijn er wel prachtige gebrandschilderde ramen!

de kathedraal De San Pedro…

Via dezelfde winkelstraat weer terug gewandeld. Nog even in een broodjeszaak lekkere broodjes genuttigd. Ze hebben hier heerlijke gevulde croissantjes en andere kleine zoete broodjes.

hoeft geen toelichting…

Terug met de bus zag ik op een ergens Torledo staan. Ik dacht dat dit de supermarkt was die we moesten hebben, niet dus… Eerst maar even in de winkel gevraagd om daarna via eerst een zeer luxe wijk bij de juiste Torledo supermarkt te komen. Hier heb ik de grote inkopen "voor het zuiden" gedaan. Op zich had ik het meeste al aan boord maar toch waren het weer bijna drie winkelwagens vol!

de inkopen … een hoog Cola-gehalte…

Met de taxi terug naar de haven en alles ingeladen. En wat blijkt er kan nog meer bij (hihi). Na alles opgeruimd te hebben heb ik nog twee kip gerechten geweckt. Kip-ketjap (Indonesisch) en kip met groente waar ik nog van alles van kan maken. Terwijl ik aan het wecken was stond Paul eerst op de steiger met mensen te praten die wij al kenden uit Uruguay en later heeft hij met Marietta gesproken nu via de SSB-zender.

30 november 2007
Vanochtend ben ik eerst druk bezig geweest met mijn Spaanse cursus. Paul was ondertussen dingen aan het regelen met Quantum Nederland voor de leuvers van het grootzeil. Rond 11.00 werd het tijd om naar de bank te gaan om de rekening voor de health dokter te betalen en cash geld te halen. Daarna door gelopen naar de winkel die onze gasfles zou vullen. Deze was inmiddels gevuld zodat we de fles konden meenemen. Op naar de health dokter en de customs. Bij allebei waren we zo klaar.

Terug bij de boot ben ik de voorraad eten anders gaan indelen. Het eerste krat met eten kon onder xc3xa9xc3xa9n van de vlonders waardoor ik een krat vrij heb voor de nieuwe voorraad die we nog moeten halen. Paul was ondertussen bezig met de voorraad diesel. Er was een man van het Shell-station gekomen en had alle tanks die gevuld moesten worden meegenomen. Hij had voor ons nog extra tanks die we even konden lenen. Al met al zijn de dieseltanks weer vol (120 liter) en nog 100 liter extra in jerrycans. Dit is alvast klaar voor het zuiden! De zeilmaker kwam ondertussen ook langs en wilde het voorzeil waar een scheur in zit wel maken voor 50 dollar.

Rond vijf uur ben ik naar een overdekte markt gegaan waar vlees, groente en zuivelproducten verkocht werden bij verschillende kraampjes. Hier heb ik groente en vlees gekocht om weer in glazen potten te wecken. Terug bij de boot ben ik gelijk begonnen om Italiaanse saus (gehakt met groente en tomatensaus met Italiaanse specerijen) te wecken. ‘s-Avonds nog geskyped met mensen uit Nederland. Ook met de Nije Faam hebben we contact gehad via skype en via de ssb zender (helaas met veel ruis) maar we hadden contact een vooruitgang met gisteren toen hoorden we elkaar niet!

29 november 2007
Gisteravond nog even contact gehad met Jeroen van de Netjer (zij liggen nu in Trinidad). We wilden ook Marietta en Paul van de Nije Faam spreken maar dit lukte niet. Gek genoeg hoorde Jeroen ons alle twee wel heel duidelijk.

Aan het eind van de avond kwam er mist op zetten zodat we vannacht niet buiten hoefden te zitten. In de wachtjes zaten we nu achter de kaartentafel en om het haf uur keken we op ons radarscherm. De gehele nacht hebben we maar xc3xa9xc3xa9n vissersboot in de buurt gehad. Ook deze nacht hield de wind het voor gezien en moesten we een groot deel motoren.

In de ochtend was er nog steeds een dikke mist maar deze trok later op. Nu zagen we kleine albatrossen vliegen en een enkele pinguxc3xafn in het water. We zagen het land al naast ons.
Rond 11.00 uur meerden we af aan de steiger van yachtclub  Argentino. Net afgemeerd zijn we gelijk naar de Immigratie en prefectura gegaan.  Dit omdat de immigratie alleen op dinsdagochtend en donderdag ochtend gratis is. Op zich was dit zo gebeurd. Daarna moesten we naar de health-arts. Toen we daar aan kwamen moesten we eerst 50 pesos over maken via de bank. Het was al xc3xa9xc3xa9n uur dus de bank ging weer om drie uur open maar dan was de arts gesloten. Morgen dus maar terugkomen. Aan de overkant was de customs dus gelijk daar naar toe gelopen. Zij konden niets voor ons doen want zij hadden het bewijs van de health-arts nodig dat we gezond zijn!

Terug naar de boot om alles op te ruimen en wat te eten. Paul keek gelijk of we internet hadden en ja hoor we hadden internet. Eerst naar de bank om het geld voor de health-arts te betalen. Bleek de bank net dicht te zijn. Dat de bank dus om drie uur pas open ging klopte niet…. Morgen maar weer…
Gasfles weg gebracht naar een winkel om te laten vullen. Deze kunnen we morgen weer ophalen. Terug bij de boot met een aantal mensen geskyped.

28 november 2007
Gisteravond via de SSB-zender nog even contact gehad met Paul en Marietta van de Nije Faam.
Vannacht een rustige nacht gehad. Een mooie heldere nacht met vele sterren en een bijna volle maan. Er waren weinig boten te zien dus hebben wij buiten in de kuip heerlijk een boekje kunnen lezen.
Overdag bleef het ook rustig. De wind liet het in de loop van de ochtend voor gezien zodat de motor aan moest om vooruit te komen. De stuurautomaat werkt goed alleen werkt het windgedeelte nog steeds niet goed. Nadat Paul wat elektrische draden had nagekeken bleef het windgedeelte niet werken. Opnieuw kalibreren door rondjes te draaien met de boot hielp ook niet. In Mar del Plata maar verder kijken. Aan het eind van de middag kwam er weer wat wind zodat we konden zeilen. We gaan nu de nacht weer in en moeten nog 84 mijl.

27 november 2007
YES, WE ZIJN VERTROKKEN RICHTING MAR DEL PLATA!
Vanochtend als eerste naar de haven om te betalen daarna naar de prefectura om uit te klaren. Dit ging allemaal heel snel. Onderweg naar het busstation even een internetcafxc3xa9 in gegaan om de laatste foto’s van Uruguay te versturen.

De bus richting Punta Del Este genomen en bij het vliegveld uitgestapt. Daar zochten we iemand van de immigratie en deze kwam al zeer snel. De paspoorten waren binnen tien minuten gestempeld en konden we weer met de bus weer terug. Al met al waren we om acht uur begonnen en om elf uur was alles geregeld!

Terug in Piriapolis het laatste Uruguayse geld uit gegeven aan boodschappen. Langs de Nije Faam gelopen om afscheid te nemen. Waarschijnlijk zien we hun later weer in Mar Del Plata. Terug bij de boot stormfok aangeslagen. Deze hangt nu kant en klaar naast de verstaging. Paul hoeft hem alleen naar voren te brengen en aan te slaan (mocht dit nodig zijn). Ik binnen alles zeevast gezet. Als laatst afscheid genomen van Leonard die ons hielp met losgooien. Marietta en Paul zwaaiden ons uit vanaf de pier. Erg leuk! Het was prachtig weer, zonnetje en 12 tot 15 knopen wind. Met een knik in de schoot liep de Giebateau weer heerlijk!