Foto’s en kaarten in de tekst zijn te vergroten door erop te klikken

   
op weg van Staten Eiland naar Vuurland…

8 april 2008
Het begon vannacht al aardig te waaien en het werd weer net onder het vriespunt. In de ochtend hebben we via de SSB met Paul en Marietta (van de Nije Faam) gesproken. Zij liggen nu in een Nationaal Park en hadden gisteren een mooie wandeling gemaakt.

Wij hebben een probleem, de motor start niet goed meer. Het bleek dat ik niets had fout gedaan vorige keer maar dat de het vxc3xb3xc3xb3r gloei mechanisme van de motor niet meer werkt. Paul had er al naar gekeken maar kwam er niet helemaal uit. En twee weten meer dan xc3xa9xc3xa9n. Aangezien ik in dit opzicht geen gesprekspartner ben maar alleen een luisteraar vond Paul het maar wat fijn het even met Paul van de Nije Faam door te kunnen spreken. Hier kwamen inderdaad weer nieuwe dingen aan het licht en zo is Paul de rest van de dag bezig geweest. Ik heb geholpen waar ik kon maar dat was erg weinig. Ik heb voornamelijk met de olielamp in de punt een goed boek gelezen. Paul is wel een stuk wijzer geworden waar het euvel moet zitten maar dat is nog niet verholpen. We hebben nu een mail naar de Volvo-dealer in Nederland gestuurd of de gloei stiften kapot kunnen zijn na negen jaar en zo ja of we daar zelf nog iets aan kunnen doen. Hopelijk krijgen we snel bericht terug!

Al met al was het een koude bewolkte dag (vijf graden) met aardig wat wind. Een goede klusdag…..

7 april 2008
Vannacht is het voor het eerst onder nul geweest (-1.5 graden). Ik had een emmer met was buiten staan en toen ik de was vanochtend uitwrong deed de kou zeer aan mijn handen: even wennen. Vervolgens ben ik bezig geweest om een nieuwe voorraadlijst te maken om te bekijken wat ik moet inkopen in Ushuaia. Paul was ondertussen naar het Patagonixc3xab-netje aan het luisteren.

Aan het eind van de ochtend hebben we ons Giebeltje opgeblazen om aan de kant te komen. We zijn naar Puerto Harberton gelopen. Een uurtje lopen over een grindweg tussen de bomen en over een riviertje. De bomen zijn grotendeels in herfstkleuren maar we zagen ook echt dode kale bomen. Het is duidelijk te zien dat ze te lijden hebben van hevige winden die hier kunnen voorkomen.

herfst landschap…

Aan de baai van Harberton staat een Estancia (boerderij), de eerst boerderij die in 1886 gerund werd door een blanke. Het land werd aan Thomas Bridges gegeven als dank voor het helpen bij reddingswerken en het goede samenwerken met de Indianen die daar in de buurt woonden.

het land van Harberton…

Hier kwamen we Peter en Paula tegen van de Paccific Blue. Zij liggen hier in de baai voor anker. We hebben gezellig een wijntje gedronken in een restaurant om daarna weer terug te lopen. Ondertussen was het al weer avond geworden en tijd voor het avondeten. 

6 april 2008
VUURLAND, BAHIA CAMBACERES INTERRIOR (54 52.355 s  67 17.457 w)
Wezijn de nacht ingegaan met twee reven in het grootzeil en de stormfokop. We voeren halve wind met 25 a 30 knopen wind. Nadat we Le Mairewaren overgestoken werden we opgeroepen door Peter en Paula van dePaccific Bleu (die hebben we al eerder ontmoet in Niteroi) dat zeachter ons voeren. Zij waren vanmiddag vertrokken vanaf Caleta Hopnerop Staten eiland.

In eerste instantie zou Paul gaan slapenmaar na een uur kwam hij eruit, hij kon niet slapen. Toen ik maar hetbed in, lekker slapen. Paul is bijna de hele nacht bezig geweest enmaakte mij pas om vier uur wakker.Vervolgens voeren we al tussenVuurland en Isla Nuevo. Het laatste half uur had Paul weinig wind gehaden hij had de twee reven uit het grootzeil gehaald. Paul ging lekkerslapen en ik ging op wacht. De laatste loodjes! De zachte wind draaidewaardoor mijn zeilen bak kwamen te staan en de boot naar de kant voer.Het was hartstikke donker waardoor ik de afstand naar de kant niet goedin kon schatten. Snel de motor aan om de boot weer op koers te krijgen.OEPS de motor wilde niet starten! Snel Paul geroepen gelukkig kreeg hijde motor wel aan. Waarschijnlijk had ik door de paniek te kort voorgegloeid.

Inmiddels regende het en trok de wind (die nu vanuithet zuidwesten kwam) aan tot 25 a 30 knopen. Snel twee reven in hetgrootzeil en de stormfok op. Het was nog steeds erg donker en we zagenhaast niets buiten. Inmiddels voeren we al tussen Vuurland en hetvolgende eilandje Isla Picton waar het nog nauwer was voor mijn gevoel.Ik vond het nu eng en vroeg Paul op te blijven tot het licht werd. Datdeed hij, samen buiten in de regen stond hij naar de ene kant turen iknaar de andere kant. Soms samen naar binnen om op de kaart te kijken enweer een beetje warm te worden. Het was inmiddels door de zuidwestenwind zeer koud geworden. Toen het eenmaal licht was is Paul nog eenpaar uurtjes gaan slapen.

De regen hield op, de grauwe luchtverdween en de zon kwam ons tegemoet. Een mooier cadeau had ik nietkunnen krijgen. Wat een uitzicht! Lage groene heuvels met bomen in deherfst groene, rode, bruine bladeren. Boven de groene lage heuvelszagen we puntige bergen met sneeuw en dit alles door de zon beschenen.
Steedsverder voeren we het Beagle kanaal in. We hoorden dat er steeds ietswerd opgeroepen door de marifoon maar we wisten niet of dat voor onswas. Na een half uur gaf ik toch maar antwoord en het oproepen bleekdus toch voor ons te zijn. De marine wilde weten wie we waren, waar wevandaan kwamen, waar we heen gingen en onder welke vlag we voeren.Gelukkig sprak hij Engels en was het zo voor elkaar.  Paul vroegnaderhand aan mij of het de Argentijnse of de Chileense marine was:geen idee (hihi)

route van Staten eiland naar Vuurland…

We liggen nu in een prachtige baai omringddoor prachtig gekleurde bomen en we hebben de eerste Patagonischevossen (zorro gris patagonica) al zien lopen.

 
een prachtige baai…

Verder hebben we de dagrustig aan gedaan taart gebakken en die lekker in de kuip met eendrankje in de zon (wel dik aangekleed) opgegeten. ‘s-Avonds hebben wekaasfondue gegeten met een lekker wit wijntje. De laatste lange reiszit erop voorlopig!

5 april 2008
Het was nog donkertoen we opstonden. Binnen hebben we alles zeevast gezet en het bedachter klaar gemaakt. Vervolgens hebben we de ankers op gehaald. Er zatHEEL VEEL kelp aan: zoveel hadden we nog niet gehad. Paul moest in onsGiebeltje stappen om zo de kelp eraf te snijden en ik haalde het ankersteeds een stukje verder omhoog door op de ankerlier knop te drukken.Na bijna een uur waren we klaar. Toen Giebel omhoog gehesen en leeglaten lopen en opgeborgen in de kuip waar hij vast gebonden ligt dezereis.

Op naar de oostkant van het eiland, er staat een noord,noordwesten wind dus aan de zuidzijde hebben we minder golven.Motorend, zeilend en met stroom mee waren we na een uur al halverwegede oostzijde.  We voeren vlak langs de kust omdat er verderop aardigestroomrafelingen stonden (echte brekers). Dit hadden we op de kaart algezien. We hoorden en zagen weer veel zeehonden en zeeleeuwen op dekant liggen. Na nog een uur varen kwamen we bij de zuidkust van heteiland aan en ook hier bleven we dicht onder de kust. Het is een zeergrillige kust met steile rotsformaties.

steile rotsformaties…

De wind nam toe tot 25 a 30knopen vanuit het noorden en de stroom ging tegen staan zodat we nogmaar vier knopen vooruit gingen.

Rond drie uur lieten weStaten Eiland achter ons en staken de straat van Le Maire over. Eenberucht stukje! Gelukkig kwamen we daar aardig met doodtij aan zodat weniet te veel en te hevige stroomrafelingen hadden. Wel kwamen we nuachter de beschutting van het eiland vandaan. De stroom liep naar hetnoorden zodat we de oversteek iets ruimer konden zeilen (de stroomzette ons naar het noorden waar de wind vandaan kwam). We hadden wel dehele oversteek stroom tegen maar als je tegen en over de 9 knoppen gaatdoe je toch nog 5 knopen over de grond. Al met al hadden we een goedeoversteek en na ca 2 1/2 uur voeren we weer beschut achter hetoostelijke puntje van Vuurland (Argentinxc3xab). Ze hebben dit stukje landzo genoemd omdat ze vuur op het eiland zagen. Dit waren de indianen dievuurtjes maakten in die tijd.