rondje Kaap Hoorn, Vuurland en Falkland eilanden…

Foto’s en kaarten in de tekst zijn te vergroten door erop te klikken

21 december 2008
Bij onze eerste aanblik naar buiten bleek het ‘s nachts te hebben gesneeuwd, de bergtoppen waren weer wit. Het zou vandaag hard gaan waaien maar dat viel uiteindelijk mee zodat Paul en ik naar de grote la Anonima (supermarkt) net buiten Ushuaia zijn gegaan voor de grote inkoop. De voorraad was behoorlijk geslonken na vijf maanden en moet nu weer bijgevuld worden. Met de auto vol geladen zijn we naar mijn ouders gereden.

Het was nog bewolkt dus hebben we koffie gedronken en foto’s van ons bekeken. In de middag klaarde het op en zijn we gaan wandelen in de bossen. Een heerlijke wandeling langs een riviertje met vele stroomversnellingen. De mannen konden het weer niet laten om grote blokken hout in het water te gooien en te kijken of deze door de stroom zou worden meegenomen.

het kind in de man…

Rond zes uur waren we weer terug en hebben we gezamenlijk gegeten. De dagen vliegen voorbij!

20 december 2008
Het was een bewolkte ochtend en we dachten dat we weinig zouden gaan doen. Eerst met mijn ouders de foto’s van de Falkland eilanden bekeken. Toen we hiermee bezig waren kwam de zon toch nog door en besloten we naar Rio Grande te rijden. Een grote plaats op Tierra del Fuego, ca 200 kilometer rijden vanaf Ushuaia. Eerst door de bergen over de Garibaldi-pas naar de meren. Als eerste kwamen we langs het Escondido meer en het Fagnano meer. Dit zijn grote meren tussen de bergen. Na de meren werd het landschap vlakker en reden we door de groene pampa. Hier vele kuddes Guanaco’s, koeien, paarden en schapen. Bijna bij Rio Grande zagen we de Atlantische oceaan met witte koppen. In Rio Grande hebben we wat gegeten en wat rond gewandeld: we kwamen tot de conclusie dat het niets te bieden heeft.

Op de terugweg zijn we gestopt in Tolhuin. Tolhuin ziet er erg gezellig uit met leuke huisjes en waarschijnlijk kun je er ook goed wandelen langs het meer. Helaas hadden we hier geen tijd meer voor en zijn we doorgereden naar Ushuaia. En omdat voorspeld werd dat het hard zou gaan waaien zijn Paul en ik gelijk door gegaan naar de boot. Het regende toen al pijpenstelen.

19 december 2008
Paul haalde mijn ouders op om vervolgens met zijn allen terug aan boord te gaan. De ankerketting met anker werd tijdelijk belegd aan ons Giebeltje zodat we uit konden varen. De motor werd aangezet omdat er eerst weinig wind was maar al snel konden we alleen op fok zeilen richting Isla Alicia waar vele zeeleeuwen liggen. Onderweg zagen we Danny met nog iemand in een kano, zij gingen ook naar de zeeleeuwen. Bij het eiland aangekomen zagen we eerst een jong zeeleeuwtje wat zoogde bij de moeder. Verderop de rots zagen we meerdere zeeleeuwen kolonies: volwassenen met hun jongen. We konden zeer dichtbij de rots en zeker voor mijn ouders was dit een hele happening, zo dichtbij!

meerdere kolonies…

Terug hebben we alleen op fok gekruist en hadden we in vlagen soms 30 a 35 knopen wind. Nu hebben mij ouders dus in het Beagle kanaal gevaren met 30 a 35 knopen wind! Dit vind ik wel stoer!

Terug in Ushuaia hebben Paul en ik de boodschappen voor ‘s avonds gehaald. We hadden mijn ouders, Paul en Marietta (Nije Faam) en Maria en Warren (Night Fly) te eten. We zijn namelijk vandaag vijf jaar getrouwd en wilden dit wel vieren. Ik verzorgde het eten en Marietta wilde graag wat wijnen uitproberen zodat zij voor de wijnen zorgde. We begonnen met een glas champagne en daarna werden de flessen wijn open gemaakt om te proeven. Paul (Nije Faam) had nog een mooie speech voor ons van over de tijd dat we elkaar nu kennen. Dit bleek op de dag af xc3xa9xc3xa9n jaar en xc3xa9xc3xa9n maand te zijn. Dus precies dertien maanden wat ook weer een bijzonder getal was. Het werd een gezellige avond met lekkere wijnen en lekker eten!

onze kajuit was net groot genoeg…

18 december 2008
Het was een mooie zonnige ochtend dus tijd om lekker te wandelen. Nadat we mijn ouders hadden opgehaald zijn we door gereden naar Lapataia (natuurgebied). Wij waren hier in de winter al meerdere malen geweest alleen lag er toen veel sneeuw. Nu was het groen en stonden de planten in bloei. Eerst een wandeling gemaakt naar de baai waar we afgelopen winter gelegen hadden en waar we uitzicht hadden over de Beagle. Verder gewandeld door het bos naar de grens met Chili en de beverdammen.

Rond twee uur begon het te betrekken en zijn we met de auto nog even naar de pier gereden waar je Isla Redonda goed kan zien. Aldaar zagen we een groep wilde paarde lopen. Terug in Ushuaia hebben we wat boodschappen om daarna naar het appartement te gaan. Hier hebben we eerst foto’s bekeken en daarna weer lekker gegeten.

17 december 2008
Onderweg naar mijn ouders zagen we Eef van de Toluka. Zij chartert hier al vijftien jaar in dit gebied. Op zich was ze druk bezig maar ze had nog wel even tijd voor en kop koffie met ons. Het bleek dat ze dit gebied een der deze dagen gaat verlaten en dat ze naar het noorden gaat: o.a New Foundland, Groenland, IJsland.

Bij mijn ouders aangekomen zijn we na de koffie in de auto gestapt en naar Haberton gereden. Harbeton is de boerderij uit 1886 en werd bewoond Thomas Bridges (wij hebben hier al eerder uitgebreid over geschreven). Net buiten Ushuaia staat een wachtpost van de politie waar we werden aangehouden. Ze vroegen ons waar we heen gingen en of onze auto gehuurd was. Haberton was geen probleem en we mochten doorrijden. We kwamen langs het gebied waar we van de winter geskied hadden. Paul had zelfs nog een kaart van het skigebied in zijn jaszak zitten zodat we mij ouders konden laten zien hoe het skigebied eruit zag. Even later sloegen we af richting Harberton en reden we verder over een onverharde weg eerst tussen de bomen en later langs het Beagle. Daar zagen we aan de overkant Puerto Williams liggen met zijn hoge bergen daar achter. Bij Harberton aangekomen hebben we eerst daar rondgewandeld en later hebben we nog wat gedronken. Na een paar uurtjes werd het tijd weer richting appartement te gaan waar we heerlijke biefstuk hebben gegeten met natuurlijk een lekker wijntje!

16 december 2008
In eerste instantie dachten we dat we vandaag aan boord moesten blijven vanwege de vele wind. Het bleek allemaal mee te vallen zodat we toch naar mijn ouders konden. Onderweg kwamen we Warren en Maria van de Night Fly tegen. Zij moesten naar de Nautica winkel en aangezien wij daar bijna langs kwamen gaven we hun een lift. Eenmaal bij mijn ouders aangekomen hebben we eerst een kop koffie gedronken en heb ik de vuile was in hun bad te wassen gezet. Hoezo hun appartement (hihi).

Na een tijdje kwam de zon door en zijn met de auto naar de skilift net boven Ushuaia gereden. We hadden hier een prachtig uitzicht over de Beagle en Ushuaia. Van hier was te zien dat de golven in de Beagle witte kuiven hadden, het waaide dus wel degelijk hard. Verder omhoog met de skilift om daarna naar de sneeuw te wandelen.

met mijn ouders aan de rand van de sneeuw…

Hier hebben we een mini sneeuwpop gemaakt om Pascal en Wouter tevreden te stellen. Zij wilden graag een foto met een sneeuwpop en opa en oma. Al wandelend zijn we afgedaald en met de auto naar de haven gereden. Aldaar een bezoek aan de carrefour en per auto de gekochte spullen naar het appartement gebracht om die daar ten dele op te eten. We hebben de Cd’s die tante Jannie heeft samengesteld van toegestuurde en zelf gemaakte foto’s samen bekeken. Het leverde een fraai overzicht van familie activiteiten van de laatste twee jaar. Geweldig leuk! Skype contact met tante Jannie lukte helaas niet. Vervolgens Skype contact met Natalie om haar te bedanken voor haar bijdrage. Hierop volgde een uitgebreid gesprek tussen Ruud en Paul. Ondertussen werd de maaltijd bereid en na het nuttigen ervan werd het tijd de boot weer te gaan bevolken.

Eindelijk foto’s: 60 foto’s geplaatst bij hoofdstuk over de Falklands en 10 bij huidige hoofdstuk (tot 7 december) (Rob)

14 december 2008
Op naar Marietta en Paul voor een lekkere kop koffie met cake. Zij hadden mooie foto’s gemaakt en wilden daar nu een kerstkaart van maken. Paul was van beroep lithograaf en heeft Marietta geholpen de tekst op de foto te zetten en de kleuren te corrigeren. Verder hebben we weer lang gezellig zitten praten tot het tijd werd. Paul ging gelijk naar een cafxc3xa9 waar we konden internetten en ik liep nog even de supermarkt binnen voor lekkere hapjes. Eenmaal samen in het cafxc3xa9 hebben we nog wat foto’s verstuurd en met mensen gebeld. Zeer gezellig om familie en vrienden weer te spreken na vier maanden! Rond half acht kwam de bus uit Punta Arena aan: JOEPIE, MIJN OUDERS ZIJN ER!

Na veel geknuffel werd het tijd om in de taxi te stappen en naar Cabanas Hannas (hun appartement) te gaan. Het bleek toch verder dan we dachten. Het ligt aan de buitenrand van Ushuaia maar het is er wel prachtig met een grote tuin en barbecues. Ook de kamers zijn vrij ruim. Mijn ouders reizen nu al ca vier weken rond in Argentinixc3xab en Chili en daar wilden voor vanavond een deel over horen. Zij vertelden over Foz de Iquess (watervallen) en Puerto Madryn (walvissen en pinguxc3xafns) waar wij ook zijn geweest. Het was weer veel te gezellig maar uiteindelijk besloten we toch op tijd naar bed te gaan.

13 december 2008
Ik keek vanuit de kuip naar de boten in de baai en zag dat Caval (de bootnaam van onze buurman) een zelfde dingy als wij hebben met zelfs dezelfde oranje kleuren aan de zijkant. Ik keek vervolgens achter onze boot en zag tot mijn verbazing dat onze dingy weg was. PAUL PAUL onze dingy is weg en hij ligt bij de buurman roep ik. Paul kwam er gelijk uit bed en keek ook heel verbaasd. Hij liep gelijk naar achteren om de twee lijnen te inspecteren waar onze dingy aan lag. Waren ze door geschavield of doorgesneden? Zo te zien doorgesneden maar dat weten we pas zeker als we ons Giebeltje terug hebben en de andere kant van de touwen kunnen zien. We wisten ook dat de buurman gisteravond visite had en het laat had gemaakt. Wij riepen eerst over de VHF, geen gehoor. Daarna riepen en toeterden over het water maar geen reactie. Het werd tien uur, elf uur, twaalf uur. Toen kwam er een zeilschip langs en we vroegen hen even langs Caval te varen om hem wakker te roepen. Dit deden ze. Daarna hadden we snel ons dingy terug. De buurman had onze dingy gevonden al drijvend in de baai gevonden. Gelijk keken we naar de andere uiteinden van de lijnen en vermoeden we toch dat de lijnen waren door geschavield.

Op naar de kant om nog meer foto’s te versturen en wat spullen te halen. Op de terugweg zagen we dat Steve (eigenaar van de Explorer) aan boord was. We besloten om even gedag te gaan zeggen. Nou ja even! Het bleek dat hij geen passagiers aan boord had maar wat vrienden en dus werden we ook uitgenodigd. De vrienden bleken schippers te zijn van een ander charterschip hier. Later kwamen er nog andere eigenaren met crew van andere charterschepen langs. De meeste charterschepen die hier op dit moment aan de pier liggen zijn net terug van hun eerste charterreis en hebben op dit moment geen gasten meer aan boord waardoor we gezellig met een een heel stel  zijn gaan uit eten. Een gezelschap van vele nationaliteiten, Fransen, Engelsen, Zuid Afrika, Duitsers, Australixc3xabrs en wij (Nederlanders). Het was hartstikke gezellig. Zeker omdat vele verhalen over Patagonixc3xab en Falkland gingen. Wij kennen deze gebieden nu ook en het was leuk om mee te praten. Over Antarctica en Zuid George hoorden we de verhalen alleen maar aan. Voor we het wisten was het alweer twaalf uur en zijn Paul en ik en nog een paar naar de boot gegaan. Een aantal zijn nog verder de kroeg in gegaan: geen idee hoe laat dat geworden is.

12 december 2008
Ik was weer vroeg wakker en ben weer gaan wekken. Rond negen uur was ik klaar en zijn alle legen potten weer gevuld. We wilden na het Patagonie-netje weer naar de kant alleen begon het toen hard te waaien zodat we even hebben gewacht. Na een tijdje bleek dat het toch niet verstandig was vandaag naar de kant te gaan. Eerst maar even kijken of het anker goed vast zit en hoe hard het hier gaat waaien. Het bleek de hele dag tussen de twintig en de veertig knopen te zijn en het anker hield gelukkig goed. Paul heeft al onze foto’s op cd’s gezet. Verder hebben we een aantal magazines gelezen die we gekregen hadden van Sinterklaas, wat kunnen mensen toch rare bladen lezen!

11 december 2008
Aangezien we al een aantal dagen vroeg zijn opgestaan waren we vandaag weer vroeg wakker.Ik ben gaan wekken. Paul ging buiten in de kuip zitten om naar de cruiseschepen te kijken die hier af en aan varen. Daarna is hij naar de kant gegaan om benzine te halen. Na het Patagonie-net zijn we samen naar de kant gegaan. Eerst naar de kapper want na vier maanden werd dat hoog tijd! Zeker bij Paul hij begon bijna op een vrouw te lijken met dat lange haar (hihi). Daarna is Paul naar een hotel gegaan waar we konden internetten en ben ik naar de Adouana gegaan om onze boot in te klaren.

Toen ik aldaar klaar was ben ik naar Paul gegaan in de hoop dat alle foto’s al verstuurd waren. Niets daarvan: we hadden een hele trage verbinding en na een aantal foto’s te hebben verstuurd was het al weer vier uur. Tijd om met de bus naar het gasvulstation te gaan. Hier werd de fles weer gevuld met propaangas. De man zei dat hij er vijf liter in wilde doen. Paul keer verbaasd en zei dat er zes liter in ging. Nee bij butaan ging er zes liter in maar bij propaan vijf. Na wat heen en weer gepraat ging er toch zes liter in. Nu begrepen we ook waarom we korter met onze gasflessen deden de laatste keer.

Op de terug weg zijn we uitgestapt bij Pizzeria Bely om weer een heerlijke pizza te eten. Eigenlijk was hij gesloten maar voor ons maakte hij een uitzondering,hij was blij ons weer te zien na vier maanden. Tot slot hebben we weer boodschappen gedaan zodat ik weer verder kan wekken. Aan boord heb ik nog even erwtensoep gemaakt om morgen te wekken.

10 december 2008
USHUAIA (54 48.808 s  68 18.129 w)
We zijn vroeg vertrokken en zagen de zon weer opkomen. Het bleef bewolkt met weinig wind waardoor we naar Puerto Williams moesten motoren. Onder het motoren heb ik binnen de kerstversiering opgehangen en is Paul buiten bezig geweest. Rond tien uur kwamen we in Puerto Williams aan. Daar ben ik naar de Capitania dos Puerto gegaan om ons te melden en uit te klaren. Paul was ondertussen bezig de watertanks weer te vullen. Rond half twaalf waren we klaar en konden we vertrekken naar Ushuaia. Nu was er wel wind en konden we al kruisend naar Ushuaia. Eerst met vol tuig, later met twee reven en daarna weer met vol tuig. Het weer is hier zeer wisselvallig. Rond half acht waren we in Ushuaia waar we ons moesten inklaren. Op naar de Prefectura en de Immigratie. Morgen moet de Adouana nog gedaan worden. Op de terugweg hebben we even ergens een gegrilde kip met friet gegeten om daarna nog even snel de noodzakelijkste boodschappen te doen voor we weer terug aan boord gingen.

onze tocht naar Ushuaia…

9 december 2008
PUERTO ORESTE (54 53.995 s  68 08.699 w)
We wilden vandaag naar Ushuaia maar op zich waaide het nog steeds aardig hard. Op de grib files van vanochtend stond dat er weinig wind zou staan in onze omgeving en dus haalden we ons anker op. Helaas hadden de grib files het fout en stond er in het Beagle kanaal veel meer wind. Met ruime wind alleen op een klein stukje fok liepen we al zes knopen. Wat te doen, we konden helemaal naar Puerto Williams gaan met een grote kans dat de haven gesloten was en we vandaag niet verder mochten. Dus riep ik op een wanhopige manier Puerto Williams op dat de wind meer was geworden en of we a.u.b in een verboden Caleta mochten gaan liggen. Na veel heen en weer gepraat en zielig doen kregen we toestemming om in Puerto Oreste te mogen liggen. Yes, nog een extra nachtje in een mooie verboden Caleta en niet naar Puerto Williams! Jammer dat we geen Chilenen zijn want dan zouden we in elke Caleta mogen liggen, wat is de wereld toch oneerlijk verdeeld (hihi).

Eenmaal in de Caleta zagen we twee vissersboten liggen waar we naast zijn gaan ankeren. Daarna moest ik nog xc3xa9xc3xa9n keer zielig/wanhopig overkomen om onze positie door te geven. De rest van de dag waaide het over de dertig knopen en lagen we aardig te slingeren achter ons anker. We zagen hoe er in de middag nog een derde vissersschip bij kwam. Dit bleek een opkoper te zijn. Zij kopen alle Centolla’s van de vissers schepen op en gaan dan naar Punta Arenas om het aan de wal te verkopen. Zodoende kunnen de vissers schepen door blijven vissen. Nu is het seizoen afgelopen: vele korven lagen op de kant.

8 december 2008
PUERTO NAVARINO (54 55.449 s  68 19.356 w)
Rond half zes zijn we vertrokken uit Caleta del Bosque. Eerst Estxc3xa9ro Fouque uitgemotord om daarna het zeil te hijsen. Het woei nog niet zo hard maar voor alle zekerheid deden we toch twee reven in het grootzeil. De fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil aan de andere kant voeren we pal voor het lapje met stroom mee Brazo Suroeste uit. Ondertussen werden we opgeroepen door de Nije Faam, zij waren wakker geworden en waren ook vertrokken. Toen we bij de splitsing van Brazo Suroeste en Brazo Noroeste kwamen nam de wind behoorlijk toe (ca 25 a 30 knopen) met uitschieters tot 35 knopen. Maar wel ruime wind zodat we lekker hard gingen. Dit ging zo het hele Beagle kanaal door tot Puerto Navarino waar we rond 15.00 en na 47 mijl aankwamen.

onze nieuwe ankerplek…

De rest van de dag hebben we lekker in het zonnetje in de kuip gezeten. Want zodra we Brazo Suroeste uitkwamen werd de bewolking met de regen steeds minder en kwam de zon steeds meer te voorschijn.

7 december 2008
Regen, regen en nog eens regen. Nee vandaag hebben we niet lang in ons bed gelegen. We werden namelijk uitgenodigd om in de bruine kroeg een kop koffie te komen drinken met gebak en dat sloegen we natuurlijk niet af. Het was zondag en dus trakteerde Marietta ons op een eigen gemaakte kwark taart. Onder de koffie bekeken Paul en Paul ons slot van een deur. Paul had deze er gisteren al uit gehaald. Er was namelijk een veer kapot waardoor de deur niet dicht bleef zitten. Paul (Nije Faam) had een simpele oplossing en verving de veer door een elastiek. Daarna hebben we foto’s bekeken van Paul en Marietta. Terug aan boord heeft Paul het slot er weer ingezet. Het slot van de wc deur ging ook al niet echt goed meer dicht zodat Paul deze ook gelijk heeft gemaakt. Ik heb van Sinterklaas weer een klein borduurwerk gekregen waar ik ondertussen mee bezig was. Later hebben we nog een film gekeken.

6 december 2008
Het was een prachtige zonnige ochtend. Na het netje zijn we met ons Giebeltje verder de fjord in gevaren. Eerst de volgende baai in waar we zeeleeuwen zagen zonnen op een rots.

zeeleeuwen, samen zonnebaden op een rots…

Daarna zijn we verder gemotord met de wind in de rug naar de gletsjer ca drie mijl verder op. Tijdens het varen werd de wind al harder en kwam de bewolking ook al iets over de bergen heen. Eenmaal bij de gletsjer zagen we dat deze vanaf de top van de berg tot helemaal in het water liep. Een prachtige gletsjer die veel blauwer was dan de andere gletsjers die we gezien hebben.

een prachtige blauwe gletsjer…

We wilden hier eigenlijk gaan wandelen maar het weer liet dit niet toe. Het begon te regenen en serieus te waaien. We waren nog meer net met de terug weg bezig of we kregen de eerste williwaw al over ons heen. Hierdoor kregen we golven waar we tegen in moesten en waren we in xc3xa9xc3xa9n keer nat tot op het bot. Daarna bleef de wind aardig waaien en hebben we meerdere williwaw over ons heen gekregen. Iedere keer als er een williwaw over kwam moest ik plat in de boot gaan liggen om maar zo weinig mogelijk wind te vangen. Paul hing dan ook zo laag mogelijk maar hij moest natuurlijk wel zien waar hij stuurde (hihi). Ook in het kanaal Brazo Suroeste zagen we verschillende williwaw langs gaan. Best een mooi gezicht om te zien hoe met water los komt van het water en dan een mooie draai beweging maakt over het water. Na een uur waren we weer terug aan boord en hebben we een warme douche genomen. Daarna hadden we een late lunch met een warme kop thee. Rond vier uur kwamen Marietta en Paul op de thee en hebben we de foto’s van de Falkland bekeken.

5 december 2008
Regen, regen en nog eens regen. Een dag om lekker lang in bed te blijven liggen en een boek te lezen. Eenmaal uit bed hoorden we over de VHF dat mensen van een Chileens armada schip iets opriepen. Geen idee wie zij opriepen en dus gaven wij zowel de Nije Faam geen antwoord. Even later bleek dat ze toch ons opriepen en dat ze voor onze Caleta rond voeren. Als eerste gaf Marietta antwoord op de vragen: naam van de boot, hoeveel personen, welke nationaliteit, welke plaats,etc. Later waren wij aan de beurt om deze vragen te beantwoorden. Een gedeelte kon ik niet verstaan maar wel begreep ik dat we hier niet aan land mochten. We hebben al lijnen naar de kant gebracht maar hier deden ze niet moeilijk over. Ook begrepen we dat ze een zak met cadeautjes bij zich hadden van de Sinterklaas. Op deze zak stond "voor Nije Faam en Giebateau"…. Zo besloten we om weer gezamenlijk Sinterklaas te vieren in de bruine kroeg. Rond vijf uur was het zover. Tussen de hapjes en de drankjes door mochten we om de beurt een cadeau open maken. Bij ieder cadeau had de Sint een gedicht gemaakt wat op het cadeau sloeg. We moesten eerst raden wat het was alvorens het open te maken.

4 december 2008
Het regende vanochtend heel hard dus ben ik begonnen met de voorbereidingen als Sinterklaas langs komt in Caleta del Bosque. Dan heb ik voor deze lieve man in ieder geval kruidkoek met speculaas.

Rond half elf werden we opgeroepen door Thomas van de Nunetac. Hij voer net langs met een stel vrienden. Even later meerde hij naast de Nije Faam af en dronken we met zijn alle koffie bij Paul en Marietta in de bruine kroeg. Ik had de speculaas meegenomen en deze was zo lekker dat bijna alles opging. Nu moet ik wel bekennen dat we met tien personen koffie zaten te drinken.

Rond xc3xa9xc3xa9n uur waren we weer terug aan boord en ben ik verder gegaan met de voorbereidingen van Sinterklaas en heb ik nog meer speculaas gebakken. Het regende bijna de hele dag waardoor het lekker knus aan boord was. Paul is nog even naar de kant geweest voor een kleine wandeling.

3 december 2008
CALETA DEL BOSQUE (55 04.414 s  69 33.493 w)
De zon kwam nog maar net achter de bergen vandaan toen we vertrokken uit Caleta Ferrari. Al motorend verlieten we Bahia Yendegaia en sloegen het Beagle kanaal in. Daar kregen we de normale westenwind zodat we met vol grootzeil konden kruisen. De zeillat die we bij het achterlijk geplakt hebben deed uitstekend zijn werk. Ook toen het harder begon te waaien en we twee reven moesten zetten, ging het zeil daar niet klapperen. Al kruisend door het Beagle en later door Brazo Suroeste (verengde van de Beagle) kwamen we aan in Estxc3xa9ro Fouque. Dit is een lange fjord waar verschillende gletsjers in uit komen. Aan het begin van deze fjord zijn we rond half zes en na 56 mijl in Caleta del Bosque ten anker gegaan.

een mooie zonsondergang…

Naast de Nije Faam. Paul (Nije Faam) zat al in zijn dingy om de lijnen voor ons naar de kant te brengen en Marietta stond voorop te zwaaien. Heerlijk z’n ontvangst na vier maanden. Nadat we goed lagen zijn we naar de bekende bruine kroeg gegaan en hebben een ouderwets gezellige avond gehad. Terug aan boord hebben we toch nog even geteld hoeveel slagen we vandaag gemaakt hadden. Wij zijn vandaag 45 keer overstag gegaan, en maar lieren………

de route vandaag…

2 december 2008
Geen wind en een prachtige zonnige dag, een dag om te gaan paardrijden. Dit hadden we gisteren al afgesproken dus dat kwam goed uit! Eenmaal aan de kant had Paul de paarden zo gehaald omdat Annemie gisteren al xc3xa9xc3xa9n paard in de kraal had gezet waardoor de andere paarden niet ver weg waren gelopen. Lekker rustig aan door het dal en langs de rivier. Vorige keer lag alles hier onder de sneeuw maar nu was alles groen. We staken dit maal de grote rivier niet over omdat deze nu behoorlijk stroomt. Wel staken we een zijtak van de rivier ofschoon die ook al behoorlijk stroomde. Tijdens deze oversteek moesten we onze benen omhoog trekken anders kwamen ze in het water. Verder het dal door langs de rivier. Tussen bomen en struiken door die nu in bloei stonden. Hier zagen we vele wilde paarden met veulens, Ibissen en andere vogels.

Car en Paul te paard…

Rond het middag uur hebben we aan de oever van de rivier onze lunch gegeten. Hier hadden we uitzicht over de rest van het dal met aan het einde de gletsjer omringd door hoge bergen met sneeuw. Dit alles met een stralende zon en geen wolkje aan de lucht. Na de lunch zijn we nog een stukje verder gelopen om daarna weer terug te gaan. Op de terugweg waren de paarden haast niet te houden en hebben we de meeste tijd gedraafd en gegaloppeerd. Het was een prachtige tocht.

Terug thuis was Josxc3xa9 er nog niet,waarschijnlijk laten de koeien zich niet makkelijk vangen. Ik had ‘s ochtends eten meegenomen zodat we Annemie konden trakteren op een kippensoep met Italiaans brood en salade. De vermoeidheid kwam op zetten na een dag paardrijden zodat we terug naar de boot zijn gegaan.

1 december 2008
CALETA FERRARI (54 51.454 s  68 48.920 w)
Om half zes vertrokken we weer richting gletsjers. Bahia Yendegaia moesten we uit motoren omdat er geen wind was maar toen we de Beagle in keken zagen we witte koppen op het water. Met twee reven in het grootzeil en de stormfok op voeren we het Beagle kanaal in waar gemiddeld 25 a 30 knopen wind stond met uitschieters naar 40. Het achterlijk tussen de tweede en derde zeillat klappert al een tijdje. Dit hadden we al versterkt met zeildoek maar vandaag klapperde dit toch weer zo heftig dat we het niet verstandig vonden zo door te kruisen. Na vijf mijl draaide we om en zijn we voor de wind Bahia Yendegaia weer in gezeild. Hier stond nu ook ca 25 knopen wind zodat we bijna geheel naar Caleta Ferrari konden zeilen. Hier riepen we Annemie en Josxc3xa9 op. We werden uitgenodigd voor de lunch. In de tussentijd hebben we een kleine zeillat op het het zeil geplakt met tape. Eerst maar eens kijken of dit helpt. Het bleek dat Josxc3xa9 naar de hut was om koeien te vangen en dat Annemie alleen was. De rest van de middag hebben we gezellig met Annemie  zitten praten.

30 november 2008
BAHIA YENDEGAIA (54 52.808 s  68 45.110 w)
Als eerste zijn we naar een begraafplaats van de Yamanas indianen geweest. Zij leefden hier rond deze baai tot 1960. Daarna moesten ze verhuizen van de Chileense regering naar Puerto Williams.
Halverwege de ochtend kwam er iets wind zodat we weer verder konden zeilen. In eerste instantie met weinig wind maar deze wakkerde in de loop van de dag aan zodat we uiteindelijk met twee reven zeilden. We kruisten de hele dag. Eenmaal in de buurt van Armada Navarino riepen we deze Aarmada op om te vertellen dat we wilden ankeren in Puerto Borracho. Helaas werd dit niet toegestaan. We mochten alleen ankeren bij Puerto Navarino, Bahia Ferrari of Bahia Sonja. Paul maakte zich hier wat boos om en juist op dat zelfde moment begon het voorzeil spontaan te klapperen. Het bleek dat er boven iets niet goed was. We haalden de fok snel naar beneden en haakten de stormfok aan. Daarna werd het tijd om te zien wat er nu precies gebeurd was. Gelukkig geen grote schaden. De ring tussen het Profull-blok (boven in de mast) en het zeil was gebroken. Harpen genoeg bij ons dus geen probleem. Het probleem was dat er op dat moment 20 a 25 knopen wind stond en dat er golven waren. Op naar een Caleta waar we eigenlijk niet in mochten zodat Paul de mast in kon om de val met blok naar beneden te halen. Hier was minder wind en geen golven. Daarna de nieuwe harp er weer tussen, fok gehesen en de Caleta weer uit gevaren. Verder kruisend naar Bahia Yendegaia  waar we bij een riviertje voor anker gingen.

onze tocht naar Bahia Yendegaia…

29 november 2008
CALETA MEJILLONES (54 53.977 s  67 59.515 w)
Gisteravond in bed besloten we dat we toch nog een stuk wilden gaan zeilen voordat we lange tijd stil gaan liggen in Ushuaia. Vanochtend vroeg uit bed om naar Puerto Williams te varen voor de nodige papieren. Het werd motor zeilen omdat er weinig wind was en we stroom tegen hadden. Eenmaal in Puerto Williams hebben we ons rondje Vuurland en Falkland eilanden geheel gerond. We hebben in drie en halve maand 1559 mijlen gevaren.

In Puerto Williams duurde het drie uur voor we geholpen werden en eer alles voor elkaar was, was het twee uur. Maar we hebben nu wel een Zarpa voor de gletsjers. Ondertussen zaten we gezellig met Betty en Lois (Ave del Mar) te praten en deden Betty en ik nog even boodschappen. Rond twee uur vertrokken we weer richting gletsjers. Er was eerst weer te weinig wind om te zeilen maar later kwam de wind en konden we al kruisend soms aan de wind verder zeilen. Rond half acht hield de wind het weer voor gezien en zijn we naar onze ankerplek gevaren, deze ligt schuin tegenover Ushuaia.

 onze tocht naar Caleta Mejillones…

28 november 2008
Regen, regen en nog eens regen met wind vandaag. Het was een dag om aan boord te blijven. Paul heeft lang in bed gelegen en een boek gelezen. Ik ben eerder uit bed gegaan om te vilten. Vilten is (schone, gekleurde) wol uit elkaar pluizen. Deze pluizen in meerdere lagen op elkaar leggen en nat spuiten met water en zeep. Dan met een roller het vast rollen zodat je een lap krijgt.  Bij de eerste lap had ik te weinig wol gebruikt zodat ik door de lap heen kon kijken. De tweede was een mooie lap maar bleef niet aan elkaar zitten. In de zeep moet een bepaalde stof zitten en ik vermoed dat deze niet in mijn zeep zit. Op zoek dus naar goede zeep! In de middag hebben we weer een film gekeken.

27 november 2008
PUERTO GABLE  (54 53.339 s  67 25.607 w)
We zijn weer een klein stukje verder gezeild. Alleen op fok en met stroom mee zijn we tussen Isla Petrel en Isla Martillo door gevaren naar Isla Gable. Onder het zeilen werden we opgeroepen door de Prefectura (L4C) die op het eiland Gable zit. Hij vroeg waar we vandaan kwamen en waar we naar toe gingen. We zijn officieel nog steeds niet ingeklaard in Argentinixc3xab maar daar doen ze kennelijk niet moeilijk over of ze weten het niet.

ankerplek Puerto Gable…

Nadat de boot goed achter het anker lag zijn we naar de kant gegaan. We dachten dat we op Isla Gable liepen maar het bleek een klein eilandje net ernaast te zijn waar we zo omheen waren gelopen. Weer in ons Giebeltje gestapt en iets verder gevaren zodat we nu wel op Isla Gable waren. Toen we langs een klein stroompje het eiland inliepen zagen we een beverdam. Vervolgens nog twee beverdammen in hetzelfde stroompje. Langs de dammen en het stroompje lag allemaal dode en aan geknabbelde bomen en takken. Ook waren er allemaal paadjes vanaf het water het eiland verder in. Dit bleken paden van de bevers te zijn die nu verderop op het eiland aan de bomen knagen en het hout meenemen naar hun burcht. Na de derde dam zagen we in het meertje de beverburcht. Hier hebben we een tijdje gezeten maar helaas geen bever gezien. We wisten wel dat ze ‘s nachts actief zijn maar ja we hadden geluk kunnen hebben. Wel kwamen we weer langs prachtige planten in bloei met als hoogte punt de Dog Orchidee. Niet xc3xa9xc3xa9n maar wel een veldje vol.

de Dog Orchidee…

Terug aan boord een film gekeken en daarna het wereld omroep geluisterd.

26 november 2008
Een tijdje geleden zijn we door xc3xa9xc3xa9n van die harde windvlagen onze radarreflector kwijt geraakt. Gelukkig hadden we nog een nieuwe bij ons en die heeft Paul vanochtend aan de radarpaal gemonteerd. Ik was bezig de keukenkastjes schoon te maken. Ondertussen hebben we buiten ook nog even koffie gedronken. Het was een warme dag van ca twintig graden met de zon achter de wolken. Tijdens het koffie drinken zaten we te genieten van twee sterns die achter onze boot op kelp zaten. Het mannetje vloog steeds weg om voedsel te halen.

Na de lunch zijn we naar het eilandje naast ons gevaren om daar te wandelen. Het dierenleven is hier niet echt veel maar gelukkig staan er vele bloemen in bloei waar we van kunnen genieten.

verschillende mooie in bloei staande planten…

Terug aan boord werd het tijd voor de Wereldomroep en het netje met Paul en Marietta (Nije Faam).

25 november 2008
Het was vanochtend bewolkt en grauw zodat we eerst wat gerommeld hebben aan boord, niets bijzonders. Halverwege de ochtend klaarde het wat op zodat we zijn gaan wandelen. Tijdens de wandeling zagen we verschillende bloemen en struiken in bloei staan, het is hier lente! Ook zagen we verschillende vogels stern, ganzen en een Chimango Caracara, deze Caracara hadden we nog niet gezien. We zijn met een omweg naar Harbeton gewandeld. De estancia (boerderij) van Thomas Bridged. Hij was een Engelse missionaris die op Keppel eiland (Falkland) door de Yamana indanen de Yamana taal leerden (in 1856). Daarna is hij met zijn vrouw Mary Ann vanuit Engeland eerst terug naar Keppel eiland gegaan om vervolgens naar Ushuaia te verhuizen. In de buurt van Ushuaia werd hij een missionaris en omdat hij de Yamana taal sprak werd hij bevriend met de indianen. Sommige indianen bouwden hun tenten in de buurt van het huis van de missionaris (Harberton). Thomas Bridges kreeg dit land van de Argentijnse regering voor al zijn hulp. Nu is het toeristische happening.

Wij liepen mee met een Engelse tour door het gebied. Zo zagen we de grafstenen van de familie Bridges, hutten hoe ze vroeger leefden, werktuigen die ze gebruikten zoals een houten handwasmachine, oude jeep, tractor, kleine roeiboten en hoe ze de schapen scheerden. Daarna zijn we verder gewandeld om met een omweg weer aan boord te gaan.

24 november 2008
BAHIA RELEGADA (54 52.308 s  76 20.569 w)
Vanochtend was de spanning om te snijden. De weerberichten gaven aan dat er vandaag tien knopen wind stond en morgen twintig kopen uit het noorden. Twintig knopen wordt vijfentwintig tot dertig dus tien zou wel tien tot vijftien knopen worden  FOUT, FOUT, FOUT: tien knopen wind werd geen wind en motoren! Daarbij hadden we ook nog eens stroom tegen dus Paul werd een echte grombeer en ging een boek lezen. Ik hield de uitkijk heerlijk in het zonnetje en geen wind. Na drie uur motoren kwam er zes tot acht knopen wind uit het zuiden, ruime wind. We hebben helaas minimaal acht tot tien knopen nodig om ruime wind te zeilen zeker als er nog een deining staat waardoor de zeilen klapperen. Dus motoren nog maar. De wind draaide iets waardoor we rond half elf (na bijna zes uur motoren) wel konden zeilen. Met zes tot acht knopen halve wind tot aan de wind liepen we xc3xa9xc3xa9n a twee en soms drie knopen omdat we ook nog stroom tegen hadden. Echt hard gingen we niet maar we zeilden. Deze wind was niet de normale noordenwind die er had moeten staan maar was een zeewind. Het land begon al wat op te warmen waardoor de koude zeewind aangetrokken werd. Rond het middag uur begon het echt te waaien (nog steeds de zeewind) en konden we eindelijk Cabo san Pio ronden. Vanaf hier zeilden we eerst tussen de eilanden en het vaste land door de de Beagle in. We hadden nu ruime wind vijftien tot twintig knopen (zeewind) en gingen nu lekker hard. Rond half negen waren we in Bahia Relegada: 56 mijl verder.

ankerplek Bahia Relegada…

23 november 2008
Nadat we eerst de olie ververst hadden in het staartstuk van onze buitenboordmotor zijn we met ons Giebeltje richting een grot gevaren. In deze grot heeft de Engelse missionaris Allen Gardiner in 1851 geschuild voor de Yamanas-indianen. Deze indianen hadden het geheel niet op blanken. Aangezien Allen al zijn munitie per ongeluk achter gelaten had op het schip kon hij zichzelf niet verdedigen. Hij is vanaf deze grot nog xc3xa9xc3xa9n keer naar Caleta Banner gevaren om eten te halen en een bericht achter te laten waar hij was. Terug in de grot werd hij verrast door zeer hoogwater waarbij al het eten verloren ging. Door ziekte en honger is hij omgekomen in september 1851.

grot van Allen Gardiner…

Op het strand hoorden we rare (vogel)geluiden. Het bleken twee bluff-necked Ibissen te zijn.

bluff-necked Ibis…

We liepen verder over het strand langs wat houten bouwvallen. We denken dat dit huisjes van de prefectura zijn geweest. Op de terugweg zagen we de donkere wolken al weer aankomen. We waren nog maar net binnen toen de eerste regen en hagelbuien over kwamen. Aan boord is Paul bezig gegaan met een deurslot te repareren en ik heb een cake gebakken.

22 november 2008
Na de netjes zijn we met ons Giebeltje de baai in gevaren om te kijken waar we aan de kant konden komen. Er stond te veel swell en de enige manier om de kant op te komen was het riviertje op te varen wat hier uitkomt in de baai. Het was laagwater dus moesten we oppassen dat we niet aan de grond liepen. Toen we niet meer verder konden hebben we ons Giebeltje op de kant getrokken om een wandeling te maken. Eerst naar het huisje waar we op uitkijken vanaf de boot. Deze bleek nu niet bewoont te zijn. Wel stond  er een bed en een kachel in: het leek erop dat het huisje soms wel bewoond wordt. Op de terugweg zagen we dat de rivier wel verder liep maar dat we een verkeerde afslag ingevaren waren. We besloten om niet verder de rivier op te gaan maar een stukje terug te varen. Hier was vroeger een boerderij die tot 1970 in gebruik is geweest. Van dit alles is nu niets meer over. Iets verderop zagen we een houtzaagmachine en een oude stoomlocomotief. De stoomlocomotief kwam uit Ipwich (Engeland) maar is nu diep in de modder weggezonken.

overblijfselen van een stoom- en zaagmachine…

Het begon te regenen en te waaien zodat we terug aan boord zijn gegaan. De rest van de middag hadden we regen en hagelbuien met een beetje onweer. We hebben weer een film gekeken en de rest van de pizza gegeten.

21 november 2008
We zijn weer terug in Zuid Amerika en wel in Argentinixc3xab aan het begin van de Beagle. Gisteravond zijn we na het pannenkoeken bakken vroeg naar bed gegaan. Halverwege de nacht begonnen we aardig te schommelen: wat was dat? De wind was weggevallen en er stond nog wel een aardige swell de baai in waar we nu dwars op lagen. We waren te moe en vielen allebei weer lekker in slaap.

In de ochtend waaide het al weer en heb ik de was gedaan en opgehangen. Verder heb ik de boot weer eens doorgelopen om te zien wat we na drie en halve maand nog voorraad hebben: genoeg! Paul was ook lekker aan het rommelen op de computer. Het waaide te hard om van boord te gaan dus hebben we ‘s middags een film gekeken en pizza gemaakt.

20 november 2008
Puerto Espanol (54 54.368 s  65 59.033 w)
In eerste instantie wilden we nog een tussenstop maken op Staten eiland omdat vele mensen Caleta Hopner aanraden. Maar het weer was zo gunstig dat we toch besloten door de straat van Le Maire te varen en Caleta Hopner over te slaan.

De wind nam aan het begin van de avond toe tot ca twintig knopen uit het noordoosten zodat we twee reven in het grootzeil hebben gezet. We schoten nu lekker op en dat was maar goed ook want we wilden straat Le Maire wel met stroom mee doorvaren. Het was een heldere nacht met sterren en het werd ook niet helemaal donker (zuiderlicht). Rond twee uur waren we aan de ingang van straat Le maire. We hadden stroom en wind mee zodat we lekker hard gingen: acht a negen knopen over de grond. Rond half vier toen het licht begon te worden zwakte de wind af tot vier a vijf knopen zodat we moesten motoren. Even leek het erop dat we straat Le Maire niet helemaal haalden met stroom mee en dat we het laatste stuk stroom tegen hadden. Op zich niet erg als er wind staat maar op de motor zouden we dat niet gered hebben. De stroom is daar te sterk voor. Maar op het juiste moment kwam de wind weer opzetten en zeilden met stroom tegen de straat van Le maire uit naar het Beagle kanaal. De wind bleef aanhouden en werd zelfs harder ca 30 knopen zodat we de werkfok verwisselden voor de stormfok. Rond elf uur kwamen we aan in Puerto Espanol waar ons anker erin ging na 271 mijl. Op de kant staan wat huisjes en een estancia (boerderij) maar we weten niet of dit alles bewoont is. Dat gaan we morgen onderzoeken…..

onze nieuwe ankerplek Puerto Espanol…

19 november 2008
Vannacht hebben we gemotord tot vier uurin de ochtend. Na vijftien uur motoren konden we eindelijk weer zeilen.Al was er nog steeds niet veel wind. Met acht tot tien knopen windkwamen we drie a vier knopen vooruit maar alles beter dan motoren. Het was een mistige dag dus hebben we niet veel buiten gezeten. Lekkerbinnen geslapen, boekje lezen en wat handwerken. Tot zover hebben weeen super relaxte tocht. We hebben nu ik dit type nog 43 mijl te gaantot onze ankerbaai.

18 november 2008
Om drie uur scheen de halve maan en werd het in het oosten al iets lichter. Het anker op halen duurde bijna een uur omdat er weer veel kelp aan zat maar rond vier uur werd het grootzeil gehesen en voeren we weg van New eiland. We zagen ook vele Gento pinguxc3xafns met ons mee zwemmen naar open water. Zij om eten te zoeken, wij om terug te zeilen naar Zuid Amerika. Wij zijn tussen New eiland en Bever door gezeild waar we stroom mee hadden en bijna acht knopen over de grond liepen. In de ochtend brak de zon door en zagen we vele vogels bij de boot vliegen, Cape Patrols, albatrossen en kleine stormvogels. Rond xc3xa9xc3xa9n uur werd de wind zo weinig (ca 6 knopen) dat we moesten gaan motoren en tot op heden (nu 20.00) motoren we nog steeds.