Foto’s en kaarten in de tekst zijn te vergroten door erop te klikken

            
de Falkland eilanden… 

de verschillende pinguxc3xafns op de Falkland op een rijtje…

28 maart 2008

STAATS EILAND 51 52.912 s  61 10 188 w
Vanochtend ben ik druk bezig geweest met het klaarmaken van het eten voor onderweg. Brood bakken, pasta, salade met tonijn en een ei salade. Paul was ondertussen druk bezig met het interpreteren van de grib files, boyweather en de Chileense  weerkaart. Daarna zijn we naar de kant gegaan om over het eiland te wandelen. Er moeten hier veel rendieren lopen. De Fransman die hier woont heeft een aantal rendieren vanaf South George per motorboot naar zijn eiland gebracht. Hier hebben ze zich voortgeplant en zijn er een aantal overgezwommen naar Wenddel eiland. Daar zijn dus nu ook rendieren. Helaas hebben we er geen kunnen spotten. Wel een vos, ook leuk.

geen rendieren gezien… wel geweien…

De mensen die hier wonen charteren veel met hun zeilboten naar Antarctica en South George dus vonden we het wel jammer dat ze er niet waren.

Bij terugkomst hebben we weer een weerkaart gedraaid en het ziet er echt naar uit dat we morgen kunnen vertrekken. In de middag hebben we ons anker opgehaald en er gebeurde een wonder, er zat GEEN kelp aan. Niet met de sikkel die stengels van onze ankerketting en ons anker afhakken. We zijn tussen Governor eiland en Wendell eiland door gevaren naar Staats eiland. Nee, niet Staten eiland maar Staats eiland 6 mijl verderop. We zagen vele Guanaco’s (soort lama’s) rondwandelen over het eiland. Het is het enige eiland op de Falkland waar deze dieren lopen.

Guanaco’s (soort lama’s)…

Toen we op xc3xa9xc3xa9n anker lagen zijn we druk  bezig geweest alles klaar te maken voor morgen. Het tweede anker hebben we opgeborgen in de bakskist samen met de buitenboordmotor van ons Giebeltje, de windvaan weer achterop geplaatst, de stormfok weer zeilklaar gemaakt, binnen alles stormvast gezet en de achterhut weer opgeruimd zodat we er onderweg weer kunnen slapen. Giebeltje is weer binnengehaald en opgevouwen in de kuip.
Vannacht hopelijk rustig slapen en morgen vroeg vertrekken na iets meer dan drie maanden Falkland eilanden. xc3x89xc3xa9n ding weten we allebei zeker, we zijn hier nog lang niet uitgekeken en komen zeker nog eens terug!

ankerplekken Beaver en Staat eiland…

27 maart 2008
BEAVER EILAND 51 51.273 s  61 14.933 w
Vanochtend zijn we aan boord gebleven, een beetje borduren, boek lezen en de weerkaarten draaien. Als het weer zo blijft is er een vlotte kans dat we over een paar dagen kunnen vertrekken naar Staten eiland. In de middag zijn we naar de kant gegaan om van Tony nog 17 liter lampen olie te kopen: het wordt steeds kouder hier. Toen we aankwamen was Kim bezig dingen van vilt te maken en ze liet mij zien hoe ze dat deed. Ik vertelde haar dat ik Marietta (van de Nije Faam) hierover had gesproken en dat we graag het boek wat ik eergisteren had gezien (over hoe je vilt maakt) wilde fotograferen zodat Marietta en ik in Ushaia het zelf konden gaan proberen. Kim vond dit zo leuk dat ze mij een beginners boek over vilt maken gaf: ze gebruikte dat toch niet meer. Na eerst wat tegen sputteren heb ik het boek toch aangenomen. Ik kreeg niet alleen het boek maar ook gekleurde wol zodat we dadelijk aan de gang kunnen straks. Gelukkig had ik voor de kinderen gekleurd papier meegebracht waar ze op konden tekenen of mee konden knutselen. Ook masseerde ik de voet van Kim weer onder genot van een wijntje en een gezellig gesprek met z’n allen. Daarna werd het tijd om afscheid te nemen en het anker op te halen. Aan het eind van de middag voeren we de baai uit en staken Grey Channel over om vervolgens langs de Channel eilanden en Rookery eiland naar Beaver eiland te zeilen/motoren. Rond 19.00 ging het anker er in Fish Creek in. Het werd toen al bijna donker. Ja, het wordt hier winter en dus kouder en sneller donker en dat merken we wel!

26 maart 2008
De depressie die we twee dagen geleden zagen aankomen is vannacht over ons heen gegaan. We hadden er gelukkig niet veel last van dit ook omdat we in een goede beschutte baai liggen.
Vanochtend hoorden we op het Patagonixc3xab netje het hele verhaal van de solo zeiler bij Kaap Hoorn (vervolg vorige stuk). Hij had inderdaad heel veel wind en zijn roer was kapot gegaan. Vervolgens is hij 360 gedraaid waardoor hij zijn mast verloor en de luiken op het voordek en het ingangsluik eruit geslagen waren. Zijn reddingsvlot was hij al eerder kwijt geraakt dus hij moest aan boord blijven. Hij had zelf door de rotatie lichamelijke blessures, xc3xa9xc3xa9n ervan was dat zijn rechter arm verlamd was. De epirb was door het water geactiveerd maar lag nog binnen in zijn aluminium boot waardoor hij niet goed uitzond. Na lang zoeken had hij de epirb gevonden en buiten gelegd. Er is toen een vissersschip gekomen en heeft hem van zijn boot gehaald om hem naar het ziekenhuis in Port Williams te brengen.

Het waaide en het regende vandaag bijna de hele dag. Rond twaalf uur zijn we met zeil pakken aan naar de kant gegaan om Georina en Dan uit te zwaaien (snik, snik). We kregen weer extra eten wat ze niet meer mee wilden nemen naar Stanley. De helikopter kwam al snel en met een dikke knuffel namen we afscheid van hun. Hopelijk zien we hun nog eens!

Weer snel terug aan boord om te lezen en te borduren. Paul was bezig nog meer muziek op een memory kaart te zetten die we af kunnen draaien via de auto radio. Op z’n dag als dit(regen en veel wind) kijken we ook graag een film aan het eind van de middag, zo ook vandaag. Tijdens de film hoorden we een tik tegen de kiel op naar buiten en wat bleek, een zeehond die rond de boot zwom en met ons giebeltje speelden. We verdenken hem ervan dat hij in ons giebeltje wilden gaan slapen.

25 maart 2008
Na het Patagonixc3xab netje hebben we nog even met Paul en Marietta van de Nije faam gesproken. Het is iedere ochtend toch weer gezellig even bij te praten en de dag door te nemen.

Vervolgens zijn we naar de kant gegaan om water en lampen olie te halen. Dan en Georgina verlaten morgen het eiland en we kregen van hun boter en brood meel die ze over hadden. Even gezellig zitten praten. Georgina maakt een website voor de Falkland eilanden, Argentinie en Uruguay. Ze zat een paar dagen geleden te vertellen dat ze soms foto’s misten van de landen in Zuid Amerika. Geen probleem we hebben er nog wel een aantal voor je. Dus daarna hebben we de foto’s gegeven en erbij verteld dat we natuurlijk wel amateurs zijn. Vandaag vertelde ze dat ze wel foto’s van ons had gebruikt, altijd leuk om te horen.

Toen terug naar de boot om alles terug te brengen en te lunchen. Het was inmiddels middag geworden en tijd voor een wandeling. Op naar de plek met de Rockhoppers en de Albatrossen. We zijn naar beneden gewandeld naar de plek waar ze uit het water komen en ja hoor hier zagen we een zeehond op de rotsen liggen. Toen we er dicht naar toe liepen vluchten hij het water in. Waar het vorige keer zo rustig was kwamen er nu vrij grote golven over de rotsen heen. Op de terugweg zijn we nog even bij de jonge albatrossen gaan zitten. Het wordt voor ons al gewoon om zo dichtbij de dieren te komen maar dat is natuurlijk helemaal niet zo normaal.

We kwamen Kim, Rosie en Jack met de school juffrouw tegen. We werden uitgenodigd voor een wijntje en hebben gezellig zitten praten. Ook heb ik de voet van Kim weer gemasseerd, dat doet de voet zeer goed! Kim hoefde vandaag geen les te geven en was bezig geweest wol te verven. Daarna gaat ze de wol bewerken om er bijvoorbeeld sjaals van de maken die ze in Stanley verkoopt. Ze kwam met een sjaal voor mij aan die ze al eerder had gemaakt: een cadeautje. Ook kregen we brood meel, uien en geraspte kaas die ze nooit gebruikt en vlak voor we weg gingen kregen we weer een lamspoot mee. Ik voelde me wat bezwaard om alles aan te nemen maar ze stond erop! Terug aan boord was het alweer tijd voor het avond eten.

24 maart 2008
We hebben weer behoorlijk wat wind, over de 30 knopen. We spraken Paul van de Nije Faam na het Patagonie netje en hij had ook veel wind. We keken op de weerkaart van Chili en zagen een zeer grote depressie aankomen van de Stille Oceaan met een kern van 956 mbar. Afwachten waar die heen gaat…..
Daarna zijn we  naar de kant gegaan. We kregen een lift van Tony die ons afzette bij een klif waar we naar beneden konden wandelen. Tony moest de lerares voor zijn kinderen ophalen van het vliegtuig. Ze komt hier veertien dagen lesgeven. Vervolgens gaat ze weer naar andere eilanden om daar de kinderen les te geven. Terwijl we met Tony in de auto zaten vertelde hij ons dat Rody (de man die op Westpoint 80 jaar was gewonden) in het ziekenhuis was opgenomen in Stanley met maagproblemen. Geen leuke berichten!

De wandeling was prachtig. Een zeer steile aftocht van ca 200 meter om vervolgens bij een plateau uit te komen. Er waren nogal wat golven dus konden we niet aan de rand van het plateau lopen maar moesten we meer over grote rotsen klimmen om naar het einde van het plateau te komen. Boven ons hing de klif die beneden is uitgehold door de wind en de golven.

 
op het plateau: onder de kliffen…

Aan de andere kant van het plateau is een grot waar we in konden. Helaas was er xc3xa9xc3xa9n steen te hoog zodat ik er niet overheen kon klimmen. Paul lukte het wel en hij is even in de grot gaan kijken. Het bleek een grote grot waar we in hadden kunnen wandelen. Als we er met rustig weer waren geweest hadden we over het vlakke stuk van het plateau kunnen lopen, dit had heel wat klimmen gescheeld en dan had ik de grot ook kunnen zien. Al met al hebben we genoten en hebben we onze lunch op de rotsen genuttigd om vervolgens terug omhoog te klimmen. Wij hadden er nog geen genoeg van en zijn via een andere kloof weer naar de zee gelopen om vervolgens weer via een andere kloof naar boven te lopen. Deze terugtocht had wel wat voeten in aarde. Soms moesten we tussen de rotsen door kruipen of zelfs over een richeltje hangen om naar de volgende rots te komen. Een leuk en spannend avontuur.

en hier gaan we weer naar beneden…

Daarna zijn we door het Tussac gras de heuvel over gelopen terug naar de boot. We moesten wel veel lawaai maken want er kunnen nogal wat zeeleeuwen tussen het Tussac gras liggen. Dat hadden we al eerder van Dan en Georgina gehoord maar vanochtend zei Tony het ook nog eens tegen ons.

Terug gekomen hebben we de was uit de wasmachine gehaald en zijn we terug aan boord gegaan. Tegenwoordig gebruiken we de lijn die vanaf de pier naar onze boot loopt om heen en weer naar de kant te komen. We zitten dan in ons Giebeltje en Paul trekt deze voort aan de lijn. Vanochtend stonden er zulke golven dat we in zeilpak met laarzen naar de kant zijn gegaan. Zo ook terug.

23 maart 2008
WIJ WENSEN IEDEREEN EEN PRETTIG PASEN!
Ik heb vanochtend een groot krentenbrood (paasbrood) gemaakt. Onderwijl hoorden we op het netje dat Bob (onze weerman uit de Falkland eilanden) naar Engeland moet voor een hartoperatie, niet zo leuk dus. Verder hebben we samen gekeken hoe we naar Staten eiland gaan varen en welke ankerplekken we daar willen aandoen. Tot nu toe laat het weer het nog niet toe te vertrekken, afwachten dus!

Verder heb ik een boekje gelezen en rustig aan gedaan. Paul is even naar de kant gegaan om te vertellen dat de lampenolie goed werkt, nu afwachten of en hoeveel we kunnen kopen.  Georgina had nog twee kado’s voor ons. Een mooie foto die genomen is op de reis met de condor (Michel zijn boot)tussen Steeple eiland en New eiland en voor Paul een zakje slagroom poeder. Paul is echt gek op slagroom en dat wist ze.
‘s Middags hebben we nog een film gekeken en daarna een lekker Paas diner gemaakt, gebakken kip filet met gebakken aardappeltjes en broccoli met appelmoes en als toetje ananas pudding.

22 maart 2008
Het waaide aardig dus ‘s ochtends zijn we aan boord gebleven en wat familie foto’s uitgeprint. De foto’s die op het prikbord hangen in de slaapkamer waren wat aangetast door de zon. Ook moesten we weer wat nieuwe foto’s uitdraaien van vrienden die we onderweg ontmoet hebben en waar we nog steeds contact mee houden. Toen dit allemaal gebeurd was zijn we naar de kant gegaan om een was in de wasmachine te gooien en daarna heerlijk te gaan wandelen. Toen ik de was in de machine gooide kwam Georgina meteen naar me toe: de telefoon deed het weer. Doordat wij wat e-mails hadden verstuurd naar haar ouders hadden die kunnen regelen dat er vandaag een vliegtuig deze kant op is gekomen met de onderdelen om de telefoons weer te laten werken.

Boven op xc3xa9xc3xa9n van de bergen staat een stenen huisje dat vroeger als uitkijkpost heeft gediend. Daar zijn we eerst naar toe gelopen. Op zich hadden we een mooi uitzicht maar het was helaas wat heiig. Na deze wandeling zijn we nog even naar een klein schiereiland gelopen. Hier haalde men vroeger de turf vandaan. We liepen het eilandje rond en toen we aan de andere kant van het eilandje kwamen schoten er vier zeehonden het water in. Die hielden ons goed in de gaten zodat ze later weer veilig naar de kant kwamen.
Paul heeft van Dan wat lampolie gekregen om te proberen of deze olie ook goed is voor onze olielamp, mocht dit zo zijn dan zullen we er wat van gaan kopen.

21 maart 2008
Na het Patagonie netje zijn we met Kim, Jack en Rosie naar de Rockhoppers kolonies gelopen. Dit keer naar het deel waar ze het water uitkomen. We moesten door het hoge Tussac gras naar beneden lopen. Deze weg hadden we zelf nooit gevonden! Kim vertelde dan ook dat ze niet veel mensen van deze plek vertelden. Ze willen dat de dieren hier in de rust het water in en uit kunnen komen. Op zich was het daar heel rustig omdat de meeste Rockhoppers al weg zijn.

hoe hoog gaan de Rockhoppers…

 
sporen van de Rockhoppers… 

Kim vertelde ook dat er hier in het voorjaar en in de zomer veel zeeleeuwen liggen die de uit het water komende Rockhoppers aanvallen. We zagen nu wat zeehonden in het water zwemmen. Op zich een prachtige plek waar we zeker nog een keer naar toe gaan.

In de middag is Paul de mast in gegaan om alles te checken. Dit doen we altijd als we een oversteek gaan maken dus ook nu weer! Alles was in orde dus op zich kunnen we gaan, nu alleen nog op het goede weer wachten. Aan het eind van de middag kwamen Dan en Georgina op bezoek bij ons. We hebben gezellig zitten praten en nu mocht ik het eten maken. Macaroni met gehakt en saus, en als toetje ananas pudding.

20 maart 2008
Vannacht hebben we nog aardig wat wind met regen en onweer gehad. Het onweer was echt dichtbij tussen de bliksem en de donder zat nog geen twee seconden. In de ochtend hoorden we van Tony via de marifoon dat de bliksem hier in de zender van de telefoon is geslagen. Ook heeft de grond aardig getrild. Daar hebben wij niets van gemerkt. De wind is vannacht gedraaid naar het zuiden zodat we weer goed beschut liggen. Dit wil niet zeggen dat de wind weg is. Buiten staat er nog altijd 35 a 40 knopen zuidenwind wat het erg koud maakt hier ca 5 graden. Ook regende het vandaag weer veel.

Op het Patagonie netje hoorden we dat de solozeiler die enkele dagen geleden gered was naar het ziekenhuis in Punta Arenas overgebracht is. Het verhaal is nu dat hij zes mijl zuidelijk van Kaap Hoorn in een reddingsvlot zat. Hij heeft zijn boot moeten verlaten. De golven waren toen ongeveer 16 meter hoog en er stond ca 100 knopen wind wat het werk van de reddingwerkers dus aardig moeilijk maakten. Uiteindelijk hebben ze hem na een paar uur toch in de helicopter gekregen en overgebracht naar het ziekenhuis in Port Williams. Daar is hij enige dagen geweest. Hij is nu dus overgebracht naar het ziekenhuis Puntas Arenas.

We zijn vandaag lekker binnen gebleven, broodje gebakken en boekje gelezen. Paul is druk bezig geweest met de navigatie om naar Staten eiland te komen. We wachten op een goed weerbericht om de oversteek naar Staten eiland te maken. Het ziet er alleen naar uit dat dit nog wel een week gaat duren, afwachten maar. Aan het eind van de middag zijn we naar Tony en Kim met de kids gegaan en hebben daar gezellig zitten praten.

19 maart 2008
Volgens de verwachtingen kregen we inderdaad vannacht oostenwind. Op zich niet zo heel erg, alleen liggen we nu niet zo goed beschut tegen de golven. We wisten dit al en hebben het risico genomen omdat de oostenwind niet zo lang en niet zo hard zou zijn. Maar het werd weer een hobbelig nachtje. Rond vijf uur was het toch zo hobbelig dat we ons Giebeltje omhoog hebben gehesen en achterop de boot hebben gebonden.

Daarna weer terug naar bed. Paul is er nog een paar keer uit geweest om alles te checken maar verder hebben we vandaag lang in bed gelegen. Toen we er eenmaal uit waren zagen we de barometer op 983 staan en deze daalde nog steeds. Na een film te hebben gekeken en het avondmaal te hebben genuttigd was de barometer naar 980 terug gelopen. Dit is echt zxc3xa9xc3xa9r laag! We zagen op de Chileense weerkaart dat de depressie echt over ons heen ging. Als het goed is zal de wind snel draaien naar het zuidwesten. Afwachten wat de nacht ons brengt……

18 maart 2008
We hebben een nacht achter de rug met aardig wat wind maar desondanks hebben we goed geslapen. In de ochtend deed Paul wat kleine klusjes aan boord en hoorden we dat Bob (man die de weerberichten ‘s ochtends en ‘s avonds aan ons doorgeeft) in het ziekenhuis ligt met een hartinfarct. Hoe ernstig het is weten ze nog niet. Ik ben vanochtend bezig geweest een pizza brood te bakken die we tijdens de wandeling naar de albatrossen en Rockhoppers deels hebben opgegeten. Bij de albatrossen zagen we steeds vaker dat de jongen aan het oefenen zijn met hun vleugels. Ze proberen te gaan vliegen. Nu wil het geval dat de nesten zeer dichtbij elkaar liggen. We hoorden ineens een gekrijs en toen we keken zagen we dat het ene jong de vleugel van een ander jong (die aan het oefenen was) in zijn snavel had. Hij hield dit stevig vast zodat het ene jong de vleugel ook niet kon intrekken. Zielig hoor als je wilt oefenen en je zo gepest wordt door je buurman.

Aan het begin van de avond zijn we naar Dan en Georgina gegaan. We waren weer uitgenodigd om te eten en hebben een heerlijke lamsschotel gegeten met als toetje appeltaart. Veel gepraat over de mensen die hier onderzoek doen naar de dieren op New Eiland. We hebben weer aardig wat nieuwe informatie  gekregen. Rond 22.00 werd het tijd om weer richting boot te gaan met een tas vol schone was. Ik had de wasmachine nog een keer mogen gebruiken.

17 maart 2008
Vannacht draaide de wind van noordoost naar zuidwest en wakkerde aan. Niets aan de hand want we liggen goed met twee ankers en een extra lijn naar de kant. Om vijf uur zijn we naar de kant gegaan om de laatste foto’s te versturen en nog even met mijn ouders te praten. Rond zeven uur waren we weer terug aan boord om van Bob de weer informatie te krijgen. Daarna een Chileense weerkaart gedraaid waaruit blijkt dat we weer een hoop wind gaan krijgen. Laat maar komen…..

Ik ben vervolgens aan het bakken gegaan: een vanille cake en een hartige taart van verse broccoli, uien, wortelen, eieren. Dit baksel hebben we als lunch gegeten. In de middag zijn we naar de kant gegaan om water te halen en verder om even langs Dan en Georgina gelopen om het internetten te betalen. We raakten aan de praat en zo kregen we het over de huisjes voor de wetenschappers en de toeristen. We kregen een rondleiding. Het grote huis hadden we al gezien want daar hebben we kunnen internetten. Het is een huis voor ca 4 personen met gelegenheid voor allerlei onderzoek te doen. Nu kregen we ook de twee andere huisjes te zien. Erg leuk! Ze hebben hier in het voorjaar en zomer ongeveer zeven studenten werken die onderzoek doen naar verschillende dieren die hier leven o.a de albatros, de Rock Hoppers en de zeeleeuwen. De studenten zijn vaak Europeanen die vanuit Europa op Santiago vliegen om daar over te stappen en verder door te vliegen naar de Falkland eilanden. Ze landen dan in Stanley van waaruit ze met of een klein vliegtuig of een helikopter verder vliegen naar New eiland. Voor meer informatie mail roxy7@bigpond.com. Ze hebben hier voor de onderzoekers en toeristen twee films liggen over de Falkland eilanden die we wel even mochten lenen.

Vervolgens zijn we door gelopen naar Kim en Tony om het geleende boek terug te geven. Daarna meteen terug aan boord om de films te bekijken: we waren erg benieuwd of we nog nieuwe dingen zouden tegenkomen. Het leuke was nu dat we de plekken herkenden en dat wat we op de films zagen ook in het echt gezien hebben. Geen nieuwe dingen.

16  maart 2008
Na het Patagonie-net en met Paul en Marietta te hebben gesproken hebben we even mijn broer gebeld via Skype. Ze vierden de verjaardagen van hun twee kinderen dus bellen was een leuke verrassing.
Daarna zijn we naar Kim en Tony gelopen omdat we een boek over school op de Falkland hadden vergeten mee te nemen gisterenavond.  Het was mooi weer en we wipten eigenlijk alleen maar even lang. We kwamen weer in gesprek en voor we het wisten hadden wij ze uitgenodigd om met ons een stukje te gaan zeilen. De kinderen wilden heel graag maar Tony moest helaas werken. Kim, Jack en Rosie gingen mee naar de boot om een lekker stukje te zeilen. Jack wilde wel sturen want hij stuurde ook de Zodiac van zijn vader. Hij kwam er al snel achter dat dit toch iets lastiger was en hield het na een tijdje voor gezien. We zeilden naar North Harbor bay omdat hier vaak dolfijnen zitten maar vandaag helaas niet. Wel zagen we zeehonden op de kant liggen. Het was een gezellige trip. Helaas werd Jack wat zeeziek zodat we weer terug gevaren zijn. Kim vertelde enthousiast dat haar voet vanochtend niet stijf en pijnlijk was. Gelukkig was de massage dus niet voor niets.

15 maart 2008
Om vijf uur op om goedkoper te kunnen internetten. Foto’s voor de weblog verstuurd en natuurlijk Zilt nummer 23 binnengehaald waar we in staan. We vinden het een leuk stuk geworden: bedankt Laurens en Ruud! Het blijkt dat ZEEPOST het nu gewoon weer doet en er geen problemen meer zijn. De afgelopen maanden waren er wat problemen zo wij hoorden. Voor zover we kunnen zien zijn er geen emails kwijt. We hebben de emails nog steeds niet gelezen door tijdgebrek en het niet kunnen beschikken over een (normale) internetverbinding. We hebben nu even met mijn ouders gesproken. Daarna was de tijd om omdat er na zeven uur een duurder tarief wordt gerekend. Terug naar de boot om onderuit te gaan met een boek.

Om twee uur zagen we een klein vliegtuig landen op New Eiland om Lan op te pikken en de post achter te laten. We gingen daarna bij Kim en Tony op bezoek. Zij hebben twee kinderen Jack (6 jaar) en Rosie (4 jaar). Het was gezellig en we hebben over van alles gesproken o.a. over de school. De kinderen hebben iedere ochtend een half uur school telefoon. Ze worden dan overhoord over de opdrachten van de dag ervoor en ze krijgen nieuwe opdrachten. Kim is na dit half uur iedere ochtend met de kinderen bezig verder les te geven.

Ze hebben een eigen groentetuin en ze vroegen ons of we misschien wat groenten wilden hebben. Altijd welkom! Op in de jeep om de groente (broccoli, bloemkool en uien) uit de tuin te halen. Tony vertelde dat hij op acht verschillende plekken op het eiland groentetuinen had en dat dit de beste plek was. De andere zeven plekken heeft hij gelaten voor wat het was en hier plant hij nu zijn groenten. Hij heeft veel verschillende seizoen groenten zodat hij het hele jaar door zijn eigen groenten kan eten.

Toen we terug kwamen was het voor de kinderen bijna bedtijd. Rosie kwam met een boek bij mij op schoot zitten en samen hebben we het boekje gelezen. Exc3xa9n was niet voldoende dus er kwam ook nog een tweede boekje om door te lezen. Daarna werd het echt tijd naar bed te gaan. Wij hebben met zijn vieren lekker gegeten met de nodige wijn. Ik hoorde dat Kim een auto ongeluk had gehad en ze liet me wat littekens zien. Ik voelde aan haar voet en zag dat daar weinig voetreflex in zat. We kregen het over middeltjes die ze er op kon smeren en ze kwam met een tube met kokoscrxc3xa8me aan die de arts haar had voorgeschreven. Ik masseerde haar voet en deze begon behoorlijk te gloeien en het voelde goed aan. Ook hier hoorden we weer dat de medische zorg op de Falkland eilanden aardig te wensen over laat.

Rond 23.00 werd het tijd richting boot te gaan met zakken vol eten en twee tekeningen van de kinderen.

14 maart 2008
Gisterochtend op het Patagonie-netje hoorden we dat er een solozeiler problemen had met zijn roer. Hij was op weg om via Kaap Hoorn naar het westen te zeilen met als doel Nieuw Zeeland. Dit is dus een tocht tegen de wind in. Toen we Paul en Marietta hier later over spraken bleek het ook nog om een grote zeilboot te gaan die moeilijk alleen te zeilen was. Velen van ons vroegen zich ook af wat hij daar deed, zeker als je weet dat er meerdere depressies aankomen. Vanochtend hoorden we dat er een epirb is afgegaan in de buurt van deze boot en dat hij om hulp heeft gevraagd. Afwachten maar!

We zijn vervolgens naar de kant gegaan met de laptop. We mogen hier tegen betaling wat foto’s versturen maar de telefoon verbinding werkte niet zodat het vandaag niet gelukt is.

Het was een mooie, soms zonnige, heldere maar koude dag dus goed voor een wandeling. Eerst langs een berg/heuvel naar een plek waar allemaal zeehonden en zeeleeuwen lagen. Tijdens de wandeling vloog er een Caracara (roofvogel) met ons mee en scheerden soms echt vlak boven onze hoofden langs. Zo dichtbij hadden we ze nog niet gehad! Toen we op de rand van de klif zaten konden we de zeehonden en zeeleeuwen goed zien. Al snel hadden we ongeveer acht Caracara’s om ons heen. Terwijl we daar zaten te kijken naar de zeehonden vloog er twee keer vlak boven Paul zijn hoofd een Caracara die zijn hoofd steeds even raakten. Paul werd dit zat en deed zijn capuchon op ter bescherming en ik ook. Het was leuk om weer naar de zeehonden en zeeleeuwen te kijken. Er waren veel jongen bij die voor een deel in het water aan het spelen waren.

Southern sealions…

Op de terugweg zijn we over de heuvel teruggelopen en hadden we een mooi uitzicht over "onze" baai van het eiland.

"onze" baai…

Terug bij de boot even water gehaald, een praatje gemaakt met Georgina en Dan om daarna terug aan boord te gaan.

13 maart 2008
De wind draaide in de nacht naar het zuidwesten, even eruit om alles na te kijken en daarna verder geslapen. In de ochtend nam de wind wel toe maar niet naar de hoeveelheid wind die voorspeld was. Later kregen we te horen dat het zeker wel hard had gewaaid: we lagen dus op een zeer goed beschutte plek.
We bleven lekker aan boord en hebben ons bezig gehouden met de foto’s. Uit alle foto’s de besten zoeken voor op onze weblog. Al met al een lange klus omdat we veel mooie foto’s hebben van de laatste twee maanden. Daarna wat geborduurd en gelezen.

In het begin van de avond gingen we naar Georgina en Dan waar we uitgenodigd waren voor eten. Lan (de vader van Georgina) kwam later ook en we aten met elkaar heerlijke pizza en als toetje IJS. Het was een gezellige avond. We hebben het veel over het toerisme op de Falklands gehad. Dat de cruise boten steeds meer plekken willen aandoen in dezelfde tijd en dat de passagiers dus steeds minder tijd hebben om de eilanden echt te zien. Jammer hoor!

Voor meer informatie over New Eiland: www.newislandtrust.com of de webside van Georgina www.designnature.com. Mochten je daarna nog meer informatie over New Eiland willen hebben kun je mailen naar roxy7@bogpond.com (email van Georgina).

12 maart  2008
In de ochtend wat spullen gerepareerd. Paul zijn zeilbroek was lek. De naad was losgegaan en deze probeerde hij te plakken. Verder wat andere kleding repareren. Daarna zijn we naar de kant gegaan voor een wandeling naar het vroegere walvis station. Dit walvis station ligt ten zuiden van de settlement en was een uurtje wandelen. Een mooie wandeltocht door een prachtige natuur met veel kleine vogels. We kunnen wel zien dat er hier al geen koeien en schapen meer zijn: het gras is een stuk hoger.

Het was het eerste en enige walvis station op de Falkland eilanden. Het station was in gebruik van 1906 tot 1916. Er werkte ongeveer 80 tot 100 mensen aan de opbouw van het station. Ze moesten de grond bewerken, planten en groenten kweken, alle pijpen klaarmaken voor de aanvoer van zoetwater uit de heuvels en het opbouwen van een stoommachine. Verder het  bouwen van gebouwen voor het verwerken van het blubber, het vlees en de botten van de walvissen en natuurlijk de huizen voor de mensen. Er waren arbeiderswoningen, een huis voor de manager en een voor de dokter en een custom office. Later kwam er ook een postkantoor bij.

De walvis vangst begon op 16 januari 1909. Het was Edmund Paulsen die de eerste walvis aan land bracht. In dat seizoen werden er 227 walvissen gevangen. Het meest vingen ze de kleine Seis walvissen maar daarnaast ook de grotere Fin en Humpback walvissen. In 1910 kwamen er meerdere boten voor het walvis station varen: er werden dat jaar ca  475 walvissen gevangen. Aan het eind van dit seizoen ontstond er een brand waarbij bijna het gehele station in as werd gelegd. In het begin van het volgende seizoen stond er alweer een nieuw station. Na een aantal goede jaren begon de walvis opbrengst in South Gorgia meer op te brengen zodat het station uiteindelijk in 1916 gesloten werd en het geheel verhuisde naar South Georgia.

Wat we vandaag nog zagen staan waren de de ketels waar de stoom in gemaakt werd en de brandgaten eronder waar ze het vuur in stookten. Fundamenten van huizen, oude bedden en allerlei machines waar ze onderdelen van het station maakten. Dit was echt iets voor Paul, om na te gaan wat voor machines het waren. Zo zag hij een boortafel,een vlaktebank en een draaibank. Op de machines zaten enorm veel tandwielen en banden die werden aangedreven door de stoommachine. Erg leuk om Paul zo enthousiast te horen vertellen.

   
de stoommachine…                         een boortafel…

een vlaktebank…

Op de terugweg zagen we nog grafstenen uit die tijd. Het blijkt dat er nog vele graven zijn. Terug bij de settlement vroegen we Georgina  of ze nog wat extra informatie over dit walvis station had. Ze had er in haar studie een scriptie over geschreven en die mochten we vanavond wel lezen en gebruiken voor de weblog. Thanks Georgina for your information!

11 maart 2008
Vandaag kwam het laatste cruise schip van dit seizoen voor New eiland, volgend seizoen (oktober) komt de volgende weer. Het schip lag voor anker iets verderop in de baai en we zagen hoe de passagiers in grote dingy’s naar de kant werden gebracht. Omdat we dicht bij de pier lagen kwamen ze vlak langs ons. Na 1 1/2 uur op en neer varen waren alle passagiers (ca 300 personen) aan land. Ze liepen eerst naar een klein museum bij de settlement.

geweer en harpoen uit walvistijd…

Men kreeg hier informatie over New Eiland van vroeger en van nu. New Eiland is een echt natuurgebied: er zijn dus geen schapen en koeien. Wel vele aparte vogels en andere dieren.
Daarna liepen een hoop mensen door naar xc3xa9xc3xa9n van de plekken hier waar albatrossen, Rock Hoppers, Rock Cormorant’s, King Cormorant’s  zijn. Al met al hadden alle passagiers drie uur de tijd op New Eiland (veel te kort) om daarna naar West Point Eiland te varen om dat te bezichtigen.

Als eersten spraken we met de mensen die op het eiland wonen (twee families). Ze hadden het druk maar herkenden ons nog van de vorige keer met Michel. Daarna kwamen we in gesprek met een Hollands stel dat met het cruise schip is meegekomen. Ze hadden een ruige overtocht gehad vanaf South George eiland naar de Falkland eilanden. South George eiland is echt de moeite waard om naar toe te gaan.

Nadat het schip vertrokken was hebben we een wandeling over het eiland gemaakt. Het is een prachtig eiland met vele verschillende vogels en andere dieren. Weer een tijd tussen de albatrossen en de Rock Hoppers gezeten. We kunnen wel zien dat de broedplaatsen steeds leger worden. De albatrossen zijn een stuk gegroeid: de baby vachten zijn al voor een groot deel weg. Ze beginnen nu met hun vleugels te slaan en proberen zo te gaan vliegen, wat nog niet lukt. Ook zagen we weer hoe twee volwassen albatrossen weer terug kwamen bij hun jongen om te voeden. Een teken dat de dieren hier vertrekken of binnenkort gaan vertrekken.

   
oeps….                                           etenstijd…

Aan het begin van de avond kwamen we weer aan boord. Eerst een lijn naar de pier gespannen omdat het morgen hard uit het zuidwesten gaat waaien. Afwachten maar……..

10 maart 2008
NEW EILAND, TIGRE BAY (51 43.470 s 61 17.875 w)

Anker op en weer een stukje verder gevaren. Aan de wind naar de zuidkant van Rabbit eiland en noordkant van de Rabbit rocks en hier doorheen gevaren. Daarna iets minder aan de wind naar de Passage eilanden en tussen de first en second eiland door genaamd de Whale passage. Daarna weer iets minder aan de wind naar New Eiland. Op het laatste stuk hadden we weer vele dolfijnen om ons heen. Walvissen hebben we vandaag helaas niet gezien. Het was een mooie zeildag, helaas wel bewolkt maar een windje van ca 30 knopen bracht ons alleen op fok in zes uur naar New Eiland. Aldaar na 37 mijl varen ons anker bij de settlement ingegooid. We zijn niet aan wal gegaan: even lekker onderuit met de tv aan (weer goed ontvangst hier).

 
route en ankerplek New Eiland, Tigre Bay…

9 maart 2008
We praten iedere ochtend en avond even met Paul en Marietta van de Nije Faam. Gisteren kwamen hier ook Peter en Paula van de Pacific Bleu bij. Zij zijn vertrokken uit Mar del Plata en komen ook zuidwaarts. Wij hebben hen al een paar keer ontmoet in Brazilixc3xab. Paul vertelde nu aan Peter dat hun motor in het Beagle kanaal stuk is gegaan en dat ze na een tijd toch de prefectura hebben opgeroepen voor een sleep naar Ushaia. Normaal staat er genoeg wind om te zeilen maar zij hadden het ongeluk geen wind te hebben. Een nare ervaring met gelukkig een goede afloop.

Vanmorgen heeft Paul het vlees van de tweede lamspoot afgehaald. Ik heb het goede vlees gewekt met uien en knoflook. Natuurlijk weer in uitgekookte glazen potten. Daarna moesten wat spullen genaaid worden die stuk waren. Aan het begin van de middag zijn we naar de kant gegaan. In eerst instantie zagen we een oud huis van ijzeren platen. De eigenaar kwam net aanrijden en het huis bleek meer dan 100 jaar oud te zijn.

meer dan 100 jaar oud…

Zij waren hier veertien dagen op vakantie geweest maar gaan vandaag weer terug naar Port Howard aan de andere kant van West eiland waar ze wonen. De buurman woont hier wel het hele jaar en daar zijn we daarna naar toe gelopen. Hij was erg druk maar het was geen probleem dat we hier wat rond liepen. Langs de fjord gelopen, een heuvelachtig gebied met mooie uitzichten over de fjord. Langzamerhand zijn we terug naar de boot gegaan om daar onderuit te gaan met een boek. ‘s Avonds heb ik weer een ander stoofpotje gemaakt, (uien, knoflook, laurier, herb de provenance, tomaten puree, kikkoman, lamsvlees) met aardappelen.

8 maart 2008
Paul is vanochtend bezig geweest van xc3xa9xc3xa9n poot het vlees af te halen. Ondertussen waste ik een aantal glazen potten schoon voor het uitkoken met water en soda. Daarna heb ik het vlees dat Paul van het bot had afgesneden nagekeken en het vet en spierweefsel er verder afgehaald. De goede stukken vlees zijn in stukjes gesneden om te wekken en het minder goede vlees is bestemd voor consumptie vanavond. In totaal acht glazen potten met lamsvlees kunnen wekken.  Rond twee uur was dat klaar.

Paul was ondertussen de lijn naar de kant aan het brengen. De lijn die we gisteren naar de kant hadden gebracht en om een stevige tak hadden vast gemaakt was los geraakt en de tak lag in het water. De volgende poging was om de lijn om een groot rostblok te leggen maar ook dat bleek niet stevig genoeg te zijn: het blok was even later ook verplaatst richting water. Dan voor de derde maal, en nu het touw echt om een hxc3xa9xc3xa9l groot rotsblok en dat bleek stevig genoeg te zijn.

In de middag ben ik lekker onderuit gegaan met een boek. Het regende en waaide aardig hard. Aan het begin van de avond werd het even rustig en draaide de wind naar het zuidwesten (zoals voorspeld) maar kwam later weer hard terug (over de 35 knopen). Van het lamsvlees hebben we vanavond lekker shoarma gemaakt met eigen gemaakte verse knoflooksaus.

VERVOLG WATERMAKER
Zoals op 14 december in de weblog is vermeld hebben we nogal wat problemen met de watermaker. Het lukte niet goed om het zeewater om te zetten naar bruikbaar water. Daarover hebben we contact gezocht maar dat lukte toen niet.

We hebben nu wel contact gehad met de leverancier van de watermaker (Rob Wink). Het geeft aan dat hij ons wel mails heeft gestuurd maar die hebben we nooit ontvangen. Nu we in februari 2008 weer contact hebben gekregen is hij zeer welwillend, net zoals vroeger. We hebben alle onderdelen die nog niet goed zijn, onder garantie van hem gekregen. Deze zijn opgestuurd naar mijn ouders en komen ter zijner tijd naar ons toe zodat we de watermaker zelf kunnen maken. We denken dat het probleem van ons veroorzaakt is door lucht in de leidingen en daar houdt de watermaker absoluut niet van! Maar we weten het pas zeker als alles weer vervangen, gemonteerd en in gebruikt is.

7 Maart 2008
ROY COVE (51 33.047 s  60 23.491 w)
Vanochtend zijn we eerst naar de kant gevaren om afscheid te nemen van Lily, Rody en Michel en Janet. Ze vonden het erg jammer dat we weg gingen maar ja afscheid nemen hoort erbij op deze reis. We kregen aardappels, uien en twee schapen poten mee. Het schaap was vanochtend door Michel geslacht en nog warm. We moeten de poten een aantal dagen buiten laten hangen, werd ons aanbevolen. Ik kreeg van Janet nog gebakken brood en oorbellen mee die ze zelf had gemaakt. Zij en Lily kregen van mij zelfgemaakte armbandjes. Onder het zeilen bungelde de schapen poten eerst aan de giek maar de wind nam behoorlijk toe zodat we die moesten weg halen.

schapenpoot aan de giek…

Eerst zijn we door de Wolly Gut gevaren (de doorgang tussen Westpoint eiland en het West eiland). Hier hadden we stroom tegen en wind mee. Nadat we daar doorheen waren zeilden we naar Death’s Head. Hier kwam de wind behoorlijk opzetten en hadden we al snel over de veertig knopen wind. We hebben toen het voorzeil ingerold en onze stormfok opgezet. De wind was tegen de stroom dus we  hadden een behoorlijke klotsbak aan golven. De maximale wind was 52 knopen. Onderwijl voeren we tussen Split eiland en Cliff eiland door, langs Rabbit eiland de Whaler baai in. Hier zagen we inderdaad meerdere walvissen zwemmen wat zijn naam dus eer aan doet.

Rond half vier uur voeren we Roy Cove in waar we bij de settlement voor anker gingen. Twee ankers en een lijn naar de kant. Het is hier niet zo breed en de wind komt nu nog uit het noordwesten maar draait later naar zuidwest.

 
route naar en ankerplek Roy Cove…

Toen we eenmaal lagen hingen we de poten weer op aan de giek en hebben we er stukken afgesneden. Er zit veel vet aan zodat ik dit eerst heb moeten wegsnijden. Daarna heb ik het vlees aangebakken. In een andere pan bakte ik de uien en knoflook aan om dit alles te mixen om er een stoofpotje van te maken met tomatenpuree, rode wijn, kikkoman, peper,zout, paprikapoeder en nog een mix van kruiden. Dit gezamenlijk met de vers gekookte aardappelen.

6 februari 2008
Rody werd vandaag 80 jaar. Als cadeau hebben we hem een fles wijn gegeven met als etiket een foto van hem, zijn vrouw en de kapitein van de cruise boot waar we een paar dagen geleden op hebben gedineerd.

Vanochtend aan boord gebleven. Paul heeft de rand van het onderwaterschip schoon gemaakt. Ik heb de was opgehangen en binnen de boot schoon gemaakt. Michel riep ons later in de ochtend en heeft ons opnieuw van diesel en benzine voorzien. Dit kregen we als dank voor al onze hulp.

In de middag kwam er een groot cruise schip met 300 passagiers. Ik mocht de thee en koffie weer doen en Paul mocht weer me de jeep rijden. Vandaag was het echt druk. Ik had haast geen tijd om de vragen van de mensen te beantwoorden en was ook behoorlijk moe toen we met alles klaar waren. Maar toch een leuke ervaring meer dan driehonderd mensen van koffie en thee te voorzien. Vandaag kwamen er weinig mensen met vragen over onze reis dus ik vroeg mij af of Paul ziek was. Maar het bleek dat deze mensen niets aan hem hadden gevraagd. Waarschijnlijk was hun Engels niet zo best (hihi).

Nadat de boot weg was hebben we eerst met zijn alle wat gedronken. Daarna gegeten en als toetje hadden we taart omdat Rody 80 was geworden.

5 maart 2008
WESTPOINT EILAND (51 21.046 s  60 40.874 w)

Het was mistig en er was een zuidwesten wind op komst dus moesten we van onze ankerplek weg. Terug motoren naar Westpoint tussen Low eiland en Carcass eiland door. Vlak langs de needles die naast ons uit de mist opdoemden.

terug naar Westpoint eiland…

Eenmaal op Westpoint aangekomen zijn we naar Lily en Rody gegaan om te vertellen dat we ze wel weer wilden helpen. Er zou die middag een cruise schip met 120 passagiers aan komen. Rody en Lily waren heel blij met ons aanbod want het vliegtuig van vanochtend met een helpster aan boord had niet kunnen landen vanwege de mist. Ik mocht weer thee en koffie schenken en Paul reed de mensen weer met de jeep heen en weer naar Devil Noise. In de middag trok de mist wat op zodat de mensen zicht hadden en het vliegtuig kon landen op Carcass eiland. Michel is toen met zijn boot de helpster gaan halen.

Nadat het cruise schip vertrokken was hebben we met zijn allen gegeten. Paul en ik zijn daarna naar de boot gegaan.

4 februari 2008
SAUNDERS EILAND (51 18.608 s  60 14.588 w)

Vanochtend eerst een slag naar Carcass eiland, daarna een slag naar Dunbar eiland en daarna een slag tussen Dunbar en Saunders eiland door naar de Neck van Saunders eiland. Wij hadden nu meerdere dagen rustig weer gehad en de wind kwam al meerdere dagen uit het noorden zodat het mogelijk was hier een nacht te verblijven. Normaal is dit een moeilijke plek om te ankeren omdat er veel swell staat als er een zuidwester wind is geweest.

 
de route naar ankerplek Saunders eiland….

Het was een zonnige heldere ochtend en we zagen meerdere walvissen zwemmen. Wij hadden van Michel en Rody gehoord dat in maart en april hier veel walvissen zwemmen. Rond het middag uur kwamen we bij de Neck op Saunders eiland aan en gingen gelijk aan land. Het cruise schip waar we gisteren avond op gegeten hadden was ook onderweg hierheen, zij hadden vanochtend Carcass eiland bezocht en in de middag stond Saunders op het programma. Weer vele Gentoo pinguxc3xafns, Magellan pinguxc3xafns en andere vogels gezien. Ook waren er hier King pinguxc3xafns. We dachten vier of vijf maar het waren er wel een stuk of tien met jongen. Twee wat oudere jongen en twee die pas geboren waren. Deze zaten nog onder de vacht, op de poten bij moeders. Het is te laat in het seizoen voor deze pas geborenen, ze zullen het waarschijnlijk dan ook niet gaan halen (is ons verteld).

zal het jong het nog halen…

Ook zagen we een dode walvis op het strand liggen. Het was nog een jonge walvis en hij is ca vier dagen geleden op het strand terecht gekomen. De aasgieren zaten er rustig van te eten. Daarna zijn we doorgelopen naar de Rockhopper kolonies, deze diertjes blijven leuk om te zien. We konden vanaf deze plek zien dat de mensen van het cruise schip in dingy’s naar het strand werden gebracht en zich daar verzamelden. Toen bijna iedereen op het strand was liep de hele groep naar de King pinguxc3xafns. Wij zijn toen naar beneden gelopen om te horen wat er over deze dieren verteld werd door de gids. Helaas… waren we te laat.
Paul en ik hebben nog met verschillende mensen staan praten om vervolgens aan het eind van de dag weer aan boord te gaan. Ondertussen was de crew van het cruise schip weer druk bezig iedereen met de dingy’s weer aan boord te krijgen. Toen het cruise schip weg voer was er weer rust in de baai.

3 maart 2008
Vanochtend zijn we met Michel op de Condor (boot van Michel) naar Carcass gevaren om daar drie mensen op te halen. Ik mocht sturen in de mist op de radar. Toen we bijna bij de pier aankwamen nam Michel het over. Daarna zijn we met de drie mensen om het eiland Westpoint gevaren. Gelukkig kwam de zon door en verdween de mist zodat we mooi een uitzicht hadden in Devil Noise, een kleine baai met rots waar de albatrossen met hun jonge zitten.

Rond het middag uur waren we weer terug en gingen Paul en ik voor een paar uurtjes aan boord. Paul zette de gasfles in de verf en ik ging borduren. Rond twee uur kwam het cruise schip de baai in varen en zijn Paul en ik naar de wal gegaan. Ik had weer aangeboden te helpen met thee en koffie serveren en Paul reed met de mensen in de landrover heen en weer naar Devil Noise. Daar maakten de mensen een wandeling lang de albatrossen. Terwijl Paul, Michel en Lily de mensen heen en weer reden kregen wij (Rody, Janet en ik) als eerst de crew met kapitein langs voor de koffie of thee. We werden door de kapitein uitgenodigd om vanavond aan boord te komen eten. Helaas konden Janet en Michel niet want zij moesten de drie mensen terug brengen naar Carcass. Rody, Lily, Paul en ik gingen wel.

Tijdens de koffie en thee kreeg ik het aardig druk met vragen, nu meer en lastiger dan de vorige keer. Alhoewel ik veel kon beantwoorden moest ik ook nog veel aan Janet vragen. Al met al weer een leuke tijd.

We waren nog maar net klaar met alles afwassen en opruimen toen we naar het cruise schip moesten. Daar aangekomen mochten we aan de bar wat drinken. Aan de bar spraken we twee mensen die tijdens de thee ook al zeer benieuwd waren over onze reis. Nu hadden we meer tijd om hier meer over te vertellen. Toen ik vroeg hoe lang zij nog op de Falkland eilanden bleven vertelde de vrouw nog twee weken hier te blijven. Ik wist dat dit niet kon dus vroeg ik welke eilanden ze dan nog aan deden. Carcass, Saunders en South George. Ik vertelde haar dat South George wel Engels was maar niet tot de Falkland eilanden behoorden en dat de eilanden vele mijlen van elkaar verwijderd lagen. Later sprak ik haar man die een email aan het schrijven was, die  vroeg mij waar we op de Falkland eilanden waren aan de oostkant of westkant van de Falkland…. Als je nu toch z’n reis maakt verdiep je je er toch wel in waar je heen gaat!?!?!

Vervolgens werden Paul en ik uitgenodigd om een kijkje te nemen op de brug. Wat een technische spullen!! Twee grote radars, AIS radar, GPS en nog veel meer technisch moois. We spraken met de tweede stuurman. Paul en hij raakten niet uitgesproken over alle mooie spullen hier en natuurlijk het computer programma dat zij gebruiken (Tsunami).

Toen we terugkwamen bij de bar bleek dat we uitgenodigd waren aan de tafel van de kapitein (OEPS). En jawel ik mocht ook nog naast hem zitten!

Dineren met de kapitein……

Het werd een gezellige avond met een heerlijk drie gangen menu. Toen het dessert geserveerd werd kwamen ze met een taart naar Rody toe. Hij wordt overmorgen tachtig jaar en de kapitein komt hier al heel veel jaren zodat ze dat niet ongemerkt voorbij wilden laten gaan. Na het dessert werd het tijd weer terug naar huis te gaan. Maar we hadden weer een mooie dag!

2 maart  2008
WESTPOINT EILAND (51 21.016 s  60 40.967 w)

Vanochtend met de stroom mee de Byron Sound overgestoken naar de doorgang tussen West eiland en Westpoint eiland. Na de doorgang bakboord naar het West eiland om daar ons anker er bij GRAVE COVE (51 21.752 s  60 37.902 w) tijdelijk in te gooien. Op naar de kant om de grootste Gentoo pinguxc3xafn kolonies van de Falkland te bekijken. Het waren duizenden Gento’s, het gehele strand stond van links tot rechts geheel vol met deze dieren. Het mooie was dat vlak bij voor het strand in het water Commersons’s dolfijnen zwommen. Ze speelden met de golven vlak bij het stand en soms zat er xc3xa9xc3xa9n vast in het zand, te veel naar het ondiepe water gezwommen. Natuurlijk hebben we hier weer een tijdlang van zitten te genieten.

Gentoo Pinguins met de dolfijnen op de achtergrond…

Op de terug weg zagen we stenen op elkaar gestapeld. Dit zal de rustplaats wel zijn voor de zes zeilers die hier in 1860 hebben gezeild en hier zijn omgekomen.

De wind zou aan het eind van de dag naar het noordwesten draaien zodat we hier dan aan lager wal zouden liggen. Dus anker op en gekruist naar Westpoint eiland. Onderweg werden we verrast door Peale’s dolfijnen. Ik stond op de punt er van te genieten. Op het moment dat Paul naar voren wilde lopen werd hij nat gespat door xc3xa9xc3xa9n van de dolfijnen. Hij begon met zijn staart en halve lichaam op het water te slaan zodat er behoorlijk wat water naar Paul toe kwam. Later was ik de pineut. Daarna sprong hij nog een paar keer hoog uit het water. Volgens ons speelde hij echt met ons…..

Toen we aankwamen in de baai werden we voor vanavond uitgenodigd bij Janet en Michel. Wordt vervolgd.

   
de laatste ankerplekken in beeld…

1 maart 2008
We hebben vannacht niet goed geslapen. Het waaide en regende behoorlijkwaardoor het bovenraam dicht moest. Het gevolg daarvan was dat ik lastkreeg van de stank van de olielamp die te laag stond.

Vandaag een mooie zonnige dag. Op naar de kant om te wandelen. Dit keernaar de zuidkant van het eiland. Hier bevinden zich de needles vanCarcass, Rotspunten die uit het water steken. In deze streek zagen weook weer kolonies Magellan Pinguxc3xafns. De nesten (holen) zijn verlaten ende jongen met volwassenen staan in groepen bij elkaar. De jongen zijnallemaal bijna hun baby veren kwijt en het is nu moeilijker teherkennen wie volwassenen is en wat nog een jongen is. Daarna zijn weover het strand naar kolonies Gentoo pinguxc3xafns gelopen. Ook hier zijn dejongen moeilijker te herkennen. We zagen weer dat de moeder een jongvoedde, het jong was al bijna net zo groot en zelfs vetter dan zijnmoeder.

Terug bij de settlement wilden we Rob gedag zeggen. Er waren net tweenieuwe toeristen aangekomen, die zaten te eten toen wij aankwamen enwij werden uitgenodigd mee te eten. Heerlijke soep met brood en salade.Daarna hebben we nog een tijd met Rob en zijn zoon zitten praten. Toenwe weg wilden gaan vroeg ik of zij yoghurt hadden, geen yoghurt maarwel yoghurt poeder. Ik heb twee zakjes gekocht en kreeg er acht appelsbij cadeau. De mensen zijn hier zeer vriendelijk en gastvrij!

Op de terugweg in ons Giebeltje kregen we gezelschap van dolfijnen.Deze keer de grote Peale’s dolfijnen, wel een stuk of tien met jongenom ons heen en onder ons door. Zo dichtbij dat we ze bijna kondenaanraken.